patari.org :: Δημοσίευση απάντησης

Δημοσίευση απάντησης

Όνομα μέλους

Θέμα

Περιεχόμενο

Emoticons





Περισσότερα Emoticons

Χρώμα γραμματοσειράς: Μέγεθος γραμματοσειράς:

Να κλείσουν τα Tags

[quote="alfon"]Το ακούμε απ' όλες τις μεριές, από πολιτικούς εχθρούς και πολιτικούς φίλους. Οι μάζες κοιμούνται. Και για να το ακούμε από τόσες μεριές, θα είναι βέβαια αλήθεια. Ας δούμε τι απαντούσε μια μεγάλη επαναστάτισσα, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, γράφοντας μέσα από τη φυλακή στη φίλη της Ματθίλθη Βούρμ:

[quote]...
[size=13]Όλο σου το επιχείρημα ενάντια στο σύνθημά μου, "Εδώ στέκομαι, δε μπορώ να κάνω αλλιώς" [σημ. 1], συνοψίζεται στο εξής: [i]Καλώς, έστω, αλλά οι μάζες παραείναι δειλές και αδύναμες για τέτοιον ηρωισμό. Επομένως, πρέπει κανείς να προσαρμόσει την τακτική του στην αδυναμία τους και στο αξίωμα "περπάτα απαλά και θα περπατάς με ασφάλεια"[/i].

Τι στενή ιστορική άποψη, αρνάκι μου! Δεν υπάρχει τίποτε πιο ευμετάβλητο από την ανθρώπινη ψυχολογία. Η ψυχή των μαζών σαν την αιώνια θάλασσα, κουβαλάει πάντα όλες τις εν δυνάμει πιθανότητες: την ηρεμία του θανάτου και τη βουερή καταιγίδα, την πιο ποταπή δειλία και τον  πιο άγριο ηρωισμό. Η μάζα είναι πάντοτε αυτό που πρέπει να είναι ανάλογα με τις περιστάσεις της στιγμής, και η μάζα απέχει πάντοτε ένα βήμα από το να γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που φαίνεται να είναι. Σπουδαίος καπετάνιος θα ήταν αυτός που θα χαρτογραφούσε την πορεία του με βάση μονάχα τη στιγμιαία εμφάνιση της επιφάνειας του νερού και δε θα ήξερε να προβλέψει την επερχόμενη θύελλα από τα σημάδια στον ουρανό ή από τα βάθη! Κοριτσάκι μου, η "απογοήτευση από τις μάζες" είναι πάντοτε η πιο επαίσχυντη μαρτυρία για έναν πολιτικό ηγέτη. Ο πραγματικός ηγέτης δεν προσαρμόζει την τακτική του στη στιγμιαία διάθεση των μαζών αλλά στους σιδερένιους νόμους της εξέλιξης. Μένει σταθερός στην τακτική του παρά τις όποιες "απογοητεύσεις" και, κατά τα άλλα, αφήνει ήρεμα την Ιστορία να φέρει σε ωριμότητα το έργο της. 
...
Ρόζα Λούξεμπουργκ, 16/2/17[/size][/quote]

Σημειώσεις:

[1]: Τα περίφημα λόγια του Λούθηρου, “Εδώ στέκομαι, δε μπορώ να κάνω αλλιώς, ας με βοηθήσει ο Θεός”, είχε αναφέρει η Λούξεμπουργκ σε προηγούμενη επιστολή της στη Βουρμ, ανιπαραθέτοντάς τα στη χαμερπή στάση των σοσιαλδημοκρατών ηγετών:

[quote]...
[size=13]Κατά τη θλιβερή σου άποψη, διαμαρτύρομαι επειδή δεν πορεύεστε κατευθείαν στο στόμα των κανονιών. Το "δεν πορεύεστε" είναι πολύ πετυχημένο! Εσείς δεν πορεύεστε. Ούτε καν περπατάτε. Ερπετε! Δεν πρόκειται για διαφορά ποσότητας αλλά είδους. Συνολικά, εσείς ανήκετε σε τελείως διαφορετικό ζωολογικό είδος από μένα και η γκρινιάρικη, δειλή και αναποφάσιστη φύση σας ποτέ δε μου ήταν τόσο ξένη, τόσο μισητή όσο τώρα. Θεωρείς ότι το θράσος θα σου ήταν βέβαια πολύ ευχάριστο, αλλά εξαιτίας του μπορεί κανείς να κλειστεί στη στενή, και τότε δε θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμος. Αχ! Αξιοθρήνητοι μικροί μισθοφόροι. Θα ήσασταν έτοιμοι να βγάλετε προς πώληση ένα μικρό κομματάκι ηρωισμού, αλλά μόνον τοις μετρητοίς - ακόμη κι αν ήταν για τρεις σκουριασμένες χάλκινες δεκάρες. Στο κάτω κάτω, πρέπει να βλέπει κανείς αμέσως τη χρησιμότητά του στην ταμειακή μηχανή.
Για σας, τα απλά λόγια των έντιμων και ακέραιων ανθρώπων, "Εδώ στέκομαι, δε μπορώ να κάνω αλλιώς, ας με βοηθήσει ο Θεός", δεν έχουν ειπωθεί ποτέ. Ευτυχώς, η παγκόσμια Ιστορία μέχρι σήμερα δεν έχει φτιαχτεί από ανθρώπους σαν εσάς. Αλλιώς δε θα είχε γίνει ποτέ η Μεταρρύθμιση, και θα ζούσαμε μάλλον στο ancien regime.
...
Ρόζα Λούξεμπουργκ, 28/12/16[/size][/quote]

[2]: Είναι άσχετο με τα προηγούμενα, αλλά μιας και εμπεριέχεται στην ίδια επιστολή, ας το παραθέσουμε και αυτό:

[quote][size=13]Αλλά κοίτα, μια και τόσο σπάνια ανοίγεις βιβλία, προσπάθησε τουλάχιστον να διαβάζεις μόνο [i]καλά[/i] βιβλία, όχι κιτς σαν το “μυθιστόρημα-Σπινόζα” που μου έστειλες. Τι μανία και αυτή με τα ιδιαίτερα βάσανα που έχουν τραβήξει οι Εβραίοι; Τα δύστυχα θύματα των φυτειών καουτσούκ στο Πουτουμάγιο, τους νέγρους της Αφρικής με τα σώματα των οποίων οι Ευρωπαίοι έπαιζαν μπάλα, τους νοιώθω εξίσου κοντά μου. Θυμάσαι τα λόγια που έγραψε στο έργο του ο μέγας στρατηγός Σταφ για την εκστρατεία του Τρόθα στην έρημο Καλαχάρι:  “Και οι επιθανάτιοι ρόγχοι, οι τρελές κραυγές όσων πέθαιναν από δίψα, χάθηκαν στην υπέροχη σιωπή της αιωνιότητας”; Αυτή η “υπέροχη σιωπή της αιωνιότητας” στην οποία τόσες κραυγές χάθηκαν χωρίς να τις ακούσει κανείς, ηχεί στα αυτιά μου τόσο δυνατά που δεν έχω στην καρδιά μου κάποια ιδιαίτερη γωνία κρατημένη για το γκέττο. Νοιώθω σα στο σπίτι μου όπου υπάρχουν σύννεφα, πουλιά και ανθρώπινα δάκρυα.[/size][/quote]

Τα λόγια αυτά της – εβραϊκής καταγωγής, παρεμπιπτόντως – Λούξεμπουργκ, ηχούν παράφωνα σήμερα που τα “βάσανα που έχουν τραβήξει οι Εβραίοι” έχουν και νομοθετικά κατοχυρωθεί σαν κάτι ξεχωριστό από αυτά "των θυμάτων των φυτειών του Πουτουμάγιο ή των Νέγρων της Αφρικής" – παράφωνα ή παράξενα προφητικά, ανάλογα που στέκεται κανείς.

Αλλά είπαμε, αυτό είναι άσχετο με τα προηγούμενα.[/quote]

Επιλογές
HTML Ανενεργό
BBCode Ενεργό
Smilies Ενεργά

	Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
	Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση