patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς    Συχνές Ερωτήσεις   Αναζήτηση   Κατάλογος Μελών   Ομάδες Μελών   Εγγραφή   Προφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Σύνδεση  patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Δημοσίευση απάντησης Όνομα μέλους Θέμα Περιεχόμενο Emoticons Περισσότερα Emoticons  Χρώμα γραμματοσειράς: Προεπιλογή Βαθύ Κόκκινο Κόκκινο Πορτοκαλί Καφέ Κίτρινο Πράσινο Λαδί Κυανό Μπλέ Βαθύ Μπλέ Λουλακί Βιολετί Λευκό Μαύρο  Μέγεθος γραμματοσειράς: Μέγεθος γραμματοσειράς Μικροσκοπικό Μικρό Κανονικό Μεγάλο Τεράστιο Να κλείσουν τα Tags [quote="επισκέπτης"]Δεν είχα δει τη δική σου απάντηση, Μεταλληνέ, γιατί από την απειρία μου δεν πρόσεξα ότι η ανάρτηση είχε και 2η σελίδα κι έγραψα απαντώντας στο σχόλιο του ΝικοΣΣ που ήταν κάτω-κάτω στο τέλος της 1ης σελίδας. Εσένα σου χρειάζεται μια πολιτική απάντηση "πληρωμένη", χορταστική! Εσύ δεν είσαι που στις αρχές του ουκρανικού με "ρώτησες", τάχα, αν έχω τις πληροφορίες μου περί πλατείας Μαϊντάν "από Ρωσσίδα ή Ουκρανέζα πουτάνα"; Δεν θα σ'τα γράψω όμως όλα μονοκοπανιά, γιατί θέλω να ανατρέξω νοερά στα γραφόμενα σου από το παρελθόν και απόψε μάλλον δεν θα με πάρει ο χρόνος. Έχω προσέξει από παλιά ότι πολλά σου σχόλια, οπουδήποτε κι αν απευθύνονται, μπορεί να κρύβουν παγίδες. Δεν το συνειδητοποίησα με το πρώτο. Στις αρχές γελάστηκα κι εγώ. Έσπευδα να σε διαβάσω πρώτον-πρώτον όποτε έγραφες και καμάρωνα με την επαναστατικότητα και το πάθος σου. Διάβαζα που κατακεραύνωνες τον ένα και τον άλλο, όλος ορμή και «επιχειρήματα», και το ευχαριστιόμουνα σαν να το έκανα εγώ. Έχεις, βλέπεις, αυτό που λέγανε παλιά "πένα". Δηλαδή ταλέντο στο γράψιμο. Ξέρεις να αραδιάζεις λεξούλες εύηχες, τρανταχτές, εντυπωσιακές, τα επιχειρήματα σου φαινομενικά σε λογική σειρά, έτσι που να σε διαβάζει κανείς και να σε φαντάζεται να βγάζεις πύρινους λόγους στα πλήθη κι αυτά από κάτω να παθαίνουν αμόκ ενθουσιασμού. Να μπαίνεις επικεφαλής των προλεταριακών μαζών στην επίθεση. Μου έφερνες στο νου την αφίσα του Τσαπάγιεφ : Ένα λεβέντη με το σκούφο των Κόκκινων Φρουρών στο κεφάλι, στο ένα χέρι την Κόκκινη Σημαία, το άλλο τεντωμένο μπροστά να δείχνει τους ταξικούς εχθρούς, το πρόσωπο μισοστραμμένο προς τα πίσω, το στόμα ορθάνοιχτο … σαν να τον ακούς να βροντοφωνάζει στους επαναστατημένους προλετάριους που τον ακολουθούν «Επίθεση!» Είσαι γεννημένος για δημεγέρτης, για να παρασέρνεις τους άλλους με το ύφος σου. Αυτό πρέπει να σ’το αναγνωρισω. Κρίμα που δεν έγινες επαγγελματίας ηθοποιός. Θα έπαιζες θαυμάσια ρόλους φημισμένων εισαγγελέων. Σαν του μεσαιωνικού καρδινάλιου Λογιόλα, εκείνου που εισηγήθηκε στον Πάπα το μέτρο της Ιεράς Εξέτασης και το δημόσιο κάψιμο στην πυρά των αντιφρονούντων της εποχής του. Ή των Γιάγκοντα και Βυσσίνσκι, των εισαγγελέων στις Δίκες της Μόσχας. Ή του συνταγματάρχη Λιαπή, του Βασιλικού Επιτρόπου των στρατοδικείων της Χούντας. Ή κανενός Λευκού εισαγγελέα με Λευκό μηνυτή, Λευκούς ενόρκους και Μαύρο κατηγορούμενο. Κρίμα, χαραμίστηκες … εκτός αν δεν είσαι τόσο καλός στον προφορικό λόγο, όσο είσαι και στον γραπτό. Τότε κάνεις μόνο για λογογράφος για λογαριασμό τρίτων. Όσο κι αν απολαμβάνεις να διαβάζεις το γραφτό σου, εδώ να αλλάζεις μια λέξη-εκεί να προσθέτεις κόμμα-εκεί θαυμαστικό-να κόβεις-να ράβεις, άλλος θα εκφωνήσει το λόγο σου και θα σου κλέψει τη δόξα. Καταδικασμένος να παίζεις πάντα ρόλο δεύτερου βιολιού στην ορχήστρα. Έ; Έ; Μη ντρέπεσαι, ομολόγησε το. Σε καταλαβαίνω – είδες που σε καταλαβαίνω; Γιατί κι εγώ το ίδιο κάνω, όσον αφορά τα γραπτά. Για τελείως ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ λόγους από σένα, όμως. Γιατί εγώ δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο, πολιτικό ή άλλου είδους. Δεν κυνηγάω ούτε τα πλούτη ούτε τη δόξα. Δεν αποζητάω τα χειροκροτήματα οποιωνδήποτε θαυμαστών ούτε το μπράβο κανενός αρχηγού, αφεντικού ή γκουρού. Δεν αυτολογοκρίνομαι για να γίνω αρεστός στους γύρω μου με το στυλ μου αλλά το κάνω ΠΑΝΤΑ με μόνο σκοπό να γίνω κατανοητός στη βάση λογικών συλλογισμών που βασίζονται στην πραγματικότητα. Στην επί γης πραγματικότητα. Σε αλήθειες, όχι σε φαντασιώσεις. Θέλω να εξηγήσω, για να συνεννοηθώ με τους όμοιους μου καλύτερα. Όχι για να τους εντυπωσιάσω και να τους επιβληθώ! Ο ναρκισσισμός και η αυταρέσκεια, που είναι εμφανείς στα δικά σου γραφτά, μου είναι άγνωστα συναισθήματα. Σε κοινωνικά ζητήματα, εννοώ. Σε απολύτως ατομικά, που δεν ενδιαφέρουν και δεν αφορούν άλλους παρά την παρέα μου και κανένα δε βλάφτουν ή μπορούν να βλάψουν, το «Εγώ» μου είναι ισότιμο με καθενός άλλου. Το δικό σου «Εγώ», αν πάψεις να το παίζεις Λογιόλα-Γιαγκόντα-Λιαπής, θα πάθει κατάθλιψη. Δεν είναι μόνο «αριστεροί» και «επαναστάτες» με το δικό σου κόμπλεξ. Σε όλους τους χώρους υπάρχουν. Απλή επιδειξιομανία είναι. Ψυχασθένεια πολύ διαδεδομένη στην εποχή μας. Δε φταις εσύ, στο μόνο που σου δίνω δίκιο είναι αυτό. Η εποχή που κάνει τους πιο πολλούς ανθρώπους να νοιώθουν ασήμαντοι σαν κόκκοι άμμου, γεννάει από αντίδραση και άτομα-τέρατα. Η θρησκεία σου, για όποιον νοιώθει λιγουλάκι από ανθρώπινη ψυχολογία, είναι ο ατομισμός. Αυτή είναι η αληθινή ιδεολογία σου. Γι’ αυτό και κάθε τόσο κοπανάς - και με τέτοιο μένος! - τα περί «συλλογικότητας» και «εργατικής τάξης». Τρίχες κατσαρές καταλαβαίνεις από συλλογικότητα εσύ. Συλλογικότητα, βρε να-μην-σου-πω, σημαίνει συνεργασιμότητα ΟΠΟΥ κι αν είσαι. Σημαίνει συνείδηση ότι είσαι ένα τοσοδούλι λιθαράκι, ένα τίποτε χωρίς τους άλλους, ένας κρίκος μιας ατελείωτης αλυσίδας. Μικρός ή μεγάλος κρίκος δεν έχει σημασία. Όπου κι αν είσαι, είσαι κρίκος. Όχι «εγώ, Ο κρίκος!» Ο Τρότσκι – ας το γράψω κι αυτό μιας και κάποτε έγραψες απαντώντας σε κάποιον ότι είσαι τροτσκιστής – σε μια όχι πολύ γνωστή, αμετάφραστη στα ελληνικά, επιστολή προς ένα νεαρό σύντροφο, έχει αναλύσει αυτό το φαινόμενο, ανθρώπων σαν εσένα, που τόσο στη Γερμανία του Χίτλερ όσο και τη Ρωσία του Στάλιν, υπερθεματίζανε όπου βρίσκονταν κι όπου στεκόντανε υπέρ της «εργατικής τάξηης!», του «σοβιετικού λαούου!», του «γερμανικού έθνουους!» κι όλ’αυτά για να ξεχωρίσουν οι ίδιοι από τη μάζα που δήθεν θέλανε να υπηρετήσουν και που ΜΕΣΑ σ’αυτή τη μάζα, δεν θα άντεχαν να σταθούν σαν ΑΠΛΟΙ στρατιώτες ούτε ΜΙΑ στιγμή! Αυτό το χωρίς τίτλο κειμενάκι (Letter to…) γράφτηκε, αν θυμάμαι καλά, στο Μεξικό. Αν είχε κυκλοφορήσει κάπου δημόσια σαν άρθρο, θα ταίριαζε να φέρει τον τίτλο «Μικροαστοί καριερίστες in Stalinist Soviet Union and in National Socialist Germany». Κάπως έτσι. Ξέρεις, βρε, πόσο κοινός είναι αυτός ο ανθρώπινος τύπος – ο δικός σου τύπος - σε όλους τους χώρους; Έ; Ξέρεις; Άσε τους ανθρώπους του καθεστώτος, που έχει τον ατομικισμό έμβλημα στη σημαία του σε όλες τις χώρες. Ας μη μιλήσω για Ανδρουλάκηδες, Λαφαζάνηδες και τους γνωστούς στο πανελλήνιο σημερινούς τσόγλανους, που έχουν βρει ή ψάχνουν να βρουν τρόπο να ενσωματωθούν στο αστικό πολιτικό κατεστημένο. Έχεις ποτέ ακούσει για τον Βασίλη Μπαρτζιώτα; Τον γραμματέα της Κόβας των κρατουμένων του ΚΚΕ στην Ακροναυπλία, που εξ αιτίας του οι 600 και βάλε κρατούμενοι δεν δραπέτευσαν πριν έρθουν οι Γερμανοί - ενώ ως κι οι δεσμοφύλακες τους καλούσαν να το σκάσουν και θα έκαναν στραβά μάτια - με αποτέλεσμα να εκτελεστούν στη διάρκεια της Κατοχής πάνω από τους μισούς, χωρίς να πάρουν μέρος στην Αντίσταση; Το Γιώργη Τσιτήλο, γραμματέα της ΚΟΒ των Χανίων, που όσο αυτός ήταν στην πόλη σνομπάριζε τους αντάρτες του ΔΣΕ - που είχαν ανέβει στα Λευκά Όρη χωρίς κομματική εντολή - ότι στρατολογούσαν «κοινούς ληστοφυγόδικους και ζωοκλέφτες», κι ωστόσο το κράτος των Αθηνών τα είχε παίξει που όχι μόνο οι χωριάτες βοηθούσαν τους αντάρτες ή έβγαιναν κι αυτοί στο βουνό αλλά κι οι φαντάροι λιποτακτούσαν και γίνονταν αντάρτες; Κι όταν ανέβηκε αυτός ο ίδιος στο βουνό, η πρώτη του δουλειά ήταν να χωρίσει τους αντάρτες σε κομματικά και μη κομματικά μέλη, να επιβάλει «σιδερένια πειθαρχία» και πειθαρχικές ποινές δηλαδή να μοιράζει θανατικές καταδίκες δεξιά κι αριστερά; Και το αντάρτικο που είχε επιβιώσει χωρίς έξωθεν βοήθεια κι απειλούσε να γιγαντωθεί έστω και μονάχα στην Κρήτη, να φυλλορροήσει μέσα σε λίγους μήνες μέχρις εξαφάνισης; Τον … , ξεχνάω το όνομα του, «στρατηγό» που έστειλε η ηγεσία του ΚΚΕ στην Πελοπόννησο να ηγηθεί του ΔΣΕ του Μωριά που επίσης σχηματίστηκε αυθόρμητα χωρίς κομματική εντολή κι ώσπου έφθασε στο βουνό αυτός ο … κύριος – γιατί το «σύντροφος» δεν του άξιζε – η ορεινή Πελοπόννησος, δηλαδή σχεδόν ολόκληρη - πλην των παραλιακών κέντρων αυτοδιοικούνταν; Αυτοδιοικούνταν! Κι ενώ σε ΚΑΘΕ μάχη, οι φαντάροι αυτομολούσαν και προσχωρούσαν στον ΔΣΕ μαζικά, από την άλλη κι όλας μέρα που ήρθε ο «στρατηγός», όχι απλά φυλλορρόησε ένα σώμα 5.000 ενόπλων ανδρών αλλά από τους 5.000 επιβίωσαν ελάχιστοι. Για να μην πω – άντε, ας το πω κι αυτό! – ότι στη Μέση Ανατολή, στην Αίγυπτο, όλοι στα διάφορα «κομματικά σχολεία» μαθαίνουμε ότι πήγαν οι «δεξιοί» αξιωματικοί και στρατιώτες, οι «βασιλικοί», οι δεξιοί Ιερολοχίτες, οι Ριμινίτες. Και δεν μας είπαν στα «κομματικά σκολειά» ότι από τις 20.000 ένστολους έλληνες οι 14.000 πέρασαν από τα διάφορα «σύρματα», τα αγγλικά στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στην έρημο για τους απείθαρχους έλληνες, τους Greek rebels, που, μερικές μονάδες, ξήλωσαν το στέμμα από τα πηλήκια κι έραψαν το σήμα του ΕΛΑΣ! Ά παράτα μας, ρε Μεταλληνέ, δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ άλλο μαζί σου. Θα γράψω μόνο συγκεκριμένα για το Φουκουγιάμα ΜΟΥ, που έγραψες για να με κατηγορήσεις και με τα πολιτικά θα ασχοληθώ άλλη μέρα. Όσο για τα παραπάνω, δεν αμφιβάλλω ότι για σένα είναι «ανώφελες» πληροφορίες, άρα, τα έγραψα για να κάνω «επίδειξη γνώσεων». Ενώ ΕΣΥ θα έπρεπε να ντρέπεσαι που δεν έχεις ιδέα από Ιστορία! ---------- Είσαι λοιπόν και γλωσσοπλάστης, κάνεις και λογοπαιγνιάκια! Εκείνο το χαριτωμένο «φουκουγιαμίδια», τι το έγραψες; Φουκουγιαμίδης ο γιος του Φουκουγιάμα; Όπως ο Ατρείδης Αγαμέμνων, ο Αγαμέμνων ο γιος του Ατρέα, να πούμε; Ή φουκουγιαμίδι το σκουπίδι του Φουκουγιάμα; Και τα δυο κολλάνε. Αν ήμουνα Μεταλληνός, έτσι πάντως θα το έγραφα κι εγώ. Είπαμε: έχεις πένα. Έ, μάθε λοιπόν ότι δεν ξέρω τον Φουκουγιάμα ΣΟΥ, ούτε γιατί τιτλοφόρησε το βιβλίο του «Το τέλος της Ιστορίας»! ΕΔΩ το διάβασα και θυμήθηκα ότι κάποιος γιαπωνέζος έγραψε κάποτε ένα τέτοιο βιβλίο, αλλά αν ποτέ μου τύχαινε να διαβάσω κάποια περίληψη που εξηγούσε το «γιατί ο τίτλος;» να είσαι σίγουρος ότι θα είχα καγχάσει σαρκαστικά γιατί θα σκεφτόμουνα, όπως κι εσύ, ότι γράφει βλακείες στο ανάγνωσμα. Τόσο μικρή εντύπωση μου έκανε ότι κυκλοφόρησε τότε το βιβλίο κάποιου κυρίου Φ με τίτλο μπλά-μπλά-μπλά, που δεν άφησε ίχνη στη μνήμη μου. Απόδειξη ότι όταν διάβασα πρόσφατα την ανάρτηση που σβήστηκε πρώτη, δεν συγκράτησα ούτε όνομα συγγραφέα ούτε τίτλο έργου, παρά μόνο ότι ανέφερε κάποια δεδομένα υπαρκτά(!), άρα σωστά από ιστορική καθαρά άποψη. Αλλιώς, αν τον γνώριζα, να είσαι σίγουρος ότι θα θυμόμουνα και όνομα συγγραφέα και τίτλο του βιβλίου. Δεν θα είχα ανάγκη υπενθύμισης από το ΝίκοΣΣ! Το γιατί έγραψε το βιβλίο είναι άλλη ιστορία. Το να αναφέρεις μια πληροφορία, ένα πραγματικό γεγονός, είναι άλλο και το πώς το ερμηνεύεις είναι άλλο! Το ότι διαβάζεις τι έχει γράψει ο πάσα ένας δεν σημαίνει ότι ενστερνίζεσαι και τη γνώμη του. Τον χαζό παριστάνεις; Και του Μπρεζίνσκι το βιβλίο διαβάζω ολοένα και του Κίσσινγκερ έχω πρόγραμμα προσεχώς να διαβάσω και του Γεωργαλά ένα που βρήκα τελευταία στο Μοναστηράκι θα διαβάσω. Δεν ξέρω από πριν τι θέσεις θα υποστηρίζουν; Τι ταξική θέση μπορούν να έχουν οι δυο σημαντικότεροι ΥπΕξ των ΗΠΑ των τελευταίων 40 χρόνων; Ο ένας ΥπΕξ της αποδόμησης της ΕΣΣΔ επί Γκορμπατσώφ κι ο άλλος της εισβολής στο Βιετνάμ; Ή ο υπουργός Προπαγάνδας του Παπαδόπουλου; Που στα 15 του ήταν αντάρτης επονίτης κι αφού με τα πολλά πέρασε στην ανατολική Ευρώπη κατέληξε στέλεχος του κομματικού μηχανισμού και εκφωνητής του Ρ.Σ. του ΚΚΕ από τη Βουδαπέστη; Δεν έχει να μάθει ένας κομμουνιστής τίποτα από τους αντιπάλους του; Είσαι σοβαρός, άνθρωπε; Αυτοί – οι αστοί – γιατί διαρκώς ψάχνονται να ρίξουν χαφιέδες ανάμεσα μας; Μπορείς να μου πεις; Την άλλη φορά που θα ξαναασχοληθώ μαζί σας, θα πούμε και για τις «ανώφελες» πληροφορίες που κάνω για …επίδειξη γνώσεων! Κι ελάτε μετά να μου εξηγήσετε γιατί σήμερα σκέφτεστε σαν τον Σύριζα. Που σε μια Ευρώπη 28 κρατών που έχει 27 δεξιές κυβερνήσεις – ψηφισμένες από 27 δεξιά εκλογικά σώματα – και ήθελαν, λέει – οι μαλάκες! – να κάνουν όλες αυτές τις χώρες «δημοκρατικές», ενώ εσείς, στην ίδια Ευρώπη των 27/28ων με δεξιά εκλογικά σώματα, θέλετε να κάνετε τι; «Επανάσταση σε μια μόνη χώρα» Πως; «Πατριωτική-Αριστερή;» Άντε-άντε, το κουβάρι είναι στο δικό σας κεφάλι, όχι στο δικό μου! Είστε σκέτοι συνθηματολόγοι. ...[/quote] Επιλογές HTML Ανενεργό BBCode Ενεργό Smilies Ενεργά Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση   Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες Μετάβαση στη: Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση Ανοιχτά φόρουμ----------------Πολιτική συζήτησηΠαιδική χαράΣτο περιθώριο  Ανασκόπηση Θέματος Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας