patari.org :: Δημοσίευση απάντησης

Δημοσίευση απάντησης

Όνομα μέλους

Θέμα

Περιεχόμενο

Emoticons





Περισσότερα Emoticons

Χρώμα γραμματοσειράς: Μέγεθος γραμματοσειράς:

Να κλείσουν τα Tags

[quote="Παταρίσιος."][color=darkred][size=24][b]ΓΙΑΤΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΑΝΤΕΞΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 1929 
ΚΑΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ[/b][/size][/color]

Μετά την κατάρρευση των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και της «Σοβιετικής» Ένωσης, ολοκληρώθηκε και η επιστροφή των ΗΠΑ και της Ευρώπης στον [b]αχαλίνωτο[/b] καπιταλισμό.

Πριν αυτή την στροφή, η βιομηχανία άνθρακα, η πολεμική βιομηχανία, η αεροπλοΐα, οι κλάδοι κοινής ωφελείας, ο ηλεκτρισμός, η ράδιο-τηλεόραση, η ύδρευση, η τηλεφωνία, οι τηλεγραφικές υπηρεσίες, η ναυπηγική, τα χημικά, οι τράπεζες, έθεταν τις ανάγκες των πολιτών σε θέση προτεραιότητας.

Η ηγεμονική δύναμη του μεταπολέμου, οι ΗΠΑ, υπό την πίεση της Σοβιετικής Ένωσης και των δορυφόρων τού προχώματος είχαν αναγκαστεί να κρατούν τις στρατηγικής σημασίας ιδιωτικές επιχειρήσεις υπό ισχυρή κρατική ρύθμιση. Σε κλάδους όπως το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, το αμερικάνικο κράτος επέβαλε διαφορετικές τιμές για κάθε περιοχή, για κάθε κοινωνική τάξη και κάθε χρήστη, και ακολουθούσε η Ευρώπη.

Στην Ιαπωνία, στην νότια Κορέα, την Σιγκαπούρη, Ταιβάν και Χόνγκ Κονγκ, στις αποκληθείσες «ασιατικές τίγρεις», οι βιομηχανίες είχαν ιδιώτες μετόχους, αλλά επιχορηγούνταν, ενισχύονταν και κατευθύνονταν από το Κράτος.

Όσο υπήρχε η Σοβιετική Ένωση, έπεφτε πληθωριστικό χρήμα στην αγορά,  συντηρούνταν η κατανάλωση και η απασχόληση. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ με την κεφαλαιοκρατία χωρίς τον φόβο του κομμουνισμού (τουλάχιστον όπως  φαντάζεται) ξεσάλωσε στο κυνήγι του κέρδους. Εισήγαγε παντού την μαύρη εργασία για να περισώσει το ποσοστό του κέρδους, χωρίς να σκέφτεται ποιος θα καταναλώσει τα παραγόμενα αγαθά. Έτσι, έχουμε πλέον ένα φαύλο κύκλο ανεργίας και υποκατανάλωσης που παράγει ολοένα και περισσότερη ανεργία.

Στην διάρκεια της δεκαετίας του ’80, η Σοβιετική Ένωση πέρασε στο τελευταίο στάδιο της σταλινικής αποσύνθεσης. Στο εσωτερικό, η κυρίαρχη κομματική νομενκλατούρα  αντιμετώπισε την έντονη αντιπολιτευτική δραστηριότητα αντιφρονούντων, όπως ο Αντρέι Ζαχάρωφ, φημισμένος φυσικός επιστήμονας και δημιουργός της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου. (Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1989)

Παράλληλα, η σταλινική νομενκλατούρα (γραφειοκρατία) είχε εμπλακεί σε πόλεμο φθοράς με τους Μουτζαχεντίν αντάρτες στο Αφγανιστάν, που υποστηρίχτηκαν από τις ΗΠΑ, αλλά και την Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και άλλα μουσουλμανικά κράτη. Το Φεβρουάριο του 1989, τα ρωσικά στρατεύματα αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν. Ήταν η εποχή που η άλλοτε κραταιά Σοβιετική Ένωση μεταβλήθηκε σε θλιβερό κουρέλι.

Κανείς πλέον δεν φοβόταν τους διεφθαρμένους γραφειοκράτες του Κρεμλίνου. Η παλινδρόμηση στον καπιταλισμό, πήρε τη μορφή του κρατικού καπιταλισμού. Στην πρώην ΕΣΣΔ, όπως άλλωστε και στην Κίνα.

[b]Έτσι μπήκαμε ξανά στο δρόμο του ασύδοτου καπιταλισμού[/b] και δυστυχώς σε ένα στάδιο παραγωγικής εξέλιξης που οδηγούσε σε άμεση οικονομική κατάρρευση. Το 1990, αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ, οι εργοδότες μετά από 60 και πλέον χρόνια,  εγκατέλειψαν την ήπια πρακτική των συνταξιοδοτήσεων και με την ανοχή, αν όχι με την προτροπή του κράτους, επέστρεψαν στο καθεστώς των μαζικών και αιφνίδιων απολύσεων. Τα εργοστασιακά συγκροτήματα τα οποία μπορούσαν να συντηρούν ολόκληρες κοινότητες, άρχισαν να κλείνουν χωρίς καμιά προειδοποίηση. Οι απολυμένοι υπάλληλοι χάνουν πολύ περισσότερα πράγματα από την ίδια τη δουλειά τους, καθώς βλέπουν πλέον τη ζωή τους να μικραίνει εξαιτίας του άγχους και της ταπείνωσης, τους γάμους τους να διαλύονται και τα υποθηκευμένα σπίτια τους να χάνονται.

Με την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος, η συνέπεια στη Δύση απ τα τέλη  της  δεκαετίας του ’80, ήταν η [b]βαθμιαία[/b] συρρίκνωση του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία. Προτεραιότητα είχε η αντιμετώπιση του πληθωρισμού που δημιουργούσε η μεταπολεμική πληθωριστική πολιτική παροχών.

Ενώ το 1945 στο Μπρέττον Γούντς συμφωνήθηκε η ισοτιμία του δολαρίου με τον χρυσό στα 35 δολάρια η ουγκιά, το 2012 και λόγω της αχαλίνωτης εκτύπωσης δολαρίων για τη χρηματοδότηση της κατανάλωσης, η ουγκιά χρυσού προσέγγισε τα 2.000 δολάρια! Σήμερα, λόγω της κρίσης και του αποπληθωρισμού ο χρυσός έχει πέσει περίπου στα 1.075 η ουγκιά. Η απόσταση από τα 35 δολάρια η ουγγιά είναι και θα μείνει ιστορικό παρελθόν.

Οι τεχνολογίες αποσκοπούν στην εξοικονόμηση εργατικών χεριών, άρα σε χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Ωστόσο το πλεονέκτημα υπάρχει υπό τον όρο να μείνει η τεχνολογία υπό αποκλειστική εκμετάλλευση λίγων και αυτό είναι αδύνατον. Αργά ή γρήγορα, θα υπηρετήσει και άλλους ανταγωνιστές.

Το αποτέλεσμα είναι πλεονασμός εργατικών χεριών και πτώση του ποσοστού κέρδους, αφού αυτό προκύπτει από την ιδιοποίηση υπεραξίας που δημιουργεί μόνον ο εργαζόμενος. Γι αυτό οι επιχειρήσεις προκειμένου να στηρίξουν το ποσοστό του κέρδους, στρέφονται στα φθηνά εισαγόμενα από το εξωτερικό εργατικά χέρια ή μεταναστεύουν στην Ασία, κατά προτίμηση στην Κίνα για φτηνό εργατικό δυναμικό.

Ιδιωτικοποίηση, απορρύθμιση, παγκοσμιοποίηση, αποδέσμευση από ανησυχίες για τις τύχες των υπαλλήλων, απελευθέρωση από τελωνειακούς φραγμούς, από επενδυτικούς προσανατολισμούς, χαμηλή φορολογία, ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων ιδρυμάτων, πανεπιστημίων, φυλακών, σχολείων, οίκων ευγηρίας, όλα με σκοπό το κέρδος. Από το 1945 έως το 1990 ο καπιταλισμός ήταν ελεγχόμενος από το κράτος και σ αυτό το διάστημα οι λαοί στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία - ακόμη και στην Ελλάδα, με τα δικά της μέτρα - θα μπορούσε να πει κανείς ότι ευημερούσαν.

Μετά την επίσκεψη του Νίξον στην Κίνα το 1972 και το θάνατο του Μάο το 1976, ήλθε το τέλος της «πολιτιστικής Επανάστασης», ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ και η νέα κινεζική ηγεσία άρχισαν τις μεταρρυθμίσεις στην οικονομία και την κίνηση προς μια αγορά προσανατολισμένη στην μικτή οικονομία κάτω από την ηγεσία του κόμματος. Η κολεκτιβοποίηση της γεωργίας καταργήθηκε και τα χωράφια ιδιωτικοποιήθηκαν με σκοπό την «αύξηση της παραγωγικότητας». Το 1978, η ΛΔΚίνας ξεκίνησε την εξομάλυνση των διπλωματικών σχέσεων με την Ιαπωνία, η οποία εξελίχθηκε σ ένα σημαντικό ξένο χορηγό. Η σύγχρονη Κίνα χαρακτηρίζεται κυρίως ως μια οικονομία όχι σοσιαλισμού αλλά κρατικού καπιταλισμού και εν μέρει ιδιωτικού. Το ίδιο ισχύει κατά 75% και για την σύγχρονη Ρωσία.

Η διαφορά του σύγχρονου καπιταλισμού με τον καπιταλισμό του 19ου και 20ου αιώνα, συγκεκριμένα με τον καπιταλισμό έως το 1990 (περίπου), είναι ότι οι τράπεζες και η καπιταλιστική οικονομία εν γένει δεν ήταν ασύδοτη όπως στις μέρες μας αλλά ελεγχόταν ως ένα βαθμό από το κράτος.

Αρχικά ο έλεγχος του κράτους διατηρούνταν από την παράδοση, αλλά στον 20ο αιώνα ο καπιταλισμός έχει περάσει στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο και ο κρατικός έλεγχος επιβάλλονταν απ τον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων στην κατάκτηση των αποικιών. Αργότερα οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, η ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας, της βόρειας Κορέας, του Βιετνάμ, της Κούβας, ο φόβος του κομμουνισμού, επέβαλε στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις την διατήρηση του κρατικού ελέγχου στην καπιταλιστική οικονομία.

[b]Η κρατικό-καπιταλιστική τάση άρχισε να εξασθενεί βαθμιαία με την εκδήλωση της κρίσης στο στρατόπεδο των γραφειοκρατικών-σταλινικών καθεστώτων[/b]. Αρχικά με την εξέγερση στο Ανατολικό Βερολίνο το 1953, αργότερα στην Τσεχοσλοβακία και την Πολωνία, ενώ στο μεταξύ είχε γεννηθεί και δρούσε απροκάλυπτα η εσωτερική αντιπολίτευση στην ίδια την ΕΣΣΔ υπό τον [b]Αντρέι Ζαχάρωφ[/b], ο οποίος αποδέχτηκε το Νόμπελ της Ειρήνης από τους Δυτικούς το 1975.

Η άνοδος του Γκορμπατσόφ το 1985, ήταν επισήμως η αρχή του τέλους του σταλινικού καθεστώτος. Η χαριστική βολή δόθηκε με την ήττα της σοβιετικής γραφειοκρατίας στο Αφγανιστάν, με την οποία ήττα έγινε σαφές ότι η ίδια η ΕΣΣΔ βρισκόταν πλέον στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Κανείς ποια δεν την φοβόταν. Ο «μεταρρυθμιστής» [b]Γκορμπατσώφ[/b] σε συνάντησή του με τον [b]Ρέιγκαν[/b] το Νοέμβρη του 1985 έκανε κοινή δήλωση για το τέλος της κούρσας των εξοπλισμών και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, αν κι αυτός στην πράξη είχε τελειώσει μια δεκαετία νωρίτερα. Ο δρόμος ήταν πλέον ανοικτός για την απόσυρση του κρατικού ελέγχου στις οικονομίες της Δύσης, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης και στην αποχαλίνωση του καπιταλισμού. Η ελληνική αποχαλίνωση επιβλήθηκε από τον άθλιο τον Σαμαρά με τη μαζική απόλυση 1.500.000 εργαζομένων, όταν με τους πιο μέτριους υπολογισμούς 700.000 ήταν ήδη άνεργοι.[/quote]

Επιλογές
HTML Ανενεργό
BBCode Ενεργό
Smilies Ενεργά

	Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
	Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση