patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
patari.org Αρχική σελίδα
->
Πολιτική συζήτηση
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μέγεθος γραμματοσειράς
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
Επιλογές
HTML
Ανενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
Ανοιχτά φόρουμ
----------------
Πολιτική συζήτηση
Παιδική χαρά
Στο περιθώριο
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
Obelix
Δημοσιεύθηκε: Παρ Ιούλ 17, 2015 10:53 am
Θέμα δημοσίευσης: Περαιτέρω αποκατάσταση της αλήθειος.
antivirus έγραψε:
Προς τον κ. Μάρδα και λοιπούς οικονομικούς «επιστήμονες» μας.
Να πάρει ο διάβολος τις οικονομικές σας «επιστήμες», το πρώτο πράγμα που οφείλετε να αντιλήφθητε, ως προûπόθεση να δείτε έστω ένα δάχτυλο πέρα από τη μύτη σας, είναι το γεγονός ότι ο μόνος τομέας που διατηρείται αντεπιστημονικός κάτω απ’ τον καπιταλισμό είναι αυτός της «πολιτικής οικονομίας». Είναι ο μόνος τομέας γνώσης που για το σύστημα αποτελεί ταμπού, κάτι μολυσμένο, μιαρό που απαγορεύεται να το ερευνήσουμε και να το αποκρυπτογραφήσουμε.
Με ποια λογική συμπεραίνεις κύριε καθηγητά μου ότι έχανε αγοραστική δύναμη η δραχμή; Το δολάριο, όπως και η δραχμή είναι παλιόχαρτα με μηδενική αξία. Η σχέση τους με τα καταναλωτικά αγαθά αλλάζει ανάλογα με την προσφορά και ζήτηση αυτών αγαθών. Αν η προσφορά κάποιου καταναλωτικού αγαθού είναι μεγάλη, σχετικά με την ζήτηση, η τιμή του σε χαρτονόμισμα πέφτει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η αξία του παλιόχαρτου αυξήθηκε. Απλώς η αυξημένη προσφορά του τάδε εμπορεύματος είχε ως συνέπεια την μείωση της τιμής του. Απ’ αυτό το γεγονός κύριε καθηγητά μου δεν έχεις δικαίωμα να συμπεράνεις ότι το παλιόχαρτο, είτε είναι δολάριο, είτε Ευρώ, έχουν καθαυτά περισσότερη αξία. Ενώ ή δραχμή για κάποιο άγνωστο λόγο δεν έχει.
Πριν τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έφταναν 35 δολάρια για να αποκτήσεις μία ουγγιά χρυσό. Η αναλογία αυτή παρέμεινε για αρκετά χρόνια μετά τον πόλεμο. Όμως το 2011 η τιμή της ουγγιάς έφτασε τα 1900 δολάρια ενώ σήμερα η τιμή της ουγγιάς έχει πέσει στα 1160. Τι καθορίζει αυτές τις διαφοροποιήσεις στις τιμές κύριε καθηγητά μου; Τι έκανε την αγοραστική δύναμη της δραχμής να πέφτει;
Η χαμηλή παραγωγικότητα - ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων ανεβάζει την τιμή τους και επομένως χρειάζεσαι περισσότερες δραχμές για λιγότερα αγαθά ή το αντίθετο όταν η παραγωγικότητα αυξάνεται. Ποια είναι η σημερινή παραγωγικότητα στην Ελλάδα που σου επιτρέπει να διαθέτης ένα χαρτονόμισμα με την αγοραστική δύναμη του Ευρώ; Μηδαμινή. Μήπως αυτό σημαίνει ότι η δύναμη υπάρχει μέσα στο Ευρώ καθεαυτό; Όχι, το Ευρώ παραμένει ένα παλιόχαρτο που καθεαυτό δεν έχει καμιά αξία. Αν εδώ στην Ελλάδα χωρίς να παράγουμε έχουμε ένα χαρτονόμισμα-σύμβολο αξίας που δεν διαθέτουμε, αυτό συμβαίνει χάρη στην αγοραστική δύναμη του Ευρώ, που δεν υπάρχει βέβαια στο χαρτί αλλά στην γερμανική παραγωγικότητα απ’ την οποία εμείς επωφελούμαστε χωρίς να παράγουμε. Όχι επειδή δεν μπορούμε αλλά επειδή η απουσία υψηλής παραγωγικότητας καθιστά αναγκαία την τελωνειακή προστασία την οποία βλακωδώς οι κυβερνήσεις μας έχουν καταργήσει, χωρίς ωστόσο να επεξεργαστούν και να εφαρμόσουν αναπτυξιακά σχέδια ικανά να αναδείξουν την Ελλάδα σε σύγχρονη παραγωγική δύναμη. Δεν υπάρχει τίποτε που να καθιστά την δραχμή αναξιόπιστο νόμισμα, εκτός από την χαμηλή παραγωγικότητα η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με σχεδιασμένη τεχνολογική πρόοδο στο επίπεδο των πιο προηγμένων χωρών. Αυτό προûποθέτει κάθαρση της χώρας από τα παράσιτα και με τον εργαζόμενο λαό δύναμη εξουσίας.
Ξύπνα, Μάρδα!...
Τόσο ο Μάρδας, όσο και οι υπόλοιποι ΕΥΡΩχαφιέδες (οι οποίοι ξεσκίζονται υπερωριακά, εδώ και καιρό, πασκίζοντας να παρουσιάσουν την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ως το "ασυγκρίτως μεγαλύτερο δεινό") θα αντιτείνουν τα ακόλουθα:
1) Προκειμένου να βελτιώσομε την παραγωγή μας με αναπτυξιακά σχέδια, εισαγωγή νέας τεχνολογίας κ.ο.κ.,, θα χρειαστεί να κάνουμε ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ. Πράγμα δύσκολο έως αδύνατον με μια υποτιμημένη δραχμή. Άλλωστε, εισαγωγές θα χρειαστούν και για την απλή, καθημερινή επιβίωση, δεδομένου ότι "η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα", ή, ακόμα και αν παράγει, η παραγωγή της αυτή βασίζεται και πάλι σε εισαγόμενες πρώτες ύλες και/ή μηχανήματα που δεν κατασκευάζονται στην Ελλάδα.
2) Πέρα από τις εισαγωγές η Ελλάδα θα χρειαστεί ΔΑΝΕΙΑ. Κάτι που θα καταστεί τελείως ανέφικτο, από την στιγμή που η χώρα μας είτε θα περιέλθει σε πλήρη αδυναμία να εξοφλήσει όχι νέα δάνεια αλλά ακόμα και αυτά που ήδη οφείλει, είτε θα καταστεί αναξιόπιστη διαγράφοντας μονομερώς ό,τι οφείλει μέχρι στιγμής.
Στα παραπάνω επιχειρήματα θα πρέπει, κατά την γνώμη μου, να αντιταχθούν τα ακόλουθα:
1) Μια μονομερής κατάργηση του χρέους, με παράλληλη επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και εφαρμογή ανεξάρτητης νομισματικής και οικονομικής πολιτικής, καθώς και με επαναφορά του προστατευτισμού, θα απελευθερώσει ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ. Αν, π.χ., η Ελλάδα πάψει να καταβάλει κάθε τόσο αυτές τις "δόσεις" των 5, 10, 15 δισ. στο ΔΝΤ, τα χρήματα αυτά θα τις μείνουν διαθέσιμα για επενδύσεις. Παράλληλα, το τύπωμα εθνικού νομίσματος και η κίνηση στην αγορά που θα ακολουθήσει με την τόνωση της αγοραστικής δυνατότητας των πολιτών θα συνεισφέρουν επίσης στην ανάπτυξη ουσιωδώς.
2) Η Ελλάδα πρέπει να στραφεί στις εξαγωγικές της δυνατότητες. Παρ' όλα τα ΨΕΜΜΑΤΑ που λέγονται και γράφονται, η χώρα μας έχει αξιόλογη παραγωγή σε ΟΡΥΚΤΑ, όπως: Αλουμίνιο, Βωξίτη, Λιγνίτη (πρόσφατα η Ε.Ε. διεκδίκησε το δικαίωμα πρόσβασης στα κοιτάσματα Λιγνίτη, την αποκλειστικότητα της εκμετάλλευσης των οποίων έχει, μέχρι στιγμής, η ΔΕΗ) Νικέλιο, Μαγνησίτη, κ.α. Πρέπει ιδιαιτέρως να ξεκαθαρίσει το ζήτημα των ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ σε Αιγαίο και Ιόνιο (ιδιαίτερα στο 2ο λέγεται ότι υπάρχουν αποθέματα ανερχόμενα σε 22 δισ. βαρέλια, εκ των οποίων τα μισά είναι εκμεταλλεύσιμα). Να σημειωθεί ότι ο Λιγνίτης είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη για παρασκευή Φυσικού Αερίου με τεχνητά μέσα.
3) Η Ελλάδα πρέπει οπωσδήποτε να στραφεί σε συνεργασίες με κατάλληλες χώρες: Ρωσία, Ιράν, Μεσογειακές Χώρες, Βενεζουέλα, Αργεντινή, Βολιβία, Κούβα, κ.ο.κ. Κάτι τέτοιο θα βοηθούσε τα προβλήματα εξεύρεσης κεφαλαίων και εισαγωγών προϊόντων τα οποία η Ελλάδα, σε πρώτο χρόνο δεν είναι σε θέση να παράγει η ίδια. Προς τούτο είναι απαραίτητη η διαμόρφωση ανεξάρτητης πολιτικής η οποία θα επιτρέψει στην χώρα μας να καταργήσει τα πολλά και διάφορα εμπόδια που επιβάλλονται από την υποταγή στην Ε.Ε. (εμπάργκο κατά της Ρωσίας, αδυναμία της τελευταίας να παράσχει οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση την στιγμή που είναι γνωστό ότι παρόμοια ενίσχυση θα πάρει αμέσως τον δρόμο προς το ΔΝΤ και την ΕΚΤ). Υπενθυμίζομε ότι η πρόσφατα διαμορφωθείσα οικονομική συνεργασία της Αργεντινής με την Ρωσία αποφέρει στην πρώτη μείζονα ανάπτυξη και γεωπολιτική εξασφάλιση: Δημιουργία εργοστασίου φυσικού αερίου, πυρηνικού εργοστασίου, εγκατάσταση ρωσικής στρατιωτικής βάσης, κ.α.)
4) Η επιστροφή σε υποτιμημένο εθνικό νόμισμα θα επιφέρει ΕΚΤΙΝΑΞΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ και ανάλογη εισροή ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ.
antivirus
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 16, 2015 10:26 am
Θέμα δημοσίευσης: Ο ΜΑΡΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ
H δραχμή και οι μύθοι της
του Δημήτρη Μάρδα
Θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων με την επιστροφή στη δραχμή
Μύθος 1ος:
Θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων με την επιστροφή στη δραχμή. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι ένθερμοι οπαδοί μιας τέτοιας επιλογής. Θα τρέξουμε τριάντα χρόνια πίσω σκιαγραφώντας τη σχέση εξαγωγών και απαξίωσης (υποτιμήσεις – διολισθήσεις) της δραχμής για να αποδείξουμε το μυθικό χαρακτήρα αυτής της θέσης.
Η ισοτιμία δραχμής δολαρίου το 1980 ήταν 1$ προς 42,64 δραχμές, το 1987, 1$ προς 135,18 δραχμές και το 2000 ανερχόταν σε 1$ προς 308,93 δραχμές. Η δραχμή λοιπόν κατά τη δεκαετία 1980-2000 απαξιώθηκε θεαματικά έναντι του δολαρίου ενώ οι εξαγωγές μας με τα βίας διπλασιάσθηκαν από 5,1 δις $ σε 10,8 δις $. Από την άλλη το εμπορικό μας έλλειμμα άγγιξε τα 18,6 δις το 2000 από τα 5,4 δις & το 1980.
Η κατακόρυφη απαξίωση του ελληνικού νομίσματος δεν κατόρθωσε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, κάτι που διαφαίνεται και από τα ανωτέρω στοιχεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο του 1980-1990, οι δύο υποτιμήσεις της δραχμής και οι διαρκείς διολισθήσεις συνοδεύονταν και από μέτρα προστασίας της ελληνικής οικονομίας, κάτι που εξέλειπαν πλήρως από τον Ιανουάριο του 1993.
Πρώτο συμπέρασμα: Ο ταχύς ρυθμός απαξίωσης της δραχμής έως το 2000, σε συνδυασμό με τα μέτρα προστασίας υπέρ της εγχώριας παραγωγής (έως το 1993) δεν ανέκαμψαν τις ελληνικές εξαγωγές με ρυθμούς ταχύτερους σε σχέση με τους αντίστοιχους των εισαγωγών.
Οπότε, σύμφωνα με το πρόσφατο παρελθόν της χώρας μας, από πού πηγάζει η θέση ότι η επιστροφή στη δραχμή θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας; Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξαγωγές μας από το 2001 έως το 2008, υπό καθεστώς ‘σκληρού’ ευρώ υπερδιπλασιάστηκαν (από 10,4 δις $ το 2001 σε 25,5 δις $ το 2008).
Βέβαια μετά το 2002 παρατηρείται μια ραγδαία επιδείνωση του εμπορικού ελλείμματος της Ελλάδας, όχι όμως λόγω μείωσης των εξαγωγών (που εξακολούθησαν να αυξάνονται με πολύ ταχύτερους ρυθμούς σε σχέση με το παρελθόν) αλλά λόγω έξαρσης των εισαγωγών. Η αιτία όμως αυτής της εξέλιξης δεν εντοπίζεται μόνο στο ευρώ. Άλλοι παράγοντες (όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες, τιμές πετρελαίου, εισροές κεφαλαίων, έξαρση των δημοσίων δαπανών, αλλαγή του καταναλωτικού προτύπου κ.λπ) φέρουν το μεγαλύτερο ίσως μέρος ευθύνης της συγκεκριμένης εξέλιξης.
Μύθος 2ος:
Δεν πληρώνουμε το χρέος μας ή θα το πληρώσουμε μόνο σε δραχμές.
Το Άρθρο 27 της Σύμβασης της Βιέννης (που την επικυρώσαμε) αναφορικά με το «Δίκαιο των Συνθηκών», τονίζει ότι τα συμφωνηθέντα πρέπει να τηρούνται. Αυτό σημαίνει ότι η χώρας μας δε μπορεί να κάνει χρήση του εσωτερικού της δικαίου για να αρνηθεί να ξεπληρώσει κράτη στο νόμισμα που συμφωνήθηκε. Συμπέρασμα: Ό,τι οφείλουμε στις κυβερνήσεις που μας δάνεισαν κράτη σε ευρώ θα το επιστρέψουμε σε ευρώ. Ως προς τους υπόλοιπους ιδιώτες πιστωτές μας, το Σύνταγμα μας όπως και κάθε Σύνταγμα πολιτισμένου κράτους, προστατεύει εύλογα τους πιστωτές του. Αυτό φαίνεται κατακάθαρα στο Άρθρο 94. Άρνηση ή αδυναμία πληρωμών οδηγεί, κατά το Σύνταγμα μας, στην εκποίηση της εμπορεύσιμης περιουσίας του Δημοσίου (Αεροδρόμια, λιμάνια κ.λπ), ό,τι δηλαδή προβλέπει το Μνημόνιο!.
Βέβαια, κατά το Σύνταγμα μας πάλι, τους ιδιώτες μπορούμε να τους πληρώσουμε σε εθνικό νόμισμα, οπότε σε δραχμές. Αν ακολουθήσουμε αυτήν την πεπατημένη, τότε όλοι οι ξένοι εισαγωγείς ελληνικών προϊόντων θα ξεπληρώσουν τους δικούς μας εξαγωγείς σε δραχμές. Δεν είμαστε οι μόνοι ξύπνιοι στον πλανήτη! Να υπενθυμίσουμε ότι εξαγωγές μας είναι πολύ λιγότερες απ’ ότι οι εισαγωγές. Όποτε ας αναλογιστούν οι ένθερμοι οπαδοί τέτοιων εύκολων λύσεων τι θα σημαίνουν όλα τα ανωτέρω για τη χώρα!
*Ο Δημήτρης Μάρδας είναι Αν. καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ
_________________________________________________________________________________
Προς τον κ. Μάρδα και λοιπούς οικονομικούς «επιστήμονες» μας.
Να πάρει ο διάβολος τις οικονομικές σας «επιστήμες», το πρώτο πράγμα που οφείλετε να αντιλήφθητε, ως προûπόθεση να δείτε έστω ένα δάχτυλο πέρα από τη μύτη σας, είναι το γεγονός ότι ο μόνος τομέας που διατηρείται αντεπιστημονικός κάτω απ’ τον καπιταλισμό είναι αυτός της «πολιτικής οικονομίας». Είναι ο μόνος τομέας γνώσης που για το σύστημα αποτελεί ταμπού, κάτι μολυσμένο, μιαρό που απαγορεύεται να το ερευνήσουμε και να το αποκρυπτογραφήσουμε.
Με ποια λογική συμπεραίνεις κύριε καθηγητά μου ότι έχανε αγοραστική δύναμη η δραχμή; Το δολάριο, όπως και η δραχμή είναι παλιόχαρτα με μηδενική αξία. Η σχέση τους με τα καταναλωτικά αγαθά αλλάζει ανάλογα με την προσφορά και ζήτηση αυτών αγαθών. Αν η προσφορά κάποιου καταναλωτικού αγαθού είναι μεγάλη, σχετικά με την ζήτηση, η τιμή του σε χαρτονόμισμα πέφτει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η αξία του παλιόχαρτου αυξήθηκε. Απλώς η αυξημένη προσφορά του τάδε εμπορεύματος είχε ως συνέπεια την μείωση της τιμής του. Απ’ αυτό το γεγονός κύριε καθηγητά μου δεν έχεις δικαίωμα να συμπεράνεις ότι το παλιόχαρτο, είτε είναι δολάριο, είτε Ευρώ, έχουν καθαυτά περισσότερη αξία. Ενώ ή δραχμή για κάποιο άγνωστο λόγο δεν έχει.
Πριν τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έφταναν 35 δολάρια για να αποκτήσεις μία ουγγιά χρυσό. Η αναλογία αυτή παρέμεινε για αρκετά χρόνια μετά τον πόλεμο. Όμως το 2011 η τιμή της ουγγιάς έφτασε τα 1900 δολάρια ενώ σήμερα η τιμή της ουγγιάς έχει πέσει στα 1160. Τι καθορίζει αυτές τις διαφοροποιήσεις στις τιμές κύριε καθηγητά μου; Τι έκανε την αγοραστική δύναμη της δραχμής να πέφτει;
Η χαμηλή παραγωγικότητα - ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων ανεβάζει την τιμή τους και επομένως χρειάζεσαι περισσότερες δραχμές για λιγότερα αγαθά ή το αντίθετο όταν η παραγωγικότητα αυξάνεται. Ποια είναι η σημερινή παραγωγικότητα στην Ελλάδα που σου επιτρέπει να διαθέτης ένα χαρτονόμισμα με την αγοραστική δύναμη του Ευρώ; Μηδαμινή. Μήπως αυτό σημαίνει ότι η δύναμη υπάρχει μέσα στο Ευρώ καθεαυτό; Όχι, το Ευρώ παραμένει ένα παλιόχαρτο που καθεαυτό δεν έχει καμιά αξία. Αν εδώ στην Ελλάδα χωρίς να παράγουμε έχουμε ένα χαρτονόμισμα-σύμβολο αξίας που δεν διαθέτουμε, αυτό συμβαίνει χάρη στην αγοραστική δύναμη του Ευρώ, που δεν υπάρχει βέβαια στο χαρτί αλλά στην γερμανική παραγωγικότητα απ’ την οποία εμείς επωφελούμαστε χωρίς να παράγουμε. Όχι επειδή δεν μπορούμε αλλά επειδή η απουσία υψηλής παραγωγικότητας καθιστά αναγκαία την τελωνειακή προστασία την οποία βλακωδώς οι κυβερνήσεις μας έχουν καταργήσει, χωρίς ωστόσο να επεξεργαστούν και να εφαρμόσουν αναπτυξιακά σχέδια ικανά να αναδείξουν την Ελλάδα σε σύγχρονη παραγωγική δύναμη. Δεν υπάρχει τίποτε που να καθιστά την δραχμή αναξιόπιστο νόμισμα, εκτός από την χαμηλή παραγωγικότητα η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με σχεδιασμένη τεχνολογική πρόοδο στο επίπεδο των πιο προηγμένων χωρών. Αυτό προûποθέτει κάθαρση της χώρας από τα παράσιτα και με τον εργαζόμενο λαό δύναμη εξουσίας.
Ξύπνα, Μάρδα!...
Powered by
phpBB
© 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας