 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Ανασκόπηση Θέματος |
|
 |
| Επισκέπτης |
Δημοσιεύθηκε: Παρ Φεβ 11, 2011 4:59 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Να τι μοστράρουν οι λέρες της νέας τάξης,οι Εθνοκτόνοι φασίστες της νέας ιμπεριαλιστικής εποχής.
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=24428
Εθνικές επέτειοι, σχολικές τελετουργίες και εθνικισμός
Οι επετειακές γιορτές στο σχολείο, οι οποίες συνοδεύονται από κατάθεση στεφάνου σε κάποιο μνημείο «πεσόντων, ηρώων» κλπ., ολοκληρώνουν το τελετουργικό μέρος της σχολικής ζωής. Το τελευταίο είναι και το σημαντικότερο για την διαμόρφωση του εθνικού ιδεώδους και την καλλιέργεια της συλλογικής εθνικής ταυτότητας στα υποκείμενα-αυριανούς πολίτες του κράτους.
Το περιεχόμενο των εθνικών εορτασμών στα σχολεία είναι αποστεωμένο, τυποποιημένο και απαράλλακτο εδώ και δεκαετίες. Ποιήματα και τραγούδια εθνικοπατριωτικού περιεχομένου ως επί το πλείστον, σε μικρότερο ποσοστό προπαγανδιστικά σκετσάκια γύρω από το τρίπτυχο «πατριωτισμός, θυσία, ηρωισμός». Η μυθοποιητική ηρωοποίηση-εξύμνηση προσώπων και «γεγονότων» «για την πατρίδα» και το έθνος». Το κλείσιμο γίνεται πάντα με τον εθνικό ύμνο τον οποίο τραγουδούν όλοι όρθιοι και σε στάση προσοχής. Την επόμενη μέρα πραγματοποιείται η μαθητική παρέλαση, απαραίτητο συμπλήρωμα της στρατιωτικής. Ένα καθαρά μιλιταριστικό τελετουργικό, κατάλοιπο φασιστικών καθεστώτων, σχετικά με το οποίο η Ελλάδα κατέχει τα πρωτεία της (αρνητικής) πρωτοτυπίας στην Ευρώπη. Η παρέλαση, καθώς καλλιεργεί έντονο συναισθηματισμό, αναπαριστά αυτήν την υποτιθέμενη ενότητα, την «εθνική» ταυτότητα. Η παρατακτική διάταξη των υποκειμένων, η ενσωμάτωσή τους σε ένα «σώμα», αυτό της παρέλασης, εγχαράσσει αυτή τη φαντασιακή κοινότητα ως ιδέα και ενσώματο βίωμα ταυτόχρονα (ενσώματη σκέψη: σώμα και νευροφυτικό σύστημα συντονίζονται στην ενορχηστρωμένη-τελετουργική κατασκευή-αναπαραγωγή της συλλογικής ταυτότητας).
Ο ιδεολογικός-προπαγανδιστικός λόγος των επετειακών σχολικών κειμένων αποκρύβει οποιεσδήποτε διαφορές, αντιθέσεις, συγκρούσεις και εγκλήματα έγιναν στο όνομα της «εθνικής ενότητας». Επιβεβαιώνει έτσι τη φενάκη-πλάνη ότι η ελληνική κοινωνία είναι μια ομοιογενής ολότητα, ότι δεν είναι άλλη μια ταξική και ιεραρχική κοινωνία ενταγμένη οργανικά στο καπιταλιστικό σύστημα. Συνεκτικό στοιχείο όλης αυτής της ιδεολογικής πλύσης εγκεφάλου, για την επιβολή της (φαντασιακής) εθνικής κοινότητας στα μυαλά των ανθρώπων, είναι ο εθνικισμός.
Εθνικισμός
Η δύναμη του εθνικισμού και των εθνοκεντρικών αντιλήψεων για την ιστορία, τους πολιτισμούς και τις κοινωνίες εξηγείται από την ιδιαίτερη φαντασιακή λειτουργία του. Η ισχύς του όμως αυτή συνυπάρχει με κραυγαλέες αντιφάσεις, οι οποίες ωστόσο αγνοούνται ή αποκρύβονται, κυρίως λόγω του παραπάνω καταλυτικού φαντασιακού περιεχομένου του.
Λέγοντας φαντασιακό περιεχόμενο και λειτουργία, εννοούμε ότι η φαντασιακή κατασκευή του έθνους, ως μιας ιδεατής – δηλαδή μη πραγματικής – κοινότητας λειτουργεί σχεδόν μαγικά για τα υποκείμενα. Η αποτελεσματικότητα και η γενικευμένη εδραίωση-εξάπλωσή του οφείλεται επιπροσθέτως στο ότι παραπέμπει απευθείας σε σημαντικά υπαρξιακά ζητήματα όπως ο θάνατος, ο ρόλος του ανθρώπου στο σύμπαν και την ιστορία, η καταξίωση και υπαρξιακή ολοκλήρωση του υποκειμένου. Είναι φανερό ότι σε αυτούς του τομείς, η εθνικιστική ιδεολογία σχετίζεται και έχει ισχυρές αναλογίες με τη θρησκεία.
Οι αντιφάσεις ή τα παράδοξα που έχουν να κάνουν με την έννοια και τον ορισμό του εθνικισμού, επιτείνοντας έτσι τον προβληματισμό για τη συνθετότητα και την τεράστια-καθολική επιρροή του, είναι τα εξής : α) Ενώ είναι αντικειμενικά μια σύγχρονη ιδεολογία, προϊόν της νεωτερικότητας, ωστόσο θεωρείται από τα υποκείμενα σαν κάτι που ανάγεται στο απώτερο παρελθόν∙ β) αν και σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη είναι μια καθολική-οικουμενική έννοια, εντούτοις, οι ορισμοί που δίνονται για τον εθνικισμό είναι απογοητευτικά μερικοί και περιοριστικοί∙ γ)τέλος, σε αντίθεση με την πολιτική του ισχύ, ο εθνικισμός χαρακτηρίζεται από «φιλοσοφική φτώχεια και ανακολουθία». Ενδεικτικό δε του τελευταίου είναι ότι «ο εθνικισμός ποτέ δεν παρήγαγε τους δικούς του μεγάλους διανοητές: ούτε Χομπς, ούτε Τοκβίλ, ούτε Μαρξ, ούτε Βέμπερ».
Από την άλλη, ο εθνικισμός σύμφωνα με τον Τομ Ναιρ είναι μια παθολογία της σύγχρονης αναπτυξιακής ιστορίας, με την έννοια ότι παρουσιάζει ομοιότητες με τη νεύρωση. Πρόκειται για μια ροπή προς τη σχιζοφρένεια η οποία προκύπτει από τα διλήμματα που γεννά το αίσθημα της εγκατάλειψης που εξαπλώνεται στον κόσμο, κάτι ανάλογο με την ανωριμότητα ή παλιμπαιδισμό μιας κοινωνίας.
Από τη στιγμή όμως που θα υιοθετήσουμε μια συστηματική προσέγγιση του εθνικισμού, μέσα από τη λογική ανάλυση, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι κάτι πραγματικό εκεί έξω, αλλά έχουμε να κάνουμε με μια έννοια. Το εννοιολογικό περιεχόμενο του «έθνους» έχει πολλές αναλογίες με άλλες έννοιες όπως η «συγγένεια» και η «θρησκεία». Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για μια φαντασιακή κοινότητα, με τον ίδιο τρόπο που είναι φαντασιακά συγκροτημένες η συγγένεια και η θρησκεία. Το φαντασιακό εδώ έχει την έννοια ότι η «κοινότητα» και οι σχέσεις μεταξύ των «μελών» της είναι νοητές και όχι πραγματικές. Τα υποκείμενα φαντάζονται ότι υπάρχει μια τέτοια κοινότητα αλλά τα περισσότερα από αυτά ποτέ δεν θα συναντηθούν μεταξύ τους ούτε θα πληροφορηθούν για την ύπαρξή τους. Παρόλα αυτά το καθένα έχει την «αίσθηση του συνανήκειν».
Το έθνος συλλαμβάνεται φαντασιακά ως μια οριοθετημένη κοινότητα, οσοδήποτε μεγάλη και αν είναι αυτή. «Κανένα έθνος δεν φαντάζεται τον εαυτό του να ταυτίζεται με την ανθρωπότητα». Συνεπώς, είναι μια ιδέα που διαχωρίζει τους ανθρώπους και κατανοεί με όρους κατακερματισμού τον κόσμο. Ενώ λοιπόν συμβαίνει αυτό, στο εσωτερικό του το έθνος θεωρείται ότι είναι μια οριζόντια συντροφική σχέση, αγνοώντας και αποκρύβοντας τια ουσιαστικές (ταξικές) σχέσεις ανισότητας και εκμετάλλευσης που υφίστανται στην κοινότητα. Έτσι, ενώ στο εξωτερικό του διαχωρίζει, στο εσωτερικό ομογενοποιεί, δημιουργώντας μια στρεβλή και παραπλανητική εικόνα της πραγματικότητας. Για αυτόν τον επιπρόσθετο λόγο, το έθνος είναι μια φαντασιακή (ιδεολογικά προσδιορισμένη) κοινότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα πιο εμβληματικά σύμβολα του εθνικισμού, το μνημείο του «Άγνωστου Στρατιώτη» συναντάται σε όλα τα κράτη. Όπως δεν είναι τυχαίο το ότι δεν αναγράφεται ποτέ στο μνημείο το όνομα του στρατιώτη, γιατί ακριβώς δεν αναφέρεται σε κάποιον συγκεκριμένο ούτε υπάρχει κανένα λείψανο εκεί. Ούτε βέβαια είναι δυνατό να αναφέρεται η καταγωγή του «πεσόντα», διότι θεωρείται αυτονόητη. Έτσι, αν κάποιος επιχειρούσε να γράψει το όνομα κάποιου στρατιώτη ή αν τοποθετούσε τα λείψανα ενός νεκρού στρατιώτη μέσα στον τάφο-μνημείο, θα προκαλούσε αναστάτωση και οπωσδήποτε θα ακυρωνόταν η λειτουργία και η σημασία του μνημείου. Από τους εύστοχους αυτούς συλλογισμούς του Άντερσον, καταλαβαίνουμε την καταλυτική λειτουργία των συμβόλων, τα οποία έχουν ισχύ μόνο σε φαντασιακό επίπεδο. Αν αποκτήσουν εμπειρικό, δηλαδή υλικό, περιεχόμενο, παύουν να είναι πια σύμβολα. Χάνουν την αίγλη τους και την επιρροή τους στα ανθρώπινα μυαλά.
Η έννοια της πατρίδας
Άρρηκτα συνυφασμένη με την έννοια του έθνους είναι η «πατρίδα» (η άλλη όψη, και πιο ύπουλη, του εθνικισμού). Γιατί; Γιατί το έθνος ως φαντασιακή (μη πραγματική ουσιαστικά) κοινότητα χρειάζεται ένα χώρο να οριστεί (βλέπε σύνορα). Αυτός ο χώρος δεν είναι άλλος από την «πατρίδα». Η «πατρίδα» εκτός από γεωγραφικός και οροθετημένος χώρος όπου κλείνει και στεγάζει το «έθνος» είναι σύμβολο της συλλογικής (εθνικής ταυτότητας). Ως έκφραση της «κοινής καταγωγής» παραπέμπει στους δεσμούς αίματος και τελικά στη ράτσα ή φυλή. Άρα είναι λόγω άγνοιας ή εκ του πονηρού, και τελικά αναπαραγωγή ακριβώς του κυρίαρχου ιδεολογήματος περί κοινής καταγωγής και έθνους, όταν η λέξη-έννοια «πατρίδα» διαχωρίζεται από το έθνος. Έθνος, και πολύ περισσότερο έθνος-κράτος, δεν νοείται χωρίς μια πατρίδα. Υπό αυτή την προοπτική, οι όροι «πατρίδα» και «έθνος» όσον αφορά τη σημασία τους σχεδόν ταυτίζονται – και πάντως είναι άρρηκτα συσχετισμένες (συσχετιστικές έννοιες) – και συμβολίζουν μια αφηρημένη και σε τελευταία ανάλυση απατηλή κοινότητα.
Συνεπάγεται ότι μια τέτοια αντίληψη περί κοινότητας και χώρου στηρίζεται αναγκαστικά σε πολλαπλούς διαχωρισμούς: ανάμεσα σε αυτούς που δηλώνουν (ιδεολογικά) πατριώτες και σε αυτούς που θεωρούνται απάτριδες, ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους, σε γηγενείς και αλλοδαπούς ή μετανάστες (και όλοι αυτοί οι όροι σε πολλά εισαγωγικά, για να αποφύγουμε να τους θεωρήσουμε ως κάτι πραγματικό και αντικειμενικό). Ειδικότερα οι μετανάστες ορίζονται ακριβώς στη βάση του χώρου («πατρίδα»), γιατί αυτό που έχουν «χάσει» δεν είναι η εθνοτική τους ταυτότητα αλλά ο τόπος πραγμάτωσής της, η πατρίδα. Από αυτήν την αντίληψη πηγάζει και η κρυφο-ρατσιστική αντίληψη ότι είναι καλό για τους μετανάστες επιστρέψουν στην πατρίδα τους γιατί εκεί ολοκληρώνονται ως υπάρξεις.
Μια πιο ψύχραιμη προσέγγιση όμως, θα μας δείξει ότι ο καθένας μας γεννήθηκε σε ένα συγκεκριμένο χώρο (στη συντριπτική πλειονότητα σε ένα μαιευτήριο), μεγάλωσε και έζησε σε ένα περιορισμένο περιβάλλον σε μια γειτονιά στην πόλη ή σε ένα χωριό. Εκεί δέχτηκε τις πρώτες και καθοριστικές (περιβαλλοντικές και πολιτισμικές) δυνάμεις που διαμόρφωσαν τις πεποιθήσεις του, την ψυχολογία του, την προσωπικότητά του, πρωταρχικά από την οικογένειά του. Επηρεάζεται ωστόσο σημαντικά από ευρύτερα περιβάλλοντα και σύνολα: τις συγγενικές σχέσεις, τις φιλικές και σεξουαλικές σχέσεις του, τα δίκτυα ρόλων στη γειτονιά, στο σχολείο, στη δουλειά. Ανήκει σε ένα ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, σε μια κοινωνική τάξη ή στρώμα, σε ένα συγκεκριμένο ταξικό-οικονομικό σύστημα, με δεδομένο καταμερισμό εργασίας, εντάσσεται σε έναν ή περισσότερους επαγγελματικούς-εργασιακούς χώρους. Και όλα αυτά ενταγμένα σε ένα ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό σύστημα-δομή, εκτεινόμενο από την τοπική έως την ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα. Συνεπώς το άτομο δέχεται ποικίλες και πολύτροπες επιρροές, σε ψυχολογικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό επίπεδο από συγκεκριμένα περιβάλλοντα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, τα οποία επίσης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και πάνω στα υποκείμενα με επίσης ορισμένους τρόπους (εάν βέβαια περιγραφούν και αναλυθούν συστηματικά). Και όχι από αφηρημένες «κοινότητες» σαν αυτές που συμβολίζουν έννοιες όπως αυτή που εξετάζεται εδώ.
Ιδιαίτερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της εξελιγμένης τεχνολογίας και των κοινωνικών δικτύων σε πλανητικό επίπεδο, το κάθε άτομο υπόκειται σε επιδράσεις και δυνάμεις πολύ πέρα και πάνω από αυτό, οι οποίες το υπερβαίνουν και το καθορίζουν. Οπότε η «πατρίδα» και το «έθνος» είναι τα λιγότερο κατάλληλα εργαλεία για να κατανοήσει τον εαυτό του και τον κόσμο. Είναι καταδικασμένο να ζει θωρακισμένο στον μικρόκοσμό του, σε μια φενάκη-αυταπάτη που νομίζει ότι είναι πραγματικότητα. Και αυτό διότι η «πατρίδα» ή/και το «έθνος» είναι γενικόλογες και πολύσημες έννοιες που προκαλούν σύγχυση και εξαπατούν τη συνείδηση. Σε αντίθεση με τα συγκεκριμένα μικρο- και μακρο-περιβάλλοντα που εντάσσονται σε μια ευρύτερη δομή.
Επίλογος
Κλείνοντας την ενότητα για τις τελετουργίες στην εκπαίδευση, σαν κατακλείδα θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι το σχολείο (εδώ αναφερθήκαμε κυρίως στα τεκτενόμενα στις δύο πρώτες βαθμίδες του), όχι μόνο με την παρωχημένη και ιδεολογικοποιημένη γνώση του, αλλά και πρωταρχικά μέσα των τελετουργικών πρακτικών που επιβάλλει στους μαθητές, καλλιεργεί και αναπαράγει την κυρίαρχη αστική ιδεολογία. Βασικό στοιχείο αυτής είναι η φαντασιακή (επίπλαστη) κοινότητα του έθνους, πάνω στην οποία στηρίζεται το οικοδόμημα του εθνικισμού. Ωστόσο και ολόκληρη η καθημερινή ζωή μας διαμορφώνεται και καθορίζεται από ποικίλους θεσμούς και τελετουργικές διαδικασίες που δημιουργούν αυτή την φευγαλέα, θολή και απατηλή αίσθηση που ως υπο-κείμενα αποδεχόμαστε ως την πραγματικότητα.
Αθήνα 10/2/2011
Δημήτρης Φασόλης
Θεματική: Ανθρωπολογία και Εκπαίδευση |
|
 |
| vngelis |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Φεβ 10, 2011 11:23 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Engels is referring to the Greek revolt which began in the spring of 1821 and soon assumed a massive scale. In January 1822, the National Congress convened in Epidaurus proclaimed Greek independence and adopted a constitution. The Sultan of Turkey, who was unable to suppress the insurgent Greeks relying solely on his own forces, called in his vassal, the Egyptian ruler Mehemet Ali, whose troops invaded Morea in 1825, severely putting down the Greek revolt. At the outset of the uprising, the Holy Alliance, notably Russia, took a very negative stand towards it. However, the tremendous sympathy that the Greeks' struggle aroused everywhere, and, most important, a chance to use it to consolidate their position in the south of the Balkans prompted Britain, Russia and France to recognise Greece as a country at war and render it military aid. Of decisive significance was the victory of Russia in the Russo-Turkish war of 1828-29, which meant that Turkey was forced to recognise Greece as an independent state. However, a decision was taken by the European powers to establish monarchy in Greece in 1832, with the throne going to Otto, second son of King Louis of Bavaria.
An excerpt from this work was first published in English in: K. Marx and F. Engels, On Literature and Art, Progress Publishers, Moscow, 1976, pp. 113-14.
Το εβαλα στα Αγγλικα αφου δεν το εχω στα Ελληνικα αλλα το επανω κειμενακι που ειναι σημειωσεις για αρθρο του Ενγκελς γραμμενο απ'τους Ρωσους στην συλλογη των Απαντων γραφει για την Επανασταση της Ελλαδας οταν εγινε το 1821 και κυρηξαν ανεξαρτησια ο Σουλτανος της Οθωμανικης Αυτοκρατοριας ζητησε την βοηθεια του Αιγυπτιου Κυβερνων Μεχμετ Αλι να στειλει στρατευματα και να βαλει κατω την εξεργεση και το εκανε το 1825 στο Μορια.
Μετα εγινε πολεμος με την Τουρκια απο την Ρωσια και αφου εχασε η Τουρκια οι Ευρωπαικες δυναμεις αποφασισαν να ερθει ο Γερμανος 'βασιλιας' Οθωνας στην Ελλαδα..... |
|
 |
| Αίσχος |
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 09, 2011 10:18 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Ελληνες.Ζήτω λοιπόν το πολυπολιτισμικό κράτος.
Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/01/2011
Του Νάσου Θεοδωρίδη *
Δεν είναι τυχαίο ότι το πολύκροτο έργο του διάσημου Γερμανού ιστορικού Ιάκωβου Φίλιππου Φαλμεράυερ (Jakob Philip Fallmerayer, 1790-1861) "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που τυπώθηκε στην Γερμανία το 1835 και προ ετών κυκλοφόρησε δειλά στην Ελλάδα, δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Aιτία η ενοχλητική για το κατεστημένο αλλά πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ πως οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους. Ωστόσο το σημαντικό αυτό έργο, που οι Έλληνες εθνικιστές το αποκήρυξαν με βαρύτατες ύβρεις, έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάσθηκε στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.
Ο Φαλμεράυερ κατέδειξε πως το πάλαι ποτέ ένδοξο αρχαίο ελληνικό έθνος εκμηδενίσθηκε οριστικά το 589 μ.Χ. στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαυρικίου (582-602). Το τελειωτικό χτύπημα που εξολόθρευσε τον ελληνικό πληθυσμό ήλθε το 746 μ.Χ. με τη σαρωτική επιδημία της πανούκλας που θέρισε τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κων/νο Πορφυρογένητο (905-969 μ.Χ.) που εξιστορεί στα "Θεματικά". Εξάλλου όλα τα τοπωνύμια της Πελοποννήσου ήσαν σλαβικά μέχρι και τον 19ο αιώνα. Το 1840, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου, μεταλλάχθηκαν σε ελληνικά.
Τον 6ο αι. μ.Χ. πολυάριθμα σλαβικά φύλα κατέκλυσαν ειρηνικά το Βυζάντιο. Οι σλαβικοί εποικισμοί έφθασαν μέχρι τη νότια Πελοπόννησο. Σμολιάνοι, Ριγχίνοι, Σαγουδάτες, Βελεζίτες, Εζερίτες και Μιλιγγοί ήσαν μερικά από τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βυζαντινή τότε Ελλάδα. «Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μια τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε ώς την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή συγγενή προς τη μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες - Σλάβοι, οι Ιλλυριοί - Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί είναι ουσιαστικά εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες».
Το 540 μ.Χ. μία μαζική κάθοδος των Σλάβων τούς έφερε μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου. Το 558 μ.Χ. σε συμμαχία με τον ηγεμόνα των Κοτρογούρων Zaberga απείλησαν την ίδια την Κωνσταντινούπολη όπου αποκρούσθηκαν από τον στρατηγό Βελισάριο.
Το 578 υποτάσσονται στους Αβάρους και αρχίζουν μεθοδευμένες εισβολές στα ρωμαϊκά εδάφη κατακτώντας πολλές πόλεις της Θράκης και Ιλλυρίας. Ακολούθησαν νέα κύματα, ειρηνικών αυτή τη φορά σλαβικών εποικίσεων σε Ελλάδα και Πελοπόννησο που συνεχίσθηκαν μέχρι και το έτος 746 μ.Χ. οπότε διεκόπησαν οριστικά λόγω του φοβερού λοιμού εκείνης της χρονιάς.
Μάλιστα, το «χρονικό της Μονεμβασίας» είναι πολύτιμη ιστορική πηγή καθώς βασίζεται στην ιστορία του Ευάγριου Σχολαστικού, του Μένανδρου και στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου (6ος αι. μ.Χ.). Εξιστορεί με παραστατικό τρόπο την μαζική Αβαροσλαβική εποίκηση του Ελληνικού χώρου, κυρίως της Πελοποννήσου, κατά τον 6ο μ.Χ. αι. καθώς και τα μετέπειτα γεγονότα κυριαρχίας του σλαβικού έθνους στα βυζαντινά εδάφη της Πελοποννήσου επί 218 χρόνια. Το σπάνιο Χρονικό ανακαλύφθηκε σε μορφή χειρογράφου στη γεωργιανή Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους και πρωτοδημοσιεύθηκε το 1909 από τον καθηγητή Βυζαντινολογίας Σπυρίδωνα Λάμπρου (1851-1919) με τίτλο “Ιβηριτικό απόγραφο του Χρονικού της Μονεμβασίας”. Προηγήθηκε η ανακάλυψη δύο ακόμα αντιγράφων (απόγραφα) του χρονικού που βρέθηκαν το πρώτο στη Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους από τον ίδιο καθηγητή και δημοσιεύθηκε με τίτλο “Τον καιρό όπου οίκισεν η Μονεμβασία και πώς", το δεύτερο στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνου από τον Giouseppe Pasini που το δημοσίευσε το 1749 με τίτλο “Περί κτίσεως Μονεμβασία”.
* Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων Ανήκει σε ΜΚΟ και είναι φανατικός «αντιρατσιστής» επί πληρωμή και αντιεθνικιστής.
|
|
 |
| Αλ. |
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 02, 2011 9:43 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
ΟΚΔΕ και ΣΚΑÚ κατά του "Σταλινισμού"
-Ανατροπέας-
Παλαιό Μέλος
ΕΞΟΡΙΣΤΗ ΣΤΗ ΣΙΒΗΡΙΑ
Συγγραφέας: Μαργκαρέτε Νόιμαν
Χρονολογία έκδοσης: Νοέμβριος 2006
Σελίδες: 286
Τιμή: 12 ευρώ
Πρόλογος της έκδοσης:
Οι «Εκδόσεις Εργατική Πάλη» επανεκδίδουν το βιβλίο της Μαργκαρέτε Μπούμερ-Νόυμαν, Εξόριστη στη Σιβηρία, που είχε πρωτοκυκλοφορήσει στην χώρα μας, από της εκδόσεις «Νέοι Στόχοι» πριν πολλά χρόνια. Στο βιβλίο της η Νόυμαν εξιστορεί την ιστορία της σύλληψης του συζύγου της Νόυμαν και τις προσωπικές οδυνηρές εμπειρίες της στις σταλινικές φυλακές και στρατόπεδα. Επίσης, μέσα από την προσωπική της μαρτυρία αποκαλύπτεται ένα μέρος της ασύλληπτης θηριωδίας του Σταλινισμού. Όπως και το έργο Ο κατηγορούμενος, του Αλεξάντρ Βάισμπεργκ - Συμπύλσκι, Αυστριακού σοφού που γνώρισε παράλληλη τύχη με την Νόυμαν (τις σταλινικές διώξεις και την παράδοση στη Γκεστάπο), αποτελεί μια από τις πιο αξιόλογες και αξιόπιστες μαρτυρίες για μερικές πτυχές της μεγάλης «εκκαθάρισης», της φοβερής σταλινικής τρομοκρατίας των χρόνων 1936 – 1938. Η γενναία φωνή της Νόυμαν, όπως και άλλων, βοήθησε να αποκαλυφθεί το μέγεθος των θυμάτων των σταλινικών «εκκαθαρίσεων», κομμουνιστές αντιπολιτευόμενοι ή ανύποπτοι αθώοι ή ακόμη και πιστοί οπαδοί του Στάλιν και του σταλινικού καθεστώτος, που υπολογίζονται σε δέκα ως είκοσι εκατομμύρια άτομα! Και μ’ αυτή την έννοια είναι μια τεράστια προσφορά στην αλήθεια, στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα και το Σοσιαλισμό.
Το βιβλίο της Νόυμαν τελειώνει με την παράδοσή της από την Γκεπεού στην Γκεστάπο, όπως έγινε με χιλιάδες γερμανούς κομμουνιστές που είχαν καταφύγει στη Σοβιετική Ρωσία μετά την άνοδο του φασιστών στην εξουσία και την υπογραφή του συμφώνου φιλίας και ειρήνης Στάλιν-Χίτλερ. Έμεινε σε γερμανικό στρατόπεδο πέντε χρόνια και γλίτωσε τελικά το 1945 με την κατάρρευση του χιτλερισμού. Τη ζωή της εκεί την περιγράφει σ' ένα άλλο βιβλίο της: Ράβενσμπρουκ (από το όνομα του στρατοπέδου). Τέλος είναι σημαντικό και το βιβλίο της για την Κομμουνιστική Διεθνή από το 1919 ως το 1943, δηλαδή από το χρόνο που ο Λένιν και ο Τρότσκι την ίδρυσαν σαν όργανο της παγκόσμιας επανάστασης ως τότε που ο Στάλιν τη διέλυσε για να ευχαριστήσει τους «δημοκρατικούς» ιμπεριαλιστές συμμάχους του).
Η Μαργκαρέτε Μπούμπερ-Νόυμαν προέρχονταν από οικογένεια με μοναρχικές πεποιθήσεις. Εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία της Γερμανίας το 1921 και στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Πήγε πρώτη φορά στην ΕΣΣΔ το 1931 σαν αντιπρόσωπος του ΚΚΓ στο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς και πάλι το 1932 με τον σύζυγό της Χάιντς Νόυμαν που ήτανε βουλευτής στο Ράιχσταγκ και υψηλόβαθμο στέλεχος (μέλος του Πολιτικού Γραφείου) του κόμματος. Το 1934 ο Νόυμαν συλλαμβάνεται στην Ελβετία, όπου είχαν καταφύγει αυτός και Μαργκαρέτε μετά ένα σύντομο ταξίδι στην Ισπανία. Οι ελβετικές αρχές, αφού κράτησαν τον Νόυμαν 7 μήνες στη φυλακή, δεν τον παρέδωσαν στη χιτλερική κυβέρνηση που ζητούσε την έκδοση του, αλλά τον επιβίβασαν μαζί με τη γυναίκα του σ' ένα ρωσικό πλοίο.
Έτσι, το Μάη του 1935 το ζευγάρι ξαναβρίσκεται στη Μόσχα, αλλά ο σταλινικός μηχανισμός θεωρεί τον Νόυμαν «ένοχο» για παρέκκλιση, ύποπτο για «τροτσκισμό» και τον πιέζει να κάνει «αυτοκριτική». Τι είχε συμβεί όμως ανάμεσα στα 1932 και στα 1935, χρονολογίες που προσδιορίζουν τις δυο τελευταίες μεταβάσεις του Νόυμαν στη Μόσχα;
Όπως είναι γνωστό στη Γερμανία το 1933 είχε ανέβει στην εξουσία ο χιτλερισμός, συντρίβοντας κάτω από το σιδερένιο τακούνι του όλες τις κατακτήσεις και της οργανώσεις (κοινωνικές και πολιτικές) της εργατικής τάξης και επιταχύνοντας το βηματισμό του γερμανικού ιμπεριαλισμού προς το Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Το δρόμο για το θρίαμβο του ναζισμού είχαν ανοίξει με την πολιτική τους τα δυο μεγάλα εργατικά κόμματα της χώρας: το σοσιαλδημοκρατικό και το κομμουνιστικό κόμμα. Η Σοσιαλδημοκρατία, που το 1918 - 1919 πρόδωσε την εργατική επανάσταση και είχε δολοφονήσει την Ρόζα Λούξενμπουργκ και τον Καρλ Λήμπκνεχτ, υποστήριζε τώρα τις αστικές δημοκρατικές κυβερνήσεις (Μπρύνιγκ) που καταπίεζαν το λαό και υποκλίνονταν μπροστά στους φασίστες. Το Κομμουνιστικό Κόμμα ταλαντεύονταν αδιάκοπα ανάμεσα στον καιροσκοπισμό και τον τυχοδιωκτισμό. Οι μεγαλύτερες ευθύνες βαρύνουν, ασφαλώς, το κόμμα εκείνο που μιλούσε στο όνομα του επαναστατικού μαρξισμού και επηρέαζε τα πιο προχωρημένα πολιτικά και μαχητικότερα τμήματα του προλεταριάτου: το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας, τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Το 1928, οι γερμανικές οργανώσεις της εργατικής τάξης ήταν οι μεγαλύτερες και ισχυρότερες στον κόσμο. Τα ελεύθερα συνδικάτα είχα 5 εκατομμύρια μέλη, έναντι μόλις 690.000 μέλη που είχαν τα καθολικά συνδικάτα το 1931, και ελέγχονταν σε συντριπτικό βαθμό από το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD). Το σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είχε 1.021.000 μέλη, εφημερίδες με μαζική κυκλοφορία, 9.000 τοπικές οργανώσεις, παραστρατιωτικές οργανώσεις και έλεγχε απόλυτα την Πρωσία (κυβέρνηση και κρατικό μηχανισμό). Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD) είχε 130.000 μέλη. Την ίδια περίοδο ο Χίτλερ και οι φασίστες είχαν ελάχιστες δυνάμεις κυρίως στη Βαυαρία. Αυτή η κατάσταση είχε την αντανάκλασή της και στις εκλογές. Το 1928 το ΚΚΓ πήρε 3.300.000 ψήφους, η Σοσιαλδημοκρατία 9.150.000 ψήφους (ένας από τους ηγέτες της, ο Μύλλερ, σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού και επιπλέον είχε τον έλεγχο της τοπικής κυβέρνησης της Πρωσίας), ενώ οι φασίστες πήραν μόλις 800.000.
Όμως, το κραχ του 1929 και η ύφεση που ακολούθησε άλλαξε δραματικά την κατάσταση. Χιλιάδες εργοστάσια έκλεισαν με αποτέλεσμα ο αριθμός των ανέργων να εκτιναχτεί στα ύψη: το 1929 οι άνεργοι ήταν 1,3 εκατομμύρια, το 1930 3 εκατομμύρια, τον επόμενο χρόνο 4,3 εκατομμύρια, το 1932 5,1 εκατομμύρια για να φτάσουν στις αρχές του 1933-λίγο πριν ο Χίτλερ καταλάβει την εξουσία-πάνω από 6.000.000 εκατομμύρια. Ολόκληρα τμήματα μεσαίων και μικροαστικών στρωμάτων χρεοκόπησαν και ρίχτηκαν στη φτώχεια. Η καταστροφή των αγροτών ήταν ακόμη μεγαλύτερη, λόγω ραγδαίας πτώσης των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Και επίσης ζητήματα που άλλοτε θεωρούνταν δευτερεύοντα, όπως η Συνθήκη των Βερσαλιών (η ταπεινωτική συνθήκη που αναγκάστηκε να υπογράψει στις 28 Ιουνίου 1919 η Γερμανία μετά την ήττα της στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο), ήρθαν στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής.
Αποτέλεσμα της νέας κατάστασης ήταν η πτώση (Μάρτης του 1930) της κυβέρνησης Μύλλερ, λόγω της ανικανότητάς της να αντιμετωπίσει την κρίση. Στις εκλογές που ακολούθησαν οι φασίστες αύξησαν τη δύναμή τους κατά 800%! φτάνοντας τις 6.400.000 ψήφους, το ΚΚΓ αύξησε την εκλογική επιρροή του μόλις κατά 40% φτάνοντας τις 4.600.000 ψήφους, ενώ οι σοσιαλδημοκράτες συγκέντρωσαν 7.000.000 ψήφους σημειώνονταν σημαντική πτώση σε σχέση με τις εκλογές του 1928. Από δω και πέρα η άνοδος των ναζί ήταν ραγδαία σε όλα τα επίπεδα. Στις εκλογές της 31 Ιουλίου 1932 οι φασίστες πήραν 13,7 εκατομμύρια ψήφους! (το ΚΚΓ αύξησε κατά μερικές χιλιάδες ψήφους τη δύναμή του φτάνοντας τα 5,3 εκατομμύρια, ενώ οι σοσιαλδημοκράτες σημείωσαν νέα μικρή πτώση. Το σημαντικό όμως ήταν η σταδιακή επικράτηση των ναζίδων στη «μάχη των δρόμων», δηλαδή στις καθημερινές συγκρούσεις-συνήθως αιματηρές-των SA και SS με τους κομμουνιστές και σοσιαλιστές εργάτες όπως και με τα συνδικάτα και διάφορες μειονότητες (Εβραίους, αθίγγανους κλπ). Επιπλέον η ενίσχυση και η δράση των φασιστών έστρεψε σιγά-σιγά προς αυτούς, τμήματα της αστικής τάξης και του κρατικού μηχανισμού που τους παρείχαν υποστήριξη, χρήματα και οπλισμό.
Ενώ ο Χίτλερ ήταν, τώρα, έτοιμος για το μεγάλο χειρουργείο, οι ηγέτες των εργατικών κομμάτων και των συνδικάτων βρίσκονταν σ’ άλλο κόσμο, σκορπούσαν τη σύγχυση στους οπαδούς τους και παρέλυαν το γερμανικό προλεταριάτο που διατηρούσε ακόμη τεράστιες δυνάμεις. Ο Ρούντολφ Χίλφερντιγκ (πρώην μαρξιστής) ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών δήλωνε «Η νομιμότητα είναι η καταστροφή (του Χίτλερ) …Η εικόνα της ανίκητης δύναμης έχει σπάσει, η παρακμή του έχει αρχίσει...», και ο Κάουτσκι χαρακτήριζε την υποστήριξη στους φασίστες «μια προσωρινή μόδα». Ο Τέλμαν, ηγέτης του ΚΚΓ, αμέσως μετά τις εκλογές της 31 Ιουλίου δήλωνε, «Το ΚΚΓ ήταν ο μόνος νικητής των εκλογών της 31 Ιουλίου» και ο Ρέμμελλε κόμπαζε «Δεν φοβόμαστε τους φασίστες κυρίους». Τον επίλογο της τραγωδίας και της προδοσίας τον έγραψαν οι ηγέτες των συνδικάτων, τον Απρίλιο του 1933, (ο Χίτλερ ήταν ήδη Καγκελάριος), με δήλωσή τους στην επίσημη εφημερίδα των συνδικάτων «…η νίκη του Εθνικοσοσιαλισμού, αν και κερδίθηκε ενάντια σ’ ένα κόμμα που συνηθίσαμε να θεωρούμε σαν την ενσάρκωση του σοσιαλισμού, είναι και δική μας νίκη γιατί σήμερα το σοσιαλιστικό καθήκον είναι καθήκον για όλο το έθνος».
Στις 30 Ιανουαρίου 1933 ο Χίτλερ ορίστηκε πρωθυπουργός. Μέχρι το τέλος του ίδιου έτους, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το ΚΚΓ και τα συνδικάτα είχαν τεθεί εκτός νόμου, οι ηγέτες τους καθώς και δεκάδες χιλιάδες σοσιαλιστές, κομμουνιστές και μέλη των συνδικάτων δολοφονήθηκαν, συνελήφθηκαν και ρίχτηκαν στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Όλα αυτά ήταν μια τραγική επαλήθευση των αναλύσεων και της κριτικής στην ολέθρια σταλινική γραμμή στη Γερμανία του Τρότσκι (σ' ολόκληρη την περίοδο 1930 - 1933) με μια σειρά έργα του: «Η στροφή της Κομμουνιστικής Διεθνούς και η κατάσταση στη Γερμανία», «Ενάντια στον εθνικοσοσιαλισμό», «Το κλειδί της διεθνούς κατάστασης είναι στη Γερμανία», «Ενιαίο εργατικό μέτωπο κατά του φασισμού», «Και τώρα;», «Ο μόνος δρόμος» κ.α. Ποια ήταν η γραμμή του Στάλιν και της Κομμουνιστικής Διεθνούς που οδηγούσε το ΚΚΓ στις 12 Μαΐου 1933, όταν οι φασίστες είχαν καταλάβει όλα τα κτίρια των συνδικάτων, κατασχέσει την περιουσία τους και συλλάβει τους ηγέτες τους (τον επόμενο μήνα έθεσαν εκτός νόμου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το ίδιο), να δηλώνει: «Ο πλήρης εξοβελισμός των σοσιαλφασιστών από τον κρατικό μηχανισμό και η βίαιη καταστολή των εντύπων τους δεν αλλάζει το γεγονός ότι αντιπροσωπεύουν τώρα όπως και πριν το κύριο κοινωνικό στήριγμα της δικτατορίας του κεφαλαίου». Ή προηγούμενα, το ΚΚΓ να ψηφίζει μαζί με τους φασίστες στο λεγόμενο «κόκκινο δημοψήφισμα της Πρωσίας» το 1931 ενάντια στη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση. Ή ο ηγέτης του Τέλμαν να συκοφαντεί τον Τρότσκι «σαν πράκτορα της Γκεστάπο και του Χίτλερ» επειδή καλούσε για ενιαίο εργατικό μέτωπο για να εξοντωθεί ο κίνδυνος του φασισμού.
Το καλοκαίρι του 1928, στο 6ο Συνέδριο της Διεθνούς ο Στάλιν (μαζί με τον Μπουχάριν) άλλαξε απότομα γραμμή-όπως το συνήθιζε άλλωστε-και διακήρυξε την λεγόμενη «τρίτη περίοδο» της «ραγδαίας ανάπτυξης των αντιθέσεων στην παγκόσμια οικονομία», της «μεγίστης όξυνσης της γενικής της γενικής καπιταλιστικής κρίσης» που θα οδηγούσε «αυτομάτως» σε πολέμους και επαναστάσεις (δες το βιβλίο του Τρότσκι, Η Τρίτη Διεθνή μετά τον Λένιν). ( Η περίοδος μεταξύ 1917-1925 θεωρούνταν «πρώτη περίοδος» της καπιταλιστικής αστάθειας, η περίοδος 1925-1928 «δεύτερη περίοδος» της καπιταλιστικής σταθεροποίησης που περιλάμβανε κοινή δράση με μη επαναστατικές δυνάμεις σε βάρος της ανεξαρτησίας των κομμουνιστικών Κομμάτων). Σύμφωνα μ’ αυτή την ανάλυση η τακτική άλλαξε πλήρως και γύρισε στο αντίθετό της. Όχι μόνο εγκαταλείφθηκε η πολιτική της άκριτης υποστήριξης σε μη επαναστατικές δυνάμεις και «αριστερούς» Σοσιαλδημοκράτες, αλλά και η οποιαδήποτε συνεργασία μαζί τους. Γιατί «ανακαλύφθηκε» ότι τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα ήταν αντιδραστικά, ότι ελάχιστα διέφεραν από τους φασίστες ή όπως έγραφε ο Στάλιν σ´ ένα κείμενό του «η σοσιαλδημοκρατία και ο φασισμός είναι δίδυμα αδέλφια»! Αυτό το περισπούδαστο τσιτάτο του Στάλιν η Κομιντέρν το επεξεργάστηκε παραπέρα: «Σε χώρες που υπάρχουν ισχυρά Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, ο φασισμός παίρνει την ιδιαίτερη μορφή του σοσιαλφασισμού…)! και παρακάτω «Είναι γεγονός ότι αυτή (η «αριστερή» πτέρυγα της σοσιαλδημοκρατίας) υποστηρίζει με ενθουσιασμό την πολιτική του σοσιαλφασισμού»!
Μ´ αυτές τις ανοησίες και την καταστροφική και προδοτική πολιτική οδηγήθηκε το γερμανικό προλεταριάτο στη σφαγή για να επακολουθήσει λίγα χρόνια αργότερα ολόκληρη η ανθρωπότητα. Το σταλινικό καθεστώς της ΕΣΣΔ δεν υπάρχει πια. Κατάρρευσε κάτω από τις ίδιες τους τις αντιφάσεις και την πολιτική των σταλινικών ηγετών. Παρ´ όλα αυτά υπάρχουν ακόμη άνθρωποι-ευτυχώς όλο και λιγότεροι-που υποστηρίζουν αυτές της πολιτικές και γενικότερα το Στάλιν και την πολιτική του. Και γ´ αυτό το λόγο το βιβλίο της Νόυμαν είναι επίκαιρο, ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές. Κινητήρας για την ανθρώπινη πρόοδο δεν είναι οι προπαγανδιστικοί μύθοι οποιασδήποτε κρατικής εξουσίας, αλλά η αλήθεια και μόνο η αλήθεια.
2011 Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
Αγ. Κωνσταντίνου 57 Αθήνα, Κλεισούρας 4 Θεσσαλονίκη http://www.okde.gr
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Σήμερα που ο καπιταλισμός βρίσκετε στα τελευταία του και οι λαοί εξεγείρονται εναντίον του τί νόημα έχει στο να συζητούμε για τα εγκλήματα του Στάλιν, που άλλωστε είναι παρελθόν εκτός από το να δημιουργήσουμε σύγχυση για τόν κομμουνισμό;
Το ίδιο προπαγανδίζει και το ΣΚΑÚ του Αλαφούζου, για να μας πεί πως μέν κακός μπορεί να ο καπιταλισμός, αλλά δεν συγκρίνεται με τον χειρότερο Σταλινισμό που σκόπιμα ταυτίζουν με τον κομμουνισμό. |
|
 |
| Μεταλληνός |
Δημοσιεύθηκε: Δευ Ιαν 31, 2011 4:55 pm Θέμα δημοσίευσης: Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΗΣ COCA-COLA HELLAS |
|
Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΗΣ COCA-COLA HELLAS
Mάλιστα Κύριοι, έγινε κι' αυτό. Ο Γιαννάκης ο Αλλαφούζος, απεφάσισε να μας "ξαναγράψει" την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με μια "συγχρονη" ματιά -όπως διαφημίζει ο "ΣΚΑÚ".
Γράφτηκε εξάτομο βιβλίο, γυρίστηκε σήριαλ-ντοκιμαντέρ, ενώ παράλληλα, κάθε Κυριακή πρωί, (10-11) γίνεται και ραδιοφωνική παρουσίαση από τον Αρούλη τον Πρωτοσάλτε (ή Πρωτοψάλτε; πάντα με μπερδεύει το επίθετο αυτού του ηλίθιου) προκειμένου ο κόσμος να εμπεδώσει όσο γίνεται καλύτερα αυτή την "σύγχρονη" ματιά...
Είναι πλέον γεγονός ότι ο όμιλος Αλαφούζου (τηλεόραση, ραδιόφωνο ΣΚΑÚ και "Καθημερινή") εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεπεράσει κατα πολύ το Λαμπρακιστάν αλλά και το Μπομπολιστάν σαν νεοδοσίλογη-νεοταξίτικη σφηκοφωλιά. Η cιαμέζικη πραχτοράντζα ο Παπαχελάς μαζί με τον Τέλογλου νάναι καλά. Αυτοί οι δυο τοποτηρητές της CIA στην Ελλάδα κάνουν το κουμάντο, και τα υπόλοιπα υπαλληλάκια απλώς εκτελούν τις άνωθεν εντολές...
Από την αρχή που ξεκίνησε η καμπάνια για την περίφημη "σύγχρονη" ματιά της Επανάστασης του 21 τα διαφημιστικά σποτάκια έλεγαν: "Η ίδρυση ενός έθνους"... Μάλιστα! Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Από τότε που όλοι οι έγκριτοι Έλληνες και ξένοι επιστήμονες στόλισαν με αμέτρητες μούντζες τα μούτρα του τότε τσανακογλείφτη της Ευρωπαϊκής αντίδρασης Φαλμεράγιερ, ενός τσανακογλείφτη του τσάρου της Ρωσίας, που στο τέλος τον έφτυσαν και τα ίδια τ' αφεντικά του...
Μετά από κανα δυο μέρες (προφανώς το ξανασκέφτηκαν) το σποτάκι άλλαξε και έγινε: "Η ίδρυση ενός κράτους-έθνους"...
Στην υπηρεσία της παγκόσμιας νεοταξίτικης διακυβέρνησης λοιπόν η "σύγχρονη" ματιά της Ελληνικής Επανάστασης πρώτα και κύρια, προσπαθώντας να ξαναστήσει το παλιό βολικότατο για τα νεοταξίτικα σχέδια ιδεολόγημα ότι τάχα οι σημερινοί Έλληνες είναι από Ιστορική άποψη κάτι το καινούργιο, μια "ρευστή κατάσταση" που δεν χάθηκε κι' ο κόσμος αν πάψουν και να υπάρχουν σαν ενιαίο κράτος.
Από κει και πέρα φυσικά οι "σύγχρονοι" συντάκτες, φροντίζουν να εξυπηρετήσουν και τις άμεσες νεοταξίτικες ανάγκες που αφορούν τις τωρινές "διευθετήσεις" με την Τούρκικη άρχουσα τάξη, κάτι που γίνεται με την απόλυτη δυσφήμηση και απαξίωση της Ελληνικής επανάστασης και των πρωταγωνιστών ηγετών της...
Ούτε παιδομαζώματα έγιναν, ούτε κρυφά σχολειά υπήρξαν (η αναγκαία για την νέα τάξη απαξίωση του ρόλου που έπαιξε ο λαϊκός ιερέας στην διατήρηση της γλώσσας και του Ελληνισμού σαν συνδετικός ιστός) και το ξανατονίζουμε αυτό το τελευταίο δωσίλογα ρεμάλια, Ο ΛΑÚΚΟΣ ΙΕΡΕΑΣ....
Και μόνο το όνομα αυτού που επιμελήθηκε αυτό το τερατούργημα φτάνει για να καταλάβει κανείς τις επιδιώξεις αυτών που τόλμησαν (και το εννοούμε, που τόλμησαν) να το γράψουν. Ο Θ. Βερέμης, γνωστός Ανανιστής, και μέλος του ...περίφημου ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής) μιας "μη κυβερνητικής" βεβαίως-βεβαίως οργάνωσης με πλουσιότατη αντεθνική δράση μέχρι τώρα που αμείβεται πλουσιοπάροχα από τον κυβερνητικό κορβανά και από μια σειρά επιχειρήσεις. Μέλη της είναι ακόμα διάφορα νεοδωσίλογα μπουμπούκια. Τσούκαλης, Βερέμης, Κουλουμπής, Βουρλούμης, και ο πρόεδρος της COCA-COLA HELLAS(!!!) Δαυίδ.
Ας το αναφέρουμε κι' αυτό. Πρόσφατα σε άρθρο του στην "Καθημερινή", ο Ν. Γρηγοριάδης, (συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ) και επίκουρος καθηγητής του Τούρκικου πανεπιστημίου Μπίλκετ, συμβουλεύει τον Γιωργάκη "μας"και το Υπουργείο Εξωτερικών, "ν' αποφύγουν την χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ, επειδή η Τουρκία χάνει τα... προνόμιά της"!
Η Coca kola λοιπόν αποφάσισε ξαφνικά να μας δείξει την "μοντέρνα" άποψη για την επανάσταση του 1821. Κοντά στον Βερέμη και ο "συγγραφέας" -όπως δηλώνει Τατσόπουλος, ένα χθεσινό τσουτσέκι, που αναδείχθηκε μέσα από το περιβόλι του Λαμπρακιστάν έχοντας μάλιστα κι' ένα υφάκι 80 καρδιναλίων, και κάποιοι σκηνοθέτες που προσπαθούν να τους μάθουν κι' οι μανάδες τους. Μοντέρνες ματιές, σε μοντέρνους όμως καιρούς. Πόσο καιρό ρε ηλίθιοι νομίζετε ότι θ' αντέξει το "έργο" σας; Δεν βλέπετε τι συμβαίνει γύρω σας; Πόσο καιρό θα μείνει ακόμα η δωσίλογη κυβέρνηση που σας προστατεύει; Και για να το πάμε ακόμα παρακάτω, πόσο καιρό νομίζετε θα μείνει ακόμα ανέπαφη η γειτονική Τουρκία από την κοινωνική λαίλαπα που κοντοζυγώνει;
Βλάκες, ηλιθιότεροι των ηλιθίων. Ξεχάσατε κάτι πάρα πολύ βασικό, βασικότατο:
SKRIPTA, MANET δωσίλογα κουτορνίθια. SKRIPTA MANET.... |
|
 |
| ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΗ |
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 30, 2011 2:40 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ 1821 ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΙ.ΜΟΛΙΣ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΩ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΠΑΙΔΩΜΑΖΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΣΠΕΡΝΑΝ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΤΟ 1915 ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΠΛΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ..............(ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΑΡΑΓΕ?) |
|
 |
| Αρτέμης Βερέμης |
|
 |
| Βερέμης Μάτσας |
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 30, 2011 10:46 am Θέμα δημοσίευσης: ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 1821 - ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΠΟΙΩΝ ΑΡΑΓΕ? |
|
ΣΚΑΙ : "ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ" 1821 - ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΠΟΙΩΝ ΑΡΑΓΕ???
Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011
Ξεκινωντας θα ηθελα να συγχαρω όσους σε αυτό το blog ( διαβασα τρεις ) εκφραζουν την αγανακτηση τους για τα όσα προσεκτικά και τεχνηεντως ανεκδιηγητα παρακολουθησαμε εχθες βραδυ από το ΣΚΑΙ. Με μεγαλη ανυπομονησία περιμενα να δω την συγκεκριμενη παραγωγη , καθότι ειχα πόλυ καλη εμπειρία από τις δυο προηγουμενες παραγωγες του καναλιου ´´ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ´´ και ´´ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ´´ οι οποιες ομολογουμενως ηταν πολυ καλες. Αντι για αυτο ομως παρακολουθησα μαλλον ένα ´´τουρκικο σηριαλ´´. Οι συντελεστες και παρουσιαστες μου θυμισαν την περιφημη ατακα του ´´μονιμου προδοτη´´ στις παλιες ελληνικες ταινιες κατα κόσμον πολυ καλου ηθοποιού Αρτεμη Ματσα ´´Οι Γερμανοι είναι φιλοι μας. Γιατι δεν συνεργαζεσαι?´´ Ετσι λοιπον : ´´Ελληνες . Οι Τουρκοι ειναι φιλοι μας. Γιατι δεν συνεργαζεστε? ´´
Σημαντικοι σύγχρονοι Ιστορικοί ( Βερεμης ) ΚΑΙ λογοτεχνες (Τατσοπουλος ) με την συνδρομη Τούρκων!!! ιστορικων και αγγλων , γαλλων πορτογαλων , ολλανδων και ολο το κακο συναπαντημα οχι να παραχαρασουν την ιστορια αλλα να προσπαθουν να μας πεισουν οτι πτυχες της Επαναστασης (οπως το καθεστως φορολογιας και κοινωνικης αδικίας , οι κοτζαμπασηδες , οι προεστοι ) ηταν η κυρια αιτια που οδηγησε στην Επανασταση και απλως οι ´´φιλοι´´ Οθωμανοι-Τουρκοι βρεθηκαν τυχαιως στην μεση!!! Και επειδη τους παραπανω ανθρωπους δεν τους θεωρω ανιστορητους ή τυχαρπαστους για εμενα η ολη προσπαθεια είναι τουλαχιστον υποπτη, αν λαβουμε υποψιν μας, τα τελευταια χρονια, ανθρωπους και κινησεις τύπου Θαλεια Δραγωνα , Βιβλιο Ιστοριας (´´συνωστισμος στο Λιμανι τησ Σμυρνης), απουσια Πρωθυπουργων απο τις παρελασεις της 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ, καταργηση μαθητικων παρελασεων, και αλλα τινα.
Προσπαθωντας να παραμεινω νηφαλιος και να μην κανω αυτο που ο μεγαλος κωμικος μας Θανασης Βεγγος είπε σαν ατακα σε μια ταινια του : ´´Θα πάρω πέτρα!! ´´ σκεφτομαι τι ακουσα και τι ειδα εχθες. Τι μας ειπαν οι ´´μεγαλοι´´ ιστορικοι μας σε αυτην την χαριτοβρυτη παραγωγή?
Οτι μετα την αλωση της Πολης και οσο περνουσαν τα χρονια οι Ελληνες περνουσαν μια χαρα! Οικονομική αναπτυξη, πληρης ελευθερια, ανεξιθρησκεια. Οι Τουρκοι ενδιαφερονταν μόνο για να εισπρατουν τους φορους και περαν τουτου ολα καλα. Δεν ετρεχε μια. Χτιστηκαν σχολεια για να μπορουν οι Ελληνες να εκπαιδευονται και να μαθαινουν την γλωσσα τους και τα εθιμα τους και την ιστορια τους. Χτιστηκαν εκκλησιες. Ε! Καποιες έγιναν και τζαμια, οπως είπαν, αλλα χτιστηκαν και αλλες πολλες. Οι Ελληνες αγαπησαν Τουρκαλες με την θεληση τους και οι Τουρκοι Μπεηδες και Αληδες και Πασαδες αγαπησαν και παντρευτηκαν Ελληνιδες οι οποιες ηταν φυσικα ξετρελαμενες οπως καταλαβαινετε με την προοπτικη να γινουν μουσουλμανες και να παντρευτουν τον Πασα της καρδιας τους!! Τραγελαφος!! Εγω βεβαια κατι εχω ακουσει για ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, για ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ, για επιβολη του ΙΣΛΑΜ με ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ, για ΞΕΚΛΗΡΙΣΜΑ ολοκληρων περιοχων με ΣΦΑΓΕΣ και ΠΩΛΗΣΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ κατοικων στα ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΑ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ. Αναφορες και ιστορικα γεγονοτα που δεν υπαρχουν μονο στα Ελληνικα Βιβλια της Ιστοριας, γραμμενα από αναγνωρισμενους Ιστορικους (ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ , ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ , ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ), από αγωνιστες της εποχης (ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ) αλλά και σε ΞΕΝΑ βιβλια ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Φυσικα δεν αναφερουν ότι υπαρχουν πολλοι Οσιοι και Αγιοι και Μαρτυρες της Ορθοδοξιας μας τους οποίους η Εκκλησία μας τους εχει ανακυρηξει τετοιους διοτι διωχθηκαν , εξευτελιστηκαν , βασανιστηκαν αγριως και θανατωθηκαν με τους πλεον αποκρουστικους τροπους απο τους ´´φιλους και γειτονες´´ Τουρκους επειδη ήταν Χριστιανοι. Και λολα αυτα δεν εγιναν απο το 1800 και μετα αλλά από το 1420 και ΜΕΤΑ!
Επισης μας είπαν εν ολιγοις οτι ο Μωαμεθ ο Πορθητης ηταν φιλαρακι μας και με μεγαλη του λύπη αφησε τα στρατευματα του να καινε, να λεηλατουν, να σφαζουν να βιαζουν και να μην αφηνουν ´´λιθο επι λιθου´´ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΕΠΙ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ. Μαλλον μετα θυμηθηκε οτι ηταν φιλαρακι μας και βασιλεψε με μεγαλοθυμια και δημοκρατια τους Ελληνες. Εδω δεν αφηναν σε χλωρι κλαρι τους δικους τους!!
Και βεβαια σε ολο αυτον τον οργασμο της κοινωνικης και οικονομικης αναπτυξης της Ελληνικης Επικρατειας κατά τον 15ο, 16ο και 17ο αιώνα υπο την Σοσιαλιστικη Κυβερνηση της Υψηλης Πυλης, στον Ελλαδικο χωρο αναπτυχθηκαν τα γραμματα, οι επιστημες, οι τεχνες. Ο Ευρωπαικος Διαφωτισμος που γεννιοταν τοτε διαπερασε απο ακρου εις ακρον την Οθωμανικη Αυτοκρατορία, ειδικοτερα στον Ελλαδικο χωρο, διότι στον χωρο της Σημερινης Τουρκιας ...να μωρε απλως δεν θελανε οι ανθρωποι. Αναρωτιεμαι είναι για να γελαμε ή για να κλαιμε? Ποια συμφεροντα εξηπηρετουν οι κύριοι της παραγωγης του ΣΚΑΙ ? ή Μήπως γνωριζουμε γιατι ολη αυτη η διαστρεβλωση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ?
Και μετα ήρθαν οι μελισσες! Οι Οθωμανοι σπρωγμενοι από την Οικονομική Κριση που δημιουργησαν οι πολεμοι , τα swaps , τα derivatives και το χρηματιστηριο ( ωχ συγνωμη λαθος! μπερδευτηκα ) απεκτησαν οικονομικο προβλημα , υποτιμηθηκε το νομισμα τους και για να κανουν οικονομιες κλιμακος εδωσαν την εισπραξη των φορων σε εισπρακτικες εταιρίες ( συγνωμη! πάλι μπερδευτηκα ηθελα να πω σε Ελληνες και Αλβανους ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ) οι οποίοι έπιναν κυριολεκτικα το άιμα των Ελληνων αλλα και ´´επέτρεψαν´´ την δημιουργια ΤΣΙΦΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΑΔΩΝ.
ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΥΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΕΦΤΑΙΓΑΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΔΕΙΝΑ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ Η ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΖΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΖΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΠΟΥΛΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΑ, ΑΤΟΙ ΤΟΥΣ ΒΙΑΖΑΝ.
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ?? Ποιοι Τούρκοι? Αυτοί δεν φταινε σε τιποτα. Αυτοί απλως εφαρμοσαν μια οικονομικη πολιτική! Ετσι λοιπόν εναντι ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΗΣΑΝ ΟΙ ΚΟΥΤΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ 17ο ΑΙΩΝΑ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΜΕ ΤΑ ΤΟΥΡΚΑΚΙΑ .
Απλως στην μέση βρεθηκαν οι ´´δόλιοι´´ οι Τούρκοι και τους πήραν τα σκαγια. Και μετα ηρθαν οι Μακιαβεληδες Ελληνες Ιστορικοι, οι ψευτες, οι απατεωνες, οι μεγαλοι νικητες και εγραψαν την Ιστορια οπως ηθελαν αυτοί!!
ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΚΑΙ. Ο κ.Βερεμης, ο κ.Τατσοπουλος και ολοι οι αλλοι συντελεστες αυτης της ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
Οπως είπε και ο κ.Τατσοπουλος ´´γιατι γείτονας σηκωσε το οπλο να σκοτωσει γειτονα?? ´´Πιστευω τωρα ολοι μαθατε και καταλαβατε γιατι. Και νομιζω ότι θα θελαμε ΣΗΜΕΡΑ να εχουμε τετοιους ΓΕΙΤΟΝΕΣ. Οπως οι προγονοι μας του 14ου , του 15ου και του 16ου αιωνα. Μαλλον οι υπερπτησεις των Τουρκικων μαχητικων γινονται γιατι θελουν μας ριξουν μπακλαβαδες. Η ΕΙΣΒΟΛΗ και ο ΠΟΛΕΜΟΣ στην Κυπρο εγινε γιατι οι Τουρκοι μας θεωρουν φιλους τους, το ΠΟΓΚΡΟΜ και η ΕΚΔΙΩΞΗ των Ελληνων της ΠΟΛΗΣ ΤΟ 1954 εγινε από φιλικά αισθηματα, επίσης η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ εγινε γιατι είχε τελειωσει το νερο της Τουρκικης Πυροσβεστικης.
Τα τελευταια χρονια υπάρχει μια παραφιλολογια σχετικά με πραγματα από την Ελληνικη Επανασταση που δεν ξερουμε ταχατες, που δεν εχουν γραφτει, που είναι στα ´´ψιλα γραμματα´´, πραγματα σχετικα με τους Κοτζαμπασηδες, τους Προεστους, την Αλωση της Τριπολιτσας, το Ελληνικο δάνειο από τους Αγγλους, τους Κλέφτες και ΑΡΜΑΤΟΛΟΥΣ.
ΨΕΜΜΑΤΑ! Ολα ειναι γραμμενα, ολα αναφερονται σε πολλά ιστορικά βιβλια Ελληνικα και Ξενα ΚΑΙ για το τι εγινε στην Τριπολη, και για το τι ηταν ο Καραισκακης πριν γινει ηρωας και αγωνιστης, για το ποιος ηταν ο ρολος του Παπαφλεσσα πριν θυσιαστει στο ΜΑΝΙΑΚΙ, για το τι ηταν οι ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΔΕΣ ( Κοτζαμπασηδες ) ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΔΩΣΑΝ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΚΡΥΒΑΝ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Για τους 2 Εμφυλιους πολεμους που ταλανισαν τους Ελληνες μεταξυ 1821 και 1830, για τον ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ και τον αμφιλεγομενο ρολο του εως καποια στιγμη αλλά για τον αγωνα και τα πλοια που εδωσε στον αγωνα. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΕΙ.
Αυτα όμως δεν ειναι αναγκη και δεν μπορεί να τα μαθαινει ενα παιδι 12-15 ετων γιατι απλα δεν μπορει να τα κατανοησει και να τα κρινει και να τα ξεχωρισει. Και γιατι δεν ειναι τα σημαντικά. Τα σημαντικά είναι η ΔΥΝΑΜΗ και η ΠΙΣΤΗ που βρηκαν οι Ελληνες για να τα βαλουν και να νικησουν την Οθωμανικη Αυτοκρατορια. ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ. ΤΟΣΟ ΑΠΛΟΙΚΟ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ. Δυναμη και Πιστη που τους την καλλιεργησαν και τους την διατηρησαν οι ΠΑΠΑΔΕΣ. Η Διατηρηση της γλωσσας, της ΑΡΧΑΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, των ΑΡΧΑΙΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΩΝ, της Ορθοδοξιας και της Πίστης στον ΘΕΟ έιναι εργο θελουμε δεν θελουμε, των ΠΑΠΑΔΩΝ και των ΚΡΥΦΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ που ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΠΗΡΞΑΝ και ΟΧΙ ταχατες των ΣΧΟΛΕΙΩΝ και των ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΠΟΥ εφτιαξαν οι Τούρκοι.
Θα δω και τα επομενα επεισοδια για να εχω μια συνολικη εικονα αλλα πολυ φοβαμαι ότι ξερουμε τι θα παρακολουθησουμε πλεον.
Νομιζω οτι ο Κοραης, ο Ρηγας και ο Σολομός δεν ειχαν στο μυαλο τους τους κακούς Κοτζαμπασηδες οταν εγραφαν για Ελευθερία ή Θανατο, για αποτίναξη της Σκλαβιάς και για την διατηρηση της γλώσσας και της θρησκειας μας. Και μαλλον ο Θουρειος και ο Υμνος εις την Ελευθεριαν ΔΕΝ εστρεφοντο κατ αυτων. Επίσης το Ελληνικο στοιχείο σε Αυστρια και Γαλλια, ηδη από τα μεσα του 1650 και μετα δεν προσαπθουσαν να κινητοποιησουν την εκει κοινη γνωμη και πολιτική κατά των Κοτζαμπασηδων και Τσιφλικαδων στην Ελλαδα.
Τι πιο φυσικο να αφησουν οι Τουρκοι να φαγωθουν οι φτωχοι Ελληνες με τους πλούσιους Κοτζαμπασηδες Προεστους και Τσιφλικαδες ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ και αυτοί απλώς να ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΝ?
Ευχομαι ολοι οι συντελεστες της εν λογω παραγωγης να εχουν την συνειδηση τους καθαρη για αυτο που επιχειρησαν ή θα επιχειρησουν να κανουν απεναντι στους ΕΛΛΗΝΕΣ.
Την δόξα πολλοι εμισησαν το χρημα ουδεις!
Ελπιζω και ευχομαι οταν θα ´´συναντησουν´´ ολους εκεινους που εζησαν και πεθαναν και θυσιαστηκαν τοτε να μπορουν να τους κοιταξουν ΙΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ.
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=245840&cid=122 |
|
 |
|