[μεταλίκ, χα,χα,χα...]

Σε υψηλό 10ετίας η ανεργία στην Αυστραλία

Στα υψηλότερα επίπεδα 10 ετών και πλέον ανήλθε το ποσοστό της ανεργίας στην Αυστραλία, περιορίζοντας τις προοπτικές αύξησης των επιτοκίων και προκαλώντας τη μεγαλύτερη πτώση τριών εβδομάδων στο δολάριο Αυστραλίας.

Ο συντελεστής των ανέργων στο εργατικό δυναμικό ανήλθε στο 6% τον Ιανουάριο από 5,8% τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας.

Η ανεργία, γέννημα του καπιταλισμού, τον πνίγει παγκόσμια. Είναι σαν μια κότα που έκλωθε το αυγό της ανεργίας και της βγήκε κροκόδειλος. Να γιατί δεν μπορεί να τα βάλει με το μωρό της. Την βρήκε από εκεί που δεν το περίμενε.

[Προλετάριος]

Σε διαθεσιμότητα 200 από τους 263 εργαζόμενους της Χαλυβουργικής

Πηγή: http://www.skai.gr/news/greece/article/251912/se-diathesimotita-200-ergazomenoi-tis-haluvourgikis/#ixzz2tCurFw7Y

[kostas Oikodomos]

Στο 28% σκαρφάλωσε η επίσημη ανεργία-Το τέλος του καπιταλισμού επιταχύνεται

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.382.062 άτομα, σημειώνοντας αύξηση κατά 78.041 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2012 (+6,0%) και κατά 5.698 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2013 (+0,4%).

Οι απασχολούμενοι εκτιμάται ότι ανήλθαν σε 3.550.679 άτομα, μειωμένοι κατά 112.752 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2012 (-3,1%) και κατά 35.726 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2013 (-1,0%).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός, δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, διαμορφώθηκε σε 3.376.643 άτομα.

To τέρας της ανεργίας που θα πνίξει τον καπιταλισμό.

Η τεχνολογική ανάπτυξη που συντελείται κάτω από τον καπιταλισμό, λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστών για την αύξηση των κερδών τους, έφτασε σε τέτοιο επίπεδο που δεν συμβιβάζεται πλέον με την εργασία των μισθωτών σκλάβων. Όλο και λιγότερο τους χρειάζονται. Με το ξέσπασμα της κρίσης, η ανάπτυξη της τεχνολογίας στην προσπάθεια των καπιταλιστών για να διατηρήσουν τα κέρδη τους έχει πάρει τρελούς ρυθμούς.

Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι πετάγονται στον δρόμο. Η περίφημη προλεταροποίηση των μεσαίων στρωμάτων, που ίσχυε στην εποχή του Μάρξ, ξεπεράστηκε με την μεγαλειώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας, η οποία έφτασε στο σημείο, να φρενάρει και να μπλοκάρει την καπιταλιστική ανάπτυξη για το ξεπέρασμα της κρίσης του. Με όλο και λιγότερο καταναλωτές, δεν μπορούν να πουλήσουν τα εμπορεύματα τους και να ανακυκλώσουν τα κέρδη τους.

Να γιατί η κρίση διαρκώς επιδεινώνεται παρά τις ανακοινώσεις των διαχειριστών του καπιταλισμού για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο καπιταλισμός δεν μπορεί να αντέξει για πολύ. Το τέκνο του, το τέρας της ανεργίας, θα τον πνίξει. Νεκροθάφτης του ο άνεργος λαός.

Βέβαια αν τα μέσα παραγωγής δεν ήταν στα χέρια των καπιταλιστών αλλά των εργαζομένων, η τεχνολογία θα είχε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Εκτός της απελευθέρωσης των μισθωτών σκλάβων από τα δεσμά της μισθωτής δουλείας, θα έθετε τις προûποθέσεις για να μειώνεται όλο και περισσότερο ο χρόνος εργασίας, για τα απαραίτητα προς το ζην, ώστε ο άνθρωπος να έχει όλο και περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθεί με την επιστημονική του ανύψωση. Κάτι που συνέβαινε με τους αρχαίους Έλληνες, με τα θαυμαστά έργα τους, που είχαν τους σκλάβους για να τους παράγουν τα απαραίτητα, για να ζούν.

Σήμερα δεν χρειάζονται σκλάβοι. Η τεχνολογία και οι μηχανές, κάνουν πολύ καλύτερα την δουλειά τους. Να ένας ακόμα λόγος, που κάνει αναγκαία την επανάσταση.

[vngelis]

Το μυθιστορημα που κυκλοφορει στην Αμερικη ειναι οτι η κριση του 2007-8 προηλθε απ'τα στεγαστικα δανεια σε φτωχους αμερικανους που με την δουλεια τους δεν μπορουσαν να βγαλουν και κανενα μισθο της προκοπης και υποχρεωθηκαν να αγοραζουν σπιτια που μετα δεν ειχαν λεφτα να καλυψουν τα δανεια.

Για την Ελλαδα υποτιθεται ηταν ο 'τεμπελης' Ελληνας.

Στην πραγματικοτητα με τις πολεμικες δαπανες και την προσπαθεια επιβολης παγκοσμιας δικτατοριας η Αμερικη χρεοκοπησε. Ο Στιγκλιτζ (αμερικανος οικονομολογος) ειχε γραψει οτι ο πολεμος θα κοστιζε $3τρισ. Αρα κανα 10αρι δισ. $ θα κοστισε.

Ενω λοιπον ο πολεμος του Βιετναμ ωθησε την Αμερικη στην αποδεσμευση του δολαριου απ'το χρυσο στις μερες μας δεν ειχαν τετοια τυχη και το μονο που τους εμεινε ειναι να τυπωνουν νομισμα αβερτα κουβερτα κατα $85δισ. μηνιαιως, αρα περιπου περιπου $1τρισ. τον χρονο. Σε μια 5ετια λοιπον το χρεος τους αυξηθηκε κατα 25%, την ιδια ωρα που κοβουν παντου τις δημοσιες δαπανες (κατα 350.000 λιγοτεροι καθηγητες απ'το 2008).

Και τι παρατηρουμε. Οι φτωχοι αμερικανοι αυξηθηκαν απο 15εκ. (που παιρνουν κουπονια συσσιτιου για τους χαμηλομισθους) στα 50εκ. η ανεργια εφτασε στον ουρανο, αφου ολοκληρες βιομηχανιες μετακομισαν στο εξωτερικο και πολεις οπως το Ντιτροϊτ (που στην δεκαετια του 1950 ηταν απ'τις πιο πλουσιες), εγιναν ερημουπολεις οπου πουλιωντουσαν σπιτια για $1.

Και οι χρονια ανεργοι εχουν εξαφανιστει απ'τους καταλογους το 1994

Ετσι βλεπουμε οτι οποιος εχει καποια βασικη γνωση στατιστικων, οριζει οτι η ανεργια στην Αμερικη κυμαινεται κατα 25% απο ενεργο επισημο πλυθησμο, κατα 155εκ. χωρις να υπολογιζει κανεις την λαθρομεταναστευση που καυμαινεται κατα 50-70 εκ. τα τελευται 40 χρονια.
Εαν βαλουμε και τους αυτοαπασχολουμενους που δεν βγαζουν μισθο μιλαμε για κανα 100αρι εκ. πληθυσμο.

Και το γεγονος οτι 6 χρονια τωρα εχουν 0% επιτοκια για τις μεγαλες εταιριες αυτες χρησιμοποιουν λεφτα να αφανιζουν εργαζομενους και αγοραζοντας μηχανηματα οταν δεν μπορουν να χρησιμοπιουν λαθρομεταναστες για τον ιδιο σκοπο.

http://www.shadowstats.com/alternate_data/unemployment-charts

[kostas Oikodomos]

Ο καπιταλισμός σαν το τελευταίο εκμεταλλευτικό σύστημα, συγκεντρώνει όλες τις προηγούμενες κρίσεις των εκμεταλευτικών συστημάτων, σε ένα ανώτερο στάδιο. Του χειρότερου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι η μητέρα της κρίσης των κρίσεων, καθώς δεν υπάρχει διάδοχη εκμεταλλευτική λύση. Η ανθρωπότητα έφτασε στο τέλος των εκμεταλλευτικών συστημάτων. Το ζήτημα που μπαίνει, είναι το μεγάλο άλμα για την λευτεριά, ή τα τάρταρα, της χωρίς τέλος βαρβαρότητας.

[kostas Oikodomos]

Μπορεί ο καπιταλισμός να ξεπεράσει την κρίση του; Εμείς λέμε ΟΧΙ

Με το που ο φιλελεύθερος καπιταλισμός μετατράπηκε σε ιμπεριαλισμό, και έγινε μονοπωλιακός έπαψε να έχει προοδευτικό ρόλο στην ανθρωπότητα. Από τις αρχές του 20ου αιώνα εισήλθε σε μια εποχή πολέμων και επαναστάσεων.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες τα αστικά καθεστώτα δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν μια ειρηνική και σταθερή εξέλιξη όπως την είχαν φανταστεί οι φιλελεύθεροι λάτρες του καπιταλισμού εκτός του Μαρξ τον προηγούμενο αιώνα. Αντίθετα η αστική τάξη έδειξε μια μόνιμη τάση προς την παρακμή, ακόμα και σε περιόδους σχετικής ειρήνης.

Μέχρι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κράτη της δυτικής Ευρώπης κυριαρχούσαν στην παγκόσμια αγορά με την οικονομική διάθρωση που καθορίζονταν από τις ιδιαιτέρες ιστορικές συνθήκες κάτω από τις οποίες η κάθε χώρα βρήκε την θέση της στην παγκόσμια αγορά, η οποία «κορέστηκε» και δεν τους χωρούσε όλους.

Το κέντρο βάρους τουλάχιστον για τα ανεπτυγμένα κράτη, ήταν η μετατόπιση από την εγχώρια στις ξένες αγορές. Η βασική τάση του ιμπεριαλισμού είναι η αυξανόμενη αντίφαση, ανάμεσα στο έθνος και την παγκόσμια οικονομία. Στην Ευρώπη αυτή η αντίφαση είχε γίνει ανυπόφορα οξεία.

Τότε, τα μεγάλα αντίζηλα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κράτη της Ευρώπης ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους, με τρομερούς πόλεμους, τους Α' και Β' παγκόσμιους πολέμους, για αναδιανομή των αγορών και στην ουσία, για την επικράτηση μιας και μόνης ιμπεριαλιστικής δύναμης επί της Ευρώπης και στην συνέχεια σε όλο τον κόσμο, για τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς.

Ο γερμανικός καπιταλισμός είχε τον πιο δυναμικό χαρακτήρα. Η γερμανική βιομηχανία ασφυκτιούσε μέσα στα πλαίσια του εθνικού κράτους. Για να μην μαραζώσει έπρεπε να ανοιχτεί σε μια πλατύτερη αρένα. Ήταν η βασική αιτία του πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου που ξεκίνησε η Γερμανία.

Ο Χίτλερ πολέμησε σαν δεκανέας στα 1914-1918 όχι στο όνομα του γερμανικού έθνους, αλλά στο όνομα ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού προγράμματος, που εκφράστηκε με τον περίφημο τίτλο: «Οργανώστε την Ευρώπη» κάτω από την κυριαρχία του γερμανικού καπιταλισμού.

Επρόκειτο να γίνει το δοκιμαστικό έδαφος για την οργάνωση ολόκληρου του πλανήτη. Βέβαια η Γερμανία δεν ήταν η εξαίρεση. Απλά έκφραζε με έντονη και επιθετική μορφή, την τάση της κάθε άλλης εθνικής ιμπεριαλιστικής οικονομίας. Αυτό ήταν το νόημα του Β' Παγκοσμίου πολέμου που κηρύχτηκε από την χιτλερική φασιστική Γερμανία.

Με την ήτα του γερμανικού φασισμού, ολόκληρη η Ευρώπη βρέθηκε κατεστραμμένη. Η κρατική καπιταλιστική εξουσία είχε ξεφύγει από τα χέρια της αστικής τάξης και είχε περάσει στα ένοπλα αντάρτικα σχήματα σε όλη την Ευρώπη. Όμως λόγω της συνειδητής απόφασης προδοσίας του Στάλιν (με την συμφωνία της Γιάλτας που μοίρασαν τον κόσμο) και των υποταγμένων ΚΚ, αφόπλισαν τα αντάρτικα κινήματα και η εξουσία ξαναδόθηκε στους κεφαλαιοκράτες, δια μέσω των Άγγλο-Αμερικανικών διοικήσεων ή τοποθετημένων κυβερνήσεων, στους αστούς, που κουβαλούσαν μαζί τους ή τους περιμάζεψαν, από τα κοινωνικά ερείπια.

Η αναστύλωση του κατεστραμμένου ευρωπαϊκού καπιταλισμού, οφείλεται κυρίως στην αντεπαναστατική πολιτική της πρώην Σοβιετικής γραφειοκρατίας και των υποτακτικών τους, των ΚΚ, μέσα στο εργατικό κίνημα.

Φυσικά όλη αυτή η προδοτική δουλειά δεν θα είχε αποτελέσματα, χωρίς την αμερικάνικη βοήθεια, με την μορφή των δανείων, του σχεδίου Μάρσαλ. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έγινε πλανητική δύναμη δια μέσω των δύο πολέμων, μέσω των οποίων καταστράφηκαν οι άλλοι ιμπεριαλιστές, και η παραγωγική του δυναμικότητα μεγάλωσε αλματωδώς και ήταν αρκετά ισχυρός για να σώσει τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό και αυτό γιατί το είχε ανάγκη για να προλάβει τις ευρωπαϊκές επαναστάσεις, φυσικά με την βοήθεια του Σταλινισμού.

Η Ευρώπη στο σύνολο της, έπεσε απόλυτα σε σχέση με την Αμερική, της μόνης κερδισμένης από τους πολέμους, και έχασε την ηγεμονία της στην παγκόσμια αρένα, μέσα στον καπιταλιστικό κόσμο. Η Αμερική αφομοίωσε τα μεγάλα εθνικά κεφάλαια των αντίζηλων αντιπάλων της, και τα ενσωμάτωσε σε υπερεθνικά, δια μέσω των υπερεθνικών οργανισμών όπως της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, του Διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης, του ΟΗΕ, κάτω από τον έλεγχο της.

Αυτή ήταν και η υλική βάση που έσωσε τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό, που είχε φάει τα ψωμιά του, σε αντίθεση με τον αμερικάνικο καπιταλισμό, που δεν είχε εξάντλησει τα τελευταία όρια του.

Σήμερα η κρίση με επίκεντρο την Αμερική, είναι παγκόσμια και καμία δύναμη δεν μπορεί να τον ξανά-σώσει.

Ο Σταλινισμός πέθανε. Ο καπιταλισμός ακολουθεί στον θάνατο του. Το ούτε σταλινισμός και ούτε καπιταλισμός, σύνθημα των πραγματικών τροτσκιστών, παίρνει σάρκα και οστά. Σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση ενός Γ' Παγκόσμιου πολέμου, αλλά ενός παγκόσμιου ταξικού πολέμου, σε κάθε χώρα, μεταξύ της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, κατά των διαχειριστών της παγκόσμιας καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Με όλη την συσσώρευση των επιστημονικών και τεχνολογικών επιτεύξεων, που είναι άθλοι του επιστημονικού ανθρώπινου πνεύματος, αντί να απαλλάξει την ανθρωπότητα από την χειρονακτική εργασία και να μειώνει όλο και περισσότερο τον χρόνο εργασίας, ο ιμπεριαλισμός αποδείχτηκε ανίκανος να τις χρησιμοποιήσει για δημιουργικούς σκοπούς. Όσο εξελίσσεται η τεχνολογία, μεγαλώνει γεωμετρικά το τέρας της ανεργίας. Ένα τέτοιο καθεστώς, που η ανεργία τρώει τα σωθικά του, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή του.

Η παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση που έρχεται, θα τους θάψει οριστικά. Οι συνθήκες είναι πιο ξεκάθαρες και ποίο ευνοϊκές, από κάθε άλλη φορά.