[kostas oikodomos]

[Τι παιζει στις ΗΠΑ;]

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=356285&catid=7

[kostas oikodomos]

O Μπογιόπουλος τα βλέπει όλα ρόδινα. Η Κούβα μας λέει έχει ένα από τα καλύτερα βιοτικά επίπεδα στον κόσμο, και ξεπερνάει ακόμα και την Αμερική. Ο σοσιαλισμός είναι παρών. Υπάρχει λαϊκή εξουσία με τον λαό εξοπλισμένο και ο Κάστρο είναι ένας γνήσιος επαναστάτης, και πίνει νερό στο όνομα του. Όλα στην Κούβα βαίνουν με κάτι μικροδυσκολίες μέλι γάλα. Και φυσικά τσιμουδιά για τον Τσε και τις διαφωνίες με τον Κάστρο και τους ηγέτες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Είναι σαν να ακούς μια κασέτα από τα παλιά, με αυτά που έλεγαν οι υποτακτικοί της Μόσχας για την πρώην Σοβιετική Ένωση. Με το παλλαϊκό κράτος τα κομμουνιστικά της ιδεώδη. Τα ίδια αναμασούσαν και για τα άλλα κράτη του "υπαρκτού σοσιαλισμού" που παρά το σαμποτάζ από τους ιμπεριαλιστές, η οικονομία της βάδιζε σταθερά στον δρόμο του σοσιαλισμού και μάλιστα είχε εισέλθει στο στάδιο του κομμουνισμού. Τα ίδια και με τα άλλα κράτη του ανατολικού μπλοκ και άλλα ωραία παραμύθια.

Αυτό φάνηκε ολοκάθαρα με την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και των χωρών δορυφόρων της. Πως οι λαοί όχι μόνο δεν ήταν στην εξουσία, αλλά μια προνομιούχα κάστα τους είχε κάτσει στο σβέρκο, που νέμονταν έκλεβε τον αφρό της κρατικής οικονομίας, τα κόκκινα γουρούνια, με τους λαούς να παίρνουν τα ψίχουλα.

Η γραφειο-κρατικοποιημένη οικονομία -και όχι σοσιαλιστική- να έρθει σε αδιέξοδο, να βαλτώσει και όλο αυτό το ψευτοκομμουνιστικό οικοδόμημα να καταρρεύσει με πάταγο. Τα γεγονότα επιβεβαίωσαν τον Τσε, πως χωρίς την παγκόσμια επανάσταση δεν μπορεί να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός, πολύ δε περισσότερο ο κομμουνισμός.

Για όλα αυτά ο Μπογιόπουλος δεν ξέρει απόλυτος τίποτα. Για σου ρε Μπογιόπουλε γνήσιε επαναστάτα μουουουουου....

[του Μπογιόπουλου]

Ο Φιντέλ Κάστρο στις 8 Γενάρη 1959 φτάνει στην Αβάνα. Ήδη η Επανάσταση έχει επικρατήσει από την 1 Γενάρη με την θριαμβευτική είσοδο του Τσε Γκεβάρα στην πρωτεύουσα. Ο Κάστρο δηλώνει: «Ζούμε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας μας. Η τυραννία έπεσε. Απέραντη είναι η λαϊκή χαρά. Έχουμε όμως ακόμα πολλά να κάνουμε. Δεν έχουμε την αυταπάτη να πιστεύουμε ότι από δω και μπρος όλα θα είναι εύκολα. Ισως στο μέλλον όλα θα 'ναι ακόμα πιο δύσκολα»...

Ο Κόλπος των Χοίρων

Τα λόγια του Κάστρο αποδεικνύονται προφητικά. Στις 13 Απρίλη 1961 εκδηλώνεται η ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας. Ανάμεσα στους νεκρούς από την έκρηξη που θα καταστρέψει το εμπορικό πολυκατάστημα «Ελ Ενκάντο» είναι και ο Φε ντε Βάγιε, μία από τις ηγετικές μορφές της επανάστασης. Δύο μέρες αργότερα, στις 15 Απρίλη, βομβαρδιστικά Β-26 ξεκινούν από την αμερικανική βάση στη Νικαράγουα τις αεροπορικές τους επιδρομές ενάντια στην Κούβα.

Στις 16 του Απρίλη μετά την ομαδική δημόσια κηδεία των θυμάτων των βομβαρδισμών, ο Φιντέλ Κάστρο πάνω σε μια πρόχειρη εξέδρα που έχει στηθεί στην Αβάνα και υπό τις επευφημίες μιας τεράστιας διαδήλωσης εθνικοποιεί όλες τις Αμερικάνικες εταιρείες και ανακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης: «Πόσο βοήθησαν αυτά τα γεγονότα το λαό μας να διδαχθεί! Αυτά τα μαθήματα είναι πολύτιμα, είναι οδυνηρά, είναι αιματηρά, αλλά πόσα ο λαός δεν απεκόμισε ως γνώση. Οι ιμπεριαλιστές – ήταν τα λόγια του Κάστρο - δεν μπορούν να μας συγχωρέσουν που είμαστε εδώ κάτω από τη μύτη τους ή να βλέπουν να οικοδομούμε την επανάστασή μας, μία σοσιαλιστική επανάσταση, ακριβώς στο υπογάστριο των Ηνωμένων Πολιτειών»...

Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπο των Χοίρων. Ηταν η πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αμερικάνικη ήπειρο.

Την επόμενη μέρα, στις 17 Απριλίου 1961, οι κουβανέζικοι ραδιοσταθμοί μεταδίδουν μήνυμα του Φιντέλ Κάστρο με το οποίο ο λαός της Κούβας πληροφορούνταν ότι τα χαράματα της ίδιας ημέρας πλοία και αεροπλάνα των ΗΠΑ, σε συνεργασία με εγχώριους συνεργάτες τους, πατήσανε πόδι σε διάφορα σημεία του νησιού. Ο πιο συγκροτημένος πυρήνας τους είχε αποβιβαστεί στον Κόλπο των Χοίρων. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπου των Χοίρων. Η πρώτη ανοιχτή απόπειρα ανατροπής της επανάστασης στην Κούβα καταλήγει σε θριαμβευτική για τον κουβανέζικο λαό ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Το εμπάργκο

Λίγους μήνες μετά το φιάσκο των ΗΠΑ στον Κόλπο των Χοίρων, ο εμπνευστής της εισβολής Αμερικανός Πρόεδρος Κένεντι θέτει σε πλήρη εφαρμογή (Φεβρουάριος 1962) το εγκληματικό οικονομικό, εμπορικού και χρηματοπιστωτικό εμπάργκο των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας. Το εμπάργκο που μέχρι πέρσι υπολογιζόταν ότι οι ζημιές που έχει προκαλέσει στην κουβανέζικη οικονομία ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο 66 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το εμπάργκο διαρκεί πάνω από 50 χρόνια με ένα και μόνο στόχο: Την καταστροφή του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού συστήματος που έχει επιλέξει ο κουβανικός λαός ασκώντας το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση και κυριαρχία. Ο χαρακτήρας του εμπάργκο είναι δολοφονικός. Φτάνει μέχρι την απαγόρευση εισαγωγής στην Κούβα ιατρικών αναλώσιμων και υλικών, φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καρδιολογικές παθήσεις, σε ειδική διατροφή με θρεπτικές ουσίες για τα πρόωρα νεογέννητα βρέφη, σε σκευάσματα για τη θεραπεία παιδιών που έχουν υποστεί σοβαρά εγκαύματα, σε φάρμακα για το Αλτσχάιμερ, σε τρόφιμα, σε υλικοτεχική υποδομή για την Παιδεία και φυσικά εξαπλώνεται σε όλους τομείς της οικονομίας, από την κατασκευαστική βιομηχανία και το εμπόριο μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές της Κούβας.

Ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του εμπάργκο είναι πρόδηλος. Οι ΗΠΑ – και επί προεδρίας Ομπάμα – συνέχιζαν να εφαρμόζουν τους «νόμοι Τοριτσέλι και Χελμς Μπάρτον» μέσω των οποίων η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αναλάβει παράνομα το δικαίωμα να νομοθετεί εξ ονόματος άλλων χωρών σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους με την Κούβα! Στο πλαίσιο αυτών των νόμων οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο από οποιαδήποτε χώρα αράξει σε κουβανικό λιμάνι, οποιαδήποτε εταιρεία ή τράπεζα άλλης χώρας έρθει σε συναλλαγή με την Κούβα, υφίσταται τον αποκλεισμό ή την επιβολή προστίμων από τις ΗΠΑ! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ (12 Ιούνη του 2012) για την επιβολή προστίμου 619 εκατομμυρίων δολαρίων στην ολλανδική τράπεζα «ING» με την κατηγορία ότι πραγματοποιούσε συναλλαγές από το 1990 έως το 2007 από επιχειρήσεις χωρών που συνεργάζονταν με την Κούβα...

Κάστρο: Θα πεθάνω και δεν θα το πιστεύουν!

Φυσικά η διαρκής επίθεση κατά της Κούβας δεν είναι μόνο οικονομική. Τα σαμποτάζ, οι προβοκάτσιες και οι «κρυφές» επεμβάσεις εναντίον της Κούβας όλα αυτά τα χρόνια έχουν επιφέρει το θάνατο σε πάνω από 3.000 Κουβανούς.

Το χρήμα για αντικουβανική προπαγάνδα ρέει άφθονο: Μόνο τη δεκαετία 1997 – 2007 οι ΗΠΑ διέθεσαν στον ραδιοτηλεοπτικό τους πόλεμο ενάντια στην Κούβα πάνω από 257 εκατομμύρια δολάρια.

Όσο για τις προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια εξόντωσης του Φιντέλ Κάστρο (υπολογίζονται σε πάνω από 600 οι απόπειρες δολοφονίας του!) κατάντησαν ανέκδοτο, σε σημείο που ο ίδιος ο Φιντέλ πριν μερικά χρόνια δήλωσε: Οι Αμερικάνοι με έχουν «σκοτώσει» τόσες φορές που όταν κάποια στιγμή πεθάνω δεν θα το πιστεύουν ούτε οι ίδιοι!

Αμερικάνικος λαός: Όχι στο εμπάργκο!

Πώς λειτούργησε αυτή η πολιτική στη συνείδηση του ίδιου του Αμερικάνικου λαού; Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη το Φλεβάρη του 2012 από την «Angus Reid Public Opinion»το 62% των Αμερικανών τάσσονται υπέρ της ανασύστασης διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα, το 57% τάσσεται υπέρ της άρσης των ταξιδιωτικών περιορισμών και το 51% αντιτίθεται στον αποκλεισμό.

Πώς λειτούργησε αυτό το εμπάργκο στη συνείδηση όλων των λαών του κόσμου; Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, για 20 και πλέον φορές έχει υπερψηφιστεί το σχέδιο ψηφίσματος της Κούβας για την άρση αποκλεισμού που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στο νησί. Συνολικά 187 χώρες ψηφίζουν συνεχώς υπέρ της πρότασης της Κούβας, και δυο – τρεις εναντίον: Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Νησιά Μάρσαλ…

Τα αίτια της… έχθρας

Ποια τα αίτια της έχθρας των Αμερικανών ενάντια στην Κούβα; Τα περιγράφει ο Κάστρο στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας:

«Ένα από τα πρώτα μέτρα της Επανάστασης υπήρξε η παραδειγματική τιμωρία των βασικών ενόχων για τα εγκλήματα που έγιναν από τη δικτατορία του Μπατίστα».
«Δημεύτηκαν χωρίς καθυστέρηση όλα τα παράνομα αποκτημένα υλικά αγαθά που βρίσκονταν στα χέρια των αξιωματούχων του αιματοβαμμένου καθεστώτος».
«Ο παλιός στρατός που είχε καταπιέσει σκληρά το λαό, διαλύθηκε και οι αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ένοπλες δυνάμεις, μεταβιβάστηκαν στον ένδοξο Επαναστατικό Στρατό, που, όπως έλεγε ο Καμίλιο Σιενφουέγκος: "Ηταν ο λαός, ντυμένος τ' αμπέχονο"».
«Η δημόσια διοίκηση ξεκαθαρίστηκε από τα στοιχεία που είχαν συνεργαστεί με την τυραννία».
«Η διεφθαρμένη και πουλημένη ηγεσία των συνδικάτων απομακρύνθηκε και τα δικαιώματα των εργαζομένων αποκαταστάθηκαν».
«Οι εργάτες που είχαν απολυθεί από τις επιχειρήσεις στην περίοδο της δικτατορίας γύρισαν στις εργασίες τους. Σταμάτησε αμέσως το διώξιμο αγροτών από τη γη».
«Στις 3 Μάρτη 1959 η Κουβανική Εταιρεία Τηλεφώνων – αμερικάνικο μονοπώλιο - που είχε αναμειχθεί στις βρώμικες υποθέσεις της τυραννίας σε βάρος των συμφερόντων του λαού, μπήκε κάτω από κρατικό έλεγχο».
«Στις 6 Μάρτη ψηφίστηκε νόμος που μείωσε κατά 50% τα υψηλά ενοίκια που πλήρωνε ο λαός, μέτρο που ξεσήκωσε μεγάλο ενθουσιασμό στον πληθυσμό των πόλεων και δημιούργησε πραγματική αναταραχή στους αστικούς κύκλους».
«Στις 21 Απρίλη όλες οι πλαζ της χώρας κηρύχτηκαν ελεύθερες για τη χρήση του λαού και καταργήθηκαν έτσι τα προνόμια και οι μισητές διακρίσεις που είχε επιβάλει η αστική τάξη σε πολλούς από αυτούς τους τόπους αναψυχής».
«Στις 17 Μάη ψηφίστηκε η πρώτη Αγροτική Μεταρρύθμιση. Αυτό το αποφασιστικό, αναγκαίο και δίκαιο μέτρο, μας έβαλε άμεσα αντιμέτωπους όχι μόνο με την ντόπια ολιγαρχία, αλλά και με τον ιμπεριαλισμό, γιατί πολλές αμερικάνικες επιχειρήσεις είχαν στην ιδιοκτησία τους πελώριες εκτάσεις με τα πιο γόνιμα εδάφη της χώρας, κυρίως φυτεμένες με ζαχαροκάλαμο».
«Στις 20 Αυγούστου 1959 μειώθηκε η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και μπήκε έτσι τέρμα στην ασυδοσία ενός αλλού τεράστιου αμερικανικού μονοπωλίου».
«… η επανάσταση από τις πρώτες κιόλας μέρες καταπιάστηκε με τη φοβερή μάστιγα της ανεργίας κι έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον αγώνα για βελτίωση των αθλίων συνθηκών που επικρατούσαν, στην Παιδεία και στη λαϊκή Υγεία. Χιλιάδες δάσκαλοι στάλθηκαν στην ύπαιθρο, ενώ στις πιο απόμακρες γωνιές της χώρας μας άρχισαν να χτίζονται πολυάριθμα νοσοκομεία».
«Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε με επιτυχία το έργο της εξάλειψης των τενεκεδοσυνοικιών που τόσο πλατιά διάδοση έχουν στις μεγάλες πόλεις της Λατινικής Αμερικής».
«…οι ΗΠΑ σταμάτησαν τις εμπορικές τους πιστώσεις. Αυτό είχε σημαντική αρνητική επίδραση στις απαραίτητες για τη χώρα εισαγωγές. Έτσι, η Επανάσταση αναγκάστηκε να πάρει αυστηρά μέτρα οικονομίας. Αυτό όμως δεν το έκανε σε βάρος των φτωχών στρωμάτων του πληθυσμού, όπως γίνεται στον καπιταλιστικό κόσμο. Σταμάτησαν οι εισαγωγές των περιττών ειδών και καθιερώθηκε ισότιμη κατανομή των βασικών προϊόντων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο δίκαια, ριζικά και αναγκαία μέτρα που πήρε η Επανάσταση, η οποία είχε μπροστά της έναν απελπισμένο αγώνα επιβίωσης». (Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 1976).

Η Κούβα τα κατάφερε!

Οι ΗΠΑ, επομένως είχαν κάθε λόγω να εξαπολύσουν αυτόν τον - με όλα τα μέσα - υπερπεντηκονταετή τους πόλεμο εναντίον της Κούβας. Αλλά η Κούβα τα κατάφερε. Και στάθηκε στα πόδια παρά την τεράστια δοκιμασία που υπέστη μετά τις εξελίξεις του 1990 με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Σήμερα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Κούβα έχει «ένα από τα πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, όπως αυτά της Φινλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Σαγκάης, της Δημοκρατίας της Κορέας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και του Καναδά».

Η Κούβα διαθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συστήματα Παιδείας, Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Η Παγκόσμια Τράπεζα, αναφέρει: «Η Κούβα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη για τα επιτεύγματά της στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας (...) Από την Κουβανική Επανάσταση το 1959 και μέχρι σήμερα, η χώρα έχει δημιουργήσει ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που εγγυάται την δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της στην εκπαίδευση και στην υγειονομική περίθαλψη (...). Άλλο επίτευγμα του νησιού είναι η εξάλειψη ορισμένων ασθενειών, η προσφορά ασφαλούς νερού και διάφορα άλλα βασικά για τη δημόσια υγεία. Η Κούβα έχει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες σε ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας στην περιοχή και έναν από τους μεγαλύτερους σε προσδόκιμο ζωής» («Καθημερινή», 16/11/2014).

Πριν την Επανάσταση

Πριν την Επανάσταση στην Κούβα, στο καπιταλιστικό φασιστικό κράτος υπό την δεσποτεία του δικτάτορα Μπατίστα, η εικόνα ήταν η εξής:

Πληθυσμός: 6,5 εκατομμύρια. Προσδόκιμο ζωής 54 χρόνια. Παιδική θνησιμότητα στο 66 τοις χιλίοις, δηλαδή 66 παιδιά στα χίλια μέχρι δώδεκα ετών.
Οικονομία: Το 100/% της γης ανήκε σε φεουδάρχες. Το 90/% της παραγωγής ζαχαροκάλαμου στην εταιρεία «Μπακάρντι». Το 90% της παραγωγής,φρούτων και λαχανικών στην «Γιουνάιτεντ Φρούιτ Κόμπανι».
Το πετρέλαιο, η ενέργεια, το ηλεκτρικό και το χρωμονικέλιο στις «ΕΣΣΟ», «ΙΤΤ», «ΕΛΚΕΥ» και Αμερικάνικες εταιρείες.
Τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τα μέσα μεταφοράς και οι τράπεζες επίσης ανήκαν σε αμερικάνικες εταιρείες.
Οι άστεγοι ή οι στεγασμένοι σε απάνθρωπες συνθήκες χωρίς νερό, ρεύμα και αποχέτευση ήταν το 70% του πληθυσμού,τόσο στις πόλεις ,όσο και στην ύπαιθρο. Η χώρα ήταν μια τεράστια τενεκεδούπολη.
Οι ασθένειες ,όπως φυματίωση, δάγγειος πυρετός, μηνιγγίτιδα, πολιομυελίτιδα, θέριζαν κυρίως τις μικρές ηλικίες. Πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν υπήρχε παρά μόνο σε αυτούς που μπορούσαν να πληρώσουν.

Μετά την Επανάσταση

Μετά την Επανάσταση η φεουδαρχική ιδιοκτησία οργανώθηκε σε συνεταιρισμούς σοσιαλιστικής βάσης. Οργανώθηκε ένας τεράστιος έρανος σε όλη τη χώρα όπου συνεισέφεραν όσοι είχαν, για την εξαφάνιση των παραγκουπόλεων και το κτίσιμο νέων σύγχρονων για την εποχή πολυκατοικιών για να μην μείνει κανείς άστεγος. Έτσι εξάλειψαν μια για πάντα τις παράγκες από την χώρα.

Το ίδιο διάστημα επιτεύχθηκε ο στόχος για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες οι νέοι σπουδαστές, φοιτητές και δάσκαλοι δίδαξαν γραφή και ανάγνωση σε πάνω από 2.000.000 αναλφάβητους.

Παρότι οι εξελίξεις του ’90 επέφεραν μια δεκαετία μεγάλων θυσιών για τον λαό της, σήμερα η Κούβα, σε σύγκριση με την προ Επανάστασης περίοδο έχει καταφέρει:

Να διπλασιάσει τον πληθυσμό της. Το προσδόκιμο ζωής έχει ανέλθει στα 78 χρόνια. Η παιδική θνησιμότητα έχε κατρακυλήσει στο 4,3 τοις χιλίοις, κάτω ακόμη και από τα όρια της ΕΕ.
Το 90% των αναγκών τους σε φάρμακα και εμβόλια οι Κουβανοί τα παράγουν οι ίδιοι. Παιδικές ασθένειες και ασθένειες που στοιχειώνουν ακόμη τον Τρίτο Κόσμο, έχουν εξαφανιστεί. Το αγαθό της υγείας με υπερσύγχρονες υποδομές και διαγνωστικά μηχανήματα προσφέρεται εντελώς δωρεάν στους Κουβανούς πολίτες. Η Κούβα είναι στις πρώτες θέσεις στον κόσμο στην αντιμετώπιση του καρκίνου, της καρδιολογίας, των μεταμοσχεύσεων οργάνων και της νεφρολογίας.
Η Παιδεία είναι έτσι οργανωμένη σε όλες τις βαθμίδες όπου ο γονιός δεν σπαταλάει ούτε ένα σεντς για την μόρφωση των παιδιών του. Η κατώτερη και η μέση βαθμίδα είναι ολοήμερη στην Κούβα, στο σχολείο τα παιδιά θα πάρουν το πρωί το γάλα που πρέπει, το δεκατιανό τους και το μεσημεριανό τους. Στο ολοήμερο σχολείο θα ασχοληθούν με τον αθλητισμό, την μουσική τον χορό, τις ξένες γλώσσες. Η μεταφορά τους γίνεται δωρεάν με τα σχολικά λεωφορεία. Η Κούβα είναι η χώρα της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής με τον υψηλότερο δείκτη στην Ανάπτυξη της Εκπαίδευσης (IDE), σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση της UNESCO «Εκπαίδευση για όλους». Ο δείκτης της Κούβας ήταν 0,983, ανώτερος ακόμα και από τον αντίστοιχο των ΗΠΑ. Η έκθεση της Unesco αναγνώρισε το 2011 ότι η Κούβα κατέχει το πιο υψηλό μορφωτικό επίπεδο της Καραϊβικής και την κατατάσσει 14η στον κόσμο.

«Patria o muerte»!

Το Κουβανικό σοσιαλιστικό κράτος στα 55 χρόνια της ύπαρξης του, χωρίς ποτέ να κάνει έκπτωση στο διεθνιστικό του χρέος, πορεύτηκε και κέρδισε τη ζωή κάτω από το σύνθημα «Πατρίδα ή θάνατος» («Patria o muerte»). Έδωσε κάτω από ανείπωτες συνθήκες τη μάχη για το συνολικό όφελος και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής σε όλους τους τομείς και για κάθε Κουβανό πολίτη. Και την κέρδισε!

Στα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν ξέρουν γράμματα, στα εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν εκπαίδευση ή υφίστανται την παιδική εργασιακή εκμετάλλευση, στα εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, στα εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό και υποδομές υγιεινής, στα εκατοντάδες εκατομμύρια άνεργων και ανασφάλιστων στο κόσμο, κανείς δεν ζει στην Κούβα. Τα θύματα φυλετικού, θρησκευτικού ή κάθε άλλου είδους ρατσισμού στην Κούβα είναι μηδέν.

Το τι θα ακολουθήσει μετά την προχτεσινή ιστορικής σημασίας ανακοίνωση για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των ΗΠΑ με την Κούβα είναι κάτι που θα το δούμε. Ένα είναι σίγουρο. Κι αυτό είναι το μήνυμα του κουβανικού λαού προς όλο τον κόσμο:

Η Κούβα έφτασε ως εδώ όρθια! Στάθηκε στα πόδια της χωρίς να προσκυνήσει! Χωρίς να γονατίσει! Χωρίς να υποταχθεί! Χωρίς να ταπεινωθεί! Με το λαό της (τον εξοπλισμένο λαό της) να μην εγκαταλείπει ούτε μια στιγμή, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμά του να αποφασίζει αυτός για τη ζωή του και για τη χώρα του!

email: mpog@enikos.gr

[kostas oikodomos]

Έτοιμος για διάλογο με τις ΗΠΑ ο Ραούλ Κάστρο
http://www.zougla.gr/kosmos/article/etimos-gia-dialogo-me-tis-ipa-o-raoul-kastro

Ο Κάστρο ονομάζει το καθεστώς της Κούβας ως κομμουνιστικό. Αν είναι δυνατόν μια μικρή και φτωχή χώρα όπως η Κούβα επειδή ανέτρεψε τον καπιταλισμό να έγινε και κομμουνιστική. Για να δείξει την αξία του και την ανωτερότητα του ο κομμουνισμός όπως και το οιανδήποτε κοινωνικό σύστημα όπως πχ προηγούμενα το καπιταλισμός ενάντια στην φεουδαρχία πρέπει να έχει επικρατήσει παγκόσμια, και όχι να είναι περικυκλωμένος από εχθρούς.

Πόσο μάλλον όταν ο καπιταλισμός δεν έχει ανατραπεί στα αποφασιστικά του κέντρα, στις ποίο ανεπτυγμένες χώρες του καπιταλισμού. Τις ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία. Να γιατί ο Τσε έχοντας σαν παράδειγμα την πορεία του εκφυλισμού της Οκτωβριανής Επανάστασης, και της αποτυχίας του "ο σοσιαλισμός μπορεί να οικοδομηθεί σε μία χώρα" ήθελε η επανάσταση της Κούβας δεν επεκταθεί τουλάχιστον σε όλη την λατινική Αμερική, για να μην απομονωθεί και εκφυλιστεί, καθώς η οικονομία της θα βαλτώσει και δεν θα είναι ανταγωνιστική και ελκυστική, απέναντι στην Αμερική και στις άλλες ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.

Ο Τσε πρότεινε στον Κάστρο την «εξαγωγή» της Κουβανικής επανάστασης και στις άλλες κοντινές χώρες που στέναζαν από τα αποικιοκρατικά δεσμά της Αμερικής και της Αγγλίας, με το να ενισχύσουν και βοηθήσουν τα απελευθερωτικά κινήματα των άλλων χωρών, ώστε να επαναστατήσουν και να αποτινάξουν τα ξένα δεσμά και τους ντόπιους ρουφιάνους τους.

Αυτό ο Κάστρο δεν το είδε με «καλό μάτι» καθώς είχε έρθει σε επαφές για συνεργασία με την Σοβιετική Ένωση, όπου η ρώσικη προνομιούχα, συντηρητική γραφειοκρατική κάστα της «ειρηνικής συνύπαρξης» με τους ιμπεριαλιστές, δεν μπορούσε παρά να ήταν αντίθετη με τις επαναστατικές ιδέες του Τσε. Έβαλε όρους προκειμένου να συνεργαστεί με τον Κάστρο και να μην συνταχθεί με τον Τσε Γκεβάρα.

Ο Τσε εγκατέλειψε την Κούβα και επιχείρησε από μόνος του να προσεγγίσει τα κινήματα άλλων χωρών, για να τα βοηθήσει να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Κούβας. Οι συντονισμένες αντιδραστικές δυνάμεις που τον παρακολουθούσαν στενά, μπόρεσαν πριν καλά-καλά δεθεί με τα απελευθερωτικά κινήματα, να τον δολοφονήσουν, αφού προηγούμενα είχαν δολοφονήσει τις ιδέες του και είχαν δώσει το πράσινο φως για την φυσική δολοφονία του οι γραφειοκράτες της Μόσχας και ο πρώην σύντροφος του, ο Φιντέλ Κάστρο.

Ο οποίος τον πούλησε για να τα «έχει καλά», με την ρώσικη προνομιούχα κάστα, αλλά και την βολική ησυχία του απέναντι στα νέα καθήκοντα που του έβαζε η Κουβανική επανάσταση.

Αυτό μπορεί να βγήκε σε «καλό» στον Κάστρο, που προτίμησε την ηρεμία και την βολή του, μαζί με τους με τους επαναστάτες κατόπιν εορτής που έτρεξαν να καπηλευτούν την Κουβανέζικη επανάσταση και να γευτούν τον αφρό της, για να αναδειχτούν στην συνέχεια σε προνομιούχα κάστα με εκφραστή τους, αλλά και όμηρο τους, τον Φιντέλ Κάστρο και φυσικά όλα αυτά σε βάρος του κουβανέζικου λαού.

Με την πτώση του πρώην «υπαρκτού-ανύπαρκτου σοσιαλισμού», η Ρωσία την εγκατέλειψε την Κούβα, η Κίνα δεν ξέρει τίποτα, η Β. Κορέα στον Κόσμο της και η Κούβα αναγκαστικά έκατσε στα αυγά της, στην εσωστρέφεια της, και απομονώθηκε τόσο, ώστε έγινε κάτι σαν την Αλβανία.

Μέλλει να δούμε τώρα, αν η Κούβα ακολουθήσει τα χνάρια της Αλβανίας και των πρώην ανατολικών χωρών, το πιθανότερο, ή λόγω της φοβερής κρίσης του καπιταλισμού η Αμερική με τα εκατομμύρια των ανέργων, των φτωχοποιημένων, των αστέγων και των συσσιτίων, έπαψε να είναι ελκυστική, και θα υπάρξουν σοβαρές αντιδράσεις αν επιχειρηθεί να παρθούν πίσω και οι τελευταίες κατακτήσεις της Κουβανικής επανάστασης -της κρατικής οικονομίας-, με τις ιδιωτικοποιήσεις.

Ο Ραούλ Κάστρο λέει απευθυνόμενος στους Αμερικάνους: «Όπως εμείς ποτέ δεν απαιτήσαμε από τις ΗΠΑ να αλλάξουν το πολιτικό τους σύστημα, έτσι κι εμείς θα απαιτήσουμε να σεβαστούν το δικό μας», όπως δήλωσε κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην κουβανική Βουλή.

Δηλαδή εμείς σεβόμαστε τον πρόστυχο και δολοφονικό ιμπεριαλισμό σας και εσείς σεβαστείτε την βρώμικη προνομιούχα κάστας μας.