[Ρουφιανάκος...]

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΘΙΑ ''ΚΑΛΟΣΥΝΑΔΑ'' ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ


Άρθρο του Francesco Lamendola

Μετάφραση – επιμέλεια Ιωάννης Αυξεντίου

Η “Καλοσυνάδα”, η παγκοσμίως κυριαρχούσα σήμερα φιλοσοφία και η μόνη πολιτικά ορθή, δεν είναι μόνον μία λανθασμένη και ανεύθυνη συμπεριφορά έναντι της ζωής, των άλλων και του εαυτού μας, με άλλα λόγια μία συμπεριφορά άξια ενός τέλειου ηλίθιου: είναι κάτι περισσότερο και χειρότερο. Πίσω από την ''καλοσυνάδα'' της χονδρικής, πίσω από την ανεκτικότητα, την εύκολη συγχώρεση, την επιείκεια με το κιλό, προς όλους και όλα(μα ιδιαίτερα προς εκείνους που αντιπροσωπεύουν, για τον ένα ή άλλο λόγο, μία αναφορά και ένα ιδεολογικό σύμβολο, τέτοιο ώστε να επιβεβαιώνει τα νοητικά σχήματα του ''καλοσυνάτου''), υπάρχει κάτι περισσότερο από την απλή αφέλεια ή την απλή ανοησία: υπάρχει ένα εκλεπτυσμένο και σκοτεινό σχέδιο, επιμελημένο στην κάθε του λεπτομέρεια, από μέρους απόκρυφων κέντρων της παγκόσμιας εξουσίας, τα οποία εδώ και πολύ καιρό χρησιμοποιούν κάθε μέσον, για να ελέγξουν και να στρεβλώσουν την κοινή λογική των ανθρώπων και για να ανατρέψουν τα ηθικά και πνευματικά θεμέλια, πάνω στα οποία στηρίζεται η ίδια η δυνατότητα για μία πολιτισμένη συνύπαρξη μεταξύ των πολιτών, των λαών και των πολιτισμών.

Θα ονομάσουμε αυτό το σχέδιο με την έκφραση “αποσταθεροποιητικός ολοκληρωτισμός”, διότι εκείνο που προτίθεται να εγκαθιδρύσει είναι μία μορφή ολοκληρωτισμού (δημοκρατικού, φυσικά), που όμως δεν γίνεται αντιληπτός ως τέτοιος, παρόλο που ηθικά και κοινωνικά φαίνεται αυτονόητος. Διότι ο σκοπός αυτού του νέου είδους ολοκληρωτισμού δεν είναι, όπως στους ολοκληρωτισμούς του παρελθόντος, να εξασφαλίσει την μέγιστη τάξη και σταθερότητα, αλλά, αντιθέτως, να εξασφαλίσει μία συνεχή αταξία και μία χρόνια αστάθεια, σε όλα τα επίπεδα: κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική, ηθική, πνευματική. Ο λόγος ενός σχεδίου φαινομενικά τόσο αντιφατικού, έγκειται στο γεγονός ότι τα απόκρυφα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας δεν έχουν ανάγκη την τάξη και την σταθερότητα για να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς τους, αλλά την μέγιστη δυνατή ανασφάλεια και αβεβαιότητα, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και στο συλλογικό: μόνον έτσι αυτά θα μπορούν να τροφοδοτούν και να αναπαραγάγουν ασταμάτητα τον μηχανισμό της κυριαρχίας τους.

Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, πράγματι, ο σκοπός που επιδιώκουν εκείνοι οι οποίοι επιθυμούν την πολιτική και οικονομική κυριαρχία, δεν έχει έναν περιορισμένο χαρακτήρα, όπως τον έλεγχο εκείνης ή της άλλης κοινωνίας, εκείνου ή του άλλου κράτους, αλλά είναι ένας σκοπός απεριόριστος τόσο στον χώρο όσο και στον χρόνο: πρόκειται για την διατήρηση ενός συνεχούς ελέγχου, τελειωτικού, που δεν επιδέχεται αντίσταση, πάνω σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε λαό, πρακτικά σε κάθε σημείο του πλανήτη, τόσο στο παρών όσο και στο μέλλον, και αυτός ο έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω των οργάνων της ψυχολογικής πίεσης, συνειδητής ή ασυνείδητης και του οικονομικού εκβιασμού. Κανένας, στην ανθρώπινη ιστορία δεν επιδίωξε ποτέ κάτι παρόμοιο. Ακόμη και οι δημιουργοί των κλασικών παγκόσμιων Αυτοκρατοριών, όπως οι Ασσύριοι, οι Πέρσες, οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι, είχαν στοχεύσει, ναι, σε μία πλήρη γεωγραφική κατάκτηση, αλλά πάντα μέσα στο σχήμα της άμεσης κυριαρχίας. Έτσι πραγματοποιήθηκε και η Βρετανική αποικιακή αυτοκρατορία, το πιο φιλόδοξο και επιτυχημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της παγκόσμιας ιστορίας, που κατόρθωσε να θέσει το ένα τέταρτο της γήινης επιφάνειας κάτω από την εξουσία του ίδιου Βασιλέα και της ίδιας μητρόπολης.


Όμως εκείνο το σημερινό, είναι ένα σχέδιο που συνθέτει τις μέχρι σήμερα γνωστές δύο μορφές αυτοκρατορικής κυριαρχίας: εκείνης που συνδέεται με την εδαφική επικράτεια, τυπική των αρχαίων αυτοκρατοριών και του σύγχρονου αποικιοκρατισμού, και εκείνης που στοχεύει στον στενό, προσωπικό, ψυχολογικό έλεγχο, που δεν συνδέεται με την εδαφική επικράτεια επειδή είναι ιδεολογικός, αλλά εξασκείται μέσω των μέσων μαζικής πληροφόρησης, του σχολικού και πανεπιστημιακού συστήματος, και αποσκοπεί στην επηρεασμό της νόησης των πολιτών. Υπερισχύει,πάντως, η δεύτερη μορφή, διότι ο έλεγχος της εδαφικής επικράτειας δεν είναι ο αληθινός σκοπός, αλλά απλά ένα από τα μέσα, ενώ η κυρίευση της νόησης των πολιτών αποτελεί την βασική επιδίωξη.

Και τώρα ας επανέλθουμε στην ''καλοσυνάδα''. Είναι εμφανές ότι αυτή η ''φιλοσοφία'' ζωής είναι εξαιρετικά λειτουργική στο σχέδιο της διασποράς της μέγιστης ασάφειας, της αντίθεσης, και, σε τελευταία ανάλυση της διαρκούς αστάθειας στο εσωτερικό του κοινωνικού σώματος. Διότι μία κοινωνία που έχει συσταθεί πάνω στις αφηρημένες και μη ρεαλιστικές αρχές της ''καλοσυνάδας'' δεν μπορεί να λειτουργήσει : αυτό θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται ο καθένας, εάν δεν βρισκόμασταν τώρα πλέον βυθισμένοι σε ένα κλίμα διαρκούς αναισθητοποίησης της κριτικής ικανότητας του ατόμου, προς όφελος ενός διάχυτου κομφορμισμού, που ενισχύει, έμμεσα αλλά με βεβαιότητα , εκείνο τον κρυφό ολοκληρωτισμό που είναι στα σχέδια της παγκόσμιας ελίτ.

Η ''καλοσυνάδα'' σήμερα εξαπλώνεται και αλείφει μελάσα παντού. Είναι μία ανόητη ''καλοσυνάδα'' η οποία παρηγορεί τους πονεμένους με ευφημισμούς: Οι κουτσοί γίνονται «άτομα με ειδικές ανάγκες». Τι μεγάλη βοήθεια! Το λεξικό της ''καλοσυνάδας'' είναι ψεύτικο από το Α μέχρι το Ω. Οι υπανάπτυχτες χώρες έγιναν «Αναπτυσσόμενες χώρες», ο κόσμος των φτωχών έγινε ο «τρίτος κόσμος», οι αφρικανοί μετανάστες έγιναν «μη κοινοτικοί μετανάστες». Για τους ισλαμιστές, που τους έχουμε στο σπίτι μας όλο και περισσότερους, εμείς είμαστε οι άπιστοι• όμως δεν ισχύει το δικαίωμα της αμοιβαιότητας, σε εμάς δεν επιτρέπεται να λέμε ότι οι άπιστοι είναι εκείνοι. Θα καταλήξουμε να λογοκρίνουμε την «Θεία Κωμωδία», διότι ο Δάντης έβαλε τον Μωάμεθ στην κόλαση. Μάλιστα, η Εκκλησία μπορεί να καταργήσει την ίδια την κόλαση, για να μην προσβάλει τους αμαρτωλούς, οι οποίοι δεν θα είναι πια αμαρτωλοί, αλλά άνθρωποι που κάνουν λάθη από αφηρημάδα, ζωηρά παιδιά που κάνουν αταξίες.

Ο γερμανός ψυχολόγος Hans Jürgen Eysenck πίστευε στην σημασία της γενετικής κληρονομικότητας όσον αφορά τον δείκτη ευφυΐας• πίστευε, με άλλα λόγια, ότι δεν γεννιόμαστε όλοι ίσοι. Το είπε στην αίθουσα. Οι ''καλοσυνάτοι'' και ''δικαιωματιστές'' φοιτητές τον πέταξαν κάτω, τον κτύπησαν με μπουνιές και κλωτσιές, μέχρι να σωθεί, αν και με τα γυαλιά του σπασμένα και την μύτη να αιμορραγεί, από συναδέλφους που περνούσαν. Ο τόπος του συμβάντος: The London School of Economics.

πηγη
http://theodotus.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html

[Obelix]

Κάποιος πρέπει να εξηγήσει στην ωσάνω κυρία ότι οι Η.Π.Α. και η Νέα Τάξη γεννικότερα διατελούν ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ. Ακόμα και οι Ναζήδες έπαψαν να κάνουν τετοια μεγάλα σχέδια για παγκόσμια κυριαρχία από την στιγμή που "πήραν τον πούλο" στο Σταλινγκραντ, και άρχισε η άτακτη υποχώρηση...

[Μεταλληνός]

Κατά την διάρκεια ενός πρόσφατου συνεδρίου που έγινε υπέρ των εκτρώσεων, η Χ. Κλίντον άφησε τα προσχήματα στην άκρη. Μιλώντας έξω από τα δόντια, έδωσε δημόσια σε όλους να καταλάβουν ποιοι θα είναι οι άμεσοι στόχοι της εάν στις επόμενες εκλογές γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ. Στόχοι που όπως ξεκαθάρισε, αφορούν ολόκληρο τον πλανήτη...

«Οι πολιτιστικοί κώδικες, τα θρησκευτικά πιστεύω και οι δομικές φοβίες πρέπει να μεταβληθούν. Οι κυβερνήσεις πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία και τις εξαναγκαστικές δυνατότητες τους(!!) για να επαναπροσδιορίσουν τα παραδοσιακά θρησκευτικά δόγματα.»
Άυτού του είδους οι επιδιώξεις αποτελούν εδώ και 10ετίες σημαντικό μέρος του προγράμματος του 4ου Ράϊχ. Όταν ο Κίσιγκερ κάποτε αναφερόμενος στους Έλληνες είχε πει ότι αν θέλει κανείς να τους υποτάξει θα πρέπει να χτυπήσει την θρησκεία τους, τις εθνικές παραδόσεις και την ιστορία τους, όλα τα εγχώρια σκουλήκια είχαν σπεύσει ασθμαίνοντας να το διαψεύσουν. "Ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο" ούρλιαζαν! Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση του νεοφασίστα και ευρώδουλου Σημίτη, είχε ακριβώς ξεκινήσει αυτή την επίθεση. Πρώτα με την επίθεση εναντίον της θρησκείας. Όλα τα αντιδραστικά υπάλληλάκια της νέας τάξης με ύφος "προοδευτικού" είχαν βάλει στο σημάδι τον μακαρίτη τον Χριστόδουλο. Στην πραγματικότητα τον Ελληνικό λαό. Σήμερα είμαστε πλέον σε θέση να ξέρουμε πόσο "προοδευτικά" ήταν όλα αυτά τα καθάρματα, και σε ποιό σημείο έχουν φέρει την Ελλάδα με τα μνημόνια.
Ακολούθησαν οι αλλεπάλληλες και λυσσασμένες επιθέσεις εναντίον της Ελληνικής Ιστορίας. Οι "συνωστισμοί" στην παραλία της Σμύρνης. Με τους μπροστάρηδες της νέας τάξης, την Ρεπούση και τον Λιάκο! Οι επιθέσεις εναντίον της Ελληνικής γλώσσας και της γραμματικής, με πολιορκητικό κριό τα "γκρίκλις" και τους Παμπινιώτηδες. Ο απόλυτος πιθηκισμός σε όλες τις μορφές της τέχνης με βάση την ξενόφερτη υποκουλτούρα. Μέχρι να φτάσουμε στην σημερινή εποχή με τα αηδιαστικά gay pride που γίνονται υπο την αιγίδα των κυβερνήσεων και των δημάρχων στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.

Αυτή την απόλυτη παρακμή των πάντων, η νέα τάξη την θεωρεί απαραίτητη προûπόθεση στην προσπάθειά της για παγκόσμια επιβολή. Η νευρωτική κυριούλα λοιπόν από τις ΗΠΑ στο μέτρο που θεωρεί τον εαυτό της φαβορί για τις επόμενες Προεδρικές εκλογές, ήταν ξεκάθαρη ως προς τις επιδιώξεις της. Επειδή όμως (χωλαίνει απ' ότι δείχνει) ολίγον πνευματικά, θα πρέπει κάποιος να της θυμίσει ότι το 2015, δεν έχει καμία σχέση με την 10ετία του 90, τότε δηλαδή που ο σαξοφωνίστας αντρούλης της με το λεκιασμένο παντελόνι είχε αιματοκυλίσει την Γιουγκοσλαβία και τα βαλκάνια γενικότερα. Και να τις εξηγήσει με σεβασμό βεβαίως - βεβαίως, ότι μέχρι να έρθει η εποχή που θα γίνουν οι εκλογές στην Αμερική, μπορεί να γίνεται ο κακός χαμός και μέσα στην ίδια της την χώρα. Να γίνεται δηλαδή της πουτάνας μέσα στην χώρα σας κυρία Κλίντον μου, με το συμπάθειο κι' όλας.......