| Obelix |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 09, 2015 10:02 pm Θέμα δημοσίευσης: Η Χαλιμά κατασκευάζει ΜΥΘΟΥΣ... |
|
| Μάρδας έγραψε: | Μύθος 1ος: Θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων με την επιστροφή στη δραχμή. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι ένθερμοι οπαδοί μιας τέτοιας επιλογής. Θα τρέξουμε τριάντα χρόνια πίσω σκιαγραφώντας τη σχέση εξαγωγών και απαξίωσης (υποτιμήσεις – διολισθήσεις) της δραχμής για να αποδείξουμε το μυθικό χαρακτήρα αυτής της θέσης.
Η ισοτιμία δραχμής δολαρίου το 1980 ήταν 1$ προς 42,64 δραχμές, το 1987, 1$ προς 135,18 δραχμές και το 2000 ανερχόταν σε 1$ προς 308,93 δραχμές. Η δραχμή λοιπόν κατά τη δεκαετία 1980-2000 απαξιώθηκε θεαματικά έναντι του δολαρίου ενώ οι εξαγωγές μας με τα βίας διπλασιάσθηκαν από 5,1 δισ. $ σε 10,8 δισ. $. Από την άλλη το εμπορικό μας έλλειμμα άγγιξε τα 18,6 δισ. το 2000 από τα 5,4 δις & το 1980.
Η κατακόρυφη απαξίωση του ελληνικού νομίσματος δεν κατόρθωσε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, κάτι που διαφαίνεται και από τα ανωτέρω στοιχεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο του 1980-1990, οι δύο υποτιμήσεις της δραχμής και οι διαρκείς διολισθήσεις συνοδεύονταν και από μέτρα προστασίας της ελληνικής οικονομίας, κάτι που εξέλειπαν πλήρως από τον Ιανουάριο του 1993.
Πρώτο συμπέρασμα: Ο ταχύς ρυθμός απαξίωσης της δραχμής έως το 2000, σε συνδυασμό με τα μέτρα προστασίας υπέρ της εγχώριας παραγωγής (έως το 1993) δεν ανέκαμψαν τις ελληνικές εξαγωγές με ρυθμούς ταχύτερους σε σχέση με τους αντίστοιχους των εισαγωγών.
Οπότε, σύμφωνα με το πρόσφατο παρελθόν της χώρας μας, από πού πηγάζει η θέση ότι η επιστροφή στη δραχμή θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας;
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξαγωγές μας από το 2001 έως το 2008, υπό καθεστώς ¡σκληρού’ ευρώ υπερδιπλασιάστηκαν (από 10,4 δις $ το 2001 σε 25,5 δις $ το 2008).
Βέβαια μετά το 2002 παρατηρείται μια ραγδαία επιδείνωση του εμπορικού ελλείμματος της Ελλάδας, όχι όμως λόγω μείωσης των εξαγωγών (που εξακολούθησαν να αυξάνονται με πολύ ταχύτερους ρυθμούς σε σχέση με το παρελθόν) αλλά λόγω έξαρσης των εισαγωγών. Η αιτία όμως αυτής της εξέλιξης δεν εντοπίζεται μόνο στο ευρώ. Άλλοι παράγοντες (όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες, τιμές πετρελαίου, εισροές κεφαλαίων, έξαρση των δημοσίων δαπανών, αλλαγή του καταναλωτικού προτύπου κ.λπ) φέρουν το μεγαλύτερο ίσως μέρος ευθύνης της συγκεκριμένης εξέλιξης. |
Απορία 1η: Ο Μάρδας καταφεύγει (επιλεκτικά;) στις εξελίξεις τις 10ΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '80. Της δεκαετίας ακριβώς κατά την οποία η Ελλάδα ΕΙΣΗΛΘΕ ΣΤΗΝ Ε.Ο.Κ. (όπως ονομαζόταν τότε η Ε.Ε. [ημερομηνία εισόδου 1/1/1981]). Με αποτέλεσμα ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΙΣ ΕΚΤΟΣ Ε.Ο.Κ. ΑΓΟΡΕΣ (π.χ. Ρωσσία) αφού ήταν αναγκασμένη να εξαγάγει ΜΟΝΟΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΙΣ Ε.Ο.Κ., και ΜΟΝΟΝ ΣΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΠΕΤΡΕΠΕ Η Ε.Ο.Κ. Κανέναν ρόλο δεν έπαιξε αυτό στην δυσχέρια ανόδου των εξαγωγών, παρ' όλη την "απαξίωση της δραχμής"; ΓΙΑΤΙ ο Μάρδας δεν λέει ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ, π.χ., για την 10ετία του '70; ΓΙΑΤΙ δεν συγκρίνει την 10ετία του '70 με εκείνη του '80;
Απορία 2η: ΓΙΑΤΙ ο Μάρδας δεν αναπολεί τις διαταγές της Ε.Ο.Κ. (οι οποίες τηρήθηκαν με ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ από τους εδώ ρουφιάνους) για ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟ, π.χ., των αγροτικών προϊόντων στις διαβόητες "χωματερές", επί τούτου ακριβώς ώστε να μην αποτελούν ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ των προϊόντων των χωρων της Ε.Ο.Κ.; Και αυτό δεν συνέβαινε μόνο με τα αγροτικά προϊόντα, αλλά και με τα ψάρια (που ρίχνονταν πίσω σtην θάλασσα, αν ήταν πολλά). Όσο για τον ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ της Ελλάδας, από καιρό προοριζόταν ως βορά ("προίκα", όπως είχε πει κάποιος) στους Ευρωπαίους, και κάθε άλλο παρά αξιοποιήθηκε, παραγωγικά ή εξαγωγικά, προς όφελος tης Ελλάδας. Αυτά εκ του προχείρου, περί της "ωφέλιας υπέρ των ελληνικών εξαγωγών" που εξασφάλιζε η Ε.Ο.Κ.
| Anonymous έγραψε: | Μύθος 2ος: Δεν πληρώνουμε το χρέος μας ή θα το πληρώσουμε μόνο σε δραχμές.
Το Άρθρο 27 της Σύμβασης της Βιέννης (που την επικυρώσαμε) αναφορικά με το «Δίκαιο των Συνθηκών», τονίζει ότι τα συμφωνηθέντα πρέπει να τηρούνται. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας δε μπορεί να κάνει χρήση του εσωτερικού της δικαίου για να αρνηθεί να ξεπληρώσει κράτη στο νόμισμα που συμφωνήθηκε.
Συμπέρασμα: Ό,τι οφείλουμε στις κυ βερνήσεις που μας δάνεισαν κράτη σε ευρώ θα το επιστρέψουμε σε ευρώ!
Ως προς τους υπόλοιπους ιδιώτες πιστωτές μας, το Σύνταγμα μας όπως και κάθε Σύνταγμα πολιτισμένου κράτους, προστατεύει εύλογα τους πιστωτές του. Αυτό φαίνεται κατακάθαρα στο Άρθρο 94.
Άρνηση ή αδυναμία πληρωμών οδηγεί, κατά το Σύνταγμα μας, στην εκποίηση της εμπορεύσιμης περιουσίας του Δημοσίου (Αεροδρόμια, λιμάνια κ.λπ), ό,τι δηλαδή προβλέπει το Μνημόνιο!
Βέβαια, κατά το Σύνταγμα μας πάλι, τους ιδιώτες μπορούμε να τους πληρώσουμε σε εθνικό νόμισμα, οπότε σε δραχμές.
Αν ακολουθήσουμε αυτήν την πεπατημένη, τότε όλοι οι ξένοι εισαγωγείς ελληνικών προϊόντων θα ξεπληρώσουν τους δικούς μας εξαγωγείς σε δραχμές.
Δεν είμαστε οι μόνοι ξύπνιοι στον πλανήτη!
Να υπενθυμίσουμε ότι εξαγωγές μας είναι πολύ λιγότερες απ’ ότι οι εισαγωγές. Όποτε ας αναλογιστούν οι ένθερμοι οπαδοί τέτοιων εύκολων λύσεων τι θα σημαίνουν όλα τα ανωτέρω για τη χώρα! |
Η έξοδος από το ΕΥΡΩ δεν θα ήταν ποτέ αρκετή για να λυθεί κανένα πρόβλημα. Θα έπρεπε να γίνει - και θα γινόταν, αναπόφευκτα - με ταυτόχρονη έξοδο από την Ε.Ε. και ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ. Όσο για τις συνθήκες και συμφωνίες των ιμπεριαλιστών, αυτές, απλούστατα, θα τους γνωστοποιούσαμε ότι είναι καιρός ΝΑ ΤΙΣ ΒΑΛΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ. Ταυτόχρονο θα καλούσαμε τους άλλους Λαούς της Ευρώπης να πράξουν το ίδιο.
Μήπως ο Μάρδας φαντασιώνεται ότι η Ελλάδα, βγαίνοντας από το ΕΥΡΩ, θα παρέμενε, κατά τα άλλα, "πειθαρχημένο και υπάκουο σκυλάκι"; ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ κ. Μάρδα. ΠΟΛΕΜΟΣ με το 4ο Ράιχ (Νέος Άξονας Η.Π.Α. - Ε.Ε.) Και στον πόλεμο αυτόν είναι φανερό με τίνος το μέρος είστε ΕΣΕΙΣ! |
|