[Παταρίσιος.]

Εργάσιμη Εβδομάδα 30 Ωρών – το Νομοσχέδιο
που "κόπηκε" από το Κογκρέσο το 1932…


πατήστε, πάνω στην φωτογραφία, με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού, για να μεγαλώσει

Το Δεκέμβρη του 1932, εν μέσω της μεγάλης ¾φεσης, ο γερουσιαστής της Αλαμπάμα, Χιούγκο Α. Μπλάκ, έφερε προς ψήφιση στην αμερικανική Γερουσία ένα νομοσχέδιο που ζητούσε εργάσιμη εβδομάδα 30 ωρών σαν τη «μοναδική πρακτική κι εφικτή μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος της ανεργίας». Ο Μπλάκ μίλησε στο έθνος από το ραδιόφωνο και ζήτησε από τον αμερικανικό λαό να υποστηρίξει το «Νομοσχέδιο για μια Εργάσιμη Εβδομάδα 30 Ωρών».

Προέβλεψε ότι η ψήφισή του θα οδηγούσε στην άμεση επαναπρόσληψη περισσοτέρων από 6,5 εκατομμύρια ανέργων Αμερικανών και ότι θα βοηθούσε τη βιομηχανία αυξάνοντας την αγοραστική δύναμη εκατομμυρίων νέων μισθωτών.
Ακολούθησε μια διαδικασία ακροάσεων στο Κογκρέσο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1933 και στις 6/4/1933 η Γερουσία υπερψήφισε το νομοσχέδιο με ψήφους 53 υπέρ και 30 κατά, επιβάλλοντας μια εβδομάδα 30 ωρών σε όλες τις επιχειρήσεις που ασχολούνταν με το διαπολιτειακό κι εξωτερικό εμπόριο.

Το νομοσχέδιο Μπλάκ πήγε αμέσως στη Βουλή , όπου ο πρόεδρος της Επιτροπής Εργασίας προέβλεψε ότι θα ψηφισθεί πολύ σύντομα. Το νομοσχέδιο παρουσιάστηκε στη Βουλή από την επιτροπή με την εισήγηση να νομοθετηθεί. Η υπερψήφισή του φαινόταν βέβαιη. Οι περισσότεροι Αμερικανοί πίστευαν ότι θα ήταν οι πρώτοι στον κόσμο που θα εργάζονταν 30 ώρες την εβδομάδα. Ο ενθουσιασμός τους δεν κράτησε πολύ. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ – με την υποστήριξη των μεγαλοεπιχειρηματιών του έθνους – κινήθηκε αμέσως εναντίον του νομοσχεδίου.

Αν και η κυβέρνησή του αναγνώριζε ότι μια μείωση των ωρών εργασίας θα συνέβαλε βραχυπρόθεσμα στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, ο Ρούζβελτ φοβόταν πως θα είχε μακροπρόθεσμα αρνητικές συνέπειες, ότι θα επιβράδυνε τη μεγέθυνση και θα επηρέαζε την ικανότητα της Αμερικής να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τους ανταγωνιστές της στο εξωτερικό.
Αργότερα, ο Ρούζβελτ εξέφρασε την λύπη του που δεν είχε υποστηρίξει το Νομοσχέδιο για την Εβδομάδα 30 Ωρών και δεν το είχε προωθήσει στο Κογκρέσο. Το 1937, μίλησε σε μια ειδική συνεδρίαση του Κογκρέσου, που είχε συνέλθει για να ασχοληθεί με την επιδείνωση της ανεργίας εκείνη τη χρονιά.

Έθεσε στους συναδέλφους του ένα ερώτημα εξίσου επίκαιρο και σημαντικό σήμερα όσο και τότε που μίλησε στο Κογκρέσο, πριν από 80 περίπου χρόνια : «Ποιο είναι το τελικό όφελος της χώρας μας με το να ενθαρρύνουμε τους επιχειρηματίες να μεγεθύνουν την παραγωγικότητα της αμερικανικής βιομηχανίας, αν δεν δούμε παράλληλα και την μεγέθυνση των εισοδημάτων του εργαζόμενου πληθυσμού μας, έτσι ώστε να δημιουργηθεί η ζήτηση και οι αγορές που θα απορροφούν αυτή την αυξημένη παραγωγή;»

Πηγή: Jeremy Rifkin, «Το τέλος της εργασίας και το μέλλον της»

Σημείωση: Η Σουηδική κυβέρνηση καθιέρωσε πρόσφατα την εβδομάδα των 30 ωρών. Κατά τη γνώμη μου και οι 30 ώρες την βδομάδα είναι σήμερα παραπολλές για να εργαστούν όλοι και να παράγουν όλοι.

[ΤΑΡΙΦΟΔΙΑΙΤΟΣ]

Αθήνα

Τροπολογία μέσω της οποίας καλούνται οι αγρότες να επιστρέψουν τα 320 εκατ. ευρώ που πλήρωσε ο ΕΛΓΑ το 2008-2009 επί υπουργίας Σωτ.Χατζηγάκη κατέθεσε ο υπουργός Βαγγέλης Αποστόλου.
Τα ποσά αυτά έχουν ήδη κριθεί ως παράνομες κρατικές επιδοτήσεις και από την ΕΕ.
Η ανάκτηση θα γίνει μέσω του συμψηφισμού των ποσών με τις απαιτήσεις των υπόχρεων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Newsroom ΔΟΛ

Δεν φτάνει που στα σκαριά έχουν ετοιμάσει φορολογία - λαιμητόμο για τους αγρότες, θα τους ζητήσουν και επιστροφή χρημάτων! Από εκεί που τους χρωστούσαν θα τους πάρουνε και το βόδι δηλαδή! Ανοίγουν τα κιτάπια τους οι βλάκες, και με προσθαφαιρέσεις πάνω από τον ιδρώτα του κοσμάκη, προσπαθούν να συγκεντρώσουν από κάθε τομέα τα ποσά που θα στείλουν για άλλη μια φορά στους διεθνείς τοκογλύφους. Την ίδια στιγμή (όπως οι προκάτοχοί τους) είναι ανίκανοι να παρατηρήσουν τα σύννεφα που έχουν συσσωρευτεί πάνω από τα κεφάλια τους. Τα σύννεφα που πολύ σύντομα πρόκειται να τους πνίξουν....