[«ουρές πείνας»]

Colas de hambre – Οι “ουρές πείνας” των νεόπτωχων μετά την Γαλλία και στην Ισπανία
https://slpress.gr/koinonia/colas-de-hambre-oi-oyres-peinas-ton-neoptochon-stin-ispania/

[καπιταλισμός καπούτ]

Γκουτέρες: Υπαρκτός ο κίνδυνος παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης λόγω του κορονοϊού
https://www.enikos.gr/international/723495/koronoios-gkouteres-yparktos-o-kindynos-pagkosmias-episitistikis-
Τόπαμε και το ξαναλέμε από εδώ και πέρα για όλα θα φταίει ο πορονοϊός. Και όχι η κατεδάφιση του καπιταλισμού.

[Α-Ω]

Γερμανία: Έντονη κριτική στα σχέδια των ΗΠΑ για την απόσυρση στρατευμάτων
https://www.zougla.gr/kosmos/article/germania-entoni-kritiki-sta-sxedia-ton-ipa-gia-tin-aposirsi-stratevmaton
Δεν μπορεί να κάνει η γερμανία χωρίς τον αμερικανό προστάτη. Αν φύγουν τα αμερικανικά στρατεύματα από την Γερμανία και ΕΕ, θα μείνουν ορφανά, από προστάτη για να αντιμετωπίσουν από μόνες της, τις ενδεχόμενες ευρωπαϊκές εξεγέρσεις κατά της νέας τάξης. Η γερμανία όπως και η ΕΕ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τον ρόλο της αμερικάνικης αυτοκρατορίας.Όποτε την έχουν πατήσει.

[Κ.Ν.]

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Αυτές τις μέρες και ιδικά όσα γίνονται στην Αμερική με τα γεγονότα να τρέχουν με ταχύτητα δείχνουν πως ο μεταπολεμικός καπιταλισμός χτίσθηκε σε σάπια θεμέλια. Η παγκόσμια οικονομία, το διεθνές σύστημα διακυβέρνησης που στήθηκε μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, την επικράτηση της Αμερικής σαν παγκόσμιας υπερδύναμης που ανέλαβε να σώσει τον καπιταλιστικό κόσμο, με το σχέδιο Μάρσαλ, η τεχνολογική εξέλιξη που επακολούθησε, και σύνδεσε τους πάντες και τα πάντα σε έναν παγκόσμιο ιστό, με τα κοινωνικά δίκτυα, συνέβαλαν στην αίσθηση ότι η ανθρωπότητα θα μπορούσε να προχωρούσε προς μια υποφερτή συνεννόηση. Οι εφιαλτικές προπολεμικές κρίσης τουλάχιστον στα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα φαίνονταν σαν ήταν ξεπερασμένες και πως ο καπιταλισμός θα γίνονταν όλο πιο λογικός αποδείχτηκαν πως κάτω από τον καπιταλισμό, ήταν μια μεγαλοπρεπές φούσκα.
Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Όλα εδώ πληρώνονται. Η καταστροφή του καπιταλισμού που τώρα ζούμε σήμερα - και ακόμα βρισκόμαστε στην αρχή-μπορούμε να την παρουσιάσουμε σαν της ημέρες της Βαβέλ. Μιας καταστροφικής Βαβέλ χωρίς όρια και κανενός φωτός ελπίδας στο βάθος του τούνελ.