[Κ.Ν.]

[Ωρίων Αλεξάκης]

Ο κοροναϊός έχει κατακλύσει την καθημερινότητα μας με πρόσθετο άγχος.
Μπορεί να κυριαρχεί αγωνία για την ασθένεια ενός φίλου ή συγγενή, μπορεί να υπάρχει ανησυχία για τα νέα δεδομένα της εξ’αποστάσεως εργασίας και των δυσκολιών που ενδεχομένως να συνεπάγεται. Όπως και να έχει οι ψυχολόγοι ερευνητές από το University of Iowa υποστηρίζουν ότι μπορούμε να διαχειριστούμε το άγχος αναγνωρίζοντας τα συναισθήματά μας και λαμβάνοντας δράση προκειμένου να τα αντιμετωπίσουμε.
Δράση για μειωμένο άγχος
«Η αγωνία, η ανησυχία, ο φόβος: όλα αυτά αποτελούν φυσιολογικά συναισθήματα κατά τη διάρκεια αγχωτικών περιόδων, όπως αυτή της πανδημίας» επισημαίνει η Δρ. Emily Kroska, κλινική ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. «Τα καλά νέα» προσθέτει, «είναι ότι μπορούμε να βρούμε τρόπους για να διαχειριστούμε αυτό το άγχος και τελικά να το μειώσουμε».
Σε αυτή τη μελέτη, η ερευνητική ομάδα της Emily Kroska εξέτασε τις απαντήσεις των ανθρώπων σε διάφορες καταστάσεις που προκλήθηκαν από την πανδημία του κοροναϊού. Η ομάδα διαπίστωσε ότι όσοι εστίασαν στα συναισθήματά τους, είτε ήταν θλίψη είτε άγχος είτε φόβος είτε μοναξιά και στην συνέχεια δρούσαν για να τα αντιμετωπίσουν με υγιείς τρόπους, όπως το τηλεφώνημα σε ένα αγαπημένο πρόσωπο, ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα άγχους, συγκριτικά με εκείνους που δεν το έκαναν.
«Ο στόχος είναι να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να γίνουν πιο ανθεκτικοί, παραμένοντας σε επαφή με τα συναισθήματά τους και βρίσκοντας δημιουργικούς τρόπους για να διατηρήσουμε ή να οικοδομήσουμε σχέσεις με άλλα άτομα ή να διατηρήσουμε δραστηριότητες που είναι σημαντικές για εμάς» υπογραμμίζουν οι ερευνητές. «Οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό γενικά δεν θα είναι τόσο στενοχωρημένοι, ούτε ανήσυχοι, συγκριτικά με εκείνους που δεν το κάνουν».
Προσαρμογή για ψυχική ευελιξία
«Στα πλαίσια της μελέτης, διαπιστώσαμε όλοι οι άνθρωποι αντιμετώπισαν κάποιο βαθμό δυσκολίας, κάτι που είναι πολύ λυπηρό αλλά αναμενόμενο» υποστηρίζουν οι ερευνητές. Οι ερωτηθέντες της έρευνας που ήταν ανοιχτοί στα συναισθήματά τους και είχαν μεγαλύτερη επίγνωση του τρόπου με τον οποίο ανταποκρίνονταν σε αυτά τα συναισθήματα, βρέθηκαν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα άγχους εξαιτίας της πανδημίας του κοροναϊού.
Οι ερευνητές έδωσαν το παράδειγμα της βίντεο – κλήσης προκειμένου να συνομιλήσετε και να «συνδεθείτε» με ένα αγαπημένο σας πρόσωπο, ακόμα και αν αυτή η επικοινωνία είναι απομακρυσμένη. «Αυτό που μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε την διάθεσή σας είναι να γίνετε δημιουργικοί και να προσαρμοστείτε στα νέα δεδομένα. Εστιάστε σε πιθανές δημιουργικές λύσεις που μπορεί έστω και λίγο να σας γεμίσουν χαρά αντί να σκέφτεστε διαρκώς το πρόβλημα. Η προσαρμογή αποτελεί το κλειδί στις στρεσογόνες καταστάσεις» καταλήγουν οι ερευνητές


Το άρθρο αυτό το έχουν ανεβάσει πολλές ομάδες συνεδριακής ψυχολογίας,γνωστοί Ελληνες ψυχολόγοι,και πολλά ιατρικά περιοδικά στην χώρα μας τις τελευταίες ημέρες,(και το παίρνουν κάτι ηλίθιοι μασκοφόροι δεξιοί και αριστεροί και το κοινοποιούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θελοντας να μας δώσουν συμβουλές-κατευθύνσεις για να σωθούμε)και με λίγα λόγια τι λένε οι "ειδικοι"επιστήμονες;
-Σε εχουν κλείσει στο σπίτι σου και δεν σε αφηνουν να πας μια βόλτα;
-Σε εχουν απομονώσει απο τους οικείους σου και τους φιλους σου;
-Σου έχουν απαγορεύσει την διασκέδαση;
-Σου έχουν απαγορεύσει τις εκδρομές και τις διακοπές;
-Σου έχουν απαγορεύσει να περπατάς σε πλατείες,δρόμους,δάση και βουνά;
-Εχεις χάσει την δουλειά σου εξαιτίας της ψευτόπανδημίας;
-Εχεις να κάνεις σεξ απο τον Μάρτιο που ξεκίνησε η καραντίνα;
-Δεν έχεις χρήματα να πας στο σούπερ μάρκετ και στο φαρμακείο;
-Εχεις πλημμυρισει με άγχος γιά όλα αυτα και ξεκίνησες τα ψυχοφάρμακα;
Δεν μπορείς πλέον να αναπνεύσεις ελευθέρα ούτε στο μπανιο σου;
Kανένα πρόβλημα!!!
Μην σκας κάνε μια βίντεο – κλήσης προκειμένου να συνομιλησεις και να «συνδεθείς» με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο, ακόμα και αν αυτή η επικοινωνία είναι απομακρυσμένη(εννοει να κάνεις τηλεσέξ και μετά να πιείτε και μια μπύρα να ανάψετε και ένα τσιγάρο...στο μπαλκόνι αυτο το τελευταίο καθώς ενδέχεται να μπουκάρει η ΕΣΑ και να σε πάει μέσα,ή να γιορτάσεις με τους φίλους σου τα γενεθλιά σου),γίνε δημιουργικος και να προσαρμοστείς στα νέα δεδομένα(γιατί θα είναι μόνιμα)... Εστιάσε σε πιθανές δημιουργικές λύσεις που μπορεί έστω και λίγο(ναι λίγο) να σε γεμίσουν χαρά αντί να σκέφτεσαι διαρκώς το πρόβλημα. Η προσαρμογή αποτελεί το κλειδί στις στρεσογόνες καταστάσεις» καταλήγουν οι ερευνητές!!!!
Και που εισαστε ...μην σας δω σε καμιά διαδήλωση-πορεία,μην σας περάσει απο τον νου καμιά επαναστασούλα θα σας απαγορευσω και τις βιντεοκλήσεις και θα βλέπετε μόνο big brother και ειδήσεις!!!!

[Επισκέπτης]

Αρθρο – φωτιά για τον κοροναϊό: «Είναι το μεγαλύτερο φιάσκο του αιώνα;»
Ο καθηγητής του Στάνφορντ, που έχουν οδηγήσει στο lock-down

Ενα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο, που βλέπει με διαφορετική ματιά την κρίση του κοροναϊού και αναρωτιέται αν πρόκειται για το φιάσκο του αιώνα τα όσα συμβαίνουν σήμερα, έγραψε ο ο καθηγητής Ιατρικής, Επιδημιολογίας και Υγείας του Πληθυσμού και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Stanford, Γιάννης Ιωαννίδης.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο αμερικάνικο ενημερωτικό ιατρικό περιοδικό statnews.com, μεταφράστηκε από τον Κ. Φαρσαλινό, και ασκεί κριτική στο γεγονός ότι πολλές χώρες έχουν αποφασίσει να πάρουν σκληρά μέτρα χωρίς ουσιαστικά να έχουν αξιόπιστα στοιχεία για την πανδημία.
«Εάν αποφασίσουμε να πηδήσουμε από το βράχο, χρειαζόμαστε κάποια στοιχεία για να ξέρουμε αν είναι λογική μια τέτοια ενέργεια και ποιες είναι οι πιθανότητες να προσγειωθούμε κάπου ασφαλείς», καταλήγει στο συμπέρασμα ο καθηγητής.
Διαβάστε το άρθρο και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:
«Ενώ βρισκόμαστε μπροστά στην πανδημία του αιώνα, ίσως ταυτόχρονα να αποτελέσει και το φιάσκο του αιώνα.
Την ώρα που όλοι ζητούν καλύτερη πληροφόρηση, από εκείνους πoυ χρησιμοποιούν μοντέλα ανάλυσης της επιδημίας μέχρι τις κυβερνήσεις και τον κόσμο που περιορίζεται ή μπαίνει σε καραντίνα, δεν έχουμε αξιόπιστα δεδομένα για το πόσοι άνθρωποι προσβάλλονται από τον κορωνοϊό. Η πληροφόρηση είναι αναγκαία για την καθοδηγήσει τις αποφάσεις και δράσεις μας και για να δούμε τις επιπτώσεις τους.
Δρακόντεια μέτρα έχουν επιβληθεί σε πολλές χώρες, τα οποία θα είναι ανεκτά από όλους αν η πανδημία υποχωρήσει, είτε από μόνη της είτε λόγω των μέτρων. Για πόσο καιρό όμως θα πρέπει να ακολουθήσουμε αυτά τα μέτρα, και τι θα γίνει αν η πανδημία συνεχίσει για μεγάλο διάστημα; Πώς θα ξέρουμε αν τα μέτρα είναι στη σωστή κατεύθυνση ή τελικά προκαλούν περισσότερο κακό;
Ένα εμβόλιο θα ήταν σίγουρα η λύση, αλλά είμαστε μήνες μακρυά από μια τέτοια επιλογή. Δεν έχουμε λοιπόν καμία εικόνα για τις επιπτώσεις ενός παρατεταμένου lock-down.
Τα δεδομένα που έχουμε συλλέξει μέχρι στιγμής για την εξέλιξη της επιδημίας είναι παντελώς αναξιόπιστα. Λόγω των περιορισμένων διαγνωστικών αναλύσεων, έχουμε χάσει πιθανότατα την πλειοψηφία των ασθενών που προσβλήθηκαν από τον ιό. Και δεν ξέρουμε αν τα πραγματικά κρούσματα είναι 3πλάσια ή 300 φορές παραπάνω. Ακόμη και σήμερα, 3 μήνες μετά την έναρξη της έξαρσης του ιού, οι περισσότερες χώρες δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν μεγάλο αριθμό διαγνωστικών αναλύσεων, και καμία χώρα δεν έχει αξιόπιστα δεδομένα για τον επιπολασμό του ιού σε τυχαίο αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού.
Το φιάσκο της έλλειψης δεδομένων δημιουργεί τεράστια αβεβαιότητα για τη θνητότητα από τον ιό. Τα επίσημα νούμερα είναι ανούσια μιας και οι διαγνωστικές αναλύσεις πραγματοποιούνται κυρίως σε αυτούς με σοβαρή νόσο και κακή πρόγνωση. Και αυτή η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί όσο εξελίσσεται η επιδημία.
Διαβάστε εδώ το άρθρο
Ο μοναδικός κλειστός πληθυσμός που έχει εκτεταμένα διερευνηθεί ήταν οι επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου Diamond Princess. Εκεί παρατηρήθηκε θνητότητα 1%, αλλά και πάλι ήταν πληθυσμός σχετικά μεγάλης ηλικίας στους οποίους η θνητότητα είναι έτσι κι αλλιώς αυξημένη. Παρόλο που με τα δεδομένα από το κρουαζιερόπλοιο θα μπορούσε να υπολογιστεί θνητότητα 0,125% σε μια χώρα σαν τις ΗΠΑ σύμφωνα με την ηλικιακή κατανομή του πληθυσμού, είναι μόλις 7 οι θάνατοι, οπότε το περιθώριο ασφαλείας των υπολογισμών θνητότητας βρίσκεται μεταξύ 0,025% και 0,625%. Είναι επίσης πιθανό κάποιοι επιβάτες που προσβλήθηκαν να κατέληξαν αργότερα. Επίσης, οι επιβάτες δεν αποτελούσαν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού και θα μπορούσαν, παράδειγμα, να είχαν περισσότερα χρόνια νοσήματα (που επηρεάζουν τη θνητότητα) από τον γενικό πληθυσμό. Προσθέτοντας αυτές τους επιπλέον παράγοντες αβεβαιότητας, εύλογες εκτιμήσεις για τη θνητότητα στον γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ κυμαίνονται από 0,05% έως 1%.
Αυτό το τεράστιο εύρος στη θνητότητα επηρεάζει σημαντικά την εκτίμηση για το πόσο σοβαρή είναι η πανδημία και τι πρέπει να γίνει. Ποσοστό θνητότητας της τάξης του 0,05% είναι χαμηλότερο από την εποχική γρίπη. Εάν αυτό είναι πραγματικό ποσοστό, το lock-down σε όλο τον κόσμο, με ενδεχομένως τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες μπορεί να είναι εντελώς παράλογο.
Είναι σαν ένας ελέφαντας να δέχεται επίθεση από μια γάτα. Στην απόγνωση του προσπαθώντας να αποφύγει τη γάτα, ο ελέφαντας πηδάει από ένα βράχο και πεθαίνει.
Μπορεί το ποσοστό θνητότητας των περιπτώσεων Covid-19 να είναι τόσο χαμηλό; Όχι, λένε κάποιοι, δείχνοντας το υψηλό ποσοστό στους ηλικιωμένους. Ωστόσο, ακόμη και μερικοί λεγόμενοι «ήπιοι» κοροναϊοί ή οι κοροναϊοί του κοινού κρυολογήματος, που είναι γνωστοί εδώ και δεκαετίες, μπορούν να έχουν θνητότητα μέχρι και 8% όταν μολύνουν τους ηλικιωμένους σε γηροκομεία. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι «ήπιοι» κοροναϊοί προσβάλλουν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο και αντιπροσωπεύουν το 3% έως 11% αυτών που νοσηλεύονται στις ΗΠΑ με λοίμωξη κατωτέρου αναπνευστικού κάθε χειμώνα.
Αυτοί οι «ήπιοι» κοροναϊοί μπορεί να εμπλέκονται σε αρκετές χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο παγκοσμίως, αν και η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν εξακριβώνεται με ακριβή διαγνωστικά τεστ. Αντ ¡αυτού, χάνονται ως «θόρυβος» μεταξύ 60 εκατομμυρίων θανάτων από διάφορες αιτίες κάθε χρόνο.
Παρόλο που τα συστήματα επιτήρησης υπάρχουν από καιρό για τη γρίπη, η ασθένεια επιβεβαιώνεται από ένα εργαστήριο σε μια μικρή μειοψηφία περιπτώσεων. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, μέχρι στιγμής έχουν εξετασθεί 1.073.976 δείγματα και 222.552 (20.7%) είναι θετικά για τη γρίπη. Την ίδια περίοδο, ο εκτιμώμενος αριθμός παρόμοιων με γρίπη ασθενειών (γριπώδη συνδρομή)κυμαίνεται μεταξύ 36.000.000 και 51.000.000, με 22.000 έως 55.000 εκτιμώμενους θανάτους.
Σημειώστε την αβεβαιότητα σχετικά με τους θανάτους από γριπώδη συνδρομή: 2,5 φορές διαφορά μεταξύ ελάχιστης και μέγιστης εκτίμησης, που αντιστοιχεί σε δεκάδες χιλιάδες θανάτους. Κάθε χρόνο, ορισμένοι από αυτούς τους θανάτους οφείλονται σε γρίπη και μερικοί από άλλους ιούς, όπως οι κοροναϊοί του κοινού κρυολογήματος.
Αυτοψίες
Σε μια σειρά αυτοψιών όπου έγινε εξέταση για αναπνευστικούς ιούς σε δείγματα από 57 ηλικιωμένους ανθρώπους που πέθαναν κατά τη διάρκεια της εποχής της γρίπης την περίοδο 2016 έως 2017, ανιχνεύθηκαν ιοί της γρίπης στο 18% των δειγμάτων, ενώ οποιοδήποτε άλλο είδος αναπνευστικού ιού βρέθηκε στο 47%. Σε μερικούς ανθρώπους που πεθαίνουν από παθογόνους ιούς του αναπνευστικού συστήματος, περισσότεροι από ένας ιός εντοπίζονται κατά την αυτοψία, συνοδό επιμόλυνση από βακτήρια. Μια θετική δοκιμή για τον κοροναϊό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ιός αυτός είναι πάντα υπεύθυνος για την κατάρρευση του ασθενούς.
Εάν υποθέσουμε ότι το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των ατόμων που έχουν μολυνθεί από το κοροναϊό είναι 0,3% στον γενικό πληθυσμό – μια εικασία από την ανάλυση του κρουαζιερόπλοιου Diamond Princess – και ότι το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχει προσβληθεί (περίπου 3,3 εκατομμύρια άτομα), αυτό θα μεταφράζεται σε περίπου 10.000 θανάτους. Αυτό ακούγεται σαν ένας τεράστιος αριθμός, αλλά είναι θαμμένος μέσα στο «θόρυβο» της εκτίμησης των θανάτων από «γριπώδη συνδρομή».
Εάν δεν γνωρίζαμε για έναν νέο ιό εκεί έξω και δεν είχαμε ελέγξει τα άτομα με δοκιμές PCR, ο αριθμός των συνολικών θανάτων που οφείλονται σε «γριπώδη συνδρομή» δεν θα φαινόταν ασυνήθιστο φέτος. Το πολύ, ίσως να παρατηρούσαμε ότι η γρίπη αυτή τη σεζόν φαίνεται να είναι κάπως χειρότερη από το μέσο όρο. Η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης θα ήταν μικρότερη από ό, τι για ένα παιχνίδι NBA μεταξύ των δύο πιο αδιάφορων ομάδων.
Κάποιοι ανησυχούν ότι οι 68 θάνατοι από το κοροναϊό στις ΗΠΑ στις 16 Μαρτίου θα αυξηθούν εκθετικά σε 680, 6.800, 68.000, 680.000 … μαζί με παρόμοια καταστροφικά σχέδια σε όλο τον κόσμο. Είναι ένα ρεαλιστικό σενάριο ή κακή επιστημονική φαντασία; Πώς μπορούμε να πούμε σε ποιο σημείο μια τέτοια καμπύλη μπορεί να σταματήσει;
Η πιο πολύτιμη πληροφορία για την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα θα ήταν να γνωρίζουμε τον επιπολασμό της λοίμωξης από κοροναϊό σε ένα τυχαίο δείγμα πληθυσμού και να επαναλαμβάνουμε αυτή την άσκηση σε τακτά χρονικά διαστήματα για να εκτιμήσουμε την επίπτωση νέων μολύνσεων. Δυστυχώς, αυτή είναι η πληροφορία που δεν έχουμε.
Αφού δεν έχουμε δεδομένα, η «προετοιμασία για τα χειρότερα» οδηγεί σε ακραία μέτρα κοινωνικής απομόνωσης και lock-down. Δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε εάν τα μέτρα αυτά λειτουργούν. Το κλείσιμο σχολείων, για παράδειγμα, μπορεί να μειώσει τα ποσοστά μετάδοσης. Μπορεί όμως να αποδειχθεί αναποτελεσματικό στην περίπτωση που τα παιδιά κοινωνικοποιούνται ούτως ή άλλως, εάν το κλείσιμο του σχολείου οδηγεί τα παιδιά να περάσουν περισσότερο χρόνο με ευπαθή ηλικιωμένα μέλη της οικογένειας, εάν τα παιδιά στο σπίτι διαταράξουν την ικανότητα των γονιών τους να εργαστούν και πολλά άλλα. Το κλείσιμο σχολείων μπορεί επίσης να μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισης ανοσίας της αγέλης σε μια ηλικιακή ομάδα που δεν κάνει σοβαρή νόσο.
Αυτή ήταν η λογική πίσω από τη διαφορετική στάση του Ηνωμένου Βασιλείου, που κρατά τα σχολεία ανοιχτά, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που γράφεται το άρθρο. Ελλείψει δεδομένων σχετικά με την πραγματική πορεία της επιδημίας, δεν γνωρίζουμε εάν αυτή η προοπτική ήταν λαμπρή ή καταστροφική.