| Ωρίων Αλεξ |
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Μάϊ 21, 2022 3:21 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
ΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΕΔΙΩΞΑΝ ...ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΥΚΡΑΝΟ.
Οπως ολα δειχνουν οι δυτικοί και δη οι Αμερικλανοι τελικα επεδιωξαν αυτον τον πολεμο,στην ουσια με αυτα που εκαναν στο Ντονμπας τον προκαλεσαν οπως λενε και μερικοι Αξιωματουχοι τους,και ολα αυτα τα χρονια ετοιμαζαν το εδαφος για να αντιμετωπισουν τους Ρωσους,ενα χαρακτηριστικο παραδειγμα ειναι το εργοστασιο χαλυβα στην Μαριουπολη το AZOVSTAL.Ειχαν στησει τουνελ,ειχαν αποθηκευσει τροφιμα,και ειχαν βαλει οπλα και παγιδες ωστε να καθυστερησουν τους Ρωσους εκει μεσα για μηνες,το ιδιο εκαναν σε ολα τα μεγαλα εργοστασια οπως το μεγαλυτερο χημικο εργοστασιο στο Rubizhne το Zatya που "επεσε'προσφατα,και το εργοστάσιων χημικών Azot στο Σεβεροντονέτσκ το οποιο περικυκλωθηκε σημερα και αναμενετε να πεσει συντομα.Σκοπος λοιπον των ΗΠΑ ηταν να ριξουν τους Ρωσους στην ιδια παγιδα που ειχαν πεσει και στο Αφγανισταν την δεκαετια του 80 που ειχε σαν αποτελεσμα να καταρρευσει η ΕΣΣΔ και οι Αμερικλανοι να ηγηθουν χωρις αντιπαλο σε ολοκληρο τον πλανητη.Ηθελαν να την αφησουν να βολοδερνει στα τουνελ των εργοαστασιων της Ουκρανιας για μηνες και για χρονια,και το αποτελεσμα να ηταν να καταρρευσει οικονομικα,ηθικα και στρατιωτικα αλλά ο Πουτιν δεν ειναι Μπρέζνιεφ ουτε Γκορμπατσόφ και σε καμια περιπτωση Γελτσιν...και ηταν ετοιμος να αντεξει σε αυτην την επιχειρηση και στρατιωτικα,αφου ειχε απο χρονια αναπτυξει την τεχνολογια του ανωτερη απο αυτην των δυτικων,αλλα και οικονομικα με τις κρατικοποιησεις των μεγαλων εταιριων ενεργειας αλλα και σαν ο μεγαλος παροχος ενεργειας της Ε.Ε,και βεβαια με τις συνεργασιες του στην Ευρασια με Κινα,Ιραν,Ινδιες,Β.Κορεα,Ινδονησια,κτλ.Το αποτελεσμα ηταν και να μην χασει χρονο στην Μαριουπολη,και να προχωρα πολυ πιο γρηγορα απο οτι υπολογιζαν οι δυτικοι σε ολοκληρη πλεον την χωρα της Ουκρανιας,αλλα και το νομισμα του να δυναμωνει μερα την μερα και να βγαινει κερδισμενος αυτος και η Ρωσια αντι των ΗΠΑ.Οι Αμερικλανοι ριχνουν οτι εχουν και δεν εχουν πια μεσα στην Ουκρανια απο οπλα,αλλα οπως ολα δειχνουν και οι Ρωσοι ειναι πληρως εξοπλισμενοι και ανωτερα εξοπλισμενοι αλλα και οι Ουκρανοι "μαρτυρουν"πλεον τις αποθηκες οπλων των δυτικων με αποτελεσμα να γινομαστε καθημερινα μαρτυρες μεγαλων εκρηξεων αποθηκων με πυρομαχικα και οπλα τελευταιας τεχνολογιας των ΗΠΑ!!!!!
Αυτη θα ηταν η φαση 1 για τους δυτικους αν ολα τους πηγαιναν καλα.Η φαση 2 που θα ακολουθουσε θα εβρισκε την Κινα περικυκλωμενη απο ξηρα και θαλασσα και θα κατερρεε σαν χαρτινος πυργος στις ορεξεις των δυτικων.Υπαρχει ενα σεναριο να περασουν οι δυτικοι στην φαση 2 χωρις να εχουν ολοκληρωσει την φαση 1 η μαλλον αφου εχουν αποτυχει στην φαση 1 για την ακριβεια,αλλα αυτο θα το συζητησουμε εν ευθέτω χρόνω,αν μπορει να εχει αποτελεσμα και γιατι θα το κανουν αυτο οι δυτικοι... |
|
| Ωρίων Αλεξ |
Δημοσιεύθηκε: Παρ Μάϊ 20, 2022 1:40 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Ουκρανία μέσα απο την μαρτυρία ενός στρατιωτικού των Ελβετικών μυστικών πληροφοριών.
ΠΩΣ ΟΙ ΗΠΑ ΕΠΙΔΙΩΞΑΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΛΥΨΗ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ (ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ)ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ (ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.
Συνταγματάρχης Jacques Baud – Ελβετική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (11 Απριλίου 2022):
Τα δημοψηφίσματα που διενήργησαν οι δύο αυτοαποκαλούμενες Δημοκρατίες του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ τον Μάιο του 2014, δεν ήταν δημοψηφίσματα «ανεξαρτησίας» (независимость), όπως ισχυρίστηκαν ορισμένοι αδίστακτοι δημοσιογράφοι , αλλά δημοψηφίσματα «αυτοδιάθεσης» ή «αυτονομίας» (самостоятельность). ). Ο χαρακτηρισμός «φιλορώσος» υποδηλώνει ότι η Ρωσία ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη σύγκρουση, κάτι που δεν συνέβη και ο όρος «Ρωσόφωνοι» θα ήταν πιο ειλικρινής.
Στην πραγματικότητα, αυτές οι Δημοκρατίες δεν επεδίωκαν να διαχωριστούν από την Ουκρανία, αλλά να αποκτήσουν καθεστώς αυτονομίας, που τους εγγυόταν τη χρήση της ρωσικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας. Για την πρώτη νομοθετική πράξη της νέας κυβέρνησης που προέκυψε από την ανατροπή του Προέδρου Γιανουκόβιτς, ήταν η κατάργηση, στις 23 Φεβρουαρίου 2014, του νόμου Kivalov-Kolesnichenko του 2012 που έκανε τα ρωσικά επίσημη γλώσσα. Λίγο σαν να αποφάσιζαν οι πραξικοπηματίες ότι τα γαλλικά και τα ιταλικά δεν θα ήταν πλέον επίσημες γλώσσες στην Ελβετία.
Η απόφαση αυτή προκάλεσε θύελλα στον ρωσόφωνο πληθυσμό. Το αποτέλεσμα ήταν μια σφοδρή καταστολή κατά των ρωσόφωνων περιοχών (Οδησσός, Ντνεπροπετρόφσκ, Χάρκοβο, Λούγκανσκ και Ντόνετσκ) που διεξήχθη από τον Φεβρουάριο του 2014 και οδήγησε σε στρατιωτικοποίηση της κατάστασης και ορισμένες σφαγές (στην Οδησσό και τη Μαριούπολη, πιο αξιοσημείωτο). Στα τέλη του καλοκαιριού του 2014 παρέμειναν μόνο οι αυτοαποκαλούμενες Δημοκρατίες του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ.
Το 2014, όταν ήμουν στο ΝΑΤΟ, ήμουν υπεύθυνος για την καταπολέμηση της διάδοσης φορητών όπλων και προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε τις παραδόσεις ρωσικών όπλων στους αντάρτες, για να δούμε αν εμπλέκεται η Μόσχα. Οι πληροφορίες που λάβαμε τότε προέρχονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από πολωνικές υπηρεσίες πληροφοριών και δεν «ταίριαζαν» με τις πληροφορίες που προέρχονταν από τον ΟΑΣΕ—παρά τους μάλλον ωμούς ισχυρισμούς, δεν υπήρχαν παραδόσεις όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού από τη Ρωσία.
Οι αντάρτες ήταν οπλισμένοι χάρη στην AΠΟΣΤΑΣΙΑ των ρωσόφωνων ουκρανικών μονάδων που πέρασαν στην πλευρά των ανταρτών. Καθώς οι ουκρανικές αποτυχίες συνεχίζονταν, τάγματα αρμάτων μάχης, πυροβολικού και αντιαεροπορικών διογκώθηκαν στις τάξεις των αυτόνομων. Αυτό ώθησε τους Ουκρανούς να δεσμευτούν στις Συμφωνίες του Μινσκ.
Αλλά αμέσως μετά την υπογραφή των Συμφωνιών Μινσκ 1, ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο ξεκίνησε μια μαζική αντιτρομοκρατική επιχείρηση (ATO/Антеристична операція) εναντίον του Ντονμπάς. Bis repetita place : με κακή συμβουλή από αξιωματικούς του ΝΑΤΟ, οι Ουκρανοί υπέστησαν μια συντριπτική ήττα στο Debaltsevo, η οποία τους ανάγκασε να συμμετάσχουν στις Συμφωνίες Μινσκ 2.
Είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε εδώ ότι οι συμφωνίες του Μινσκ 1 (Σεπτέμβριος 2014) και Μινσκ 2 (Φεβρουάριος 2015) δεν προέβλεπαν το διαχωρισμό ή την ανεξαρτησία των Δημοκρατιών, αλλά την αυτονομία τους στο πλαίσιο της Ουκρανίας. Όσοι έχουν διαβάσει τις Συμφωνίες (υπάρχουν πολύ, πολύ, πολύ λίγοι αυτοί που έχουν πραγματικά) θα σημειώσουν ότι είναι γραμμένο σε όλες τις επιστολές ότι το καθεστώς των Δημοκρατιών επρόκειτο να διαπραγματευθεί μεταξύ του Κιέβου και των εκπροσώπων των Δημοκρατιών. μια εσωτερική λύση για την Ουκρανία.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο από το 2014, η Ρωσία απαιτεί συστηματικά την εφαρμογή τους, ενώ αρνείται να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, επειδή ήταν εσωτερικό ζήτημα της Ουκρανίας. Από την άλλη πλευρά, η Δύση - με επικεφαλής τη Γαλλία - προσπάθησε συστηματικά να αντικαταστήσει τις Συμφωνίες του Μινσκ με τη «μορφή της Νορμανδίας», η οποία έφερε Ρώσους και Ουκρανούς πρόσωπο με πρόσωπο.
Ο ουκρανικός στρατός ήταν τότε σε άθλια κατάσταση. Τον Οκτώβριο του 2018, μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου, ο γενικός στρατιωτικός εισαγγελέας της Ουκρανίας, Ανατόλι Μάτιος, δήλωσε ότι η Ουκρανία έχασε 2.700 άνδρες στο Donbass: 891 από ασθένειες, 318 από τροχαία ατυχήματα, 177 από άλλα ατυχήματα, 175 από δηλητηριάσεις (αλκοόλ, ναρκωτικά), 172 από απρόσεκτο χειρισμό όπλων, 101 από παραβάσεις των κανονισμών ασφαλείας, 228 από δολοφονίες και 615 από αυτοκτονίες.
Στην πραγματικότητα, ο στρατός υπονομεύτηκε από τη διαφθορά των στελεχών του και δεν απολάμβανε πλέον την υποστήριξη του πληθυσμού. Σύμφωνα με έκθεση του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών , στην ανάκληση εφέδρων Μαρτίου/Απριλίου 2014, το 70 τοις εκατό δεν εμφανίστηκε στην πρώτη συνεδρία, το 80 τοις εκατό για τη δεύτερη, το 90 τοις εκατό για την τρίτη και το 95 τοις εκατό για την τέταρτη. Τον Οκτώβριο/Νοέμβριο 2017, το 70% των στρατευσίμων δεν εμφανίστηκε στην εκστρατεία ανάκλησης «Φθινόπωρο 2017». Αυτό δεν υπολογίζει τις αυτοκτονίες και τις λιποταξίες (συχνά στους αυτόνομους), οι οποίες έφτασαν έως και το 30 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού στην περιοχή ATO. Οι νεαροί Ουκρανοί αρνήθηκαν να πάνε να πολεμήσουν στο Ντονμπάς και προτίμησαν τη μετανάστευση, γεγονός που εξηγεί, τουλάχιστον εν μέρει, το δημογραφικό έλλειμμα της χώρας.Το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας στράφηκε στη συνέχεια στο ΝΑΤΟ για να βοηθήσει να γίνουν οι ένοπλες δυνάμεις του πιο «ελκυστικές».
Έτσι, για να αντισταθμίσει την έλλειψη στρατιωτών, η ουκρανική κυβέρνηση κατέφυγε σε παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές. Αποτελούνται ουσιαστικά από ξένους μισθοφόρους, συχνά ακροδεξιούς αγωνιστές. Το 2020, αποτελούσαν περίπου το 40 τοις εκατό των ουκρανικών δυνάμεων και αριθμούσαν περίπου 102.000 άνδρες, σύμφωνα με το Reuters . Οπλίστηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά και τη Γαλλία. Υπήρχαν περισσότερες από 19 εθνικότητες—συμπεριλαμβανομένων των Ελβετών.
Έτσι, η Δύση υποστήριξε και συνέχισε να εξοπλίζει πολιτοφυλακές που έχουν διαπράξει πολυάριθμα εγκλήματα κατά αμάχων από το 2014: βιασμούς, βασανιστήρια και σφαγές. Όμως, ενώ η ελβετική κυβέρνηση έσπευσε να επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, δεν έχει υιοθετήσει καμία κατά της Ουκρανίας, η οποία σφαγιάζει τον ίδιο της τον πληθυσμό από το 2014. Στην πραγματικότητα, εκείνοι που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία έχουν εδώ και καιρό καταδικάσει τις ενέργειες από αυτές τις ομάδες, αλλά δεν έχουν υποστηριχθεί από τις κυβερνήσεις μας
Από τον Νοέμβριο του 2021, οι Αμερικανοί απειλούν συνεχώς με ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ωστόσο, οι Ουκρανοί δεν φάνηκαν να συμφωνούν. Γιατί όχι?
Πρέπει να επιστρέψουμε στις 24 Μαρτίου 2021. Εκείνη την ημέρα, ο Volodymyr Zelensky εξέδωσε διάταγμα για την ανακατάληψη της Κριμαίας και άρχισε να αναπτύσσει τις δυνάμεις του στα νότια της χώρας. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν πολλές ασκήσεις του ΝΑΤΟ μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας, συνοδευόμενες από σημαντική αύξηση των αναγνωριστικών πτήσεων κατά μήκος των ρωσικών συνόρων. Τα πράγματα ηρέμησαν μέχρι τον Οκτώβριο-Νοέμβριο με το τέλος των ασκήσεων ZAPAD 21, των οποίων οι κινήσεις στρατευμάτων ερμηνεύτηκαν ως ενίσχυση για επίθεση κατά της Ουκρανίας. Ωστόσο, ακόμη και οι ουκρανικές αρχές διέψευσαν την ιδέα της ρωσικής προετοιμασίας για πόλεμο.
Κατά παράβαση των Συμφωνιών του Μινσκ, η Ουκρανία διεξήγαγε αεροπορικές επιχειρήσεις στο Ντονμπάς χρησιμοποιώντας drones, συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον ενός χτυπήματος σε αποθήκη καυσίμων στο Ντόνετσκ τον Οκτώβριο του 2021.
Τον Φεβρουάριο του 2022, σημειώθηκαν γεγονότα. Στις 7 Φεβρουαρίου, κατά την επίσκεψή του στη Μόσχα, ο Εμανουέλ Μακρόν επιβεβαίωσε στον Βλαντιμίρ Πούτιν τη δέσμευσή του στις Συμφωνίες του Μινσκ, δέσμευση που θα επαναλάμβανε μετά τη συνάντησή του με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι την επόμενη μέρα. Όμως, στις 11 Φεβρουαρίου, στο Βερολίνο, μετά από εννέα ώρες εργασίας, ολοκληρώθηκε η συνάντηση των πολιτικών συμβούλων των ηγετών του «μορφότυπου της Νορμανδίας», χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα: οι Ουκρανοί εξακολουθούσαν να αρνούνται να εφαρμόσουν τις Συμφωνίες του Μινσκ , προφανώς υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτείων. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν σημείωσε ότι ο Μακρόν είχε δώσει κενές υποσχέσεις και ότι η Δύση δεν ήταν έτοιμη να επιβάλει τις συμφωνίες, όπως έκανε για οκτώ χρόνια.
Οι προετοιμασίες της Ουκρανίας στη ζώνη επαφής συνεχίστηκαν. Το ρωσικό κοινοβούλιο ανησύχησε. και στις 15 Φεβρουαρίου ζήτησε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των Δημοκρατιών, κάτι που αρνήθηκε να κάνει.
Στις 11 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στην Ουκρανία τις επόμενες ημέρες. Πώς το ήξερε αυτό; Είναι ένα μυστήριο. Όμως από τις 16, οι βομβαρδισμοί του πληθυσμού του Ντονμπάς αυξήθηκαν δραματικά, όπως δείχνουν οι καθημερινές εκθέσεις των παρατηρητών του ΟΑΣΕ. Όπως είναι φυσικό, ούτε τα ΜΜΕ, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε καμία δυτική κυβέρνηση αντιδρούν ούτε παρεμβαίνουν.
Στις 18 Ιανουαρίου, οι μαχητές του Ντονμπάς αναχαίτησαν σαμποτέρ, οι οποίοι μιλούσαν πολωνικά και ήταν εξοπλισμένοι με δυτικό εξοπλισμό και προσπαθούσαν να δημιουργήσουν χημικά επεισόδια στην Γκόρλιβκα . Θα μπορούσαν να ήταν μισθοφόροι της CIA , με επικεφαλής ή «συμβουλευμένους» από Αμερικανούς και αποτελούμενους από Ουκρανούς ή Ευρωπαίους μαχητές, για να πραγματοποιήσουν ενέργειες δολιοφθοράς στις Δημοκρατίες του Ντονμπάς.
Στην πραγματικότητα, ήδη από τις 16 Φεβρουαρίου, ο Τζο Μπάιντεν γνώριζε ότι οι Ουκρανοί είχαν αρχίσει να βομβαρδίζουν τον άμαχο πληθυσμό του Ντονμπάς, θέτοντας τον Βλαντιμίρ Πούτιν μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: να βοηθήσει το Ντονμπάς στρατιωτικά και να δημιουργήσει ένα διεθνές πρόβλημα ή να σταθεί δίπλα του και να παρακολουθήσει. οι ρωσόφωνοι του Ντονμπάς που συνθλίβονται.
Στην ομιλία του στις 21 Φεβρουαρίου συμφώνησε με το αίτημα της Δούμας και αναγνώρισε την ανεξαρτησία των δύο Δημοκρατιών του Ντονμπάς και, ταυτόχρονα, υπέγραψε συμβάσεις φιλίας και βοήθειας μαζί τους.
Ξεκινώντας την ειδική επιχείρηση:
Από επιχειρησιακή άποψη, η ρωσική επίθεση ήταν ένα παράδειγμα του είδους της: σε έξι ημέρες, οι Ρώσοι κατέλαβαν μια περιοχή τόσο μεγάλη όσο το Ηνωμένο Βασίλειο, με ταχύτητα προέλασης μεγαλύτερη από αυτή που είχε πετύχει η Βέρμαχτ το 1940.
Για έναν επιτιθέμενο σε μια αστικοποιημένη περιοχή, οι πολίτες αποτελούν πρόβλημα. Αυτός είναι ο λόγος που η Ρωσία επιδιώκει να δημιουργήσει ανθρωπιστικούς διαδρόμους για να αδειάσει πόλεις από αμάχους και να αφήσει μόνο τις πολιτοφυλακές, για να τους πολεμήσει πιο εύκολα.
Αντίθετα, αυτές οι πολιτοφυλακές επιδιώκουν να κρατήσουν πολίτες στις πόλεις προκειμένου να αποτρέψουν τον ρωσικό στρατό από το να πολεμήσει εκεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι απρόθυμοι να εφαρμόσουν αυτούς τους διαδρόμους και κάνουν τα πάντα για να διασφαλίσουν ότι οι ρωσικές προσπάθειες θα είναι ανεπιτυχείς—μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον άμαχο πληθυσμό ως «ανθρώπινες ασπίδες».
Με άλλα λόγια, μπορούμε φυσικά να αποδοκιμάζουμε και να καταδικάζουμε τη ρωσική επίθεση. Όμως ΕΜΕΙΣ (δηλαδή: οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρωταγωνιστούν) δημιουργήσαμε τις προûποθέσεις για να ξεσπάσει μια σύγκρουση.
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ:
https://www.thepostil.com/the-military-situation-in-the-ukraine/ |
|