[vngelis]

https://www.pronews.gr/oikonomia/energeia/vretania-telos-to-sideroma-to-kathimerino-ntous-kai-to-fagito-ston-fourno-antimetopi-me-tin-energeiaki-ftoxeia/

[Επισκέπτης]

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΔΡΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΕ ΕΜΑΣ ΑΥΡΙΟ...

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση διαπίστωσε ότι το 72% των ψηφοφόρων τάσσεται υπέρ της δημόσιας ιδιοκτησίας του συστήματος ύδρευσης της Βρετανίας και γενικά των βασικών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας
Η τρέχουσα κρίση του νερού στη Βρετανία βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και χρόνια. Οι υποδομές νερού της χώρας υποχρηματοδοτούνται και παραμελούνται για δεκαετίες χρόνια. Για παράδειγμα, δεν έχει κατασκευαστεί ούτε μία νέα δεξαμενή στη νότια Αγγλία από το 1976, παρόλο που η χρήση του νερού έχει αυξηθεί.

Το χειρότερο είναι ότι το ένα πέμπτο του νερού διαρρέει από παλιούς σωλήνες πριν καν φτάσει στις βρύσες των ανθρώπων. Πέρυσι, για παράδειγμα, οι εταιρείες νερού στην Αγγλία και την Ουαλία έχασαν περίπου 1 τρισεκατομμύριο λίτρα λόγω διαρροών.

Την ίδια στιγμή, αυτές οι ίδιες ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης ρίχνουν τεράστιες ποσότητες ακατέργαστων λυμάτων στα ποτάμια του Ηνωμένου Βασιλείου. Μόνο το 2021, για παράδειγμα, το Thames Water έριξε λύματα σε ποτάμια 5.028 φορές.

Παρά αυτή την περιβαλλοντική καταστροφή, οι εταιρείες ύδρευσης μόλις και μετά βίας έχουν δεχτεί ένα χαστούκι-χάδι ουσιαστικά για παραβατικότητα. Η Severn Trent επιβλήθηκε μόλις 1,5 εκατομμύριο £ για απόρριψη λυμάτων στο Worcestershire το 2021. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, εν τω μεταξύ, αμείβεται με 3,9 εκατομμύρια £ ετησίως.
Αυτό το κατεστραμμένο status quo είναι αποτέλεσμα ιδιωτικοποιήσεων. Αντί να επενδύσουν για την αναβάθμιση και τη βελτίωση της υποδομής της βικτωριανής εποχής, οι κερδοσκόποι και τα παράσιτα έχουν επενδύσει τις τσέπες τους σε βάρος του κοινού.

Η ιδιωτική ιδιοκτησία του συστήματος ύδρευσης του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν μια συνεπής και αξιόπιστη πηγή κερδών για τους καπιταλιστές – κέρδη ουσιαστικά από την παροχή υπηρεσιών-

Η κυβέρνηση Θάτσερ ιδιωτικοποίησε τη βιομηχανία νερού στην Αγγλία και την Ουαλία το 1989. Από τότε, οι επενδυτές έχουν λάβει μερίσματα 72 δισεκατομμυρίων λιρών. Την ίδια περίοδο, εν τω μεταξύ, οι λογαριασμοί νερού έχουν αυξηθεί 40% ταχύτερα από τον πληθωρισμό.

Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν μια τρομερή κρίση κόστους ζωής, τα μπόνους των αφεντικών του νερού έχουν αυξηθεί κατά 25% από πέρυσι.

Δεδομένης της τρέχουσας άθλιας κατάστασης του δικτύου ύδρευσης της Βρετανίας, είναι προφανές ότι το σύστημα είναι εντελώς απροετοίμαστο να ανταποκριθεί στις τρέχουσες ανάγκες στην πραγματικότητα, οι εταιρείες ύδρευσης με γνώμονα το κέρδος έχουν επιδεινώσει την κατάσταση.

Αφημένη στα χέρια των ιδιωτών, η κρίση νερού στη χώρα θα βαθύνει. Για να αντιστραφεί το πρόβλημα, απαιτείται ένα τεράστιο πρόγραμμα επενδύσεων στις υποδομές νερού του Ηνωμένου Βασιλείου: κατασκευή νέων ταμιευτήρων. διόρθωση διαρροών και κατασκευή νέων εγκαταστάσεων για την επεξεργασία των λυμάτων, αντί για την απόρριψή τους.

Αλλά τίποτα από αυτά δεν θα γίνει, εφόσον το σύστημα είναι ιδιόκτητο και λειτουργεί με σκοπό το κέρδος.

Αντίθετα, λοιπόν, τα μονοπώλια νερού –και ολόκληρο το δίκτυο ύδρευσης– πρέπει να κρατικοποιηθούν, χωρίς αποζημίωση, και να τεθούν υπό δημοκρατικό εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

Η μαζική επένδυση που χρειάζεται, εν τω μεταξύ, θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί με απαλλοτρίωση των τραπεζιτών, των αφεντικών και των δισεκατομμυριούχων. Αυτοί και όχι η εργατική τάξη θα πρέπει να πληρώσουν για αυτήν την κρίση.

[vngelis]

Απ' την απεργία σκουπιδιαρηδων θα βγουν τα ποντικια
https://news.stv.tv/scotland/gmb-and-unison-bin-strikes-in-20-councils-including-glasgow-aberdeen-and-lanarkshire-as-school-closures-loom

[vngelis]

Οι οδηγοί λεωφορείων στο Λίβερπουλ κέρδισαν 11% αυξήσεις σε μισθούς μετά από 30μερες απεργία ...
Η πρώτη σοβαρή νίκη.

[προλετάριος]

Βρετανία: Ο πληθωρισμός εξανεμίζει τους μισθούς – Οι απεργίες και τα τραγικά διλήμματα του χειμώνα
https://www.enikonomia.gr/international/vretania-o-plithorismos-exanemizei-to/401469/
¡Όταν αυτά συμβαίνουν στην Βρετανία σε ένα από τα κύρια κέντρα του καπιταλισμού και όχι σε τριτοκοσμικές χώρες, σημάνει πως ο καπιταλισμός έφαγε οριστικά τα ψωμιά του. Και καμία δύναμη δεν μπορεί να τον σώσει. Και αν δεν ανατραπεί ο καπιταλισμός, θα βαδίζει από κρίση σε κρίση, σε ένα σπιράλ θανάτου, και σε μια φρίκη δίχως τέλος. ¡Όπου μόνο οι εξεγέρσεις και κυρίως σε προλεταριακές επαναστάσεις μπορούν να τις σταματήσουν.
Και θα πρέπει να βάλουμε και εμείς το χεράκι μας, και να προετοιμαστούμε να μετατρέψουμε τις εξεγέρσεις σε επαναστάσεις στη κάθε χώρα μας.'Όπως και για την παγκόσμια επανάσταση, αν θέλουμε να κερδίσουμε την παγκόσμια μάχη ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό που ψυχορραγεί και που από μόνος του δεν πρόκειται να πεθάνει.