| τρίζουν τα κόκκαλα της ΕΕ |
Δημοσιεύθηκε: Τρι Μάρ 16, 2010 9:41 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Δημήτρης Θωμάς
Το σκληρό Ευρώ πλήττει την πορτογαλική οικονομία
Οι καιροί είναι εξαιρετικά δύσκολοι για την οικονομία της Πορτογαλίας, ακόμη και για επιχειρήσεις οινοπαραγωγών που διοχετεύουν κρασί υψηλής ποιότητας στην αγορά, από τον 14ο αιώνα.
Οι καιροί είναι εξαιρετικά δύσκολοι για την οικονομία της Πορτογαλίας, ακόμη και για επιχειρήσεις οινοπαραγωγών που διοχετεύουν κρασί υψηλής ποιότητας στην αγορά, από τον 14ο αιώνα. Ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων που εμπορεύονται κρασιά με έδρα την πόλη Πόρτο, θεωρούν ότι βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών τους σε κρασί, κατευθύνεται σε χώρες εκτός Ευρωζώνης.
Οι επιχειρηματίες και οι βιομήχανοι της Πορτογαλίας, υποστηρίζουν ότι, παρά τα αδιαμφισβήτητα πλεονεκτήματα και την οικονομική σταθερότητα που προσέφερε στην Πορτογαλία η συμμετοχή της στην Ευρωζώνη, αισθάνονται να ασφυκτιούν οικονομικά την περίοδο αυτή της οικονομικής ύφεσης. Κύρια αιτία της οικονομικής αυτής ασφυξίας κατά τους Πορτογάλους επιχειρηματίες, είναι ότι, το σκληρό Ευρώ εξανεμίζει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των προϊόντων που η Πορτογαλία εξάγει στο εξωτερικό, καθώς τα περισσότερα προϊόντα της Πορτογαλίας κατευθύνονται εκτός Ευρωζώνης.
Κάποιοι λιγότερο ψύχραιμοι κάνουν λόγο για πανίσχυρη οικονομική θύελλα που υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της Πορτογαλίας. Το σκληρό Ευρώ, σε συνδυασμό με τα υψηλά επιτόκια και το μεγάλο δημόσιο χρέος, αλλά και οι χαμηλότεροι μισθοί σε χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως στην ανατολική Ευρώπη, κάνουν τη ζωή δύσκολη τόσο για τους Πορτογάλους επιχειρηματίες, όσο και για τους εργαζόμενους. Οι επιχειρήσεις για παράδειγμα, απολύουν εξειδικευμένους Πορτογάλους εργάτες, και προσλαμβάνουν φθηνότερους από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, όπως επιτρέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Παράλληλα όμως, οι απολύσεις, η μείωση των μισθών και η πτώση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών – εργαζομένων μειώνει τη ζήτηση στην αγορά της Πορτογαλίας και ολόκληρης της Ευρωζώνης, και επιτείνει έτσι την οικονομική ύφεση και τον φαύλο κύκλο της πτώσης των πωλήσεων, των απολύσεων και της μείωσης των φορολογικών εσόδων με την παράλληλη αύξηση των ελλειμμάτων. Η κρίση του δημοσίου χρέους βοήθησε την Πορτογαλία να κερδίσει μια επίσημη θέση στην ομάδα των PIIGS, μαζί με την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα. Πρόκειται για την ομάδα χωρών μελών της Ευρωζώνης, που πλήττονται από τα υψηλά χρέη και τα ελλείμματα, και οι οποίες πιέζονται από τις οικονομικές συνθήκες να λάβουν μέτρα αυστηρής οικονομικής λιτότητας, να αυξήσουν τους φόρους και να περικόψουν τις δημόσιες δαπάνες και επενδύσεις.
Οι ενώσεις εμπόρων, βιομηχάνων, επαγγελματιών αλλά και εργατών της Πορτογαλίας, και σύσσωμα τα συνδικάτα, κατηγορούν την σοσιαλιστική κυβέρνηση ότι ακολουθεί λάθος μίγμα οικονομικής πολιτικής, που οδηγεί τη χώρα σε βαθύτερη οικονομική ύφεση. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Πορτογαλίας, όντως βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, καθώς οι εσωτερικές και διεθνείς οικονομικές συνθήκες θέτουν σε δοκιμασία τις πολιτικές της αξίες, αλλά και τις προεκλογικές της υποσχέσεις. Πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση όπου η οικονομική πραγματικότητα και ο ρεαλισμός, συγκρούονται με τις προεκλογικές υποσχέσεις των πολιτικών, αλλά και με πολιτικές θεωρίες που τις περισσότερες φορές δεν έχουν καμία σχέση με τον τρόπο που λειτουργεί η οικονομία και η ψυχολογία των αγορών, από την οποία άλλωστε εξαρτάται και η δημιουργία του πλούτου.
Η Ελλάδα έχει να αντλήσει πολλά παραδείγματα από την Πορτογαλία, η οποία έχει ανάλογα οικονομικά προβλήματα και μεγέθη με την Ελλάδα, αν και είναι σε καλύτερη ομολογουμένως, οικονομική κατάσταση από τη χώρα μας. Η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει τα λάθη οικονομικής πολιτικής που έχουν γίνει ήδη στην Πορτογαλία, αλλά και να υιοθετήσει συγκεκριμένα οικονομικά μέτρα που έχουν αποδώσει, αν αυτά συνάδουν με τις συνθήκες και την πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η οικονομική πολιτική στην Ελλάδα πρέπει κυρίως να διέπεται από πραγματισμό και ρεαλισμό, και να αποφύγει τα λάθη στην οποία την ωθούν, τόσο η στερεοτυπική σκέψη των αμετανόητων του σοσιαλισμού, όσο και οι μονοσήμαντες προτάσεις μέτρων του δογματικού υλιστικού οικονομισμού.
Επίσης όλοι στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, πρέπει να θυμούνται ότι τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η Ευρωζώνη δημιουργήθηκαν, όχι μόνον για οικονομικούς σκοπούς, αλλά κυρίως ως μέσον που θα δώσει έμφαση στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και της ενίσχυσης των δομών συλλογικής πολιτικής διακυβέρνησης της Ευρώπης. Αυτοί που βλέπουν τη λειτουργία της Ευρωζώνης μόνον με οικονομικά κριτήρια, τάσσονται ηθελημένα ή άθελα τους στο πλευρό της Βρετανίας που πάντοτε ήθελε μια Ευρώπη – ελεύθερη αγορά, και ανέκαθεν εφήρμοζε την πολιτική του διαίρει και βασίλευε, ώστε να διατηρήσει την παγκόσμια οικονομική και όχι μόνον κυριαρχία της. |
|