 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας |
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 2:47 pm Θέμα δημοσίευσης: εθνικος κομμουνισμος και εθνικομπολσεβικισμος |
|
|
Μαθήματα εθνικισμού σε αριστερούς έρχεται να δώσει το τελευταίο βιβλίο του Γιάννη Κολοβού, «Εθνικός Κομμουνισμός και Εθνικομπολσεβικισμός» (Εκδόσεις «Πελασγός»). Ένα βιβλίο που εκδόθηκε λίγες μέρες μετά την αντίστοιχη εργασία του Κιτσίκη, αλλά που είναι πιο ολοκληρωμένη επιστημονικά.
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της Ελληνικής Αριστεράς είναι ότι θεωρεί το έθνος, την εθνική ταυτότητα και συνείδηση ως δευτερεύοντες η επίπλαστους παράγοντες σε σχέση με τους οικονομικο-κοινωνικούς. Αυτό την οδηγεί σε κορυφαία λάθη τόσο στην ανάγνωση, όσο και στις λύσεις που δίνει σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Θεωρεί μάλιστα ότι η ευημερία και επίλυση του οικονομικού θέματος θα κάνουν τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τις εθνικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές διαφορές και εντάσεις. Αυτό την κάνει να υποστηρίζει ύποπτα νεφελώματα, όπως ο πολυπολιτισμική κοινωνία.
Αυτές τις επικίνδυνες ψευδαισθήσεις, έρχεται να διαλύσει το βιβλίο του Γιάννη Κολοβού βασισμένο σε στοιχεία από πανεπιστημιακούς καθηγητές και σοβιετολόγους, αλλά κυρίως στην πορεία του ίδιου του Κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη και τον Τρίτο Κόσμο. Το βιβλίο αποτελείται από δύο μονογραφίες («Εθνικός Κομμουνισμός και Εθνικός Μπολσεβικισμός» και «Ο παράγων «Εθνότητες» και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης») και αποδεικνύουν την αμηχανία των κομμουνιστών απέναντι στην ιδέα του Έθνους, από την επομένη μάλιστα της Οκτωβριανής Επανάστασης.
Αυτό συνέβη γιατί οι Μαρξ και Ένγκελς θεωρώντας ότι η προλεταριακή επανάσταση θα ξεσπάσει παντού, δεν θα χρειαζόταν κράτη και σύνορα. Έτσι οι θεωρητικοί του ιστορικού υλισμού δεν είχαν προβλέψει πως θα ήταν το κομμουνιστικό κράτος. Αυτό το λάθος το συνειδητοποίησε ο Λένιν, όταν αναγκάσθηκε να δημιουργήσει την ΕΣΣΔ. Συνειδητοποίησε επίσης ότι ο πατριωτισμός και οι παραδοσιακές αξίες βοηθούν την ενίσχυση της εξουσίας και της γεωπολιτικής ισχύος της χώρας, ενώ ο διεθνισμός ουδέποτε έγινε αποδεκτός από τους αγρότες, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του αχανούς κράτους. Έτσι έβαλε πρώτος τα θεμέλια του εθνικού κομμουνισμού.
«Μπορεί να είναι ο κομμουνισμός να είναι εθνικός;» μπορεί να αναρωτηθούν οι αναγνώστες μας. Και όμως ήταν ο Στάλιν, που μίλησε για «σοσιαλισμό σε μία χώρα», προσαρμόζοντας τον διεθνισμό στις εθνικές παραδόσεις του Ρώσικου λαού (ειδικά την εποχή του Πατριωτικού Πολέμου) και μετέτρεψε την Κομμουνιστική Διεθνή σε έκφραση του Σοβιετικού πατριωτισμού και όργανο της Σοβιετικής ηγεμονίας.
Όταν οι κομμουνιστές ηγέτες θέλησαν να ξεφύγουν από τον σοβιετικό ιμπεριαλισμό και την ιδεολογική ορθοδοξία, ήταν στις παραδόσεις των λαών τους που στράφηκαν. Έτσι γεννήθηκε ο εθνικός κομμουνισμός με τους Τίτο, Κάστρο και Μάο. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του μελετητή Ουίλλιαμ Χάγκεν: «Ο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βαλκανικός κομμουνισμός υπήρξε εθνικιστικός παρόλη την διεθνιστική του φρασεολογία». Όπως και η απάντηση του Γιαρουζέλσκι στην ερώτηση αν είναι πρώτα πατριώτης και μετά κομμουνιστής. «Φυσικά και είμαι πρώτα πατριώτης. Όφειλα να είμαι ρεαλιστής και να υπηρετήσω την πατρίδα μου ακόμα και κάτω από αυτό το νέο καθεστώς ... σκεφτόμενος ότι οφείλω να υπηρετώ την Πολωνία σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο». Δηλώσεις που θα παραξενέψουν τους πατριώτες, αλλά και που απαντούν στην επί δεκαετίες προδοτική στάση του ΚΚΕ.
Αντίθετα ο εθνικός σταλινισμός του Τσαουσέσκου συνδύαζε εθνικιστικές τάσεις και αυστηρή κομμουνιστική ορθοδοξία. Γράφει σχετικά ο Βλαντιμήρ Τσισμεάνου: «Η ρητορική του ήταν ακλόνητα σωβινιστική, αντι-Ουγγρική, με εμμονή στην ανάγκη να εδραιωθεί μία τελείως ομοιογενής εθνική κοινότητα». Μάλιστα επισημαίνει και «ξενοφοβικά ξεσπάσματα του conducator, την εκ μέρους του ρομαντικοποίηση του αρχαϊκού παρελθόντος της χώρας, την παθιασμένη ταύτιση με μυθολογικούς Θράκες-Δάκες ηγέτες και εξουσιομανείς φεουδάρχες πρίγκιπες, την γοητεία με τον οργανικό συντεχνιασμό και την παλινόρθωση συμβόλων τόσο μιλιταριστικών, όσο και λαϊκών (volkish). Το αν ήταν πραγματικός Ρουμάνος εθνικιστής η παλαιομοδίτης καιροσκόπος μένει να μελετηθεί».
Ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση περί εθνικομπολσεβικισμού, που αποτελεί κράμα του παραδοσιακού Ρωσικού εθνικισμού και μπολσεβικισμού, θυμίζοντας την μεγάλη τσαρική ισχύ και τις ρωσοκεντρικές παραδόσεις. Και ενώ αυτή πατριωτική ιδεολογία στην δεκαετία του ’30, θεωρείτο ότι ανήκε στον κομμουνισμό, σήμερα υπό την ηγεσία των Ντούγκιν και Λιμόνωφ είναι μέρος του επαναστατικού εθνικισμού. Χαρακτηρίζεται δε, από «λατρεία του Ρωσικού λαού στα όρια του ρατσισμού, λατρεία του ηρωισμού και της στρατιωτικής πειθαρχίας και άσβεστο μίσος κατά της Δύσης και των Εβραίων» (Τζων Ντάνλοπ). Πάντως ο συγγραφέας του βιβλίου φαίνεται να συμφωνεί με την άποψη που δεν θεωρεί ως εθνικομπολσεβίκους, εθνικοεπαναστάτες όπως ο Ερνστ Γιούνγκερ και «αριστερούς» εθνικοσοσιαλιστές, όπως ο Όττο Στράσερ, καθότι δεν ενδιαφέρονταν για εγκαθίδρυση του κομμουνισμού.
Η μονογραφία «Ο παράγων «εθνότητες» και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης» είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καταδεικνύοντας την αμφισημία των Σοβιετικών απέναντι στις διάφορες εθνότητες. Έτσι από το δικαίωμα των διαφόρων Δημοκρατιών για αυτοδιάθεση που υποστήριζε αρχικά ο Λένιν, σύντομα πέρασε στην απαγόρευση της αυτοδιάθεσης και την ομοσπονδιακή λύση. Αυτή όμως η ομοσπονδιακή λύση (η αφομοίωση) δεν επιτεύχθηκε ούτε με την ρωσοποίηση, μέσω της επιβολής της ρωσικής γλώσσας ως κυρίαρχης, ούτε με την τόνωση εθνικών παραδόσεων και την πολιτική «θετικών διακρίσεων». Αντίθετα, μαζί με τις πολιτιστικές διαφορές (ιδίως την θρησκεία) και την γενοκτονία ολόκληρων εθνικών ομάδων (Ουκρανία 1932-1933), αυτά τα μέτρα ώθησαν τις μειονότητες σε περιχαράκωση στην εθνική ταυτότητα και σε εθνικιστικά κινήματα ανεξαρτησίας. Μάλιστα για πολλούς μελετητές είναι ο εθνικισμός και όχι η δημοκρατία που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην διάλυση της ΕΣΣΔ. Με άλλα λόγια, μόλις βρέθηκε η ευκαιρία, οι διάφοροι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης ζήτησαν εθνικά κράτη για τους εαυτούς τους.
Όμως όλα αυτά δεν δείχνει να τα κατανοεί η αριστερή πολιτική και διανόηση στην Ελλάδα. Έτσι συνεχίζουν να μιλούν για «εθνικιστικά και φοβικά παραληρήματα του ΚΚΕ» και να κάνουν κηρύγματα υπέρ της πολυπολιτισμικότητας. Όμως το βιβλίο του Κολοβού αποδεικνύει μεταφέροντας τα διδάγματα από την πολυεθνική Σοβιετική Ένωση στην πολυπολιτισμική Ελλάδα του σήμερα, ότι ούτε η οικονομική ευημερία, ούτε η πολιτική των «θετικών διακρίσεων» θα αποτρέψουν τους εθνικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Έλληνες και λαθρομετανάστες. Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να κάνουν τους Έλληνες, όπως έγινε και με τους Ρώσους, να νοιώθουν ότι χάνουν την προνομιακή θέση τους ως κυρίαρχη εθνότητα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
απελάτης
Συμμετέχουν: 17 Μάρ 09 Δημοσιεύσεις: 527
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 4:35 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Ο Κολοβός και οι όμοιοι του είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να μιλούν για πατρίδα και για έθνος. Είναι αυτοί που συμμάχησαν και πολέμησαν μαζί με τους Ναζί εναντίον της εθνικής αντίστασης του ελληνικού λαού στα χρόνια της τριπλής κατοχής. Αυτοί που παράδωσαν μετά την χώρα στους Εγγλέζους οι οποίοι την μεταβίβασαν στους Αμερικάνους, που αμέσως προσκύνησε η ελληνική Δεξιά και τους αναγνώρισε σαν επικυρίαρχους.
Παναγιώτης Κανελλόπουλος στον Αμερικάνο Βαν Φλίντ: «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας». Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Ανήκομεν εις την Δύση». Και ο Κολοβός: «Ανήκομεν στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Επιπλέον ο Κολοβός γνωρίζει για τον Μαρξ και τον Λένιν όσα γνωρίζω εγώ για την αστροναυτική.
Αυτά για την ώρα. Το κείμενο θα πάει στο περιθώριο γιατί έχουμε να ασχοληθούμε με σοβαρότερα πράγματα και αν βρούμε καιρό θα ασχοληθούμε και με τον Κολοβό |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Nikoss Site Admin
Συμμετέχουν: 07 Απρ 08 Δημοσιεύσεις: 1835
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 5:12 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Όντως, τόσο ο Γιάννης Κολοβός που έγραψε το βιβλίο, όσο και ο Γιώργος Πισσαλίδης που το κριτικάρει, γνωρίζουν για τον Μαρξ και τον Λένιν όσα γνωρίζουμε ο «απελάτης» κι εγώ, για την αστροναυτική. Ωστόσο δεν χρειάζεται να πάει στο περιθώριο ή στην παιδική χαρά, παρότι προέρχεται από τον Ελεύθερο Κόσμο, είναι νομίζω, μια καλή ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα...
Το κείμενο, θα περιμένει την απάντησή μας... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 8:14 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
| εννοειται οτι δεν ξερουν τιποτα περι Μαρξ, Λενιν κλπ! Μονο οι του "παταριου" τα ξερουν ολα... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Nikoss Site Admin
Συμμετέχουν: 07 Απρ 08 Δημοσιεύσεις: 1835
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 8:41 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
| Όλα; ...ποιά όλα... μόλις παραδεχτήκαμε τόσον εγώ, όσο και ο «απελάτης», ότι δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα ...περί αστροναυτικής... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Resalto Fan Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 8:48 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι τόσο ο απελάτης όσο και ο Nikoss είναι αφοριστικοί απέναντι σε ένα βιβλίο του οποίου την ύπαρξη δεν γνώριζαν και προφανώς δεν έχουν προλάβει να διαβάσουν.
Ας το διαβάσουν πρώτα και μετά ας εκφράσουν τις όποιες αντιρρήσεις τους...Εκτος αν για αυτούς ό,τι γράφει ο Κολοβός είναι αυτομάτως λανθασμένο και εκείνοι κατέχουν την μοναδική αλήθεια για όλα τα θέματα...πλην αστροναυτικής... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Nikoss Site Admin
Συμμετέχουν: 07 Απρ 08 Δημοσιεύσεις: 1835
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 9:40 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Προφανώς και δεν είναι, ναι όντως δεν το έχω διαβάσει και δεν μπορώ να ξέρω με ακρίβεια το τι ακριβώς έχει πει. Όμως, και φαντάζομαι πως και ‘συ θα καταλαβαίνεις, η βιβλιοκριτική δείχνει πως ο άνθρωπος που την έγραψε, είναι παντελώς άσχετος περί πατριωτισμού και κομμουνισμού...
Όσον αφορά τον ίδιο τον Κολοβό -τον οποίο τον εκτιμούμε και δεν βιαζόμαστε να τον μηδενίσουμε- είναι σίγουρο ότι ασχολείται με κάτι, που είναι εκτός του γνωστικού του αντικειμένου, όταν λέει παραδείγματος χάριν: «περί εθνικομπολσεβικισμού, που αποτελεί κράμα του παραδοσιακού Ρωσικού εθνικισμού και μπολσεβικισμού», δείχνει ότι δεν καταλαβαίνει πως ο διεθνισμός του κομουνιστή, είναι ταυτόχρονα και πατριωτισμός...
Σας παραπέμπω στην πρώτη σελίδα μας, όπου είναι γραμμένος με ευκρινή τρόπο, ο στίχος αντάρτικου τραγουδιού του ΕΑΜ: «θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη την λευτεριά»... Αυτοί, ήταν πατριώτες, αντίθετα οι άλλοι, οι λεγόμενοι εθνικιστές, πούλησαν την πατρίδα στους Αμερικάνους... σας παραπέμπω επίσης και στον λόγο του Άρη στη Λαμία, http://www.patari.org/forum/viewtopic.php?t=1395, http://www.patari.org/forum/viewtopic.php?t=4364...
Και επίσης ο καθένας καταλαβαίνει, ότι όταν ο Μαρξ με τον Ένγκελς, ζήταγαν από τους γερμανούς και ολλανδούς εργάτες, να μείνουν στις πατρίδες τους ή στους ιρλανδούς να γυρίσουν στην Ιρλανδία, δεν ήταν Σταλινικοί, ούτε βέβαια είχαν ξεχάσει τον διεθνισμό τους... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Nikoss Site Admin
Συμμετέχουν: 07 Απρ 08 Δημοσιεύσεις: 1835
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 19, 2011 10:07 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
| Τώρα... όσον αφορά τις γνώσεις μας περί της «αστροναυτικής», νομίζω ότι δεν είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται το αστείο ή το σοβαρό, μιας και συνομιλούμε με ανθρώπους, που είναι αρκούντως έξυπνοι ώστε να το καταλαβαίνουν... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Ιαν 20, 2011 12:45 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
| [quote:ff0c2b31a3="Anonymous"]εννοειται οτι δεν ξερουν τιποτα περι Μαρξ, Λενιν κλπ! Μονο οι του "παταριου" τα ξερουν ολα... |
Δεν είπαμε ότι τα ξέρουμε όλα. Αυτό θα ήταν αντιμαρξιστικό. Την αλήθεια δεν την μαθαίνεις μονομιάς και τελειώνεις. Για τον μαρξισμό η αλήθεια είναι προτσές. Μια αιώνια πορεία από την άγνοια στην γνώση. Μόνο ο θεός τα ξέρει όλα, μα κι αυτός δεν υπάρχει!
Πάντως για την θεωρία του μαρξισμού και την ιστορία του σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος σίγουρα γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από εκατό Κολοβούς και άλλους τόσους Πισσαλίδηδες (=ο συγγραφέας της βιβλιοπαρουσίασης). Και ο Κολοβός βέβαια ξέρει περισσότερα για την ιστορία της αριστεράς και ας εμφανίζεται αμαθής γιατί αυτό απαιτεί η ανάγκη της αντικομουνιστικής προπαγάνδας. Αυτό είναι το βιβλίο του, αν κρίνουμε απ’ την περιγραφή του Πισσαλίδη: Προπαγάνδα και όχι ιστορία.
Κατ’ αρχήν γνωρίζει ότι αν ήθελε Μόσχα, το ΚΚΕ θα είχε καταλάβει την εξουσία το 1944-45 και σήμερα ο Κολοβός, ο Πισσαλίδης και ο Μιχαλολιάκος δεν θα ήταν αναγκασμένοι να κοροϊδεύουνε κάθε χρόνο τον εαυτό τους στις γιορτές του Γράμμου και Βίτσι ότι τάχα εκεί νικήσανε τον Δημοκρατικό Στρατό. Η τύχη της ελληνικής Αριστεράς κρίθηκε στις συμφωνίες της Γιάλτας της Μόσχας και της Τεχεράνης μεταξύ Ρούζβελτ – Τσόρτσιλ – Στάλιν. Αυτό το ξέρουνε και οι κότες αλλά οι δικοί "μας" αμερικανογλύφτες είναι πιο κότες απ’ τις κότες και προτιμούν να παριστάνουν του μακάκες. |
|