patari.org

[Ιστορικός]

Ο Καστίγιο που πρωταγωνίστησε στους αγώνες των δασκάλων με ισχυρές ρίζες στις αγροτικές περιοχές, εξελέγη Πρόεδρος του Περού κόντρα σε όλες τις πιθανότητες τον Ιούλιο του 2021. Αυτή ήταν μια έκφραση της οργής των εκμεταλλευόμενων μαζών του Περού, των φτωχών αγροτών, των εργατών, των ιθαγενών . Όλα τα πιο καταπιεσμένα στρώματα της κοινωνίας ευελπιστούσαν σε μια θεμελιώδη αλλαγή στις σχέσεις εξουσίας, η οποία εκφραζόταν στο αίτημα για μια Συντακτική Συνέλευση. Συσπειρώθηκαν πίσω από το σύνθημα του Καστίγιο ότι «δεν πρέπει να υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι σε μια πλούσια χώρα».
Οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες της χώρας δεν μπορούσαν να το δεχτούν αυτό.Ο Καστίγιο και το κόμμα με το οποίο κατέβηκε, το Perú Libre («Ελεύθερο Περού»), βρέθηκαν αντιμέτωποι με σοβαρά διλλήματα μετά την νίκη τους. Προσπάθησε λοιπόν το πολιτικό τους πρόγραμμα με τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις να εφαρμοστεί αλλά χωρίς ρήξη με τον καπιταλισμό.Αυτό είναι ουτοπικό και είτε εφαρμόζεις μεταρρυθμίσεις που θα σε οδηγήσουν σε ρήξη με τον καπιταλισμό, είτε ο καπιταλισμός να διατηρηθεί και οι μεταρρυθμίσεις δεν θα εφαρμοστούν.
Επίσης οι αριθμοί του στο κοινοβούλιο ήταν δυσμενείς οριακοί και πιεζόταν απο την αντιπολίτευση των καπιταληστών και της πρεσβείας των ΗΠΑ, και επομένως η δημοκρατική βούληση των μαζών μπορούσε να εφαρμοστεί μόνο μέσω μαζικής πίεσης στους δρόμους, αλλά ποτέ δεν υπήρξε μια σοβαρή έκκληση από την πλευρά του Καστίγιο ή του κόμματος του το Perú Libre για να κινητοποιήσουν ή να οργανώσουν κάποια τέτοια πίεση.
Από τη στιγμή που ο Καστίγιο περιορίστηκε στο στενό πλαίσιο της αστικής θεσμικότητας, έκανε όλο και μεγαλύτερες παραχωρήσεις σιγά σιγά στις καπιταλιστικές δυνάμεις. Απομάκρυνε υπουργούς που δεν ήταν αρεστοί στις πολυεθνικές μεταλλευτικές. Απομάκρυνε τον καγκελάριο εναντίον του οποίου είχαν διαμαρτυρηθεί οι στρατιωτικοί. Άλλαξε αυτούς που δεν ήθελε η ένωση εργοδοτών. Αυτά ήταν μοιραία λάθη, γιατί η ολιγαρχία δεν ήταν ικανοποιημένη και απαιτούσε περισσότερες παραχωρήσεις, ενώ ταυτόχρονα κάθε τέτοια παραχώρηση υπονόμευε την στήριξη του Καστίγιο από τη δική του κοινωνική βάση, που ήταν η μόνη ελπίδα σωτηρίας του.Αφου στηρίχθηκε στην εργατική τάξη για την εκλογή του η λύση με την άνοδο του στην προεδρία ήταν ήταν να καλέσει τις μάζες στους δρόμους, να διαλύσει το Κογκρέσο και να συγκαλέσει μια Εθνική Επαναστατική Συνέλευση, και αυτά να τα συνδυάσει με χτυπήματα κατά της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας της καπιταλιστικής ολιγαρχίας (εθνικοποίηση του φυσικού αερίου, ακύρωση συμβάσεων εξόρυξης, κλπ.). Μια στρατηγική-μονόδρομος αφού η καπιταλιστική τάξη είναι απεναντί του στην ταξική πάλη,και αν θα οδηγούταν στον κατήφορο του συμφιλιωτισμού ένα πράγμα ήταν εγγυημένο: ότι θα οδηγήσει σε καταστροφή.Οπερ και εγένετο.
Υπήρξαν επίσης λάθη από την πλευρά του κόμματος που τον στήριξε στην εκλογή του το Perú Libre (που στο μεταξύ είχε «σπάσει» από τον Καστίγιο) και τον αρχηγό του, τον Σερόν. Σε ορισμένες περιπτώσεις φλέρταραν με το δεξιό πολιτικό ρεύμα του πρώην προέδρου-δικτάτορα Φουτζιμόρι στο Κογκρέσο, από καθαρή μνησικακία εναντίον του Καστίγιο και τις επιλογές του.
Το Perú Libre θα έπρεπε να είχε εργαστεί για να χτίσει μια σταθερή βάση στις μάζες του πληθυσμού, οργανώνοντας τις για να ασκηθεί πίεση στον Καστίγιο από τα αριστερά και, αν αυτός δεν ακολουθούσε, να προετοιμάσει να το ξεπέρασμά του...
Πριν από περίπου είκοσι ημέρες, όταν ο Καστίγιο είχε ήδη απωλέσει σχεδόν όλο το πολιτικό του κεφάλαιο, έχοντας χάσει την συμπάθεια από τα πιο καταπιεσμένα στρώματα και χωρίς την ενεργή οργάνωση και κινητοποίησή τους, προσέφυγε στον ΟΑΚ (Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών) για να βγει από το κοινοβουλευτικό του αδιέξοδο! Αυτό ήταν ακριβώς το ίδιο λάθος που έκανε ο Έβο στη Βολιβία, και κατέληξε στο ίδιο αποτέλεσμα (στην ανατροπή τους). Φαίνεται ότι δεν έχει εξαχθεί κανένα δίδαγμα.Και σαν να μην έφτανε αυτό σε μια τελευταία απελπισμένη πράξη, για να αποφύγει την ψηφοφορία για την καθαίρεσή του,χτές 8/12/2022 προχώρησε στη διάλυση του Κογκρέσου, αλλά αντί να στηριχθεί στην κινητοποίηση των μαζών για να επιβάλει το διάταγμα, φαινόταν να περιμένει την υποστήριξη του… στρατού!!!
Η άρχουσα τάξη κινήθηκε σαν την καλολαδωμένη μηχανή που είναι, με ένα σχέδιο προετοιμασμένο από καιρό. Ο Καστίγιο συνελήφθη. Υπάρχει μια πολιτική συμφωνία μεταξύ των Φουτζιμορικών, της παραδοσιακής δεξιάς, και της αποκαλούμενης αριστεράς του «χαβιαριού»(Gauche Caviar). Η καθαίρεση έχει υπερψηφιστεί από το Κογκρέσο (με την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών του Perú Libre και του λεγόμενου «μπλοκ των δασκάλων», του ίδιου του Καστίγιο). Η αντιπρόεδρος του Καστίγιο διορίστηκε Πρόεδρος με την ευρεία υποστήριξη του Κογκρέσου και κάλεσε για μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» (δηλαδή ενότητα όλων των κομμάτων ενάντια στους πόθους των εργαζομένων). Ο ΟΑΚ και οι ΗΠΑ αναγνώρισαν άμεσα αυτή τη νέα κυβέρνηση, η οποία δεν προέκυψε από κάλπες. Το πραξικόπημα έχει ολοκληρωθεί...
Προσωπικά πιστεύω ότι ο Καστίγιο ανήκει στην σημερινή κάστα των αριστερών ηγετών που μετά απο πολλά στριφογυρίσματα ανακάλυψαν τα πλεονεκτήματα του οππορτουνισμού και τον ασπάστηκαν με τον ένθερμο ζήλο της αμάθειας που τους χαρακτηρίζει πολιτικά-ιδεολογικά-επαναστατικά-ταξικά.
H CONFIEP (εργοδοτική ένωση), ο στρατός, η αστυνομία, τα καπιταλιστικά ΜΜΕ, η πρεσβεία των ΗΠΑ και οι πολυεθνικές μεταλλευτικές εταιρείες απομάκρυναν, μέσω των πρακτόρων τους στο Κογκρέσο, τον Πρόεδρο Καστίγιο από το αξίωμα στο οποίο εξελέγη δημοκρατικά από τον λαό.Το μόνο που μένει να φανεί είναι η αντίδραση των μαζών τις επόμενες ώρες. Είναι αναμενόμενο ότι θα βγουν στους δρόμους, ιδιαίτερα έξω από τη Λίμα, στον εξεγερμένο νότο, και στις αγροτικές επαρχίες. Το πόσο έντονα και με ποιο βαθμό αποφασιστικότητας δεν είναι ξεκάθαρο. Ο Καστίγιο έχει υπονομεύσει τη δική του κοινωνική βάση, αλλά το μίσος εναντίον της ολιγαρχίας είναι βαθύ.

[Ιστορικός]

Βραζιλία

Το Σάββατο (17/12) το Εθνικό Συμβούλιο του PSOL( Κόμμα Σοσιαλισμού και Ελευθερίας)θα αποφασίσει εάν το κόμμα θα αποτελέσει μέρος της νέας κυβέρνησης του εκλεγμένου προέδρου Lula,το οποίο σημειωτέον είχε υποστηρίξει την εκλογή Lula. Στις 22 Νοεμβρίου, δημοσιεύτηκε μια «Ανοιχτή Επιστολή προς την Εθνική επιτροπή για την Ανεξαρτησία του PSOL»απο την Μαρξιστική συσπείρωση των Αριστερών τού κόμματος. Αυτό το έγγραφο εξηγεί την πολιτική τραγωδία που θα προέκυπτε από μια ευνοϊκή απόφαση(συγκυβέρνηση) της ηγεσίας του κόμματος.Η συνεισφορά στη μαχητικότητα και τους συμπαθούντες του PSOL ήταν επίσης μέρος ενός προβληματισμού που προωθήθηκε από το φόρουμ PSOL Tribuna de Debates.

Η επιστολή είναι η εξής:

Αγαπητοί σύντροφοι του Εθνικού Συμβουλίου PSOL,

Παλεύουμε ώμο με ώμο με την εργατική τάξη και τη νεολαία για την εκλογική ήττα του Bolsonaro μέσω της εκλογής του Lula. Αλλά είμαστε πολύ ξεκάθαροι ότι μεταξύ της ψηφοφορίας για την ήττα του Bolsonaro και της συμμετοχής του PSOL στην επικείμενη κυβέρνηση Lula-Alckmin υπάρχει μια άβυσσος της οποίας η πτώση θα μπορούσε να είναι μοιραία για το κόμμα μας.

Το PSOL γεννήθηκε ακριβώς για να είναι ένα όργανο μιας αριστερής αντιπολίτευσης στην τότε πρώτη θητεία της κυβέρνησης Lula. Τώρα, η κυβέρνηση Lula-Alckmin υπόσχεται να είναι μια πολύ χειρότερη έκδοση από τις προηγούμενες κυβερνήσεις με επικεφαλής το PT. Γιατί τότε το PSOL να συμμετέχει σε μια τέτοια κυβέρνηση;

Ο Lula έχει ήδη δηλώσει ότι ο Άλκμιν θα αντιμετωπίζεται ως πρόεδρος της δημοκρατίας και είναι ο Άλκμιν που ηγείται της μεταβατικής κυβέρνησης, συμφωνώντας με την κυβέρνηση Bolsonaro να συνεχίσει την οικονομική πολιτική. Παρεμπιπτόντως, αρκεί να δούμε τη σύνθεση της μεταβατικής κυβέρνησης για να καταλάβουμε ότι δεν θα κινηθεί υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Η κυβέρνηση Lula-Alckmin θα είναι μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στην υπηρεσία των συμφερόντων της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού.

Ανεξάρτητα από την τριβή με την «αγορά» για την έγκριση του λεγόμενου «PEC της μετάβασης», που επιτρέπει δαπάνες πάνω από το ανώτατο όριο δαπανών, η μελλοντική κυβέρνηση έχει ήδη επιβεβαιώσει κατά καιρούς τη δέσμευσή της στη δημοσιονομική ευθύνη, δηλαδή τη δέσμευσή της να εγγυηθεί και να δώσει προτεραιότητα στην πληρωμή του δόλιου δημόσιου χρέους, μεταφέροντας ακόμη περισσότερα τμήματα της υπεραξίας που παράγει η εργατική τάξη της Βραζιλίας στους ιδιοκτήτες του διεθνούς χρηματοοικονομικού κεφαλαίου. Ποια θα μπορούσε να είναι η θέση του PSOL σε αυτή την κυβέρνηση;

Πρέπει να διδαχθούμε από τα μαθήματα της ιστορίας. Στην Ιταλία, αφού το παλιό Κομμουνιστικό Κόμμα, το μαζικό κόμμα της ιταλικής εργατικής τάξης, μεταμορφώθηκε σε Δημοκρατικό Κόμμα, εκείνοι που αντιστάθηκαν σε αυτή τη συνθηκολόγηση ξεκίνησαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Επανίδρυσης (PRC), το οποίο, αναλογικά, ήταν μεγαλύτερο από το PSOL που είναι εδώ σήμερα . Αλλά η ηγεσία της ΛΔΚ έκανε το λάθος να συμμετάσχει στην κυβέρνηση με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα σε συνασπισμό με την αστική τάξη. Αποτέλεσμα ήταν η πλήρης αποθάρρυνση αυτού του κόμματος, που σήμερα δεν είναι σε θέση ούτε να εκλέξει βουλευτές.

Αυτό που ετοιμάζεται στη Βραζιλία είναι μια όξυνση της ταξικής πάλης, με βάναυσες συγκρούσεις που θα οδηγήσουν σε απρόβλεπτες και πρωτόγνωρες εξελίξεις. Η κυβέρνηση Λούλα-Άλκμιν θα κυβερνήσει για το κεφάλαιο, εμβαθύνοντας την απόσυρση των δικαιωμάτων και την καταστολή. Η Μπολσοναριστική ακροδεξιά αντιπολίτευση θα επιδιώξει να οικοδομηθεί επικρίνοντας και επιτιθέμενες μόνιμα την κυβέρνηση. Η εργατική τάξη, αντιστεκόμενη, θα ψάξει να βρει κάτι στα αριστερά και τι θα βρει να χρησιμοποιήσει αν το PSOL συμμετέχει στην κυβέρνηση;

Η ευθύνη του PSOL είναι να διατηρήσει την ανεξαρτησία του και να οργανώσει έναν πόλο αντίστασης στις επιθέσεις της κυβέρνησης Λούλα-Άλκμιν, για να αγωνιστεί για τις διεκδικήσεις της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Μια αριστερή αντιπολίτευση που παλεύει για την κατάργηση των αντιμεταρρυθμίσεων που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για μη πληρωμή του χρέους και για περισσότερα κονδύλια για υγεία, παιδεία, στέγαση, πολιτισμό κ.λπ. Αυτός είναι ο απαραίτητος πόλος για να αποτρέψει κάθε αντιπολίτευση στη μελλοντική κυβέρνηση από το να έχει την ακροδεξιά αντιπολίτευση ως το μοναδικό κανάλι έκφρασης. Σε περίπτωση επιθέσεων της Μπολσοναριστικής δεξιάς κατά της κυβέρνησης Λούλα, το PSOL θα μπορέσει να δράσει ως ενιαίο μέτωπο για την υπεράσπιση της κυβέρνησης, αλλά όπως κάναμε στον αγώνα κατά της παραπομπής της Ντίλμα, με ταξική ανεξαρτησία, χωρίς να κατεβάσουμε τις σημαίες μας και χωρίς να παραλείψω να κάνω τις κριτικές.

Εάν η Εθνική Διεύθυνση αποφασίσει τη συμμετοχή του PSOL στην κυβέρνηση Λούλα-Άλκμιν, θα καταδικάσει το κόμμα που ιδρύθηκε για να αγωνιστεί για το σοσιαλισμό και την ελευθερία να υποταχθεί στα συμφέροντα της μεγάλης αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού.

Συνοδοιπόροι του Εθνικού Καταλόγου, αποτρέψτε αυτήν την τραγωδία! Αναιρέστε το λάθος που έκανε το Εθνικό Στέλεχος αποφασίζοντας με ψήφους 10 προς 9 την είσοδο του PSOL στη μεταβατική κυβέρνηση και αποφασίστε να βάλετε το PSOL στον δρόμο να καταλάβει τη θέση που επιφυλάσσει η ιστορία μόνο σε κόμματα άξια να αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές!


Καλούμε όλους όσοι είναι κατά της ενσωμάτωσης του PSOL στην κυβέρνηση Lula-Alckmin να δημοσιοποιήσουν αυτήν την επιστολή, να την υπογράψουν ή να την απευθύνουν απευθείας στην Εθνική Διεύθυνση PSOL, παίρνοντας θέση υπεράσπισης της ανεξαρτησίας του κόμματος.


Μαρξιστική Αριστερά
22.11.2022


Η Μαρξιστική συνιστώσα του αριστερού κόμματος που υποστήριξε τον Λούλα στις τελευταίες εκλογές θεωρώντας (Βάρκιζα στύλ)ότι θα πάρει το μέρος της εργατικής τάξης ενάντια στον δεξιό Μπολσονάρο,κατάλαβε εκ των υστέρων ότι έκανε λάθος...και 'προσπαθεί" με την τακτική της <<αριστερής σαμπάνιας>>να αποφύγει την συγκυβέρνηση που ξεκινά την πρώτη του νέου έτους,ΑΦΟΥ ΟΜΩΣ ήδη έκανε το καθήκον της και βοήθησε τον Λούλα να ρίξει εκλογικά (μαζι με την νοθεία βέβαια)τον Μπολσονάρο.Και για να μην εξαφανιστεί μετα την εφαρμογή των μέτρων απο τον Λούλα,στο παρα πέντε πετάει την(συμφωνημένη) επιστολή για να χρησιμοποιηθεί πάλι στο άμεσο μέλλον σαν δούρειος ίππος(χρησιμοποιείται πολύ τελέυταία...)μιας αντεπανάστασης των πεινασμένων απο τις φαβέλες...
Το βέβαιο είναι ότι δεν θα πάρει μέρος στην κυβέρνηση και το ξέρουμε,αλλα αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι η Βραζιλία φλέγεται.Ο Μπολσονάρο απο την μία κράτησε μια διαφορετική τακτική στην πανδημία,και έκανε ανοίγματα προς την Ασία,η πολιτική του στο εσωτερικό όμως ήταν αστική-καπιταλιστική καθώς δεν έδειξε να ενδιαφέρεται να συγκρουστεί με το κατεστημένο εσωτερικά και εξωτερικά.Ο Λούλα απο την άλλη κράτησε (απο την φυλακή)μια στάση για την πανδημία αντάξια του Γκέιτς και είναι ο εκλεκτός της παγκόσμιας ελίτ για τον έλεγχο της χώρας με τα τεράστια αποθέματα σε αρυκτο πλούτο.Την αριστέρά την θαυμάσαμε απο την επιστολή της που θύμισε Βάρκιζα-ΚΚΕ το 1945 που προδίδει για ακόμη μια φορά την εργατική τάξη όπως κάνουν τα επίσημα αριστερά κόμματα όλα αυτά τα χρόνια(δεκανίκια της παγκόσμιας καπιταλιστικής ελίτ),και η καταχτυπημένη εργατική τάξη είναι στους δρόμους και ψάχνει προσανατολισμό και ηγέτη και όπως όλα δείχνουν το μέρος της παίρνουν και σημερινά κυβερνητικά κομμάτια εξουσίας.Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι και αν εμφανιστεί κάποιος να τους αδηγήσει στην έξοδο θα έχουμε αναταράξεις στον "αέρα των δυτικών"...

[vngelis]

Κουτσούμπας και μπατσοι

https://tsak-giorgis.blogspot.com/2022/12/blog-post_92.html?m=1

[Ιστορικός]

Περού.
Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την σφετερίστρια Boluarte (την αντιπρόεδρο του έκπτωτου προέδρου Καστίγιο)και της ζητούν «μεταρρυθμίσεις για τη σταθερότητα»
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, προέτρεψε την "διορισμένη"Πρόεδρο του Περού, Ντίνα Μπολουάρτε, να προβεί στις «απαραίτητες μεταρρυθμίσεις» για την προστασία της σταθερότητας της χώρας των Άνδεων.
Ο Μπίνκεν ενθάρρυνε «τους δημοκρατικούς θεσμούς του Περού να κάνουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις αυτή τη δύσκολη στιγμή» και τόνισε την ανάγκη για όλους τους περουβιανούς παράγοντες να συμμετάσχουν σε εποικοδομητικό διάλογο για να αμβλύνουν τις πολιτικές διχασμοί και να επικεντρωθούν στη συμφιλίωση βέβαια δεν διευκρίνισε σε τι είδους μεταρρυθμίσεις αναφερόταν...μέχρι και ο Πάπας Φραγκίσκος προσευχήθηκε για το Περού ώστε «να σταματήσει η βία» και «να αναληφθεί ο δρόμος του διαλόγου για να ξεπεραστεί η πολιτική και κοινωνική κρίση που επηρεάζει τον πληθυσμό».Η πρέσβης των ΗΠΑ στο Περού, μια βετεράνος πράκτορας της CIA ονόματι Lisa Kenna (που υπηρέτησε για εννέα χρόνια ως αξιωματικός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών πριν από την τρέχουσα θέση της), συναντήθηκε με τον υπουργό Άμυνας της χώρας μόλις μία ημέρα πριν από τον δημοκρατικά εκλεγμένο αριστερό πρόεδρο Pedro Castillo. ανατράπηκε με πραξικόπημα και φυλακίστηκε χωρίς δίκη…

Στην πραγματικότητα τώρα εντείνονται οι διαδηλώσεις και αυξάνονται οι νεκροί, ο Μεξικανός πρεσβευτής απελάθηκε για «ανάμειξη», και αναφορές ισχυρίζονται ότι ορισμένες στρατιωτικές μονάδες αποφασίζουν να ενταχθούν στο λαό αντί να εξυπηρετούν διεφθαρμένους πολιτικούς και ολιγάρχες!!!
Οι διαδηλώσεις έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα και ο αριθμός των νεκρών συνεχίζει να αυξάνεται μετά τη σκληρή αστυνομική/στρατιωτική καταστολή της κοινωνικής κινητοποίησης και τις μαζικές διαδηλώσεις για περισσότερες κοινωνικές παροχές και καταγγέλλουν και τη φυλάκιση του έκπτωτου προέδρου Πέδρο Καστίγιο και απαιτούν άμεση απελευθέρωση.
Οι διαδηλωτές κατέλαβαν πολλά αεροδρόμια σε μερικά από τα οποία διαλύθηκαν βάναυσα από τον στρατό, προκαλώντας πολλά από τα θύματα που σημειώθηκαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες,και απέκλεισαν πολλές βασικές οδούς μεταφοράς σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου του παναμερικανικού αυτοκινητόδρομου.
Συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και δυνάμεων ασφαλείας έχουν αναφερθεί σε τουλάχιστον 13 από τις 24 επαρχίες της χώρας. Από τη Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου , ο επίσημος απολογισμός των νεκρών ήταν 26, ενώ πολλές εκατοντάδες διαδηλωτές τραυματίστηκαν σοβαρά.Ο κίνδυνος εμφυλίου είναι πλέον ορατός απο την στιγμή που οι ΗΠΑ μέσω του Μπλίνκεν έβαλαν το χεράκι τους για την εδραίωση του καθεστώτος και ουσιαστικά τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής ζωής της χώρας,και απο την άλλη ο λαός που οι παροχές του έχουν εξαφανιστεί και η εξαθλίωση είναι πρό των πυλών,όπως και η οικονομική καταστροφή.
Μιλάμε για εναν πόλεμο πατριωτών με τους παγκοσμιοποιητές όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της λατινικής Αμερικής.