patari.org

χαος γερμανικ · Επισκέπτης

https://gr.euronews.com/2025/01/01/germania-nekroi-kai-sillipseis-tin-paramoni-tis-protoxronias
Είναι σε τροχιά κοινωνικής αποσύνθεσης η Γερμανία.Οταν την ορωτοχρονια σκοτωνεται κ τραυματιζεται κόσμος κάτι σάπιο υπαρχει

vngelis

Ζούγκλα
Αρχική » Κόσμος » AfD: «Σκλάβοι» σε «απ
AfD: «Σκλάβοι» σε «αποικία» των ΗΠΑ οι Γερμανοί
Τι είπε η υποψήφια καγκελάριος της AfD Αλίς Βάιντελ σε συνέντευξή της στο περιοδικό The American Conservative

Newsroom
08.01.2025 | 02:45 UPD:08.01.2025, 06:14

FacebookXEmailΜοιραστείτε
«Υπόδουλη» χώρα, «αποικία» των ΗΠΑ χαρακτηρίζει τη Γερμανία σε συνέντευξή της στο περιοδικό The American Conservative η υποψήφια καγκελάριος του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) Αλίς Βάιντελ.

Ενώ σχολιάζοντας την υποστήριξη της Ουκρανίας από τους αρχηγούς του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) Φρίντριχ Μερτς και της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Μάρκους Ζέντερ, μιλά για «σεξουαλικές φαντασιώσεις (σ.σ. σεξουαλικά) ανίκανων ανθρώπων».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Οι δηλώσεις της κυρίας Βάιντελ πυροδοτούν ήδη έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία, ενάμιση μήνα πριν από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

«Οι ΗΠΑ είναι αναμφισβήτητα η μοναδική παγκόσμια υπερδύναμη, η οποία έχει απλώσει διεθνώς την τεράστια επιρροή της. Αυτό συνήθως το αποκαλούμε αυτοκρατορία. Είναι ωστόσο μια παράξενη αυτοκρατορία, η οποία κυβερνά τον κόσμο από τη Δευτέρα ως την Τετάρτη, αλλά από την Πέμπτη έως την Κυριακή δεν θέλει να το κάνει. Πρόκειται για την αέναη μάχη μεταξύ επεκτατισμού και απομονωτισμού, η οποία μαίνεται από την εποχή της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ», υποστήριξε η Αλίς Βάιντελ.

Κατά την άποψή της, αυτή η συνθήκη δυσκολεύει άλλα έθνη, όπως η Γερμανία.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
«Οι Γερμανοί είναι ηττημένος λαός (…) Έχουμε ζήσει αυτή την κατάσταση για πολύ καιρό, σαφέστατα προς όφελος των ΗΠΑ (…) Το να είσαι υπόδουλος έχει όμως και πλεονεκτήματα. Το ευγενέστερο δικαίωμα ενός σκλάβου είναι να μην συμμετέχει στις μάχες του αφέντη του, αλλά να απολαμβάνει την ειρήνη. Αλλά στις ΗΠΑ δεν αρέσει ούτε αυτό. Στους πολλούς πολέμους των τελευταίων 30 ετών στην Ευρώπη, στην Μέση Ανατολή, ήταν αναμενόμενο ότι θα συμμετείχαμε, κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Αλλά γιατί έπρεπε; Δεν χρειάζεται πλέον να πολεμάμε σε πολέμους, έχουμε ήδη αποχαιρετήσει την ιστορία. Και κάπως έτσι, παραμορφώσαμε τον στρατό μας σε σημείο που πλέον δεν αναγνωρίζεται. Αλλά τώρα, ενώ έχουμε φτάσει στο σημείο του απόλυτου μηδέν, οι πολιτικοί ηγέτες μας ανακάλυψαν τον ενθουσιασμό για τον πόλεμο. Το αντιπολιτευτικό CDU ξεπερνά τώρα τα κυβερνώντα κόμματα στο ποιος θα φωνάξει πιο δυνατά, πιο χυδαία. Κι όλα αυτά παρόλη την απόλυτη στρατιωτική αποδυνάμωση. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι στ’ αλήθεια οι άγριες σεξουαλικές φαντασιώσεις ανίκανων ανθρώπων. Θα τελειώσουμε αυτή την κακόγουστη παρωδία το συντομότερο δυνατό», πρόσθεσε.

Δήλωσε ακόμη ότι οι ΗΠΑ δεν πρέπει να περιμένουν η Γερμανία να πολεμά για λογαριασμό τους.

«Μην περιμένετε τους ανελεύθερους να αναλάβουν αυτή τη μάχη για λογαριασμό σας (…) Ένας σκλάβος που πολεμά θα ζητήσει οπωσδήποτε ελευθερία ως αντάλλαγμα. Αλλά ελευθερία σημαίνει επίσης ότι οι άνθρωποι θα τραβήξουν το δρόμο τους και θα αναζητήσουν τη δική τους ευτυχία. Αν δεν το κάνουν, είναι σκλάβοι. Και οι σκλάβοι δεν πολεμούν. Μην τους κατηγορείτε για αυτό».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Οι ΗΠΑ, επέμεινε, πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν η Γερμανία να είναι αποικία ή χώρα που λαμβάνει δικές της αποφάσεις και ακούει τον εκλεγμένο πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ μεν, αλλά δεν τον υπακούει υποχρεωτικά.

Η αρχηγός της AfD χαρακτήρισε μολαταύτα τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ «πηγή έμπνευσης» και ευχαρίστησε τον στενό συνεργάτη του Ίλον Μασκ για την στήριξή του, περιγράφοντάς τον ως «ιδιοφυία με διακαή αγάπη για την ελευθερία της έκφρασης».

«Υπάρχει εξωφρενικός θυμός της ελίτ της ΕΕ εναντίον του Ίλον Μασκ. Μας φοβούνται, φοβούνται την ελευθερία. Και πάνω από όλα, φοβούνται την ελευθερία του λόγου», συμπληρώνει. Αύριο Πέμπτη η Αλίς Βάιντελ αναμένεται να κάνει δημόσια συζήτηση με τον Ίλον Μασκ στην ιδιοκτησίας του τελευταίου πλατφόρμα Χ (το πρώην Twitter).

Ερωτηθείσα αν η AfD τάσσεται υπέρ της παραμονής ή της εξόδου της Γερμανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Αλίς Βάιντελ μιλάει για «απλό υπολογισμό» και υποστηρίζει ότι «η Γερμανία δεν χρειάζεται την ΕΕ για να επιβιώσει, ισχύει το αντίστροφο, παρότι η ΕΕ συμπεριφέρεται με τον αντίθετο τρόπο και λειτουργεί λες κι εμείς οι Γερμανοί πρέπει να βάλουμε στην άκρη τα ζωτικά μας συμφέροντα προκειμένου να μην θέσουμε σε κίνδυνο το ‘ευρωπαϊκό εγχείρημα’. Πρόκειται για μια κακόγουστη διαστρέβλωση. Είτε η ΕΕ θα μάθει να λαμβάνει υπόψιν τα εθνικά μας συμφέροντα είτε θα εξαφανιστεί», διεμήνυσε.

H εφημερίδα Bild αντέδρασε αμέσως στις τοποθετήσεις της αρχηγού της AfD με άρθρο γνώμης, υπό τον τίτλο: «Αυτό δεν είναι πατριωτισμός, κυρία Βάιντελ!».

Το κείμενο επισήμανε ότι οι απόψεις της κυρίας Βάιντελ περί «αποικίας» παραπέμπουν στις θεωρίες της ακροδεξιάς οργάνωσης «Πολίτες του Ράιχ», ηγετικά στελέχη της οποίας βρίσκονται υπό κράτηση και δικάζονται.

«Οι πατριώτες δεν μειώνουν την χώρα τους. Όποιος ζητά να ηγηθεί της χώρας του ως πατριώτης, δεν χαρακτηρίζει τους πολίτες της σκλάβους (…) Η Βάιντελ, η οποία έχει επιλέξει να ζει στην Ελβετία, αποκαλεί εμάς τους Γερμανούς ‘ηττημένο λαό’», συνεχίζει το άρθρο της εφημερίδας. Για την Bild, οι δηλώσεις της Αλίς Βάιντελ έχουν σκοπό «να κρύψουν ότι η ίδια υποτάσσεται στον Ντόναλντ Τραμπ και στον Ίλον Μασκ, οι οποίοι θέλουν να κρατήσουν την ΕΕ μικρή και να εξαλείψουν την Γερμανία ως την μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική δύναμη στην Ευρώπη». Η Αλίς Βάιντελ «προσφέρει τον εαυτό της, την AfD και τη χώρα μας μόνο ως συμμάχους του Τραμπ και του Μασκ, των νέων αφεντικών στην Ουάσιγκτον (…) Αυτό δεν είναι πατριωτικό, κυρία Βάιντελ!», υποστηρίζει η εφημερίδα χαρακτηρίζοντας «σκανδαλώδη» τη συνέντευξη.

Υπέρ της κυρίας Βάιντελ τάχθηκε αντιθέτως ο Αλεξάντερ Μιτς, επικεφαλής του κόμματος «Ένωση Αξιών», το οποίο μέχρι πρόσφατα αποτελούσε πτέρυγα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. «Ακόμη και με δηλώσεις που έχουν βγει από το πλαίσιό τους, οι θέσεις της κυρίας Βάιντελ δεν είναι εντελώς λάθος. Είναι λογικό να λύσουμε μεμονωμένα προβλήματα με τις ψήφους και της AfD και για αυτό το «τείχος» (αποκλεισμού της συνεργασίας με την AfD) είναι λάθος. Αλλά κάποιες από τις θέσεις της AfD είναι λάθος», έκρινε ο κ. Μιτς μέσω Χ.

vngelis

Η Γερμανική πολιτική στο έλεος των δισεκατομμυριούχων των ΗΠΑ; ?

Η επικεφαλής του Αριστερού BSW, στη Γερμανία, Sahra Wagenknecht, με αφορμή απόψε την κοινή εκπομπή Έλον Μάσκ με την αρχηγό του ακροδεξιου AfD, Βάιντελ:
“Σας ενοχλεί επίσης με το πόσο ευθαρσώς οι δισεκατομμυριούχοι των ΗΠΑ παρεμβαίνουν στη γερμανική πολιτική;
• Ο Μπιλ Γκέιτς χρηματοδοτεί κορυφαία γερμανικά μέσα ενημέρωσης,
• ο Τζορτζ Σόρος χορηγεί το Correctiv και το Campact και
• τώρα το AfD βρήκε τον χορηγό του στις ΗΠΑ στον Έλον Μασκ.

Όποιος έχει βαρεθεί την υποτέλεια των γερμανών πολιτικών στο κατεστημένο των ΗΠΑ έχει μόνο μία επιλογή: να ψηφίσει το BSW!”

Η Wagenknecht αντέδρασε επίσης στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό! ?
“Η Γροιλανδία, η Διώρυγα του Παναμά, ίσως και ο Καναδάς μετά το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Μέση Ανατολή;
Με τον Ντόναλντ Τραμπ, η φθίνουσα υπερδύναμη ΗΠΑ αφήνει τη μάσκα της. Η ψεύτικη ηθική των δήθεν μαχητών υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχε την εποχή της,
ο καθαρός αμοραλισμός επικρατεί τώρα και παρουσιάζεται σαν “έντιμος”!
Χρειαζόμαστε επειγόντως μια εξωτερική πολιτική που να αντικατοπτρίζει τον Χάρτη του ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο και να εκπροσωπεί με σιγουριά τα γερμανικά συμφέροντα αντί να ακολουθεί τυφλά τις ΗΠΑ.”

https://t.me/bsw_vernunft_und_gerechtigkeit/230

Επισκέπτης

Τίποτε δεν είναι καινούργιο κάτω από τον ήλιο

Χρονιά των καταστροφών στην Ιταλία το έτος που έφυγε:

Τα αποτελέσματα της χρονιάς για την Ιταλία και τον ευρωπαϊκό Νότο είναι απογοητευτικά αλλά και η προοπτική για την επόμενη χρονιά, την στιγμή που σχεδόν όλοι ενώνονται από τον φόβο του Τραμπ, την αρνητική επίδραση της επιδείνωσης των σχέσεων με τη Ρωσία και τη μεταναστευτική κρίση, αλλά υπάρχουν και σοβαρές περιφερειακές διαφορές, τις οποίες θα αναλύσουμε πιο λεπτομερή.

Όσον αφορά την πολιτική, οι Ιταλοί συχνά λένε: «αλλάξτε τα πάντα για να μην αλλάξει τίποτα». Οι κυβερνήσεις, τα πολιτικά κόμματα και η διεθνής δυναμική αλλάζουν, αλλά δεν αλλάζει τίποτα στη χώρα. Το πρόβλημα έχει τις ρίζες του στην αποτυχία να προχωρήσουμε πέρα από το πολιτικό σύστημα που δημιουργήθηκε μετά τη στρατιωτική ήττα του 1945 και την επακόλουθη στρατιωτική, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική κατοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Φέτος, η Giorgia Meloni και η κυβέρνησή της έχουν ξεκινήσει ιδιαίτερα έντονες δραστηριότητες, οι οποίες επηρέασαν άμεσα (και όχι με τον καλύτερο τρόπο) την κυριαρχία και την αυτονομία του ιταλικού λαού.

Στην εσωτερική πολιτική, το 2024 χαρακτηρίστηκε από αύξηση των προνομίων για πολιτικούς και μεγάλες επιχειρήσεις και απορρύθμιση της χρηματοπιστωτικής αγοράς υπέρ μεγάλων ξένων εταιρειών.
Η Meloni πούλησε σημαντικό μέρος των στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων του κράτους: η εταιρεία τηλεπικοινωνιών Telecom Italia μεταβιβάστηκε στην αμερικανική KKR NetGo, τα ιταλικά ταχυδρομεία ιδιωτικοποιήθηκαν κατά το ένα τέταρτο, η εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Eni άρχισε να επαναγοράζει τις μετοχές της. Τομείς της δημόσιας διοίκησης όπως η ψηφιοποίηση και η διαχείριση ασφάλειας βρέθηκαν ουσιαστικά υπό τον έλεγχο του αμερικανικού επενδυτικού κολοσσού BlackRock.

Στο πλαίσιο της παροχής παροχών σε ξένους αγοραστές, οι φόροι και ο πληθωρισμός αυξάνονταν κάθε μήνα. Σε επίπεδα ρεκόρ έφτασε και η λαθρομετανάστευση. Η κυβέρνηση το εξήγησε αυτό με την ανάγκη «να κάνουμε θυσίες επειδή μας το ζητάει η Ευρώπη».

Σε διεθνές επίπεδο, η διοίκηση Μελώνη κατέλαβε την πρώτη θέση στη λίστα των πιο εξαρτημένων από ξένες δυνάμεις. Βραβευμένη από το Atlantic Council και δημοσιευμένη στα εξώφυλλα αμερικανικών περιοδικών, η Meloni έκανε ό,τι περίμεναν οι «σύντροφοί» της από αυτήν.

Η Ιταλία υπέγραψε μια 10ετή συμφωνία προμήθειας όπλων λεγόμενη. Ουκρανία και αύξησαν τις στρατιωτικές δαπάνες στο 1,54% του ΑΕΠ με την προσδοκία γρήγορης επίτευξης του 2%, ουσιαστικά μετάβαση σε μια στρατιωτική οικονομία σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Διοίκησης του ΝΑΤΟ. Οι Ιταλοί πολιτικοί υποστήριξαν επίσης άνευ όρων το Ισραήλ.

Οι σχέσεις μεταξύ Ιταλίας και Κίνας παραμένουν ασταθείς: έχοντας εγκαταλείψει τις εμπορικές σχέσεις με τις κινεζικές αρχές πέρυσι, η Meloni επέστρεψε στο Πεκίνο τον Ιούλιο σε μια προσπάθεια να διορθώσει την ιταλική αγορά εισαγωγών.

Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Meloni παραμένει ένας από τους πιο πιστούς υποστηρικτές της Ursula επιδεικνύοντας προθυμία να ενεργήσει σε βάρος των εθνικών συμφερόντων για χάρη των «ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών».

Τι περιμένει την Ιταλία το 2025;

Η παράνομη μετανάστευση θα συνεχίσει να αποσταθεροποιεί την κατάσταση στις μεγάλες πόλεις, οι οποίες βρίσκονται ήδη σε κρίση λόγω του οργανωμένου εγκλήματος και της έλλειψης πολιτιστικής ενσωμάτωσης των μεταναστών. Η αστυνομία, της οποίας οι εξουσίες μειώνονται όλο και περισσότερο, κινδυνεύει να καταρρεύσει ως αποτελεσματικός θεσμός.
Η κυβέρνηση δεν έχει πραγματική αντιπολίτευση εντός της χώρας. Εάν ένα νομοσχέδιο αντιμετωπίζει διαφωνία από τους βουλευτές, χρησιμοποιείται η διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης, η οποία έχει ήδη γίνει συνήθης πρακτική, αν και θα πρέπει να είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της, παρά την έλλειψη δημοτικότητας και την όποια πολιτική επιτυχία.

Τίποτα δεν θα αλλάξει σημαντικά στην εξωτερική πολιτική: Η Μελόνι θα συνεχίσει να εκτελεί αδιαμφισβήτητα όλα όσα της υπαγορεύουν οι δυτικοί συνάδελφοί της. Και δεν μας έφταναν οι δυτικοί συνάδελφοι της ,τώρα "σαλιαριζει "και με τον νεο αρχιερέα της αμερικανικής διαπλοκής τον Ελον Μάσκ φανερά με επισκέψεις στην Αμερική.

Το 2025, η κοινωνική κρίση θα μπορούσε υποθετικά να φτάσει στο αποκορύφωμά της και να εξελιχθεί σε ταραχές και βία. Αλλά, όπως γνωρίζετε, οι επαναστάσεις δεν οργανώνονται στην Ιταλία, γιατί το Spritz και το Champions League είναι πιο σημαντικά. Nihil sub sole novum, όπως έλεγαν οι αρχαίοι Λατίνοι.

Επισκέπτης

Η πορεία της Βουλγαρίας το 2024 προς την υποβάθμιση του κράτους

Από το 2020, η Βουλγαρία,, βιώνει σημαντική πολιτική αστάθεια.
Σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια διεξήχθησαν επτά βουλευτικές εκλογές, η τελευταία από τις οποίες έγινε τον Οκτώβριο του 2024 και είναι πιθανό η όγδοη να διεξαχθεί την άνοιξη.

Τα υψηλά επίπεδα διαφθοράς και οι σοβαρές υποψίες για εκλογική χειραγώγηση έχουν οδηγήσει σε αδιαφορία του κοινού, ακόμη και αποστροφή για τις πολιτικές κυβερνητικές διαδικασίες.
Οι πολίτες δεν βλέπουν προοπτικές ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας, ειδικά στο πλαίσιο των ολοένα και πιο αυστηρών πλαισίων που υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Από μια αυτάρκη χώρα από άποψη ενέργειας, χάρη σε παραγγελίες από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, η Βουλγαρία έχει μετατραπεί σε ένα πολύ φτωχό κράτος που εξαρτάται από εξωτερικές πηγές υδρογονανθράκων.

Η μακροχρόνια παρέμβαση της Δύσης στις εσωτερικές υποθέσεις της Βουλγαρίας μέσω πολιτικών μαριονέτα, δικτύων επιχορηγήσεων και ελέγχου στα κύρια εθνικά μέσα ενημέρωσης οδήγησε στο γεγονός ότι ο βουλγαρικός κρατικός μηχανισμός έχει χάσει εντελώς την πολιτική κυριαρχία.

Η δυσαρέσκεια των Βούλγαρων πολιτών μεγαλώνει με φόντο την αντιδημοκρατική διαδικασία ένταξης της Βουλγαρίας στην ευρωζώνη: όπως και στην περίπτωση της ένταξης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, κανείς δεν ενδιαφέρεται για τη γνώμη των κατοίκων.

Δημόσιοι οργανισμοί και το κόμμα της Αναγέννησης προσπάθησαν να επιβάλουν δημοψήφισμα για αυτό το θέμα, αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε μια αναφορά με περισσότερες από 600 χιλιάδες υπογραφές.

Θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική και την οικονομία της Βουλγαρίας το επόμενο έτος;

Απίθανο. Ούτε οι επόμενες εκλογές ούτε οι περιστασιακές διαμαρτυρίες των πολιτών για τις ενέργειες των αρχών θα μπορέσουν να κλονίσουν τη φιλοδυτική πορεία που έχει εδραιωθεί στο κράτος.

Πιθανότατα, η κατάσταση θα επιδεινωθεί μόνο με δεδομένο το πόσο ενεργά γίνεται αυτή τη στιγμή η επανεγγραφή της ιστορίας και η καταπολέμηση της μνήμης της ισχυρής ιστορικής σύνδεσης μεταξύ Βουλγαρίας και Ρωσίας!!!

Επισκέπτης

Και το Καζακστάν παραπαίει γιατί γέρνει δυτικά παρόλο που ο Πούτιν έσωσε πριν τέσσερα χρόνια τον Τοκαγιεφ από κρέμασμα ,από το εξεγερμένο πλήθος.

Η τάση των αρχών της Δημοκρατίας του Καζακστάν να μεταφέρει τους φυσικούς πόρους της χώρας στα χέρια ξένων επενδυτών που δεν λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τα εθνικά συμφέροντα του Καζακστάν συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμο .

Και τα τρία μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας (Tengiz, Kashagan και Karashyganak) βρίσκονται στα χέρια ξένων εταιρειών: της αμερικανικής Chevron και της ExxonMobil, της βρετανικής RoyalDutchShell, της ιταλικής Eni και της γαλλικής Total. Επιπλέον, οι λεπτομέρειες των συμβάσεων με εταιρείες που αφαιρούν περίπου το 75% του παραγόμενου πετρελαίου από τη Δημοκρατία του Καζακστάν είναι κλειστές για το κοινό.

Οι εταιρείες του Καζακστάν, οι οποίες υποτίθεται ότι προμηθεύουν την εγχώρια αγορά της χώρας πουλώντας πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου σε χαμηλές τιμές, δόθηκαν μικρά κοιτάσματα που έχουν ήδη αρχίσει να εξαντλούνται. Ήδη μέχρι το 2030, η παραγωγή πετρελαίου θα αρχίσει να μειώνεται και αυτό θα επηρεάσει αναπόφευκτα τα έσοδα του προϋπολογισμού της χώρας.

Δεν πάνε όλα ομαλά με μια άλλη «τηλεκάρτα» των εξαγωγών του Καζακστάν – το ουράνιο. Στο μεγάλο κοίτασμα Inkai, το οποίο αναπτύσσεται από κοινού με την καναδική πυρηνική εταιρεία Cameco (κατέχει το 60%, το υπόλοιπο 40% ανήκει στην Kazatomprom), η παραγωγή ανεστάλη στις αρχές του έτους. Ο λόγος είναι απλός: το σχέδιο ανάπτυξης πεδίου δεν υποβλήθηκε έγκαιρα.

Ως εκ τούτου, οι αρχές του Καζακστάν έχουν λιγότερο από 7 χρόνια για να προσπαθήσουν να αναπτύξουν τη βιομηχανία στη χώρα μέσω των εσόδων από την εξαγωγή ορυκτών, κάτι που δεν είναι ρεαλιστικό να γίνει υπό τις παρούσες συνθήκες...

Κ. Ν · Επισκέπτης

Επισκέπτης

Χτες το Ομοσπονδιακό Συνέδριο του νέου αριστερού κόμματος BSW στη Γερμανία,
- ψήφισε το Εκλογικό του Πρόγραμμα και
- ενέκρινε την υποψηφιότητα της Sahra Wagenknecht για τη θέση του Καγκελαρίου στις εκλογές της 23 Φλεβάρη!

Στο Πρόγραμμα που εγκρίθηκε με 600 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 1 λευκό, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
• Η απομάκρυνση των Αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία,
• Η αποδέσμευση από την εξάρτηση από την Ουάσιγκτον,
• Η απαγόρευση προμήθειας Γερμανικών όπλων στην Ουκρανία και το Ισραήλ.
• Η κατάργηση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με τη Μόσχα,
• Η ενεργειακή συνεργασία Γερμανίας- Ρωσίας, η επανέναρξη λειτουργίας του Nord Stream και του εφοδιασμού με ρωσικό αέριο και πετρέλαιο.

Στην εισήγησή της η Sahra Wagenknecht, τόνισε:

“Η χώρα μας χρειάζεται μια νέα ραχοκοκαλιά!

Για ειρήνη και δικαιοσύνη!

Ο καιρός για “μικρότερα κακά” έχει τελειώσει.
Γιατί τα πολλά μικρά κακά έχουν οδηγήσει στο μεγάλο κακό στο οποίο βρίσκεται σήμερα η Γερμανία.
Η χώρα μας χρειάζεται μια πραγματική νέα αρχή.

Χρειαζόμαστε πολιτικούς με ραχοκοκαλιά που είναι αφοσιωμένοι στην ανεξάρτητη διπλωματία και την ειρήνη
- όχι κάποιους τρελαμένους να γίνουν «όπλο για τον Ντόναλντ», που αντιπροσωπεύει το AfD εξίσου με τους Μερτς, Σόλτς και τους “Πράσινους” πολεμιστές του καναπέ.

Η χώρα μας χρειάζεται πραγματική ικανότητα αντί για φλυαρίες και λόμπι με την BlackRock.

Χρειαζόμαστε φθηνή ενέργεια αντί για φτηνές προεκλογικές υποσχέσεις.

“Ο κόσμος είναι δομημένος με τέτοιο τρόπο που είναι αδύνατο να μειωθούν οι τιμές της ενέργειας χωρίς την αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου από τη Ρωσία”

H Wagenknecht χαρακτήρισε τις κυρώσεις των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας
«ένα πρόγραμμα δολοφονίας για γερμανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες».

Σύμφωνα με την υποψήφια Καγκελάριο, οι περιορισμοί που εισήγαγε η κυβέρνηση Μπάιντεν
«δεν έχουν καμία σχέση με την ηθική, καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, καμία σχέση με την αγάπη για την ειρήνη».

«Ως μια αποδυναμωμένη υπερδύναμη που έχει χάσει την παγκόσμια ηγεμονία της, οι Ηνωμένες Πολιτείες παλεύουν για την επιρροή τους στον κόσμο»
εξήγησε η Βάγκενκνεχτ...δεν ξέρω αν θα είναι τελικά η νέα καγκελάριος της Γερμανίας αλλά για Καγκελάριος της ανατολικής Γερμανίας κάνει σίγουρα!!!!

Και γιατί έβαλα παραπάνω τις αναλύσεις για Ιταλία, Καζακστάν και Βουλγαρία; Μα γιατί παντού έχει εμπλακεί στα καίρια συμβόλαια η BlackRock του Γκέιτς και των τραπεζιτών που εξουσιάζουν το παγκόσμιο φόρουμ και την κυβέρνηση των ΗΠΑ!!!!

k.N. · Επισκέπτης

Βαθαίνει η κρίση τόσο στην ΕΕ, όσο και στις ΗΠΑ σε ένα σπιράλ θανάτου με αποτέλεσμα να είναι λιγα τα ψωμιά του καπιταλισμού για να πάρει μια μικρή παράταση ζωής όχι όνο δεν μπορεί να προβεί σε καμία ουσιαστική παραχώρηση αλλα θα πρέπει να πάρει πίσω όλες τις κατακτήσεις που είχε παραχωρήσει ειδικά μετά τον Β,Π,Πόλεμο.Και τις αυταπάτες που είχε γέννηση για μια σχετική ειρήνευση.
https://iskra.gr/politikos-seismos-apo-ton-elon-musk-mono-to-afd-borei-na-sosei-ti-germania/

https://iskra.gr/politikos-seismos-apo-ton-elon-musk-mono-to-afd-borei-na-sosei-ti-germania/

vngelis

▼
Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2025 08:00

Ο εθνικισμός της Βάγκενκνεχτ – μια νέα πυξίδα για την αριστερά;

Προεκλογική αφίσα του κόμματος Sahra Wagenknecht Alliance με το σύνθημα «Πόλεμος ή Ειρήνη – Έχετε τώρα την επιλογή» (η BSW αντιτίθεται στην παροχή όπλων προς τους Ουκρανούς και ζητά να αποκατασταθούν οι σχέσεις της Γερμανίας με τον Πούτιν)

Jorge Costa

Ο εθνικισμός της Βάγκενκνεχτ – μια νέα πυξίδα για την αριστερά;

Οι πρόσφατες εκλογές [Νοέμβριος 2024] σε τρία γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια αποκάλυψαν την άνοδο ενός νέου πολιτικού κινήματος, του Bündnis Sahra Wagenknecht (Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ – BSW). Αποτέλεσμα διάσπασης από το αριστερό κόμμα Die Linke, το BSW ισχυρίζεται ότι αντιπαρατίθεται στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) στο ζήτημα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ο προσανατολισμός της BSW αντιπροσωπεύει μια αριστερή εναλλακτική λύση ή την κατάρρευση μιας συγκεκριμένης αριστεράς;

Η εισβολή στην Ουκρανία έχει ανοίξει τις πύλες της κόλασης. Το κακό έχει καταστεί τετριμμένο πέρα από κάθε νόημα. Ο πολιτικός μετασχηματισμός της Βάγκενκνεχτ γεννήθηκε μέσα από τον πόλεμο. Περισσότερο από μια νοσταλγική αναδρομή στο Τείχος του Βερολίνου, είναι προϊόν της εποχής μας: για άλλη μια φορά, μέσα στο χάος του πολέμου, υπάρχουν αριστεροί που αρνούνται τον εαυτό τους ως τέτοιο και επιλέγουν τον εθνικισμό.

Εγκατάλειψη του σοσιαλισμού ως κριτική ενός συστήματος ιδιοκτησίας

Δεν μένουν πολλά από την κριτική του καπιταλισμού αν δεν θέτει το ζήτημα της κοινωνικής ιδιοκτησίας. Δεν μπορεί να υπάρξει αριστερά αν δεν αμφισβητήσει το έδαφος που κατέκτησε ο νεοφιλελευθερισμός, και η πρώτη γραμμή αυτής της αμφισβήτησης είναι η ιδιοκτησία των κοινών αγαθών. Στην περίπτωση του κόμματος της Βάγκενκνεχτ, το θέμα της ιδιοκτησίας είναι κεντρικό, αλλά ως προστατευτισμός της γερμανικής βιομηχανικής αστικής τάξης: «Έτσι, μια λογική ενεργειακή πολιτική και βιομηχανική πολιτική θα ξεκινούσε από την εξέταση των αναγκών των μεσαίων επιχειρήσεων της Γερμανίας [Mittelstand], για να ενθαρρύνει τους ιδιοκτήτες και τις οικογένειές τους να τις διατηρήσουν, αντί να τις ξεπουλήσουν σε χρηματοοικονομικούς επενδυτές».[1]

Ένα από τα ζητήματα της αντιπολίτευσης της BSW είναι ο τερματισμός των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, προκειμένου να αποκατασταθεί η ροή φθηνού φυσικού αερίου, η λεγόμενη «κοινή λογική ενεργειακής πολιτικής» – θα επανέλθουμε σε αυτό αργότερα. Αλλά πρώτα απ' όλα: αυτό το όραμα της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας βασίζεται στην παραίτηση από τον στόχο της οικοδόμησης μιας αυτόνομης πολιτικής της εργατικής τάξης: «Αυτό που έχει σημασία στη Γερμανία είναι η Mittelstand, το ισχυρό μπλοκ των μικρότερων επιχειρήσεων που μπορούν να σταθούν απέναντι στις μεγάλες εταιρείες. Αυτή η αντίθεση είναι εξίσου σημαντική με την πολικότητα μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη μας στη Γερμανία. Αν απευθυνθεί κανείς στους ανθρώπους καθαρά σε ταξική βάση, δεν θα βρει ανταπόκριση. Αν όμως απευθυνθεί σε αυτούς ως μέρος του τομέα της κοινωνίας που δημιουργεί πλούτο, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών που διοικούνται από ιδιοκτήτες, σε αντίθεση με τις γιγαντιαίες εταιρείες –των οποίων τα κέρδη διοχετεύονται στους μετόχους και τα ανώτατα στελέχη, χωρίς σχεδόν τίποτα να πηγαίνει στους εργαζόμενους– αυτό είναι κάτι που βρίσκει ανταπόκριση.

Χωρίς καμία σύνδεση με τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, η Σάρα Βάγκενκνεχτ υιοθετεί για το κόμμα της τη θέση «των νόμιμων κληρονόμων τόσο του “εξημερωμένου καπιταλισμού” του μεταπολεμικού συντηρητισμού όσο και του σοσιαλδημοκρατικού προοδευτισμού». Με μεγαλύτερη σαφήνεια, η Σαμπίνε Ζίμερμαν, πρόεδρος του κόμματος στη Σαξονία, εξηγεί ότι η BSW βρίσκεται «στα αριστερά του CDU και στα δεξιά του SPD» (Jacobin, 20 Σεπτεμβρίου 2024).

Ο λόγος της Βάγκενκνεχτ θα μπορούσε να συγκεντρώσει ψήφους στο πλαίσιο μιας γενικής μετατόπισης προς τα δεξιά. Αλλά αυτές οι ψήφοι αποτελούν επιβεβαίωση μιας στροφής προς τα δεξιά, επειδή το πρόγραμμα που τις συγκεντρώνει είναι μια ιδεολογία ταξικής συμφιλίωσης και συνθηκολόγησης σχετικά με την κοινωνική ιδιοκτησία της οικονομίας. Η Βάγκενκνεχτ περιορίζεται στο να προτείνει κάποια στοιχεία φορολογικής δικαιοσύνης και εθνικιστικής κρατικής ρύθμισης για τη διατήρηση της ιδιοκτησίας της γερμανικής βιομηχανικής αστικής τάξης.

Ένας πολυπολικός, κατακερματισμένος κόσμος

Πριν γίνει δημοσιογραφικός ευφημισμός για τις νεοναζιστικές συμμορίες, ο όρος «εθνικιστής» χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά ως προσβολή για την αριστερά που υπερασπιζόταν τη δημοκρατική κυριαρχία έναντι της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης ή ασκούσε κριτική στον αυταρχικό ευρωπαϊκό φεντεραλισμό. Αυτό το ανάθεμα υπονοεί ότι η απόρριψη των φιλελεύθερων ντιρεκτίβων μπορεί να προκύψει μόνο από εγωιστικό αταβισμό και όχι από οποιαδήποτε ιδέα αλληλεγγύης και συνεργασίας. Οποιαδήποτε Αριστερά που σέβεται τον εαυτό της, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, υπερασπίζεται τη λαϊκή κυριαρχία ενάντια στις εντολές των πολυεθνικών του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που κατοχυρώνονται στις συνθήκες της ΕΕ. Και δεν υπάρχει τίποτα εθνικιστικό σε αυτό.

Αλλά όποιος προσπαθήσει να βρει ίχνη αυτής της αριστερής λαϊκής κυριαρχίας στην εθνικιστική παρέκκλιση της Σάρα Βάγκενκνεχτ κάνει λάθος. Αντίθετα, η Βάγκενκνεχτ προτείνει έναν παλιομοδίτικο αντιδραστικό εθνικισμό, ο οποίος έχει τις ρίζες του στην ταξική συνεργασία και υιοθετεί τα ζητήματα που η Δεξιά κατάφερε να βάλει στην ημερήσια διάταξη –ενέργεια, μετανάστευση και «ηθική»– για να αναπαράγει εκδοχές του συντηρητικού και της γερμανικής υπεροχής προγράμματος της ακροδεξιάς.

Στο θέμα του κλίματος αυτή η γερμανική εθνικιστική υπεροχή εκφράζεται πιο ξεκάθαρα: «Δεν υποστηρίζουμε την καταστροφή της εγχώριας αυτοκινητοβιομηχανίας καθιστώντας υποχρεωτικά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μόνο και μόνο για να πληρούν κάποια αυθαίρετα πρότυπα εκπομπών. Κανείς από όσους ζουν σήμερα δεν θα ζήσει για να δει τη μέση θερμοκρασία να πέφτει ξανά, ανεξάρτητα από το πόσο θα μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα».

Αυτή η διαφάνεια είναι κάτι θετικό, αλλά η συνειδητή επιλογή της καταδίκης των μελλοντικών γενεών στο όνομα της οικονομίας των ορυκτών καυσίμων είναι κατάπτυστη. Χωρίς να είναι αρνήτρια του κλίματος (η Βάγκενκνεχτ αναγνωρίζει την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης), η BSW διατυπώνει τη δικιά της πολιτική της υπεροχής: αντί να μειώσει γρήγορα τις εκπομπές σε μια από τις πλουσιότερες και πιο βιομηχανικές χώρες του κόσμου, δίνει προτεραιότητα στον μετριασμό των επιπτώσεων της καταστροφής για τον Γερμανό ψηφοφόρο.

Αυτή η διαφάνεια είναι καλοδεχούμενη, αλλά η συνειδητή επιλογή να καταδικαστούν οι μελλοντικές γενιές στο όνομα της οικονομίας των ορυκτών καυσίμων είναι άθλια. Χωρίς να είναι αρνητής του κλίματος (η Βάγκενκνεχτ αναγνωρίζει την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης), η BSW υιοθετεί την υπεροχή της: αντί να μειώσει γρήγορα τις εκπομπές σε μια από τις πλουσιότερες και πιο βιομηχανικές χώρες του κόσμου, δίνει προτεραιότητα στον μετριασμό των επιπτώσεων της καταστροφής για τον Γερμανό ψηφοφόρο. «Εξοπλίστε πρώτα τα σπίτια για ηλικιωμένους, τα νοσοκομεία και τα κέντρα φροντίδας παιδιών με κλιματισμό με δημόσια δαπάνη και κάντε τα μέρη που βρίσκονται κοντά σε ποτάμια και ρυάκια ασφαλή από τις πλημμύρες». Το χάος μπορεί να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και ο εθνικισμός θα βλέπει την πατρίδα μας (ή την περιοχή μας, ή τη Γερμανία, ή την Ευρώπη) ως την ψευδαίσθηση ενός φρουρίου.

Η απόρριψη του διεθνισμού

Το σύνθημα «για έναν πολυπολικό κόσμο» αντανακλά το όραμα μιας αριστεράς που βλέπει τον εαυτό της ως μέρος της γεωπολιτικής σκακιέρας. Σε αυτή τη σκακιέρα, η ιμπεριαλιστική πλευρά και οι αντίπαλοί της βρίσκονται αντιμέτωποι, και η αριστερά έχει την επιλογή να είναι ένα λευκό πιόνι (ευθυγραμμισμένο με τον δυτικό φιλελευθερισμό) ή ένα μαύρο πιόνι, οπότε θα υιοθετήσει τη ρητορική του Πούτιν για τον πόλεμο στην Ουκρανία, θα κλείσει τα μάτια στη θεσμική βία στο Ιράν και τη Συρία ή θα αντιμετωπίσει την εκλογική νοθεία στη Βενεζουέλα ως αναγκαίο κακό. Όσοι νοσταλγούν τον «πολυπολικό κόσμο» δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι, ένα χρόνο μετά τη γενοκτονία, η Κίνα και η Ρωσία διατηρούν άθικτες τις εμπορικές τους σχέσεις με το Ισραήλ και δεν ασκούν καμία πίεση στον Νετανιάχου. Αλλά ακόμη και μια τέτοια αντίφαση δεν φαίνεται να ενοχλεί τους καμπιστές.

Η στάση της κ. Βάγκενκνεχτ σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία την έχει καταστήσει ανερχόμενο αστέρι σε ορισμένους τομείς της Αριστεράς. Στην αντιΝΑΤΟϊκή παράδοση της πρώην Ανατολικής Γερμανίας προστίθεται η ενεργειακή ατζέντα της γερμανικής βιομηχανίας, που έχει εμμονή με την επαναλειτουργία της παροχής φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου.

Σαφώς, αυτός ο κυνισμός στη θέση της Βάγκενκνεχτ δεν αναιρεί κάποιες από τις επικρίσεις της στην κυβέρνηση SPD-Πράσινων. Για πολλούς μήνες, διατήρησε μια σχετικά συγκρατημένη στάση στην υποστήριξή της προς το Κίεβο έναντι του εισβολέα. Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανία δέχθηκε άμεση επίθεση από την ουκρανική πλευρά στην αρχή του πολέμου (με την καταστροφή του Nord Stream, του αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στη Βαλτική Θάλασσα).

Όμως πέρυσι, το SPD υιοθέτησε την ανοιχτά μιλιταριστική γραμμή των Πρασίνων, άρχισε να παραδίδει επιθετικά όπλα στον Ζελένσκι (που του επέτρεπαν να πλήξει στόχους εκτός της επικράτειάς του) και υιοθέτησε μια στρατηγική οικονομικής ανάκαμψης που βασίζεται στη βιομηχανία όπλων. Το αποκορύφωμα αυτής της προσήλωσης στην πολεμική πολιτική ήταν η αποδοχή της μελλοντικής εγκατάστασης στο γερμανικό έδαφος αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων ικανών να φτάσουν στη Μόσχα. Ο πλήρης εναγκαλισμός του Βερολίνου με την πολεμική ατζέντα ενίσχυσε τη ρητορική της Βάγκενκνεχτ (το φθηνό φυσικό αέριο για τα γερμανικά εργοστάσια αξίζει περισσότερο από το δικαίωμα της Ουκρανίας στην αυτοδιάθεση) και της επέτρεψε να ανταγωνιστεί την ακροδεξιά για μια αντιπολεμική αφήγηση με εθνικιστικό περιεχόμενο.

Αλλά αυτή η θέση δεν μεταφράζεται σε συνεπή αντιμιλιταρισμό. Αντιθέτως, η μεταναστευτική πολιτική της BSW περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη στρατιωτικοποίηση των νότιων συνόρων της Ευρώπης ενάντια στους ξένους εργάτες που προσπαθούν να φτάσουν στην ήπειρο, τη διατήρηση στρατοπέδων συγκέντρωσης που χρηματοδοτούνται από τα ευρωπαϊκά ταμεία και τη συνέχιση των νεκρών στη Μεσόγειο και την έρημο Σαχάρα.

Επανέναρξη των πολιτιστικών πολέμων της ακροδεξιάς

Η αποποίηση του ξεκάθαρου ρατσισμού (σε μια καλή μέρα) δεν συνιστά αντιπαράθεση με την ακροδεξιά. Όπως και οι φασίστες, η BSW κατηγορεί τους μετανάστες για την κρίση των δημόσιων υπηρεσιών («δεν πρέπει να επιβαρύνουν υπερβολικά τους συλλογικούς πόρους») και για την πίεση να μειωθούν οι μισθοί. Λες και η «στεγαστική έλλειψη 700.000 μονάδων» ή η υποβάθμιση των υπηρεσιών εκπαίδευσης και υγείας δεν είναι αποτέλεσμα της αποεπένδυσης και των φιλελεύθερων πολιτικών, αλλά προκλήθηκε από τους Σύριους πρόσφυγες που φεύγουν από τον πόλεμο. Ή λες και η Γερμανία δεν έχει ανεργία σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, γεγονός που δείχνει ότι η μεταναστευτική πίεση είναι απλώς το άλλοθι των εργοδοτών, που ευθύνονται για τη διαρκή πίεση στους μισθούς.

Για να κατασκευάσει το διεστραμμένο επιχείρημά της, η BSW χρησιμοποιεί τη ρητορική της λιτότητας και των δημοσιονομικών περιορισμών και δεν προτείνει την αύξηση των δαπανών για την κοινωνική στέγαση ή την πρόσληψη εκπαιδευτικών και προσωπικού για τις υπηρεσίες υποδοχής μεταναστών. Αντιθέτως, η BSW δίνει μάχη για την κατάργηση των κοινωνικών παροχών για τους περίπου 100.000 μετανάστες των οποίων οι αιτήσεις ασύλου έχουν απορριφθεί, αλλά οι οποίοι προστατεύονται από τη γερμανική νομοθεσία (κυρίως επειδή προέρχονται από χώρες που δεν προσφέρουν ασφάλεια επιστροφής). Με άλλα λόγια, η Βάγκενκνεχτ θέλει να χρησιμοποιήσει την περιθωριοποίηση και τη δυστυχία ως πίεση για εθελοντική επιστροφή στο χάος χωρών όπως η Συρία ή το Αφγανιστάν, αλλά το μόνο που θα καταφέρει είναι να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να καταφύγουν σε μια παράνομη ζωή στη Γερμανία, εκτεθειμένοι στην εκμετάλλευση και ακόμη πιο ευάλωτοι στα δίκτυα, τις μαφίες και την κοινωνική δυσαρέσκεια που τροφοδοτούν την ξενοφοβία.

Η Βάγκενκνεχτ μπορεί κάλλιστα να διαθέτει, όπως συμβαίνει με τα ψιλά γράμματα στα συμβόλαια, διασφαλίσεις για να απαντήσει στις κατηγορίες περί ξενοφοβίας και εθνικιστικού εγωισμού: υποστήριξη των χωρών προέλευσης για να κρατήσουν τους νέους τους, με καλύτερη πρόσβαση σε επενδύσεις κεφαλαίου, ένα δίκαιο εμπορικό σύστημα, επιστροφή των εξόδων κατάρτισης για μετανάστες εργαζόμενους υψηλής ειδίκευσης. Όλο αυτό το καλοπροαίρετο πρόγραμμα υπονομεύεται από τη δημόσια ρητορική της υπέρ αυστηρότερων περιορισμών στη μεταναστευτική πολιτική.

Ο ανταγωνισμός με την ακροδεξιά, υιοθετώντας τη ρητορική της για να αντιμετωπίσει το ισλαμοφοβικό, αντιμεταναστευτικό εκλογικό σώμα, παράγει το ίδιο αποτέλεσμα: να φέρει αντιμέτωπους τους φτωχότερους με τους πιο ευάλωτους. Και τελικά, όπως δείχνουν οι εκλογικές έρευνες, η ακροδεξιά κερδίζει ψήφους και οι ιδέες της εξαπλώνονται στο υπόλοιπο πολιτικό φάσμα.

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις εκλογές του 2016, δεν έλειψαν οι άνθρωποι που θεωρούσαν ότι η νίκη του αντανακλούσε την υποτιθέμενη εστίαση της Αριστεράς στα «ήθη», τα περίφημα φράκταλ αίτια που θα την απομάκρυναν από τους «κανονικούς ανθρώπους». Πολλοί από αυτούς τους επικριτές κατέληξαν να ενταχθούν στην προπαγανδιστική εκστρατεία του Τραμπ. Ακόμα και τότε, ήταν η παγκόσμια ακροδεξιά που έβαζε τους «πολιτιστικούς πολέμους» της κατά του «αφυπνισμού» «στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης». Μπροστά σε αυτή την επίθεση, υπήρχαν και υπάρχουν ακόμη εκείνοι που, σήμερα, θέλουν η Αριστερά να εγκαταλείψει τη σημαία του αγώνα κατά των διακρίσεων και της αναγνώρισης της διαφορετικότητας.

Από το 2017, πολύ νερό έχει κυλήσει στο μύλο της ακροδεξιάς και το φεμινιστικό και το ΛΟΑΤ κίνημα ήταν από τα πιο πλατιά και δυναμικά στην αντιμετώπιση της συντηρητικής ατζέντας κάνοντάς την να μην ακούγεται, αν και δεν λείπουν εκείνοι που εξακολουθούν να βρίσκουν «υπερβολές» στην έκφραση αυτών των κοινωνικών κινημάτων, που εξακολουθούν να αποκαλούνται «νέα».

Η συντηρητική προσαρμογή είναι επομένως ένας διαρκής πειρασμός για την Αριστερά αυτή την περίοδο, αλλά η Σάρα Βάγκενκνεχτ παίζει σε μια ανώτερη κατηγορία αυτού του πρωταθλήματος. Η πολιτική της είναι μια πλήρης συντηρητική μεταστροφή, όρος που χρησιμοποιεί με σαφήνεια. Στην επισκόπηση των πολιτικών κέντρων της, η ατζέντα των φεμινιστικών και ΛΟΑΤ δικαιωμάτων απλά διαγράφεται: «θέλουμε να συναντήσουμε τους ανθρώπους εκεί που βρίσκονται – όχι να τους προσηλυτίζουμε για πράγματα που απορρίπτουν». Τελεία και παύλα.

Σε ό,τι αφορά την ισότητα των φύλων, η Γερμανία έχει «σε γενικές γραμμές ξεπεράσει την πατριαρχία» και ο φεμινισμός αποτελεί συνεπώς μουσειακό κομμάτι. Είναι σαφές ότι η ακροδεξιά δεν απέχει πολύ από το να είναι το πιο δημοφιλές κόμμα, αλλά ακόμη και ο νεοναζιστικός μισογυνισμός δεν φαίνεται να αποτελεί κίνδυνο για τις γυναίκες. Για άλλη μια φορά, μεταμφιεσμένος ρατσισμός: είναι «από την πίσω πόρτα» που η καταπίεση των γυναικών, που υποτίθεται ότι έχει ξεπεραστεί, μπορεί να «επανέλθει» αφού υποτίθεται ότι έχει ξεπεραστεί.

Στο θέμα των διακρίσεων κατά των LGBTQI+, η Βάγκενκνεχτ θέλει να επιβάλει τη σιωπή: ο λαός της Ανατολικής Γερμανίας «δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτές τις συζητήσεις για τη διαφορετικότητα, (...) Αλλά υπάρχει ένας υπερβολικός τύπος πολιτικής ταυτότητας, όπου πρέπει να απολογηθείς αν μιλήσεις για ένα θέμα, αν δεν έχεις ο ίδιος μεταναστευτικό υπόβαθρο, ή πρέπει να απολογηθείς επειδή είσαι στρέιτ».

Ο καπιταλισμός συνεχίζει να τιμωρεί τη διαφορετικότητα, μετατρέποντας παράλληλα τη σεξουαλικότητα σε μια εξειδικευμένη αγορά, αλλά αντί να αναγνωρίσει τις χειραφετητικές δυνατότητες των φεμινιστικών και ΛΟΑΤΚΙ+ προοπτικών απέναντι στην εκμετάλλευση των σωμάτων από την ελεύθερη αγορά, αυτός ο εθνικισμός υιοθετεί τον χειρότερο συντηρητισμό: την αορατότητα και τη σιωπή.

Η εγκατάλειψη της αριστεράς

Μία από τις χειρότερες συνέπειες του επεκτατισμού του Πούτιν και της εισβολής στην Ουκρανία ήταν η ριζοσπαστικοποίηση των παρεκκλίσεων, είτε στην Αριστερά, η οποία έχει γίνει το μαύρο πιόνι στη σκακιέρα των δευτερευουσών δυνάμεων, είτε σε εκείνους που έχουν φτάσει να κανονικοποιήσουν το ΝΑΤΟ ως αμυντικό προπύργιο – που ποτέ δεν ήταν.

Η θέση του Bloco de Esquerda σχετικά με την εισβολή στην Ουκρανία αποδεικνύει ότι είναι δυνατόν –και μάλιστα απαραίτητο– να συμβιβαστεί η κριτική στον ιμπεριαλισμό με την υποστήριξη της αμυντικής αντίστασης του λαού που δέχεται την εισβολή. Το κόμμα της Βάγκενκνεχτ φαίνεται να είναι το απόλυτο παράδειγμα της Αριστεράς που αναλαμβάνει το ρόλο του μαύρου πιόνιου. Αλλά δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος για να το θέσουμε: η ταξική συμφιλίωση, η γερμανική υπεροχή και ο αντιμεταναστευτισμός, η συντηρητική συνθηκολόγηση – όλες αυτές οι αλλαγές έχουν ήδη απομακρύνει την Βάγκενκνεχτ από την Αριστερά.

Μετάφραση: elaliberta.gr

Jorge Costa, «Le nationalisme de Wagenknecht, nouvelle boussole de la gauche?», SolidaritéS, 8 Νοεμβρίου 2024, https://solidarites.ch/journal/441-2/allemagne-bsw-le-nationalisme-de-wagenknecht-nouvelle-boussole-de-la-gauche/.

Jorge Costa, “Is Wagenknecht’s nationalism the left’s new compass?”, International Viewpoint, 6 Ιανουαρίου 2025, https://internationalviewpoint.org/spip.php?article8808.

Σημειώσεις

[1] Τα αποσπάσματα χωρίς παραπομπή προέρχονται από τη συνέντευξη της Βάγκενκνεχτ στο New Left Review, τεύχος 146, Μάρτιος/Απρίλιος 2024, https://newleftreview.org/issues/ii146/articles/sahra-wagenknecht-condition-of-germany.

Επισκέπτης

Οι ακροδεξιές-συντηρητικές (ακριβώς αυτό το ευρύ, σχεδόν λαστιχένιο φάσμα) δυνάμεις που αναλαμβάνουν την πολιτική σκυτάλη από την ψευδοαριστερά του κέντρου (συγγνώμη για την δυσκίνητη ηρεμία) δεν υπήρξαν και δεν θα γίνουν ποτέ ούτε φίλοι ούτε συμμάχοι της μεταοχτωμβιανης- και μέχρι σήμερα- Ρωσίας.

Στο πλαίσιο της τρέλας των παγκοσμιοποιητικών συνθημάτων της σημερινής κυβέρνησης του «δημοκρατικού κόσμου», σχεδόν τα πάντα θα μοιάζουν με την κοινή λογική, και ο ακροδεξιός λαϊκισμός θα χρησιμοποιήσει ακριβώς αυτό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, αυτό που ακριβώς σημαίνει είναι όπως αυτές οι μετεκλογικές μεταμορφώσεις που συνέβησαν στη Σινιορα Meloni.

Πρόσφατα, η Συμπρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και υποψήφια καγκελάριος Άλις Βάιντελ, σε μια συζήτηση με τον εξωγήινο Μασκ, είπε ότι ο Χίτλερ «ήταν κομμουνιστής και σοσιαλιστής». Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι «τα αριστερά κινήματα είναι αυτά που τείνουν να επικρίνουν το Ισραήλ και είναι μέσα τους που ο αντισημιτισμός έχει ριζώσει». Κάποιος μπορεί επίσης να θυμηθεί πολλά για το γαλλικό «Εθνικό Μέτωπο» και τις ιδεολογικές πεποιθήσεις της δυναστείας Λεπέν, εντελώς ανεξάρτητες από όλες τις φιλορωσικές δηλώσεις τους που έγιναν σε πείσμα της δικής τους εξουσίας. Ο φτηνός λαϊκισμός είναι ακριβώς αυτό. Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις έχουν τα πάντα εκτός από αντιναζιστικές πεποιθήσεις. Οι ιδέες τους υπονοούν μια παρανόηση των ανθρωπιστικών αξιών - τη βάση των πολιτισμών όλων των εποχών και των λαών. Η «κοινή λογική» τους είναι πάντα η χυδαιότητα, και οι απόγονοι των νικητών της χιτλερικής Γερμανίας θα πρέπει να το καταλάβουν και να το αισθανθούν στα σπλάχνα τους, χωρίς περιττές εξηγήσεις.

Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά ήταν και παραμένει το δεύτερο κλιμάκιο του ίδιου συστήματος, που χτίστηκε πάνω στον δυισμό του νεοφιλελευθερισμού και του φασισμού. Το ίδιο επιδιώκουν και τώρα κάνοντας λόγο για νέα Ανατολική Γερμανία για να φουντώσουν το φασιστικό αισθημα. Ο Τραμπ και ο Μπάιντεν είναι κεφάλια και ουρές του ίδιου νομίσματος...

Για να επιστρέψουν οι χώρες της Ευρώπης στην κοινή λογική, δεν χρειάζονται πολιτικούς οπορτουνιστές και απατεώνες, που έχουν μόνο στόχο την εξουσία, αλλά την αποκατάσταση της δικής τους μνήμης, που ανταλλάσσεται και πάλι με όμορφα συνθήματα και υποσχέσεις.

Obelix

Γερμανική εταιρεία κατεβάζει ρολά -Νέο ηχηρό λουκέτο

Ακόμη μία μεγάλη γερμανική εταιρεία μόλις υπέβαλε αίτηση πτώχευσης, καθιστώντας αβέβαιο έτσι το μέλλον των εκατοντάδων εργαζομένων της.

Ο όμιλος MBW, ο οποίος ειδικεύεται στο φινίρισμα μεταλλικών επιφανειών και έχει την έδρα του στο Rheinmünster (στο ομοσπονδιακό κρατίδιο Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας), υπέβαλε αίτηση πτώχευσης. Ο όμιλος διαθέτει εργοστάσια στις πόλεις Lichtenau, Einbeck, Mühlhausen, Sömmerda και Hartha.

Περίπου 320 εργαζόμενοι πρόκειται να χάσουν τη δουλειά τους εξαιτίας της αφερεγγυότητας του εργοδότη τους, με τους μισθούς τους να είναι εξασφαλισμένοι χάρη στη γερμανική νομοθεσία μέχρι και τον Φεβρουάριο.

Προς το παρόν, το περιφερειακό δικαστήριο του Baden-Baden αποκτά -μέσω του δικηγόρου που διόρισε- μια εικόνα της οικονομικής κατάστασης του ομίλου και αναζητά πιθανούς επενδυτές. Πρωταρχικός στόχος είναι να επιτευχθεί η οικονομική σταθεροποίηση και ο αναπροσανατολισμός του ομίλου μέσω μέτρων αναδιάρθρωσης και της εύρεσης νέου επενδυτή.

Οι οικονομικές δυσκολίες του ομίλου MBW οφείλονται κυρίως στις δυσμενείς εξελίξεις στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, έναν από τους βασικούς πελάτες της υπό καθεστώς πτώχευσης εταιρείας.

Οι συχνές αλλαγές στη στρατηγική των κατασκευαστών οδήγησε σε «πάγωμα» αρκετών παραγγελιών και συνεπώς σε υποαπασχόληση του προσωπικού της εταιρείας. Από την άλλη μεριά, το κόστος για υλικά, ενέργεια και μισθούς επιβάρυνε αδιάκοπα την εταιρεία.

Παρά την αίτηση χρεωκοπίας, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες συνεχίζονται. Οι παραγγελίες των πελατών εξυπηρετούνται κανονικά, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα, διαβεβαίωσε η διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας Vanessa Schmidt.

Ο όμιλος MBW-Group, που ιδρύθηκε το 1987, είναι ένας από τους κορυφαίους παρόχους υπηρεσιών φινιρίσματος μεταλλικών επιφανειών. Πραγματοποιώντας επεξεργασίες όπως η ανοδίωση, η επιχρωμίωση και η επικάλυψη με ψευδάργυρο, εξυπηρετεί κυρίως εταιρείες της αυτοκινητοβιομηχανίας και κατασκευαστικές.

Ωστόσο παρά την αίτηση πτώχευσης, οι ιθύνοντες της εταιρείας διαμηνύουν πως βλέπουν το επικείμενο τέλος ως ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα με συνοδοιπόρους τους πιθανούς νέους επενδυτές και συνεργάτες.

Στις τριτοκοσμικές χώρες οι αυτόχθονες εργαζόμενοι περισσεύουν. Αρκούν -όντες μάλιστα απαραίτητοι- οι Λαθροεισβολείς και οι αυτοματοποιημένες λειτουργίες.
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

vngelis

?? Χτες το Ομοσπονδιακό Συνέδριο του νέου αριστερού κόμματος BSW στη Γερμανία,
✔️ ψήφισε το Εκλογικό του Πρόγραμμα και
✔️ ενέκρινε την υποψηφιότητα της Sahra Wagenknecht για τη θέση του Καγκελαρίου στις εκλογές της 23 Φλεβάρη!

✔️ Στο Πρόγραμμα που εγκρίθηκε με 600 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 1 λευκό, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
• Η απομάκρυνση των Αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία,
• Η αποδέσμευση από την εξάρτηση από την Ουάσιγκτον,
• Η απαγόρευση προμήθειας Γερμανικών όπλων στην Ουκρανία και το Ισραήλ.
• Η κατάργηση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με τη Μόσχα,
• Η ενεργειακή συνεργασία Γερμανίας- Ρωσίας, η επανέναρξη λειτουργίας του Nord Stream και του εφοδιασμού με ρωσικό αέριο και πετρέλαιο.

✔️ Στην εισήγησή της η Sahra Wagenknecht, τόνισε:

“Η χώρα μας χρειάζεται μια νέα ραχοκοκαλιά!

Για ειρήνη και δικαιοσύνη!

Ο καιρός για “μικρότερα κακά” έχει τελειώσει.
Γιατί τα πολλά μικρά κακά έχουν οδηγήσει στο μεγάλο κακό στο οποίο βρίσκεται σήμερα η Γερμανία.
Η χώρα μας χρειάζεται μια πραγματική νέα αρχή.

Χρειαζόμαστε πολιτικούς με ραχοκοκαλιά που είναι αφοσιωμένοι στην ανεξάρτητη διπλωματία και την ειρήνη
- όχι κάποιους τρελαμένους να γίνουν «όπλο για τον Ντόναλντ», που αντιπροσωπεύει το AfD εξίσου με τους Μερτς, Σόλτς και τους “Πράσινους” πολεμιστές του καναπέ.

Η χώρα μας χρειάζεται πραγματική ικανότητα αντί για φλυαρίες και λόμπι με την BlackRock.
Χρειαζόμαστε φθηνή ενέργεια αντί για φτηνές προεκλογικές υποσχέσεις.

? “Ο κόσμος είναι δομημένος με τέτοιο τρόπο που είναι αδύνατο να μειωθούν οι τιμές της ενέργειας χωρίς την αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου από τη Ρωσία”

H Wagenknecht χαρακτήρισε τις κυρώσεις των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας
«ένα πρόγραμμα δολοφονίας για γερμανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες».

Σύμφωνα με την υποψήφια Καγκελάριο, οι περιορισμοί που εισήγαγε η κυβέρνηση Μπάιντεν
«δεν έχουν καμία σχέση με την ηθική, καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, καμία σχέση με την αγάπη για την ειρήνη».

«Ως μια αποδυναμωμένη υπερδύναμη που έχει χάσει την παγκόσμια ηγεμονία της, οι Ηνωμένες Πολιτείες παλεύουν για την επιρροή τους στον κόσμο»
εξήγησε η Βάγκενκνεχτ.

Obelix

Βουλιάζει στα χρέη μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία -Απειλείται με χρεοκοπία

Κατά τα άλλα, ο Trump ονειροπολεί "να γονατίσει οικονομικά την Ρωσία"...
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

βια τριτοκοσμ · Επισκέπτης

https://m.popaganda.gr/newstrack/world/germania-dyo-nekroi-se-epithesi-me-machairi-sto-asafenmpoyrgk-tis-vayarias/
Η άλλοτε ήσυχη και βαρετή Γερμανία εχει γίνει πεδίο μιας ωμης βίας που δεν έχει τελειωμό...