patari.org

[Επισκέπτης]

Η βίαιη κολεκτιβοποίηση της αγροτικής παραγωγής αν διαβάσεις λίγο Τροτσκι ήρθε ως ανάγκη την περίοδο που οι Μπολσεβίκοι μάχονταν ολόκληρη την Δύση στην Κριμαία και οι κουλάκοι(μεγαλοαγρότες) της χώρας αντιδρούσαν στην παροχή τροφής στο μέτωπο και κοιτούσαν το συμφέρον τους, είτε κρύβοντας την σοδειά, είτε προσπαθούσαν να την πουλήσουν. Αυτό στην χώρα μας αν θες αν συνέβαινε εν μέσω πολέμου θα είχε χειρότερες συνέπειες για αυτούς άρα η βίαιη κολεκτιβοποίηση ήταν επιτακτική ανάγκη για να προχωρήσει να ολοκληρωθεί η επανάσταση και να περάσει στο επόμενο στάδιο.
Για την στρατιωτικοποίηση του κόμματος και των συνδικάτων, αυτό οδήγησε στην ίδρυση του Κόκκινου στρατού αγαπητέ Γιώργο αφενός, και αφετέρου στην οργάνωση των εργοστασίων , δύο στοιχεία που κράτησαν ζωντανή την Σοβιετική Ένωση μέχρι και σήμερα.

Ο μεγάλος πατριωτικός αγώνας είπαμε δόθηκε γιατί η γραφειοκρατία αναγκάστηκε να προστατεύσει τα προνόμια της και δεν τον αναιρούμε, τον προβάλουμε απλά αν ο Στάλιν στις δίκες της Μόσχας δεν είχε καρατομήσει ολόκληρη την κεφαλή του Κόκκινου στρατού φοβούμενος φυσικά την αποκαθήλωση του από αυτούς, η γερμανική μηχανή δεν θα έμπαινε σε σκέψεις να εισβάλει καν σε Σοβιετικό έδαφος, πόσο μάλλον να φτάσει στο Στάλινγκραντ...

Επίσης άλλο κρατική (έστω καπιταλιστική) λογική και άλλο δυτικός καπιταλισμός, πρέπει να τα ξεχωρίσεις κάποια στιγμή. Τα εργοστάσια σήμερα που οι ολιγάρχες είχαν υφαρπάξει την περίοδο Γκορμπατσόφ και χρησιμοποιούσαν ως καπιταλιστική παραγωγή , σήμερα παράγουν για το κράτος, και έχουν περάσει στην δικαιοδοσία του. Θα γινόταν αυτό ποτέ στις ΗΠΑ; Μόνο επι πληρωμή ή ανταποδοτικά οφέλη...ο Ζούκοφ αν διαβάσεις τα κείμενα που παραθέτει ο σύντροφος Βαγγέλης άνωθεν θα δείς(εκτός των άλλων) ότι ήταν ένας τσαρικός Λοχαγός Ιππικού που πέρασε στην επανάσταση, και επέζησε απο τις δίκες της Μόσχας λόγω χαμηλού βαθμού, και προφίλ, θα μπορούσε να τον είχε "καθαρίσει" και αυτόν ο Στάλιν να ξέρεις...

Σήμερα καταφέραμε να σου βγάλουμε πάντως τον κρυφοσταλινισμό από μέσα σου!!!!Ο διάλογος γι αυτό τον λόγο γίνεται, για να προχωράμε και να μην μένουμε στάσιμοι. Δεν θα επανέλθω βέβαια στο θέμα της παλινόρθωσης και του κρατικού καπιταλισμού, νομίζω γίναμε κατανοητοί!!!

[Γιώργος ανέντ]

Καταρχάς χαίρομαι για το σωστό επίπεδο απάντησης και αδυσωπητης κριτικής διότι όπως έλεγε και ο Μάο "ας αφήσουμε 100 λουλούδια να ανθίσουν"κλπ κλπ.Κατα δεύτερο ποτέ μου δεν εκρυψα από γνωστούς και φίλους και σε σένα που με ξέρεις, το σταλινικό και μαοικο παρελθόν μου όμως επειδή έχω έρθει σε συνολική ρήξη με τον σταλινισμό εδώ και 35 χρόνια και πλέον, ακριβώς για αυτό το λόγο δεν είμαι ούτε τροτσκιστής ούτε σταλινικός.Γενικα δεν μιλάω με όρους δόγματος.Ομως ακριβώς για αυτό το λόγο θεωρώ ότι η βίαιη κολεκτιβοποίηση δεν ήταν κολεκτιβοποίηση (στο όνομα της επανάστασης και της αποκουλακοποιησης)τσουβαλιαζοντας ουσιαστικά την μικρή μεσαία αγροτιά μαζί με τους μεγαλοκτημονες κουλακους, μια αγροτιά που αποτελούσε την πλατιά προλεταριακή λαϊκή πλειοψηφία στη Ρωσία και που είχε επαναστατικές σοσιαλιστικές παραδόσεις και πνεύμα κοινοτισμού από τον 19ο αιώνα κιόλας εμπνεόμενη από τους Ναροντνικους και μετέπειτα τους αριστερούς σοσιαλεπαναστατες αυτούς που έχτισαν την πραγματική βάση της επανάστασης στην Ρωσία.Η κολεκτιβοποίηση απέκοψε την αγροτιά από την γη διέσπασε την πλατιά προλεταριακή λαϊκή ενότητα μετέτρεψε την αγροτιά περίπου σε κρατικό δουλοπαροικο τού λεγόμενου "εργατικού κράτους"και ουσιαστικά αποτέλεσε όπλο για την γέννηση της γραφειοκρατικό καπιταλιστικής ελίτ το πρόπλασμα δηλαδή της νέας αστικής τάξης, την κινητήρια δύναμη του σημερινού ρωσικού καπιταλισμού.Ας παράγουν οι ολιγαρχες σήμερα για το κράτος αλλά το κράτος που ανήκει;Πάντως όχι στο λαό αλλά στους παλιούς γραφειοκράτες νυν καπιταλιστές που γεννήθηκαν από τη μακρά μεταβατική διαδικασια.Συμφωνω, άλλος ο δυτικός καπιταλισμός άλλος ο ρωσικός καπιταλισμός αλλά η ουσία παραμένει ίδια απλά οι ιδιαίτερες συνθήκες της Ρωσίας αλλάζουν τα δεδομένα.Αυτη η μεταβατική διαδικασία γέννησε το σταλινισμό και μετά τους Γιέλτσιν Γκαινταρ Γκορμπατσόφ κλπ.Επαναλαμβανω ότι από τον Στάλιν κρατάω το γεγονός ότι μίλησε για μια εθνική βάση για το σοσιαλισμό και πολύ καλά έκανε άλλο τι ουσιαστικά χτίστηκε και θεωρώ ότι τα λεγόμενα κκ της τρίτης διεθνούς έπρεπε και αυτά να ακολουθήσουν τον δικό τους εθνικό επαναστατικό δρόμο.Με εξαίρεση τον Μάο στην Κίνα ή τα διάφορα τριτοκοσμικά κινήματα σοσιαλιστικού και εθνικού προσανατολισμού όλα τα κκ συν το ΚΚΕ παρέμειναν ως πρακτορεία εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ με γνωστά αποτελέσματα.Για μένα στην Ελλάδα δύο ήταν τα πιο σημαντικά κινήματα που έβαλαν έναν εθνικό επαναστατικό προσανατολισμό άλλο αν απέτυχαν και είναι το ΕΑΜ με καθοδήγηση του ΚΚΕ και βεβαίως το πρώιμο ΠΑΚ ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου.Αυτα εδώ τα περιγράφω ως οδηγό για μένα τουλάχιστον όχι όμως ως δόγμα.Ετσι με βάση όλα αυτά που σου γραψα και σας ζαλίζω κιόλας, υπερασπίζομαι τη σημερινή Ρωσία, την καπιταλιστική Ρωσία απέναντι στην Δύση ως δύναμη του άξονα αντίστασης και της πάλης των λαών για εθνική κυριαρχία, ισάξια με τον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο της σταλινικής ΕΣΣΔ του 1940-45 αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποδέχομαι το σημερινό πολιτικό πλαίσιο της Ρωσίας.Ομως εγώ δεν λέω για ανατροπή του Πούτιν αυτό είναι στο χέρι του ρωσικού λαού όπως βέβαια δεν πίστευα στο τροτσκιστικό σύνθημα για νίκη υπεράσπιση της ΕΣΣΔ και πολιτική επανάσταση κατά του σταλινισμού όπως και έλεγε η τέταρτη διεθνής και παπαγαλιζε ο Πουλιόπουλος εδώ στην Ελλάδα.Αυτα και πάλι απαντάω ξέροντας ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε σε όλα μα στα βασικά.Χαιρετω συντροφικα και ειλικρινά.

[Obelix]

Κάνει πολύ καλά ο "Γιώργος ανέντ" διατυπώνοντας ευθέως κάποιες ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΕΣ θέσεις όπως οι ακόλουθες, ώστε να ξέρουμε ΠΟΥ κυμαίνεται το σκεπτικό του καθενός. Ώστε να μην υπάρχουν ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΙ σε ενδεχόμενη συνομιλία διαβάζοντας την Α' ή την Β' συλλογιστική για την οποία ίσως πιστεύει κανείς ότι "δεν υπάρχει μέσα στο ΠΑΤΑΡΙ". (Εγώ με τον "Γιώργος ανέντ" αντιμετώπισα αρκετούς παρόμοιους αιφνιδιασμούς, πράγμα που με οδήγησε σε κάπως απερίσκεπτες αντιδράσεις).

ΠΡΟΣΟΧΗ: Λέγοντας για μια άποψη ότι "υπάρχει μέσα στο ΠΑΤΑΡΙ", ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ότι "εκφράζει το ΠΑΤΑΡΙ". Απλά ότι γίνεται δεκτή εκ μέρους κάποιου ο οποίος, κατά τα άλλα, αντιμετωπίζεται (και ΠΟΛΥ ΚΑΛΩΣ!) ως "σύντροφος" ή "δυνητικός σύμμαχος". Κάτι που ενδέχεται να προκαλέσει απορία και σύγχυση σε ΠΟΛΛΟΥΣ επισκέπτες του site. (Παλιά είχε υπάρξει παρόμοια σύγχυση και στην αντιμετώπιση που είχε το ΠΑΤΑΡΙ προς την "Χρυσή Αυγή". Μια σύγχυση την οποία είχα αντιμετωπίσει και εγώ, τότε (2008-2012) έχοντας μάλιστα δυσκολευτεί αρκετά να βγω από αυτήν, όπως θα θυμούνται και κάποιοι άλλοι.)

[Επισκέπτης]

[Obelix]

[Επισκέπτης]

Κώστα από τον Μεταλληνό το έχω ακούσει και εγώ ,και θα του πω να μας δώσει παραπάνω στοιχεία εδώ

[Γιώργος ανέντ]

Από τα κείμενα του Παντελή Πουλιόπουλου τα τετράδια της Ακροναυπλίας τα έχω διαβάσει όλα αυτά που λέω δεν τα βγάζω από την γκλάβα μου όπως λέει και ο λαός μας.Οπως είναι γνωστή η θέση Πουλιόπουλου για το δήθεν '"μακεδονικό"που οδήγησε κόσμο του τότε ΣΕΚΕ στις φυλακές και στο Καλπάκι.Ξερω παρά πολύ καλά τί λέω.Οσον αφορά το Μιχάλη Ράπτη τον θεωρώ όπως ξέρεις το μόνο γνήσιο επαναστάτη πατριώτη και διεθνιστη ταυτόχρονα που αγωνίστηκε πολύ πέρα από τις νόρμες της Τετάρτης διεθνούς.Και τον εκτιμώ για την γνήσια αντιιμπεριαλιστική πατριωτική στάση και τό ότι ήταν μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και με κάθε ηγέτη απελευθερωτικού κινήματος σε όλο τον κόσμο.Οσον αφορά σταλινικούς και μαοικους δεν είχα ποτέ οργανωτική σχέση με αυτές τις ομάδες παρά μόνο με την ιδεολογία τους κρατώντας ότι θετικό υπάρχει ως ιδεολογική κληρονομιά και παρακαταθήκη.Τιποτα περισσότερο.Κσι βεβαίως τους είδαμε τι ρόλο έπαιξαν στην περίοδο της εμβολιαστικης τρομοκρατίας και της ψευτοπανδημιας.Δεν θέλω να εμβαθύνω στα θεωρητικά ας μείνουμε σε αυτά.Πσντως ένα είναι το σίγουρο και εσύ το ξέρεις πολύ καλά.Αυτη είναι η ιδεολογία μου αυτή είναι η στάση μου και η άποψη μου και δεν τη διαπραγματεύομαι ούτε πρόκειται να απολογηθω σε λογής λογής Οβελίξ που μου ζητούν και "εξηγήσεις"για το τι πιστεύω κλπ.Σε ΚΑΝΕΝΑ μηχανισμό δεν πρόκειται να δώσω "διαπιστευτήρια"και "εξηγήσεις".Σε σένα μόνο αλφον απαντάω επειδή με ξέρεις και σε ξέρω.Σε κανένα δεν υπογράφω "δήλωση μετανοίας". Θεωρώ ότι έχω δώσει με μεγάλη σαφήνεια και όσο μπορώ ξεκάθαρα τις ιδεολογικές και πολιτικές μου θέσεις και δεν έχω ανάγκη κανέναν Οβελίξ να με ρωτήσει ή να μου υποδείξει τι θα πιστεύω ή όχι.Και θέλω να τελειώσω εδώ.

[Επισκέπτης]

Ο Στάλιν διέπραξε ένα πολύ σοβαρό έγκλημα κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος, του σοσιαλιστικού κράτους, του σοβιετικού λαού και του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος...

Η Μεγάλη Εκκαθάριση ή Μεγάλη Τρομοκρατία του '37 η Γιεζόφτσινα ήταν μια πολιτική εκκαθάριση στη Σοβιετική Ένωση από το 1936 έως το 1938. Μετά τη δολοφονία του Σεργκέι Κίροφ το 1934, ο Ιωσήφ Στάλιν ξεκίνησε μια σειρά από δίκες-παρωδίες, γνωστές ως οι Δίκες της Μόσχας, για να απομακρύνει ύποπτους διαφωνούντες από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης (ειδικά εκείνους που ήταν ευθυγραμμισμένοι με το Μπολσεβίκικο κόμμα). Οι Σοβιετικοί πολιτικοί που αντιτάχθηκαν ή επέκριναν τον Στάλιν απομακρύνθηκαν από τα καθήκοντά τους και φυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν από την NKVD. Οι εκκαθαρίσεις τελικά επεκτάθηκαν στην ανώτατη διοίκηση του Κόκκινου Στρατού , κάτι που είχε καταστροφικές επιπτώσεις στον στρατό. Οι εκστρατείες επηρέασαν επίσης πολλά άλλα τμήματα της κοινωνίας: τη διανόηση , τους πλούσιους αγρότες - ειδικά εκείνους που δάνειζαν χρήματα ή άλλο πλούτο ( κουλάκοι ) - και τους επαγγελματίες. Καθώς το εύρος των εκκαθαρίσεων διευρύνθηκε, η πανταχού παρούσα καχυποψία(τάχα μου ς δικαιολογία) για σαμποτέρ και αντεπαναστάτες (γνωστούς συλλογικά ως καταστροφείς ) άρχισε να επηρεάζει τη ζωή των πολιτών. Η εκκαθάριση έφτασε στο αποκορύφωμά της μεταξύ Σεπτεμβρίου 1936 και Αυγούστου 1938, όταν η NKVD ήταν υπό τον αρχηγό Νικολάι Γιεζόφ (εξ ου και το όνομα Γιεζόφτσινα

Το δόγμα του Στάλιν για « σοσιαλισμό σε μία χώρα » έγινε πολιτική του κόμματος με μοναδικό στόχο την διατήρηση των προνομίων τους για πάντα, γιατί η εξάπλωση του Κομμουνισμού και σε άλλες χώρες εγκυμονούσε τον κίνδυνο κατάργησης των προνομίων τους(βλέπε σταλινική αντεπανάσταση σε Ισπανία, Κίνα, Βιετνάμ, Γερμανία κ.τ.λ). Τα στελέχη του κόμματος άρχισαν να χάνουν την πίστη τους στην ηγεσία του στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ωστόσο, κυρίως λόγω του ανθρώπινου κόστους του πρώτου πενταετούς σχεδίου και της κολεκτιβοποίησης της γεωργίας (συμπεριλαμβανομένου του λιμού του Χολοντόμορ στην Ουκρανία ).

Το 1930, οι αξιωματούχοι του κόμματος και της αστυνομίας φοβόντουσαν την «κοινωνική αναταραχή» που προκλήθηκε από τις αναταραχές της αναγκαστικής κολεκτιβοποίησης των αγροτών , τον λιμό που προέκυψε από το 1930-1933 και τη μαζική, ανεξέλεγκτη μετανάστευση εκατομμυρίων αγροτών στις πόλεις. Η απειλή του πολέμου αύξησε την αντίληψη του Στάλιν (και των Σοβιετικών) για τους περιθωριακούς και πολιτικά ύποπτους πληθυσμούς ως πιθανές πηγές εξέγερσης (εκεί στηρίχτηκε και η Οκτωβριανή επανάσταση, στην μετανάστευση εκ αγροτών στις βιομηχανικές πόλεις που ο Νικόλαος Β επιχείρησε να φέρει την βιομηχανική επανάσταση στην χώρα με την βοήθεια του συγγενούς Βρετανικού στέμματος)κατά τη διάρκεια μιας πιθανής εισβολής. Ο Στάλιν άρχισε να σχεδιάζει την προληπτική εξάλειψη πιθανών νεοσύλλεκτων για μια μυθική « πέμπτη φάλαγγα καταστροφέων , τρομοκρατών και κατασκόπων».


Ο όρος « εκκαθάριση » στη σοβιετική πολιτική αργκό ήταν συντομογραφία της έκφρασης «εκκαθάριση από τις τάξεις του κόμματος». Το 1933, για παράδειγμα, το κόμμα απέλυσε περίπου 400.000 άτομα. Ο όρος άλλαξε σημασία μεταξύ 1936 και 1953 και η αποβολή από το κόμμα κατέληξε να σημαίνει σχεδόν βέβαιη σύλληψη, φυλάκιση και (συχνά) εκτέλεση.

Η πολιτική εκκαθάριση ήταν πρωτίστως μια προσπάθεια του Στάλιν να εξαλείψει τις προκλήσεις από προηγούμενες και πιθανές ομάδες της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων των αριστερών και δεξιών πτερύγων του κόμματος (με επικεφαλής τον Τρότσκι και τον Νικολάι Μπουχάριν , αντίστοιχα). Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και την ανασυγκρότηση της σοβιετικής οικονομίας στα τέλη της δεκαετίας του 1920, οι βετεράνοι Μπολσεβίκοι πίστευαν ότι η «προσωρινή» δικτατορία του πολέμου (η οποία είχε περάσει από τον Λένιν στον Στάλιν) δεν ήταν πλέον απαραίτητη. Ο Στάλιν επέβαλε απαγόρευση στις κομματικές παρατάξεις και υποβάθμισε τα μέλη του κόμματος που είχαν αντιταχθεί σε αυτόν, τερματίζοντας τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Στη νέα κομματική οργάνωση, το Πολιτικό Γραφείο (και ιδιαίτερα ο Στάλιν) ήταν οι μοναδικοί φορείς της ιδεολογίας. Αυτό απαιτούσε την εξάλειψη όλων των Μαρξιστών με διαφορετικές απόψεις, ειδικά της αναγνωρισμένης «παλιάς φρουράς» των επαναστατών. Καθώς ξεκίνησαν οι εκκαθαρίσεις, η κυβέρνηση (μέσω του NKVD) πυροβόλησε τους ήρωες των Μπολσεβίκων - συμπεριλαμβανομένων των Μιχαήλ Τουχατσέφσκι και Μπέλα Κουν - και το μεγαλύτερο μέρος του Πολιτικού Γραφείου του Λένιν για διαφωνίες σχετικά με την πολιτική. Το NKVD επιτέθηκε στους υποστηρικτές, τους φίλους και τις οικογένειες αυτών των «αιρετικών» Μαρξιστών, στη Ρωσία και στο εξωτερικό. Σχεδόν εξαφάνισε την οικογένεια του Τρότσκι πριν τον σκοτώσει στο Μεξικό.


Ο Στάλιν είχε νικήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και είχε αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του κόμματος μέχρι το 1929, και οργάνωσε μια επιτροπή για να ξεκινήσει τη διαδικασία εκβιομηχάνισης της Σοβιετικής Ένωσης. Η αντίδραση κατά της εκβιομηχάνισης και της κολεκτιβοποίησης της γεωργίας κλιμακώθηκε, γεγονός που ώθησε τον Στάλιν να αυξήσει την αστυνομική παρουσία στις αγροτικές περιοχές. Οι σοβιετικές αρχές αύξησαν την καταστολή κατά των κουλάκων (πλούσιων αγροτών που κατείχαν γεωργική γη) σε μια πολιτική γνωστή ως αποκουλακοποίηση . Οι κουλάκοι απάντησαν καταστρέφοντας καλλιέργειες και κάνοντας άλλες πράξεις δολιοφθοράς κατά της σοβιετικής κυβέρνησης. Η επακόλουθη έλλειψη τροφίμων οδήγησε σε μαζικό λιμό σε όλη την ΕΣΣΔ και επιβράδυνε το Πενταετές Σχέδιο.

Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Μεγάλης Εκκαθάρισης ήταν ότι, για πρώτη φορά, μέλη του κυβερνώντος κόμματος συμπεριλήφθηκαν σε μαζική κλίμακα ως θύματα της καταστολής. Εκτός από τους απλούς πολίτες, στόχοι των εκκαθαρίσεων ήταν επίσης και εξέχοντα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η εκκαθάριση του κόμματος συνοδεύτηκε από εκκαθάριση της κοινωνίας. Οι Σοβιετικοί ιστορικοί διαιρούν τη Μεγάλη Εκκαθάριση σε τρεις αντίστοιχες δίκες και τα ακόλουθα γεγονότα χρησιμοποιούνται για την οριοθέτηση:

1936: Η πρώτη δίκη της Μόσχας
1937: Εισαγωγή των τρόικας της NKVD για την εφαρμογή της «επαναστατικής δικαιοσύνης»
1937: Ψήφισμα του Άρθρου 58-14 σχετικά με το «αντεπαναστατικό σαμποτάζ»
1937: Η δεύτερη δίκη της Μόσχας
1937: Η στρατιωτική εκκαθάριση
1938: Η τρίτη δίκη της Μόσχας .


Η πρώτη δίκη, 16 μελών του «Τροτσκιστικού-Καμενεβικού-Ζινοβιεφικού-Αριστερού-Αντιεπαναστατικού Μπλοκ», πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1936. Οι κύριοι κατηγορούμενοι ήταν ο Γκριγκόρι Ζινόβιεφ και ο Λεβ Κάμενεφ , δύο από τους πιο εξέχοντες πρώην ηγέτες του κόμματος που ήταν μέλη ενός μπλοκ της αντιπολίτευσης που αντιτίθετο στον Στάλιν . Μεταξύ άλλων κατηγοριών, κατηγορήθηκαν για τη δολοφονία του Κίροφ και τη συνωμοσία για τη δολοφονία του Στάλιν. Αφού "ομολόγησαν" τις κατηγορίες, όλοι καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Η δεύτερη δίκη, τον Ιανουάριο του 1937, αφορούσε 17 λιγότερο σημαντικές προσωπικότητες, γνωστές ως «αντισοβιετικό τροτσκιστικό κέντρο». Η ομάδα (η οποία περιλάμβανε τους Καρλ Ράντεκ , Γιούρι Πιατάκοφ και Γκριγκόρι Σοκόλνικοφ ) κατηγορήθηκε για συνωμοσία με τον Τρότσκι, ο οποίος "λέγεται" ότι συνωμοτούσε με τη Γερμανία. Δεκατρείς από τους κατηγορούμενους τελικά εκτελέστηκαν. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε στρατόπεδα εργασίας, όπου σύντομα πέθαναν. Υπήρχε επίσης ένα μυστικό στρατιωτικό δικαστήριο μιας ομάδας διοικητών του Κόκκινου Στρατού, συμπεριλαμβανομένου του Μιχαήλ Τουχατσέφσκι , τον Ιούνιο του 1937.

Είναι πλέον γνωστό ότι οι ομολογίες ελήφθησαν μόνο μετά από μεγάλη ψυχολογική πίεση και βασανιστήρια. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την απόσπαση των ομολογιών είναι γνωστές από τις αφηγήσεις του πρώην αξιωματικού της OGPU, Αλεξάντερ Ορλόφ , και άλλων, και περιελάμβαναν επανειλημμένους ξυλοδαρμούς, προσομοιώσεις πνιγμών, αναγκασμό των κρατουμένων να στέκονται όρθιοι ή να μένουν άυπνοι για μέρες ολόκληρες, και απειλές για σύλληψη και εκτέλεση των οικογενειών των κρατουμένων. Ο έφηβος γιος του Κάμενεφ συνελήφθη και κατηγορήθηκε για τρομοκρατία. Μετά από μήνες τέτοιων ανακρίσεων, οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν σε απελπισία και εξάντληση.

Ο Ζινόβιεφ και Κάμενεφ απαίτησαν, ως προϋπόθεση για την «ομολογία», εγγύηση από το Πολιτικό Γραφείο ότι η ζωή τους και των οικογενειών και των οπαδών τους θα σωθεί. Η προσφορά έγινε δεκτή, αλλά μόνο ο Στάλιν, ο Κλίμεντ Βοροσίλοφ και ο Γιεζόφ ήταν παρόντες στη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου. Ο Στάλιν είπε ότι ήταν μια «επιτροπή» εξουσιοδοτημένη από το Πολιτικό Γραφείο και έδωσε διαβεβαιώσεις ότι οι θανατικές ποινές δεν θα εκτελούνταν. Μετά τη δίκη, ο Στάλιν αθέτησε την υπόσχεσή του να σώσει τους κατηγορούμενους και διέταξε τη σύλληψη και τον πυροβολισμό των περισσότερων συγγενών τους.

Η τρίτη και τελευταία δίκη, τον Μάρτιο του 1938, γνωστή ως η Δίκη των Είκοσι Ένα , είναι η πιο γνωστή από τις σοβιετικές δίκες-παρωδία λόγω των εμπλεκομένων και του εύρους των κατηγοριών (που έδεσαν τις εκκρεμότητες από προηγούμενες δίκες). Περιλάμβανε 21 κατηγορούμενους που φέρονταν να ανήκουν στο «Μπλοκ των Δεξιών και Τροτσκιστών» με επικεφαλής, σύμφωνα με πληροφορίες, τον Νικολάι Μπουχάριν, πρώην πρόεδρο της Κομμουνιστικής Διεθνούς , τον πρώην πρωθυπουργό Αλεξέι Ρίκοφ , τον Κριστιάν Ρακόφσκι , τον Νικολάι Κρεστίνσκι και τον Γκένριχ Γιαγκόντα , τον πρόσφατα ατιμασμένο επικεφαλής της NKVD.

Το γεγονός ότι ο Γιαγκόντα ήταν ένας από τους κατηγορούμενους υποδήλωνε την ταχύτητα με την οποία οι εκκαθαρίσεις κατανάλωναν και τις δικές τους. Κανένα άλλο έγκλημα της εποχής του Στάλιν δεν γοήτευσε τους δυτικούς διανοούμενους τόσο πολύ όσο η δίκη και η εκτέλεση του Μπουχάριν, ο οποίος ήταν ένας μαρξιστής θεωρητικός διεθνούς κύρους. Για εξέχοντες κομμουνιστές όπως ο Μπέρτραμ Γουλφ , ο Τζέι Λάβστοουν , ο Άρθουρ Κέστλερ και ο Χάινριχ Μπράντλερ , η δίκη του Μπουχάριν ήταν η τελική τους ρήξη με τον κομμουνισμό. Οι τρεις πρώτοι έγιναν ένθερμοι αντικομμουνιστές. Η ομολογία του Μπουχάριν συμβόλιζε τις λεηλασίες του κομμουνισμού, οι οποίες κατέστρεψαν τους γιους του και τους στρατολόγησαν στην αυτοκαταστροφή και την άρνηση.

Πολλοί άνθρωποι συνελήφθησαν τυχαία σε επιχειρήσεις-σκούπες, βάσει καταγγελιών ή επειδή είχαν συγγένεια, ήταν φίλοι ή γνώριζαν άτομα που είχαν ήδη συλληφθεί. Μηχανικοί, αγρότες, σιδηροδρομικοί και άλλοι τύποι εργατών συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της «Επιχείρησης Κουλάκ» με βάση το γεγονός ότι εργάζονταν για (ή κοντά) στρατηγικές τοποθεσίες και εργοστάσια όπου είχαν συμβεί εργατικά ατυχήματα λόγω «φρενικών ρυθμών και σχεδίων». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η NKVD άνοιξε ξανά αυτές τις υποθέσεις και τις χαρακτηρίζει ως «δολιοφθορά» ή «καταστροφές».

Ο Ορθόδοξος κλήρος , συμπεριλαμβανομένων των ενεργών ενοριτών, σχεδόν εξοντώθηκε. Το ογδόντα πέντε τοις εκατό των 35.000 μελών του κλήρου συνελήφθησαν. Ιδιαίτερα ευάλωτοι στην καταστολή ήταν επίσης οι<<ειδικοί έποικοι>>, οι οποίοι βρίσκονταν υπό μόνιμη αστυνομική επιτήρηση και αποτελούσαν μια μεγάλη ομάδα πιθανών «εχθρών». Τουλάχιστον 100.000 από αυτούς συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης.

Κοινοί εγκληματίες, όπως κλέφτες και «παραβάτες του καθεστώτος διαβατηρίων», αντιμετωπίστηκαν επίσης με συνοπτικές διαδικασίες. Στη Μόσχα, σχεδόν το ένα τρίτο των 20.765 ανθρώπων που εκτελέστηκαν στο πεδίο βολής του Μπούτοβο κατηγορήθηκαν για μη πολιτικό ποινικό αδίκημα.

Με εντολή του Γιέζοφ, μια σειρά μαζικών επιχειρήσεων της NKVD πραγματοποιήθηκε από το 1937 έως το 1938 με στόχο εθνικότητες στη Σοβιετική Ένωση. Η πολωνική επιχείρηση της NKVD ήταν η μεγαλύτερη αυτού του είδους, με τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων: 143.810 συλλήψεις και 111.091 εκτελέσεις. Ο Τίμοθι Σνάιντερ εκτιμά ότι τουλάχιστον ογδόντα πέντε χιλιάδες ήταν Πολωνοί. Οι υπόλοιποι ήταν «ύποπτοι» για Πολωνική καταγωγή.

Οι σύζυγοι και τα παιδιά όσων συλλήφθηκαν και εκτελέστηκαν αντιμετωπίστηκαν με την εντολή αριθ. 00486 της NKVD . Οι γυναίκες καταδικάστηκαν σε καταναγκαστική εργασία για πέντε ή 10 χρόνια, και τα ανήλικα παιδιά τους τοποθετήθηκαν σε ορφανοτροφεία. Όλα τα υπάρχοντα κατασχέθηκαν. Οι εκτεταμένες οικογένειες δεν είχαν τίποτα να ζήσουν, κάτι που συνήθως σφράγιζε και τη μοίρα τους. Αυτό επηρέασε 200.000 έως 250.000 άτομα πολωνικής καταγωγής, ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας. Οι εθνικές επιχειρήσεις της NKVD διεξήχθησαν με σύστημα ποσοστώσεων χρησιμοποιώντας τη διαδικασία του άλμπουμ .Η Πολωνική Επιχείρηση της NKVD αποτέλεσε πρότυπο για μια σειρά παρόμοιων μυστικών διαταγμάτων της NKVD που στόχευαν μια σειρά από εθνότητες της διασποράς της Σοβιετικής Ένωσης: Φινλανδούς , Λετονούς , Εσθονούς , Βούλγαρους , Αφγανούς , Ιρανούς , Έλληνες και Κινέζους . Οι επιχειρήσεις κατά των εθνικών μειονοτήτων ήταν δεύτερες μόνο μετά την Επιχείρηση Κούλακ σε αριθμό θυμάτων.

Ο Σνάιντερ αποδίδει 300.000 θανάτους κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης στην «εθνική τρομοκρατία», συμπεριλαμβανομένων εθνοτικών μειονοτήτων και Ουκρανών κουλάκων που είχαν επιβιώσει από την αποκουλακοποίηση και τον λιμό του Χολοντόμορ που σκότωσε εκατομμύρια στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Οι περισσότερες από τις μειονότητες της διασποράς ήταν σοβιετικοί πολίτες και οι πρόγονοί τους είχαν ζήσει για δεκαετίες (μερικές φορές αιώνες) στη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά «αυτός ο χαρακτηρισμός απολυτοποιούσε τις διασυνοριακές εθνοτικές τους οντότητες ως τη μόνη εξέχουσα πτυχή της ταυτότητάς τους, επαρκή απόδειξη της απιστίας τους και επαρκή δικαιολόγηση για τη σύλληψη και την εκτέλεσή τους». Οι εθνικές επιχειρήσεις της NKVD έχουν χαρακτηριστεί γενοκτονικές .Ο Μποροντίν εβραϊκής καταγωγής και στενός συνεργάτης του Στάλιν που στάλθηκε στην Κίνα για να βοηθήσει στην αντεπανάσταση και έγινε Σύμβουλος του Sun Yat-sen, στην πορεία δολοφονήθηκε και αυτός με εντολή Στάλιν γιατί θεωρήθηκε ως επικρατέστερος αντικαταστάτης του εκείνη την περίοδο.


Η εκκαθάριση του Κόκκινου Στρατού και του Στρατιωτικού Ναυτικού Στόλου αφαίρεσε τρεις από τους πέντε στρατάρχες (τότε ισοδύναμους με στρατηγούς τεσσάρων αστέρων), 13 από τους 15 διοικητές του στρατού (ισοδύναμους με στρατηγούς τριών αστέρων), οκτώ από τους εννέα ναυάρχους (η εκκαθάριση έπεσε σε μεγάλο βαθμό στο Ναυτικό, οι οποίοι ήταν ύποπτοι για εκμετάλλευση ευκαιριών για ξένες επαφές), 50 από τους 57 διοικητές σωμάτων στρατού , 154 από τους 186 διοικητές μεραρχιών, και τους 16 επιτρόπους του στρατού και 25 από τους 28 επιτρόπους του στρατού. Στο τριάντα τοις εκατό των αξιωματικών που εκκαθαρίστηκαν από το 1937 έως το 1939 επετράπη να επιστρέψουν στην υπηρεσία κατά την διάρκεια του Πατριωτικού Αγώνα και μόνο.

Η εκκαθάριση του στρατού λέγεται ότι υποστηρίχθηκε από πλαστογραφημένα από τη Γερμανία έγγραφα (υποτιθέμενη αλληλογραφία μεταξύ του στρατάρχη Τουχατσέφσκι και μελών της γερμανικής ανώτατης διοίκησης). Ο ισχυρισμός δεν υποστηρίζεται από γεγονότα(όπως όλες οι δίκες της Μόσχας) . Όταν φέρεται να δημιουργήθηκαν τα έγγραφα, δύο μέλη της ομάδας του Τουχατσέφσκι ήταν ήδη φυλακισμένοι, και όταν λέγεται ότι το έγγραφο έφτασε στον Στάλιν, η εκκαθάριση είχε ήδη ξεκινήσει. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη δίκη προήλθαν από αναγκαστικές ομολογίες.

Η εκκαθάριση είχε σημαντική επίδραση στη λήψη αποφάσεων της Γερμανίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο . Πολλοί Γερμανοί στρατηγοί αντιτάχθηκαν σε μια εισβολή στη Ρωσία , αλλά ο Χίτλερ διαφώνησε, αποκαλώντας τον Κόκκινο Στρατό λιγότερο αποτελεσματικό μετά την εξάλειψη της πνευματικής του ηγεσίας κατά την εκκαθάριση. Ο Ρώσος τροτσκιστής ιστορικός Βαντίμ Ρογκόβιν είπε ότι ο Στάλιν είχε καταστρέψει χιλιάδες ξένους κομμουνιστές ικανούς να ηγηθούν της σοσιαλιστικής αλλαγής στις αντίστοιχες χώρες τους, αναφέροντας 600 ενεργούς Βούλγαρους κομμουνιστές που πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους χιλιάδες Γερμανούς κομμουνιστές που παραδόθηκαν από τον Στάλιν στην Γκεστάπο μετά την υπογραφή του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Έρικ Ντ. Βάιτς , το 60% των Γερμανών εξόριστων στη Σοβιετική Ένωση εξοντώθηκαν κατά τη διάρκεια της σταλινικής τρομοκρατίας και ένα μεγαλύτερο ποσοστό των μελών του Πολιτικού Γραφείου του KPD πέθανε στη Σοβιετική Ένωση παρά στη ναζιστική Γερμανία. Ο Βάιτς σημείωσε ότι εκατοντάδες Γερμανοί πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν κομμουνιστές, παραδόθηκαν στην Γκεστάπο από τη διοίκηση του Στάλιν. Πολλοί Εβραίοι, συμπεριλαμβανομένων των Αλεξάντερ Βάισμπεργκ-Σιμπούλσκι και Φριτς Χάουτερμανς , συνελήφθησαν το 1937 από την NKVD και παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Ο Γιόζεφ Μπέργκερ-Μπαρζιλάι , συνιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Παλαιστίνης , πέρασε είκοσι χρόνια στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Στάλιν μετά τις εκκαθαρίσεις του 1937.

Στην Ισπανία , η NKVD επέβλεψε τις εκκαθαρίσεις των αντισταλινικών στοιχείων των Ρεπουμπλικανικών δυνάμεων (συμπεριλαμβανομένων τροτσκιστικών και αναρχικών παρατάξεων). Αξιοσημείωτη ήταν η εκτέλεση του Αντρέου Νιν , μέλους του ισπανικού POUM και πρώην υπουργού της κυβέρνησης, του Χοσέ Ρόμπλες , ενός αριστερού ακαδημαϊκού και μεταφραστή, και πολλών μελών του POUM . Ουσιαστικά ο Στάλιν υποστήριξε έμπρακτα την δικτατορία του Φράνκο γιατί αν οι επαναστάτες κρατούσαν την εξουσία υπήρχε ο φόβος της διεθνούς εξάπλωσης του εργατικού κινήματος και τα προνόμια της εκφυλισμένης ρωσικής γραφειοκρατίας θα χάνονταν...

Από τα μέλη του αρχικού Πολιτικού Γραφείου κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση που έζησαν μέχρι τη Μεγάλη Εκκαθάριση, ο Στάλιν ήταν ο μόνος που επέζησε στη Σοβιετική Ένωση. Και συνολικά μέχρι τον θάνατο του μόνον η Αλεξάνδρα Κολλοντάι επέζησε από την ολομέλεια, και φυσικά όσοι πρόλαβαν και πέθαναν(μαζί με τον Λένιν).

Μεταξύ των θυμάτων της εκκαθάρισης ήταν Αμερικανοί μετανάστες στη Σοβιετική Ένωση που είχαν μεταναστεύσει από τις ΗΠΑ στο απόγειο της Μεγάλης Ύφεσης για να βρουν δουλειά. Στο απόγειο της εκκαθάρισης, Αμερικανοί μετανάστες παρακάλεσαν την αμερικανική πρεσβεία για διαβατήρια για να εγκαταλείψουν τη Σοβιετική Ένωση. Αφού τους απώθησαν οι αξιωματούχοι της πρεσβείας, συνελήφθησαν έξω από την NKVD. Αρκετοί πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν στο πεδίο βολής του Μπούτοβο. Εκατόν σαράντα ένα Αμερικανοί κομμουνιστές φινλανδικής καταγωγής εκτελέστηκαν και θάφτηκαν στο Σαντάρμοχ , και 127 Φινλανδοί Καναδοί πυροβολήθηκαν και θάφτηκαν εκεί.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Στάλιν απέστειλε πράκτορες της NKVD στη Λαϊκή Δημοκρατία της Μογγολίας , ίδρυσε μια μογγολική εκδοχή της τρόικας της NKVD και εκτέλεσε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους κατηγορούμενους για δεσμούς με «φιλοϊαπωνικά κατασκοπευτικά κυκλώματα». Οι βουδιστές λάμα αποτελούσαν τα περισσότερα θύματα, με 18.000 νεκρούς. Άλλα θύματα ήταν ευγενείς και πολιτικές και ακαδημαϊκές προσωπικότητες. Μερικοί ήταν απλοί εργάτες και κτηνοτρόφοι. Μαζικοί τάφοι που περιείχαν εκατοντάδες εκτελεσμένους βουδιστές μοναχούς και πολίτες έχουν ανακαλυφθεί μόλις το 2003.

Ο φιλοσοβιετικός ηγέτης Σενγκ Σιτσάι , από την επαρχία Σιντζιάνγκ στην Κίνα, ξεκίνησε τη δική του εκκαθάριση το 1937 για να συμπέσει με τη Μεγάλη Εκκαθάριση του Στάλιν. Ο πόλεμος του Σιντζιάνγκ ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης. Ο Σενγκ έλαβε βοήθεια από την NKVD και αυτός και οι Σοβιετικοί ισχυρίστηκαν μια μαζική τροτσκιστική συνωμοσία και ένα «φασιστικό τροτσκιστικό σχέδιο» για την καταστροφή της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Σοβιετικός Γενικός Πρόξενος Γκαρεγκίν Απρέσοφ , ο Στρατηγός Μα Χουσάν , ο Μα Σαόου , ο Μαχμούντ Σιτζάν, ο ηγέτης της επαρχίας Σιντζιάνγκ Χουάνγκ Χαν-τσανγκ και ο Χότζα-Νιγιάζ ήταν μεταξύ των 435 φερόμενων συνωμοτών στο σχέδιο και το Σιντζιάνγκ τέθηκε ουσιαστικά υπό σοβιετικό έλεγχο.

Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (αξιωματικός του Σοβιετικού Στρατού που κρατήθηκε για μια δεκαετία στο σύστημα Γκουλάγκ) έγραψε στο βιβλίο του « Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» ένα χρονοδιάγραμμα όλων των λενινιστικών και σταλινικών εκκαθαρίσεων (1918–1956). Η εκκαθάριση του 1936–1938 μπορεί να προσέλκυσε την μεγαλύτερη προσοχή της διανόησης, αλλά αρκετές άλλες (όπως το πρώτο πενταετές σχέδιο κολεκτιβοποίησης και αποκουλακοποίησης 1928–1933) ήταν εξίσου μεγάλες και στερούνταν δικαιοσύνης. Το 1936, ο Βαρλάμ Σαλάμοφ, δημοσιογράφος και συγγραφέας, συλλαμβάνεται για αντεπαναστατική δράση (βρέθηκε στην οικία του ένας δίσκος με ομιλίες του Τρότσκι)και στέλνεται να εκτίσει την ποινή του στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας – ένας από τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Έγραψε το "Ιστορίες από την Κολυμά", αυτό το αριστούργημα της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, μια επική σειρά από σύντομα διηγήματα στα οποία αποτυπώνονται τα συνολικά δεκαεπτά χρόνια που ο συγγραφέας πέρασε στα σοβιετικά γκουλάγκ : έξι χρόνια ως σκλάβος στα χρυσωρυχεία της Κολυμά και στη συνέχεια, ως νοσηλευτικό προσωπικό στις φυλακές-στρατόπεδα. Την αφήγησή του για τη ζωή στην Κολυμά άρχισε να τη γράφει μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953. Είναι, αφενός, η βιογραφική κατάθεση ενός από τους λίγους επιζήσαντες των στρατοπέδων και, αφετέρου, μια ιστορική καταγραφή των ίδιων των γκουλάγκ· αλλά πρωτίστως είναι ένα λογοτεχνικό έργο ασύγκριτης δύναμης, διορατικότητας και πίστης.


Η Μεγάλη Εκκαθάριση έχει πυροδοτήσει μια σειρά από συζητήσεις σχετικά με τον σκοπό, την κλίμακα και τους μηχανισμούς της. Σύμφωνα με μια ερμηνεία, το καθεστώς του Στάλιν έπρεπε να διατηρεί τους πολίτες του σε κατάσταση φόβου και αβεβαιότητας για να παραμείνει στην εξουσία. Η εξόντωση όλης της παλαιότερης γενιάς των Μπολσεβίκων, ενός σημαντικού μέρους της μεσαίας γενιάς που συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο, και εκείνου του μέρους της νεολαίας που υιοθέτησε πιο σοβαρά τις μπολσεβίκικες παραδόσεις, δείχνει όχι μόνο μια πολιτική αλλά και μια εντελώς φυσική ασυμβατότητα μεταξύ του Μπολσεβικισμού και του Σταλινισμού (εκατομμύρια οι νεκροί απο τον σταλινισμό κανένας από τον Τροτσκισμό). Και τέλος ο Τροτσκισμός δεν ηγήθηκε ποτέ για να ενοχοποιηθεί τόσο έντονα, όσο στοχοποιήθηκε, ενώ ο σταλινισμός όπως είδαμε από τα στοιχεία απέτυχε να συνεχίσει το έργο των Μπολσεβίκων. Εκφυλίστηκε και λειτούργησε αντεπαναστατικά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αν εμείς οι εργάτες δεν έχουμε την εξουσία σήμερα έχει την αποκλειστική ευθύνη...

Αύριο θα μιλήσουμε για τον Μαοϊσμό και μεθαύριο για τον Πουλιόπουλο...και αν βρω χρόνο θα αναλύσουμε και το πως ο Σοσιαλισμός σε μία μόνο χώρα λέγεται εκφυλισμός της γραφειοκρατίας (και διατήρηση των προνομίων της) και μόνο.

[Γιώργος ανέντ]

Θεωρώ ανούσια τη συζήτηση τέτοιου τύπου που ξεστρατιζει τελείως από την σημερινή πραγματικότητα και τις πραγματικές αντιθέσεις.Θεωρω ότι μάλλον δεν έχετε διαβάσει καλά τα κείμενα μου και ουσιαστικά πιανεστε από μια λέξη απομονώνοντας τη για να σας βοηθήσει στην δογματική κατασκευή.Θεωρω ότι έχω πει τα πάντα με μεγάλη σαφήνεια και κόστος δυστυχώς εντελώς άδικο και άκρα συκοφαντία ως και διαστρέβλωσης των απόψεων μου.Ξερουμε πολύ καλά τί έγινε ή τι δεν έγινε στη περίοδο που περιγράφεις και δεν με ενδιαφέρει να απολογηθω για το σταλινισμό.Μιληστε με κάποιον σταλινικό ή του ΚΚΕ ή του ΚΚΕ μλ μλκκε κλπ δεν με αφορά.Εγω βάδιζα βαδίζω και θα βαδίζω στον δικό μου σοσιαλιστικό δρόμο στο σοσιαλιστικό χώρο και κίνημα έτσι όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι.Δεν απολογουμαι γιατί αυτό επιχειρείται δυστυχώς από μια συστοιχία απέναντι μου απέναντι σε καθετί που αμφισβητεί το δογματισμό που είναι η άλλη όψη του οπορτουνισμου.Και παρατηρώ ότι αυτά ακριβώς που μου λες εσύ ή ο Οβελίξ κλπ ακριβώς τις ίδιες διαστρεβλώσεις ακριβώς τις ίδιες έχω υποστεί αντίστοιχα από σταλινικούς μαοικους και αναρχικούς.Για να το ξεκαθαρίσουμε, εμένα αυτό που με αφορά είναι το τι κάνουμε σήμερα στο φόντο των πραγματικών αντιθέσεων.Για μένα η πραγματική αντίθεση από την σκοπιά των λαϊκών μαζών είναι η αντίθεση έθνους/παγκοσμιοποίησης ή εθνών και λαών με τον ιμπεριαλισμό ή το ανώτατο στάδιο του ιμπεριαλισμού τον υπεριμπεριαλισμο.Αυτο θέλω να πω και για μένα είναι άνευ όρων η υπεράσπιση του άξονα αντίστασης κατά της Δύσης και της Ρωσίας ως της πρώτης δύναμης που αντιστέκεται απέναντι στην Δύση έστω και ως καπιταλιστική Ρωσία.Ομως όχι μόνο αυταπάτες δεν έχω αλλά θεωρώ ότι ο Πούτιν πατά σε δύο βάρκες.Και πάνω από όλα υπερασπίζομαι το παγκόσμιο νότο τις Μπρικς και ειδικά τους λαούς της περιφέρειας που από Αφρική Ασία και Λατινική Αμερική ξανασηκωνουν κεφάλι.Ειλικρινα δεν θέλω να ξαναπαρεμβω αλλά βλέπω με μεγάλη λύπη ότι υπάρχει μία υπόγεια επίθεση εις βάρος μου από τότε που ήρθα σε σύγκρουση με τον Οβελίξ.Δεν τη δέχομαι αρνούμαι να συμμορφωθώ και αποχωρώ λέγοντας τα εξής: Δεν αλλάζω άποψη θέση ιδεολογία.Ουτε χιλιοστό όσες επιθέσεις και αν υποστώ είτε από σταλινικούς μαοικους είτε από τροτσκιστές είτε από άλλες δυνάμεις.Στο τώρα τι κάνουμε.Δεν απολογουμαι ούτε για τον Στάλιν ούτε για τον Τρότσκι, ούτε για την Κροστανδη Ταμποφ κλπ ούτε για τις σκηνοθετημένες δίκες της Μόσχας.Εγω κρατάω κάποια σημαντικά έχω τις δικές μου αναφορές σε σοσιαλιστικά κινήματα και λαϊκά κινήματα όχι κατά ανάγκη μόνο μαρξιστικά βλέπε Ιράν, Μπάαθ κλπ αλλά κοιτάμε το τώρα.Το τώρα που η αριστερά συνολικά είναι εγκλωβισμένη σε ένα ευρώ κεντρικό μικρόκοσμο απόμακρη από τον λαό και την πατρίδα.Εδω τι κάνουμε.Θελω να τελειώσει εδώ η συζήτηση.Αυτος είμαι και δεν πρόκειται να αλλάξω όπως και σεις αλλοστε.Και μην φοβάστε δεν ξαναγράφω στο σάιτ σας ας γράφουν μόνο τροτσκιστές.Τι να πω έκανα μια προσπάθεια αλλά βλέπω μια οργανωμένη επίθεση.Δεν πρόκειται να ξαναγράψω τίποτα σε κανέναν.Καλημερα.Ουτε γραμμή πίσω.Σταθερα σοσιαλιστικά αντιιμπεριαλιστικα και αριστερά.Δεν πρόκειται σε κανέναν να κάνω το χατίρι να "μετανοήσω".

[Επισκέπτης]

Συγγνώμη που μπήκα σφήνα στην παρέα σας, αλλά μην ανησυχείτε ότι "ζημιά " κάνω στο τραπέζι θα την πληρώσω, μακριά από εμένα οι τζαμπατζήδες. Ανένταχτε είμαι ο επισκέπτης που διάβαζε την συνομιλία και έγραψε ακριβώς από πάνω σου για τον σταλινισμό, για να συστηθούμε.

Εσυ μίλησες για αυτές τις τρείς τάσεις που υποστηρίζεις και οφείλεις να διαβάσεις όσα γράφονται και αφορούν αυτές τις τάσεις, πως να το κάνουμε τώρα;
Τι ακριβώς θες όταν λες οτι δεν θα απολογείσαι εσύ για αυτές τις τάσεις και ειδικά τον σταλινισμό; Να σε εξαγνίσουμε στα νερά του Ιορδάνη; Και να θέλαμε δεν μπορούμε γιατί τελεί υπό κατάληψη από τους σιονιστές ναζί εβραίους. Εχει εκτελέσει εξουσία ο σταλινισμός όπως και να το κάνουμε. Επίσης δεν λε΄ς τπτ για την Βάρκιζα μέχρι σήμερα, όπως δεν μας λες για την περίοδο Σημίτη μέχρι και του Ανδρουλάκη στο σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ. Ότι σε βολεύει θες να μιλάμε;

Παμε λοιπόν στο σήμερα, για να σου κανω το χατίρι. Η Ρωσία ξαναλές οτι είναι καπιταλιστική. Ο πουτιν δίνει τα τελευταία χρόνια τετοια ποσά στις οικογένειες των Ρωσων για να γίνουν πολυμελείς που ούτε το φαντάζεσαι. Το κράτος έχει δημιουργήσει παιδικούς σταθμούς και σχολεία μέχρι και για τους κατοίκους πέριξ του βόρειου Πόλου. Δεν υπάρχει άστεγος πουθενά, και δεν πεινάει κανένας ούτε στερείται φαρμακευτικής περίθαλψης κανένας πολίτης. Και όταν λέω πολίτης λέω και για τα όμορα κράτη που εντάχτηκαν πρόσφατα στην Ομοσπονδία. Πήγαινε να δεις την Τσετσενία, και πές μου αν η πρωτεύουσά της έχει καμία σχέση με δυτική πόλη. Δεν σου μιλάω για την Μόσχα που εμπιστεύτηκα πρόσφατα. Όλα αυτά μου θυμίζουν τις δυτικές καπιταλιστικές μητροπόλεις όπως το Λονδίνο, Το Παρίσι, το Μόναχο, και την Ν.Υ. Ο Πούτιν μπορεί να στρίψει δεξιά ;, όχι δεν μπορεί πλέον με 5 εκ πολίτες να εναλλάσσονται στα μέτωπα, και την πίεση απο παντού να είναι σαν μέγγενη. Μπορεί να στρίψει κι άλλο αριστερά; Εχει πολύ ακόμα, και όσο η Δύση τον πιέζει τόσο θα στρίβει, και όταν ο πόλεμος τελειώσει, θα στρίψει ακόμα πιό πολύ. Λες ότι ο Πούτιν πατά σε δύο βάρκες.
Ας δούμε εσένα:
Λές -Κατα δεύτερο ποτέ μου δεν εκρυψα από γνωστούς και φίλους και σε σένα που με ξέρεις, το σταλινικό και μαοικο παρελθόν μου. και μετά λές -.Ξερουμε πολύ καλά τί έγινε ή τι δεν έγινε στη περίοδο που περιγράφεις και δεν με ενδιαφέρει να απολογηθω για το σταλινισμό.Μιληστε με κάποιον σταλινικό ή του ΚΚΕ ή του ΚΚΕ μλ μλκκε κλπ δεν με αφορά.
Και μετά λές πάλι-Δεν απολογουμαι ούτε για τον Στάλιν ούτε για τον Τρότσκι, ούτε για την Κροστανδη Ταμποφ κλπ ούτε για τις σκηνοθετημένες δίκες της Μόσχας.(Για τον Τρότσκι ποιός σου ζήτησε να απολογήθείς;)

Αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι όλοι προσπαθούν να σου πουν και εγώ μαζί , είναι ότι ο σοσιαλισμός που ονειρευεσαι έχει συγκεκριμένο μονοπάτι ανάκτησης...και εσύ έχεις πάρει λάθος μονοπάτι. Αν δεν θες να απολογηθείς για σταλινισμός, μαοϊσμό πασοκ να τα φήνουμε αρχής εξαρχής απέξω. Εδω μιλάμε για τον Τροτσκισμό και δεν το κρύβουμε ξεύρεις, και φυσικά πουθενά στην ιστορία ο Τρότσκι δεν έπεσε πολιτικά έξω. Και την περίοδο 1917-24 που η εργατική ανάσταση μας επισκέφθηκε, ο Τρότσκι ήταν στην κορυφή της πυραμίδας (εργατικά, πολιτικά, κοινωνικά, ιστορικά)και ο Στάλιν ήταν ο "φραπες" με τον "χασάπη" μαζί όπως πολύ σωστά είπε κάποιος παραπάνω. Για να μιλήσουμε λοιπόν για το σήμερα πρέπει να υπάρχει σύγκλιση για να μην έχουμε τα λάθη του παρελθόντος, και όπως στην ΕΣΣΔ με τον Στάλιν, έτσι και στην Ελλάδα με την Βάρκιζα. Το μονοπάτι για την σοσιαλιστική ανάταση σου είναι ένα και είναι το ίδιο με την κομμουνιστική εργατική επικράτηση σε όλα τα κράτη. Η ακολουθείς ή πας από τον βάλτο, υπάρχει και η άσφαλτος αλλά έχει διόδια...

[Obelix]

Γίνεται μια συζήτηση σε ένα site που πρεσβεύει τον ελεύθερο, ισότιμο και με ΑΜΟΙΒΑΙΟ ΣΕΒΑΣΜΟ, διάλογο.
Λέει ο Συνομιλητής Α.

[Επισκ Β]

Δεν έχεις άδικο...απλά ο ανένταχτος τα έχει μπερδεμένα στο μυαλό του και την μια τα λέει έτσι και μετά αλλιώς. Ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουν γίνει ροζ ένα πράγμα. Αλλά μια προσπάθεια να τα ξεδιαλύνει αξίζει τον κόπο, αλλά μόνο μια...αυτή δόθηκε νομίζω πολλές φορές και δεν έχει νόημα να δοθεί ακόμη μια. Βάζει ταμπέλες στο site και στους αναγνώστες, βάζει ταμπέλες και στον ίδιο, και χάνει τον στόχο. Ας κλείσει λοιπόν το post να μην κατρακυλήσουμε ακόμα πιο κάτω.

[τρελα πουλαει]

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ipa-eksapelysan-aeroporika-pligmata-sti-nigiria-kata-tou-islamikou-kratous-os-apantisi-stin-sfagi-xristianon/
Απο σπονσορας των τζιχαντιστων στη Συρια προστατης των χριστιανων στη Νιγηρία ο Τραμπ.Προφανώς δεν πρεπει να τον κρινουμε με ιδεολογικους ορους αλλα σαν εναν μπιζνεσμαν που ενίοτε προστατευει τα συμφεροντα των ΗΠΑ με κυνικό κ ενιοτε κοντοφθαλμο τροπο

[εισβολη]

Βενεζουέλα: Εκρήξεις στο Καράκας - Εντολή Τραμπ για επίθεση στη Βενεζουέλα, ο Μαδούρο κήρυξε τη χώρα του σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης https://www.newsit.gr/kosmos/venezouela-ekrikseis-sto-karakas-entoli-tramp-gia-epithesi-sti-venezouela-o-madouro-kirykse-ti-xora-tou-se-katastasi-ektaktis-anagkis/4565020/
Ο Τραμπ προφανώς δεν ειναι ειρηνοποιος απλα προσπαθει να κλεισει το ουκρανικο για να καθαρισει αυτο που θεωρει αυλή του για αυτο επιτεθηκε στη βενεζουελα .Ισως κ να δινει κ λιγο ουκρανια παραπανω στον πουτιν για να τον αφησει πιο ανετα να καταλαβει μια μεγαλη χωρα που μαλιστα παραγει κ πετρελαιο...

[Obelix]