patari.org

[αόματος]

Ευσωμούλη , νομίζεις πως λόγο αποκριάς θα σε αφήσουμε έτσι,

τσάκο και μια ομαδική παραίτηση Πυρήνα σήμερα.

Αύριο λόγω λαγάνας μπορεί και να μην σε στεναχωρήσουμε , αν και ποτέ δεν καταλάβαμε πως συνδιάζεις μισό κιλό μερέντα με 4 λαγάνες, αλλά αυτά τα αναλύεις μια χαρά !

που σαι , όταν γεμίσεις πάλι το ταξί, ξέρεις εσύ. Βιβλίο, περιοδείες να χουμε να τρώμε και να πίνουμε και μολις στριμωχτείς ξαναδιώχνεις μερικους και πάλι από την αρχή την κούρσα.

Christo Triarchis
13 hrs ·

ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΡΙΠΛΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.
ΠΥΡΗΝΑΣ ΙΛΙΟΥ - ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ - ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Με βάση Απόφαση Συνέλευσης των Μελών, της 24-2-2016 και σημερινή κοινοποίηση των Πρακτικών της εν λόγω, σε όλες και όλους τους νυν και πρώην πλέον συναγωνιστές....

Παρατήθεται απόσπασμα των Πρακτικών:

"...Ε.ΠΑ.Μ. - ΠΥΡΗΝΑΣ ΙΛΙΟΥ - ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ - ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

24 Φεβρουαρίου 2016

Στην σημερινή συνεδρίαση και λόγω της κρισιμότητας του θέματος έλαβαν τον λόγο με την σειρά όλοι οι συναγωνιστές. Ακολούθησαν δευτερολογίες και στη συνέχεια διάλογος σε βάθος.

Κοινή διαπίστωση η οριστική πλέον μετάλλαξη της πάλαι ποτέ οριζόντιας και δημοκρατικής μας οργάνωσης σε μια πυραμιδικού και ολιγαρχικού τύπου οργάνωση υπό την ηγεσία μιας μικρής και μόνιμης, «πεφωτισμένης» ηγετικής ομάδας. Μετά από εξαντλητικό διάλογο καταλήξαμε ομόφωνα ότι δεν υπάρχουν βάσιμες ελπίδες επιστροφής του Ε.ΠΑ.Μ. στην αρχική του μορφή, όπως την καθόριζαν τα ιδρυτικά του κείμενα (ιδρυτική διακήρυξη, πρώτο καταστατικό, «Τι είναι και τι θέλει το Ε.ΠΑ.Μ.;») και ως εκ τούτου ότι η περαιτέρω παραμονή μας θα σημαίνει μόνο χάσιμο χρόνου σε μια οργάνωση που διχάζει, απωθεί και συρρικνώνεται αντί να έλκει, να ενώνει και να εξαπλώνεται βαθιά, παντού μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας όσο πιο δυνατά, αποφασιστικά και αποδοτικά μπορούμε, μέσα στον λαό ως απλοί συμπολίτες του, ξαναβρίσκοντας όλους τους φίλους και συναγωνιστές που αποχώρησαν πολύ ενωρίτερα, απογοητευμένοι τότε από το ύφος, την εικόνα και την συμπεριφορά της ηγεσίας, αλλά και την αναποτελεσματικότητα συνολικά του Ε.ΠΑ.Μ.

Αποχώρηση δήλωσαν όλα τα παρόντα 11 μέλη του πυρήνα, και 1 ενας φιλος,.. άμεση τα 9 εξ αυτών και υπό προθεσμία ολίγων ημερών
οι... κλπ..."

Λυπάμαι πολυ που θα το πω, και λυπάμαι γιατι ημουν κι εγω απο την αρχή του στο Ε.ΠΑ.Μ. μέχρι προχθές...

Αλλα θα πρέπει να πω οτι σχετικά με τους Αποχωρησαντες παραπανω, οι 14 στους 15 ηταν μέλη και 6 Φιλοι, σύνολο 21 Και οι 6 Φιλοι ειναι ολοι πρωην Μέλη....

Γνωριζω οτι πρωην Συναγωνιστές στεναχωριουνται και το Κατανοώ 100% αλλά θέματα οπως αυτα ΠΡΕΠΕΙ να γνωρίζει ο κοσμος!

[αόματος]

Εύσωμε, δεν μας αφήνεις ν'αγιάσουμε, είπαμε μια μέρα να κάτσουμε, να πετάξουμε αετό , μα η βροχή δεν μας κάνει τη χάρη. Ε, ας πετάξουμε καμμιά παραίτηση μιας και εδω και πολύ καιρό δεν βρέχει , σας φτύνουν κακομοίρη


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ

Η παρωδία του 4ου Συνεδρίου, η χειραγώγηση των συνέδρων από τον νυν Γ.Γ, ο εκβιασμός του σώματος με την καθιερωμένη παραίτησή του, θεατρικό δρώμενο σε κάθε συνέδριο, ο θρασύτατος σε προστακτική έγκλιση διατυπωμένος Πολιτικός Σχεδιασμός, και το κατάπτυστο κείμενο , απάντηση της Π.Γ στην παραίτηση μέλους της από το όργανο, είναι χαρακτηριστικά πλέον του μεταλλαγμένου Ε.ΠΑ.Μ ερήμην των μελών του.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο είναι πλέον το κόμμα μίας αυτόκλητης ηγεσίας με το ήθος αδίστακτων καιροσκόπων και την κενοδοξία κομματικών αυλικών. Χαρακτηριστικό του ήθους αυτού αποτελεί η αισχρή ενέργεια της δημοσιοποίησης ιδιωτικής επιστολής συναγωνιστή με προσωπικά δεδομένα.
Δεν εκπλήσσομαι η δύναμη ελκύει πάντα ανθρώπους με χαμηλή ηθική !

Αποχωρώ από αυτό το μόρφωμα απελευθερωμένη από τον συναισθηματισμό που με κράταγε στο μέτωπο, καθώς αρνιόμουν να αποδεχτώ αυτό που μεθοδεύονταν από το 1ο Συνέδριο από τα ίδια πάντα άτομα. Η ιδρυτική διακήρυξη του Ε.ΠΑ.Μ , η αγνή και γενναία προσφορά ανθρώπων αγωνιστών που στρατεύτηκαν στα προτάγματα του, προτάγματα που δεν είναι πνευματική ιδιοκτησία κανενός, όλα αυτά ήταν ο δεσμός που με ένωνε με το μέτωπο.

Όταν όμως ο δεσμός έρχεται σε αντίθεση με την συνείδησή σου, τότε ο δεσμός γίνεται δεσμά!

Καταλογίζω στα ίδια άτομα που αλλοίωσαν σταδιακά και μεθοδευμένα το Ε.ΠΑ.Μ της ιδρυτικής , την αποτυχία του μετώπου που έπρεπε τώρα να έχει γιγαντωθεί.

Αναγνωρίζω όμως στους ίδιους την ικανότητα να χρησιμοποιούν την αγνή προθέσεων βάση του Ε.ΠΑ.Μ ως το απαραίτητο εκείνο πλήθος, χάρις στο οποίο θα μπορούν οι ίδιοι να ξεχωρίσουν ,ώστε να παίξουν τον ρόλο που η μεγαλομανία τους υπαγορεύει και σκηνοθετεί, για την τραγική ιστορία που γράφεται τώρα στην πατρίδα μας.

Σέβομαι την άποψη των μελών που παραμένουν σε ένα ηγετικό κόμμα γνωρίζοντας την άδολη και ανυστερόβουλη επιλογή τους. παρά την καταφανή διαφορά μεταξύ ηγέτη και απόλυτου μονάρχη.

Συμμερίζομαι τα πικρά συναισθήματα των συναγωνιστών μου που τον τελευταίο καιρό αποχωρούν και ανάμεσά τους μέλη με ανεκτίμητη προσφορά, των οποίων η εντιμότητα και το ήθος , διαπιστωμένο από όλη τη βάση του ΕΠΑΜ, επιβεβαιώνεται από το μένος της ηγεσίας.

Τέλος, εύχομαι σε όλα τα μέλη των πυρήνων , και τα νυν και τα πρώην, καλή αντάμωση στο μέτωπο της απελευθέρωσης από κατακτητές από δυνάστες και από είδωλα.

Χρύσα Βαρθολομαίου
πρώην μέλος του πυρήνα Μοσχάτου-Ταύρου

[αόματος]

Εύσωμε, σήμερα σε παίζουμε εντός έδρας, στο τριώροφο σου στη Γλυφάδα, λαικέ μου αγωνιστή !


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ

Argiri Bervanaki


Αποχωρώ από μέλος και φίλος του Ενιαίου Παλαιικού Μετώπου (ΕΠΑΜ)
Στο ΕΠΑΜ με οδήγησαν να εν ταχθώ και να οργανωθώ τα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα της χώρας μου, χωρίς να έχω καμιά προηγούμενη πολιτική εμπειρία, με μοναδικό οδηγό τα προτάγματα του μετώπου για πραγματική δημοκρατία, ολική ανατροπή του σάπιου πολιτικού κατεστημένου και για αλληλεγγύη. Νόμιζα ότι πρόκειται για μια οργάνωση δίχως αρχηγούς και οδηγητές, αλλά με ανεξάρτητους και ελεύθερους ανθρώπους. Όμως η πράξη απέδειξε το αντίθετο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Καζάκης χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του και το πραγματικό χάρισμα που έχει να εκλαϊκεύει πολύπλοκα πολιτικά και οικονομικά ζητήματα, ασκεί εξουσία και χειραγωγεί τα μέλη του Μετώπου.

Μετά από 2,5 χρόνια ένταξής μου, δυστυχώς ήρθε η απογοήτευση. Τόσο μέσα από τις εσωτερικές διαδικασίες του «Μετώπου», όσο και μέσα από την προσωπική μου εμπειρία, κατάλαβα ότι το ΕΠΑΜ που ονειρεύτηκα και ονειρευτήκαμε πολλοί είναι μόνο λόγια. Ότι η ηγεσία του μαζεύει στην προίκα της τους αγώνες μας, ρίχνοντας στον καιάδα με κάθε πρώτη ευκαιρία τους αγωνιστές που ασκούν κριτική και διατυπώνουν διαφορετικές απόψεις. Τρανταχτό παράδειγμα η επίθεση του Δ. Καζάκη εναντίον του συναγωνιστή και μέλους του ίδιου πυρήνα του ΕΠΑΜ όπου ήμουν και εγώ ενταγμένη, Σταύρου Κατσούλη, Stavros Katsoulis με χαρακτηρισμούς και υπονοούμενα που δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους που θέλουν να λένε ότι παλεύουν για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά. Εδώ δεν του γλύτωσαν άνθρωποι – σύμβολα.

Αγαπημένη του συνήθεια να ρίχνει λάσπη σε όσους αντιγνωμούν. Κρίμα, γιατί ο τόπος μας είναι γεμάτος από αναχώματα που καταλήγουν σε δεκανίκια. Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να ιδιοποιούνται τις ιδέες, να κρατάνε τα ευαγγέλια και να καθοδηγούν τον κόσμο πλανώντας τον.
Και όσον αφορά το θέμα της Αλληλεγγύης, που θεωρούσα αυτονόητη μέσα στο Μέτωπο, και εκεί απογοητεύτηκα πικρά. Δεν νοείται συναγωνιστές, αλλά και ο ίδιος ο Γ.Γ. Δημήτρης Καζάκης, να κλείνουν τα μάτια και να αποστασιοποιούνται στην αδικία, να μην μπαίνουν καν στον κόπο να την ερευνούν, αλλά να αδιαφορούν εκφράζοντας την άποψη (όπως μου δήλωσε συναγωνιστής στον πυρήνα μου και τώρα εξέχον διορισμένο στέλεχος στην Ο.Γ.) ότι «ναι, εντάξει, μαζί στον αγώνα αλλά εάν έχεις προβλήματα, είναι δικό σου, προσωπικό θέμα και λύσε το μόνη σου» ανοχή στην αδικία γιατί ο σκοπός είναι αλλού.

Ευτυχώς είχα την τύχη να γνωρίσω ανθρώπους που σέβομαι και εκτιμώ, με τους οποίους είμαι σίγουρη πως θα βρεθούμε όλοι μαζί στους αγώνες για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα. Κρατάω τα προτάγματα, την ιδρυτική διακήρυξη και το αγωνιστικό πνεύμα του Μετώπου όπως το βίωσα στα μέλη και τους πυρήνες του.

Για όλα τα παραπάνω αποχωρώ από το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) δηλώνοντας ότι δεν θέλω να έχω ούτε την ιδιότητα του μέλους αλλά ούτε και του φίλου.

Αργυρή Μπερβανάκη

Πρώην μέλος του πυρήνα Γλυφάδας Ελληνικό του ΕΠΑΜ

[Επισκέπτης]

Εύσωμε δεν βρέχει πια, μόνο φτύνουν

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΜ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΑΡΩΝΗ-
ΙΛΙΟΝ

Συναγωνιστές.

Προέρχομαι από αριστερή αγροτική οικογένεια με αντιστασιακό πατέρα ο οποίος με έμαθε από νωρίς να ενδιαφέρομαι για τα κοινά και να μην «βολεύω» τον εαυτό μου μέσα από κομματικές λίστες. Όταν τα μαύρα σύννεφα της κρίσης σκέπασαν τον τόπο μου, αναστατώνοντας τη ζωή μας και σπρώχνοντας χιλιάδες απελπισμένους συμπολίτες μας στην αυτοκτονία, ένοιωσα την ευθύνη που μου αναλογούσε ως πολίτη, πατριώτη και πατέρα.

Η ανάγκη μου για δράση, με οδήγησε αρχικά στην ενημέρωση (κάπου εκεί πληροφορήθηκα τι είναι το μνημόνιο και τι μας περιμένει αν δεν ξυπνήσουμε από έναν τύπο σε κάποιο Κρητικό κανάλι –Καζάκης, οικονομολόγος έμαθα αργότερα ότι τον έλεγαν). Άρχισα να κατεβαίνω στο Σύνταγμα, να διαδηλώνω ως «αγανακτισμένος» κι εγώ, να παρακολουθώ τις συνελεύσεις στην «κάτω πλατεία».

Η ελπίδα ότι βρήκα αυτό που έψαχνα γεννήθηκε μέσα μου, όταν κάποιος φίλος και αργότερα συναγωνιστής μου μίλησε για το ΕΠΑΜ.

Η Ιδρυτική Διακήρυξη και τα πέντε προτάγματά του μίλησαν στην ψυχή μου, γιατί για μένα ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία να συμμετέχω στη δημιουργία ενός Μετώπου που στόχο του θα είχε να ενώσει το λαό, οδηγώντας τον στην συνειδητή απόφασή του να σώσει ο ίδιος την πατρίδα του και να επαναφέρει τη Δημοκρατία στον τόπο που τη γέννησε.
Για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή μου, βίωνα τη δημοκρατία στην πράξη, μέσα στο πυρήνα μου, το ζωντανό κύτταρο του μετώπου. Στις συνελεύσεις μας, όλοι είχαμε λόγο, κανένας δεν έμενε στην απ’ έξω, όλοι ίσοι αλλά και τόσο ωραία διαφορετικοί. Συζητούσαμε, ασκούμασταν στο να παράγουμε πολιτική σκέψη, παίρναμε αποφάσεις, σχεδιάζαμε δράσεις.

Η αγωνία μας μεγάλη στο να μας μάθει ο κόσμος, ο Δήμος μας, η γειτονιά μας. Και να οι πορείες μας στις γειτονιές με ντουντούκες και συνθήματα, και να οι αφισοκολλήσεις . Μαθαίναμε, μεγάλοι άνθρωποι, να μη φοβόμαστε ούτε τα χημικά, ούτε τα μάτ στις κεντρικές μας διαδηλώσεις.
Στο πρώτο μας Συνέδριο, το Μέτωπο αριθμούσε αρκετές χιλιάδες και ήμουν σίγουρος, όχι μόνο εγώ, πως στα επόμενα, δεν θα μας έφταναν τα θέατρα για να παίρνουμε τις αποφάσεις μας και να χαράζουμε πορεία.
Με αρκετό προβληματισμό στους πυρήνες, δεχτήκαμε την απόφαση ότι θα έπρεπε το Μέτωπο να πάρει τη μορφή κόμματος «για νομική κυρίως κάλυψη».

Η απειρία μας (?) φάνηκε στη συμμετοχή μας στις εκλογές του ’12 (συνεργασία με Παπαθεμελή). Η απόφασή μας να συμμετέχουμε στις Ευρωεκλογές ήταν και αυτή κατά τη γνώμη μου άστοχη, αφού η στόχευση θα έπρεπε να ήταν οι Δημοτικές. Στον πυρήνα μου, με στοχευόμενες δράσεις μπορέσαμε να γνωριστούμε με τις τοπικές δυνάμεις στο πλαίσιο δημιουργίας συμμαχιών - ως ΕΠΑΜ συμμετείχα στις Δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τη Δημοτική Κίνηση : Αριστερό Σχήμα Ιλίου με σκοπό να βοηθήσω στη συσπείρωση και στην ενότητα ώστε και ο καχύποπτος, και όχι άδικα, πολίτης να λάβει το μήνυμα πως «η ισχύς εν τη ενώσει». Αυτή η κίνηση μας έδωσε το πλεονέκτημα της συνεργασίας με συλλογικότητες και κομματικούς φορείς σε κοινές δράσεις κατά των πλειστηριασμών, κάτι που κρατήσαμε ως ΕΠΑΜ Ιλίου και κρατάμε ακόμα δεκαεπτά ολόκληρους μήνες, κάνοντας γνωστό το Μέτωπο στο Πανελλήνιο.

Δυστυχώς τα σύννεφα (της διχόνοιας; της καχυποψίας ; της καρεκλοκενταυροϊωσης; ) άρχισαν να σκιάζουν και το Κίνημα.
Το Μέτωπο άρχισε να φυλλοροεί, χάνοντας αξιόλογα μέλη του, το ένα μετά το άλλο, χωρίς τις περισσότερες φορές οι πυρήνες να γνωρίζουν την αιτία.

Σημαντικές κεντρικές δράσεις, όχι μόνο δεν προχώρησαν αλλά ούτε αντικαταστάθηκαν με άλλες της ίδιας βαρύτητας (Θαλλείν, Ομάδα αιμοδοσίας, ΕΜΙΑΛ ). Δράσεις που θα ανακούφιζαν τον κόσμο ενισχύοντας την αλληλεγγύη στην πράξη και παραδειγματίζοντας την κοινωνία.
Πυρήνες αντί να πολλαπλασιάζονται, παραιτούνταν (π.χ. Περιστερίου, Πετρουπόλεως ). Συναγωνιστές λοιδορούνταν δημόσια από τον ίδιο τον Δημήτρη Καζάκη, μέσω του e-roi, ως ¡’πεμπτοφαλαγγίτες’’, ¡’σπυριά του φασισμού’’, ¡’εγκάθετοι’’ και ¡’πράκτορες’’.

Συμφωνίες και συνεργασίες δεν προχωρούσαν, ακυρώνονταν πάντα από τους άλλους.

Η πολυπόθητη ενότητα του λαού έγινε όνειρο θερινής νυκτός αφού και η ρητορική πλέον της επίσημης φωνής του ΕΠΑΜ αλλά και πολλών συναγωνιστών παρουσιάζεται διχαστική και χλευαστική αρκετές φορές. Φυσικά το σαράκι της διχόνοιας πέρασε και στο εσωτερικό μας με τα γνωστά <<ξεκατινιάσματα>> και στον Πολιτικό Διάλογο ( πχ, επιστολή Κουμαρέλα για το ελεγκτικό στην υπόθεση Κουμαρέλα- Χαρτάλου) και στο διαδίκτυο ακόμη και από μέλη που υιοθέτησαν την λογική προπηλακίζουμε ό,τι είναι διαφορετικό από εμάς.

Φυσικά το ΕΠΑΜ απέτυχε 5 χρόνια τώρα να εμπνεύσει και να προσελκύσει νέους ανθρώπους , αντί αυτού χάνει και τους ελάχιστους.
Τέλος ο ρόλος των πυρήνων - στην συνδιαμόρφωση της πολιτικής και του οργανωτικού σχεδιασμού του Μετώπου - άρχισε να αποδυναμώνεται ολοένα και περισσότερο, από το τέταρτο συνέδριο και μετά. Το καταστατικό δικαίωμα πυρήνων για έκτακτο συνέδριο (προτάσεις Σύρου, Καλαμάτας και Ιλίου) απαξιώθηκε και προσπεράστηκε από την ΠΓ.

Ο πολιτικός σχεδιασμός επιβλήθηκε στους πυρήνες παρά την απόφαση του Συνεδρίου για διαβούλευση. Μάλιστα σύσσωμη η ΠΓ με εξαίρεση τον πρέσβη Χρυσανθόπουλο σε ενημέρωση του πυρήνα μου, κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας, ισχυρίστηκε, περνώντας μας μάλλον για μικρόνοες, πως «δεν καταλάβαμε σωστά» και ότι ο «Πολιτικός Σχεδιασμός» είχε έρθει για διαβούλευση στους πυρήνες. Φυσικά δεν θα αναλύσω εγώ το σκεπτικό και το ύφος του κειμένου, καθώς άλλοι συναγωνιστές με κοφτερή πένα το έχουν αποδομήσει παράγραφο, παράγραφο ως απαράδεκτη πρόταση που κανένα γνήσιο ΕΠΑΜίτη δεν θα έπρεπε να αντιπροσωπεύει, άποψη που με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.

Η ΠΓ του Τέταρτου Συνεδρίου κατόρθωσε να μετατρέψει το ΕΠΑΜ σε ένα ακόμα ψηφοθηρικό προσωποπαγές κόμμα μακριά από την ιδρυτική του διακήρυξη. Αψηφώντας καταστατικό και συνεδριακές αποφάσεις το ΕΠΑΜ – ΕΠΑΚ σαν άλλος Κρόνος κατασπαράζει όσα από τα παιδιά του διαφωνούν, αδιαφορώντας για τις τόσες παραιτήσεις ιδρυτικών στελεχών, παλιών μελών και μάχιμων συναγωνιστών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, με λύπη μου αλλά καθαρή τη συνείδηση πήρα κι εγώ την απόφαση να αποχωρήσω - κλείνοντας ως τελευταίος την πόρτα του πυρήνα μου - από μέλος και φίλος του ΕΠΑΜ όχι όμως και από τον όρκο που έχω δώσει στον εαυτό μου πως όσο ζω και αναπνέω θα εξακολουθήσω να αγωνίζομαι πλάι σε συναγωνιστές με κοινό όραμα για το δίκαιο, την ειρήνη, το δικαίωμα να έχεις πατρίδα, και να ζεις λεύτερος εσύ και οι επόμενες γενιές.

Παναγιώτης Χαρώνης

Πρώην συντονιστής πυρήνα Ιλίου- Αγ. Αναργύρων - Πετρούπολης
Πρώην μέλος του Ελεγκτικού Συμβουλίου

[αόματος]

http://gkanellakis.blogspot.gr/2016/02/blog-post_70.html

Γιώργος Θ.Κανελλάκης

Ο Μητσακλάρας, το γκαζάκι και η παρεούλα στο κούτελο
(Χρονογράφημα) Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα αλαζονικό και μικρό, πολύ μικρό, γκαζάκι. Ας πούμε ο Μητσακλάρας.

Ο Μητσακλάρας είχε για "παρεούλα" κάποια άλλα γκαζάκια. Ας πούμε τον Μητσάρα, τον Αντωνάκη, τον Γιωργάκη και ένα άλλο γκαζάκι με γερμανόφωνο όνομα. Σαν να λέμε τον Γιόχαν. Ή τον Φρίτς. Ή τον Όθωνα τέλος πάντων.

Κάποτε λοιπόν η "παρεούλα" τους έκανε ένα λάθος. Θεώρησε πως όλοι είναι σαν την τενεκεδένια μάπα
τους. Σαθροί, δοτοί ή και χέστες ακόμη, άρχισαν να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους όταν ένιωσαν το πόσο γυμνοί είναι μπροστά στον κόσμο, όπως η σχετική αναφορά στο διήγημα του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν "ο βασιλιάς είναι γυμνός".

Εκεί, πάνω στην φαγούρα του, ο Μητσακλάρας, που δε του έβγαιναν τα κουκιά της μηχανοραφίας, μιας και ο περίγυρος τον είχε πάρει πρέφα, άρχισε να κάνει (με την "παρεούλα" του) απανωτά λάθη, επιθυμώντας να δημιουργήσει εσωστρέφεια. Λάθη που τον έκαναν να φανεί στο περιβάλλον του πως όχι μόνο δεν είναι "ηγετική μορφή" μα, αντιθέτως είναι τενεκές αγάνωτος. Ένας σκουριασμένος τενεκές, παλαιών και ξεπερασμένων εποχών, που εκτίθεται σε κοινή θέα εκτιμώντας πως φοβίζει τον κόσμο με τις κυπατζίδικες του τακτικές, που τις διδάχθηκε εκεί στα ξένα που εργαζόταν για την ανόρθωση χωρών, κρατών (;;;;). Δηλαδή με άλλα λόγια, εκεί που έκανε την εργασία που κάνουν οι κατάπτυστοι υπάνθρωποι Τόμσεν, Βελκουλέσκου κλπ κλπ.

Οι καιροί των αποριών είχαν περάσει, ο κόσμος πλέον δεν έχαφτε την κάθε παπάντζα του κάθε αγύρτη κομπογιαννίτη, οι άρτι αφιχθείσες ακραίες τηλεπερσόνες δεν μπορούσαν να καλύψουν το "τίποτα" και τον πραγματικό σκοπό της σύστασης της παρεούλας και έτσι η "παρεούλα" άρχισε να φέρεται ως ... "εγέρθητι".

Δηλαδή ;
Δηλαδή, με πανικό, τραμπουκισμό, με απειλές κατά πάντων και με προσπάθεια επιβολής τρόμου σε όσους δεν ήταν πειθήνια ... όργανα κέντρων. Μέσα σ όλα τα άλλα, ο Μητσακλάρας άρχισε να κάνει και άλλες ηλιθιότητες. Όπως φερ´ ειπείν να απειλεί τρίτους, απόντες από τις μαζώξεις του, μη σκεπτόμενος με την παρέα των ζώων που τον περίβαλε πως, η Ιστορία τον καταγράφει. Την ίδια ώρα που τον γράφει και ο κόσμος. Εκεί που δεν πιάνει μελάνι !

Αχ βρε Μητσακλάρα μου καλέ, είσαι τόοοοσο γλυκός αλαζόνας που σήμερα θα αρκεστώ στο να φάω μόνο μια γαλατόπιτα καθώς εσύ ... στάζεις μέλι και δε σε πάω, δε θα ασχοληθώ μαζί σου (σήμερα) μιας και έγινες ρόμπα. Πανταχόθεν, που έλεγε και μια γριά που έγνεθε και τραγούδαγε το

https://www.youtube.com/watch?v=z8tUzA7xY98

[από Σ.Ο.]

Κύριοι και κυρίες αν θέλετε να κάνετε μια νέα αρχή και να οικοδομήσετε ένα νέο κίνημα ικανό να αξιοποιήσει τις εμπειρίες σας, κάτι βιώσιμο που θα προσφέρει στην εργατική τάξη και σε εσάς τους ίδιους, το forum patari.οrg είναι στη διάθεση σας. Αν όμως συνεχίσετε να αναμασάτε τα ίδια και τα ίδια όπως κάνετε επί μακρόν χρονικό διάστημα, χωρίς να προχωρήσετε βήμα μπροστά, θα αναγκαστούμε να σας μπλοκάρουμε όπως κάναμε με άλλη πολυαριθμότερη ομάδα του Ε.ΠΑ.Μ στο παρελθόν.

[Γνώστης]

Φίλοι της Σ.Ο. σας λέω με βαθιά επίγνωση της σοβαρότητας όσων λέω όταν υπήρχαν άλλα 5 πατάρια σαν κι αυτό η Ελλάδα θα ήταν ΑΛΛΙΩΣ.

Γιατί εδώ ο κόσμος ΜΙΛΑΕΙ ΑΝΟΙΚΤΑ.

Κι όταν μιλάει ανοικτά ξυπνάει.

Πόσοι ΕΠΑΜίτες το 2011 - 2012 και πόσοι Ραελιανοί (από το 2013 και μετά ΜΟΝΟ Ραελιανοί ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ υπήρχαν εκεί μέσα) ΞΥΠΝΗΣΑΝ χάρη στο πατάρι.
Η μία δημοσίευση εδώ μέσα αφύπνιζε άλλους 20!
Το λιγότερο!
Δεν έχετε από ότι έχω καταλάβει ούτε ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ τι είναι το πατάρι.
Ξυπνήσατε τους ΕΠΑΜίτες.
Ξυπνήσατε μετά τα ραέλια.
Έχετε ξυπνήσει και πολλούς αριστερίζοντες για το ρόλο του Τσίπρα και άλλων παρόμοιων.
Μην σταματάτε. Η πατρίδα σας χρειάζεται.

Ξεσκεπάστε ΟΛΑ τα τσόλια που κοιμίζουν τον κόσμο και τον έχουν καταντήσει σανοφάγο!

[αόματος]

Όπως επισημαίνει κι ο γνώστης, ο ρόλος αυτού εδώ του φόρουμ σε ότι αφορά το ΕΠΑΜ και τους όποιους εγκλωβισμένους ήταν και συνεχίζει να ναι καταλυτικός.

Ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας έχει καταγραφεί εδώ με μαρτυρίες εκατοντάδων διαφορετικών προσώπων και δεκάδες χιλιάδες θεάσεις, πράγμα που μαρτυρά το ενδιαφέρον, ακόμα και τώρα που το brand name ΕΠΑΜ έχει ξεθωριάσει.

Σεβαστή η επιθυμία των ανθρώπων του φόρουμ να γίνει κι ένα βήμα παραπέρα στην κουβέντα. Αλλά προς χάριν τούτου, μη στερήσετε τον ιστορικό χαρακτήρα με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την κατάσταση, τον ρόλο και εν τέλει την όποια συνέχεια του μορφώματος.

Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στο ΕΠΑΜ ήταν και είναι πατριώτες , με μικρή ή καθόλου πρότερη κινηματική πρακτική , ζυμωμένοι εξ ανάγκης , σε έναν στρεβλό κατά τα φαινόμενα χώρο, ίσως και αφελείς και σίγουρα εξαιρετικά απογοητευμένοι.

Θα τους χαρίσουμε βορά στο ΚΚΕ ή τη Χ.Α. ;

---

επιστολή παραίτησης του Ηλία Χ. Αλεξανδρή

Επιτέλους λίγο Οξυγόνο …

Από την πρώτη μέρα του αγώνα που ξεκίνησε τον Μάη του 2010 στις απεργίες και μετά στις πλατείες και στην συνέχεια με το κάλεσμα της ιδρυτικής του ΕΠΑΜ, η απόφαση μου για αντίσταση έγινε στάση ζωής και τα 5 προτάγματα που έδιναν απαντήσεις στις πάγιες προσδοκίες μου για μια καλύτερη ζωή σε μια ελεύθερη πατρίδα, έγιναν και παραμένουν καθημερινός οδηγός μου.

Ακούραστα και αδιάκοπα πρόσφερα με όλες μου τις δυνάμεις – και κάποιες φορές παραπάνω – και με κάθε τρόπο στον κοινό αγώνα μέσα από τις γραμμές του μετώπου, με την τιμή του απλού μέλους, στον πυρήνα μου, στις διαδηλώσεις και στις δράσεις, στο κεντρικό όργανο του ΕΠΑΜ την Πολιτική Γραμματεία, εκλεγμένος στο ΕΣΣ από το 2ο Συνέδριο, ενημερώνοντας καθημερινά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το blog του πυρήνα, με παραγωγή πολυμέσων και ενημερωτικών ταινιών για το blog του πυρήνα που αξιοποιήθηκαν και από τον κεντρικό ιστότοπο του ΕΠΑΜ, με αρθρογραφία μου στο διαδίκτυο επώνυμα και με ψευδώνυμα, με αρθρογραφία στην πολιτική επιθεώρηση ΑΝΑΠΟΔΑ, με την υποψηφιότητα μου στις Βουλευτικές Εκλογές το 2015, με οικονομικές εισφορές και συμμετοχή στις οικονομικές εξορμήσεις, με αφισοκολλήσεις, κατασκευή και ανάρτηση πανό, με επαφές με όλες τις τοπικές συλλογικότητες, με παρεμβάσεις σε Δημοτικά Συμβούλια, με παραγωγή, αναπαραγωγή και διανομή ενημερωτικού υλικού και συζητήσεις με κάθε ευκαιρία με συμπολίτες μου, και άλλα που ίσως δεν θυμάμαι μέσα σε αυτά τα τελευταία 4,5 χρόνια.

Όμως ποτέ δεν διαχώρισα την δράση μου ως μέλος του ΕΠΑΜ από αυτήν της ευθύνης μου λόγω της συμμετοχής μου στο ΕΣΣ και στην Πολιτική Γραμματεία. Για αυτό και συνέχισα να συμμετέχω ανελλιπώς σχεδόν σε όλες τις συνελεύσεις και δράσεις του πυρήνα Αχαρνών – Καματερού, σε όλη την περίοδο που συμμετείχα στο κεντρικό όργανο του ΕΠΑΜ, όσο κι αν αυτό με υποχρέωσε πολλές φορές να ξεπεράσω τα φυσιολογικά ανθρώπινα όρια αντοχής.

Ποτέ δεν αντιμετώπισα την συμμετοχή μου στην ΠΓ ως κάποιου είδους αξίωμα, γιατί για μένα η μεγαλύτερη τιμή μέχρι τώρα ήταν αυτή του μέλους του ΕΠΑΜ με ενεργή πολιτική δράση σε έναν πυρήνα, που πάντα προσπάθησε να κρατήσει ψηλά το πνεύμα του Μετώπου.

Για αυτό άλλωστε, παρότι μετά την θητεία μου στην Π.Γ. προτάθηκα ως υποψήφιος στο 3ο και στο 4ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ, δεν έθεσα υποψηφιότητα. Θεωρούσα και εξακολουθώ να θεωρώ ότι οι θέσεις στο Κεντρικό Όργανο δεν έχουν ονοματεπώνυμα – χωρίς καμία εξαίρεση - και ότι το ΕΠΑΜ διαθέτει (διέθετε ίσως πλέον) πλήθος ικανότατων συναγωνιστών που μπορούσαν και έπρεπε να συμμετέχουν στο Κεντρικό Όργανο. Αφενός μεν για να μην επέρχεται ...
η εξάντληση των ίδιων προσώπων και αφετέρου για να αξιοποιούνται τα προσόντα όλων και να αποκτιέται χρήσιμη πολιτική εμπειρία που στην συνέχεια, με την λήξη της θητείας τους, να μπολιάζει και να αξιοποιείται στους πυρήνες από όπου προέρχονται, πυρήνες που πρέπει να είναι το ζωντανό κύτταρο του Μετώπου και οι πραγματικοί φορείς της πολιτικής δράσης.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ήμουν ένας από αυτούς που ένθερμα χαιρέτισαν την αλλαγή στην σύνθεση της Π.Γ. που προέκυψε από το 3ο Συνέδριο, όχι μόνο ως πολύ ελπιδοφόρα αλλά και γιατί θεωρούσα ότι για πρώτη φορά μετέφερε το μήνυμα ότι το ΕΠΑΜ δεν είναι μια προσωποπαγής οργάνωση – το κόμμα του Καζάκη, όπως πολλές φορές είχα ακούσει να λένε ο Δημήτρης Κυπριώτης και ο Αντώνης Παπαντωνίου την περίοδο της θητείας μου στην Π.Γ.

Όταν ενημερώθηκα την Άνοιξη του 2015 σχετικά με το αίτημα του Τομέα Κρήτης για έκτακτο συνέδριο, δεν μπορούσα να καταλάβω τι συνέβαινε ακριβώς … ωστόσο ακούγοντας την ρητορική σχετικά με την ανάγκη για συνέδριο από τα πρόσωπα που αποτελούν σήμερα την λεγόμενη ηγετική ομάδα, διέβλεψα έναν υπαρκτό κίνδυνο.

Για αυτό και δημοσίευσα το άρθρο μου «Η υπεροχή του Μετώπου» στον Προσυνεδριακό Διάλογο πριν από το 4ο Συνέδριο, όπου είχα καταθέσει τις ανησυχίες μου για την διαφύλαξη του Μετωπικού χαρακτήρα του ΕΠΑΜ σε σύγκριση με τα υπόλοιπα συγκεντρωτικά συστημικά κόμματα της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Εκεί είχα επισημάνει τα εξής : «η υπεροχή του μετώπου και της ενιαίας συλλογικής μας δράσης στην βάση της ενότητας του λαού αποτελεί ένα συγκριτικό μας πλεονέκτημα, που θα πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, ειδικά στις νέες συνθήκες – μετά την επερχόμενη συμφωνία υποταγής - όπου ο λαός μέσα στην απογοήτευσή του θα αντιμετωπίσει με απέχθεια και αποδοκιμασία κάθε τι που θυμίζει τα παραδοσιακά κόμματα του σαθρού κοινοβουλευτισμού της μεταπολίτευσης, όπως η αδιαφάνεια, οι αναδειγμένες ηγεσίες, η επιβολή αποφάσεων χωρίς την δική του άμεση συμμετοχή, η κάθε είδους αναβλητικότητα στην αντιμετώπιση των άμεσων οξυμένων προβλημάτων του, οι υπεκφυγές και η ανειλικρίνεια μέσα από παραπλανητικούς τακτικισμούς.»

Αναγνωρίζω πλέον ότι το σημαντικότερο λάθος που έκανα ήταν το γεγονός ότι δεν είχα διανοηθεί την έκταση που θα μπορούσε να πάρει το πρόβλημα, εξαιτίας της βίαιης αλλαγής της φυσιογνωμίας του ΕΠΑΜ που επέβαλαν με την απόφαση του 4ου Συνεδρίου όσοι θεωρούν και αποκαλούν τους εαυτούς τους ως την λεγόμενη «ιδρυτική» ηγετική ομάδα του ΕΠΑΜ, πρωτίστως οι Δημήτρης Καζάκης, Δημήτρης Κυπριώτης, Όθωνας Κουμαρέλλας και δευτερευόντως οι Γιώργος Γεωργής, Γιώργος Ιεροδιάκονος και Αντώνης Παπαντωνίου, για την στήριξη που παρείχαν στην συνέχεια στην εφαρμογή της απόφασης.

Κι όμως στο 4ο Συνέδριο, με τα μέλη της τωρινής Π.Γ. να απουσιάζουν επιδεικτικά το πρωϊ του Σαββάτου - της προτελευταίας μέρας - και την επομένη μέρα να πρωταγωνιστούν σε μια πρωτοφανή διαδικασία τακτικισμών, θεατρινισμών, εκβιασμών και υποσχέσεων για όλα και σε όλους, η πλειοψηφία πήρε μια απόφαση, που εισηγήθηκε ο Δημήτρης Καζάκης επικαλούμενος τις οικονομικοπολιτικές έκτακτες συνθήκες, η οποία, όχι μόνο αλλοίωσε τον χαρακτήρα της οργάνωσης αλλά έδωσε την ευκαιρία στα μέλη της ΠΓ να επιδοθούν σε ένα όργιο καταπάτησης κάθε αρχής του καταστατικού και των διαδικασιών που εφάρμοζε μέχρι τότε η οργάνωση, καθώς και να ξεπεράσουν κάθε όριο αυταρχικότητας που μπορούσα να διανοηθώ, πέρα από κάθε λογική.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι λεγόμενες έκτακτες οικονομικές συνθήκες έχουν αξιοποιηθεί από το ντόπιο πολιτικό καθεστώς υποτέλειας για την υπαγωγή στο ΔΝΤ τον Μάϊο του 2010, για την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, για την υπογραφή του μεσοπρόθεσμού τον Ιούνιο του 2011 με την χρήση εκατοντάδων ασφυξιογόνων χημικών στην πλατεία Συντάγματος, με την υπογραφή του Μνημονίου 2 στις 12 Φλεβάρη του ’12 με την πιο άγρια επιχείρηση καταστολής σε όλο το κέντρο της Αθήνας και στην συνέχεια, κάθε φορά που, οι σύγχρονοι δυνάστες μας, γκρέμιζαν την Δημοκρατία και παρέδιδαν την Εθνική Κυριαρχία μας.

Οι έκτακτες συνθήκες δηλαδή στην Ελλάδα, μετά το 2009, αποτελούν μια μόνιμη και διαρκή κατάσταση, που αξιοποιήθηκε ως βασική δικαιολογία για τον κατήφορο του εκφασισμού της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στην πατρίδα μας. Αυτές τις έκτακτες συνθήκες αντιπαλεύουμε εξ αρχής με τον αγώνα μας μέσα από το ΕΠΑΜ. Στο 4ο Συνέδριο αυτές οι περίφημες «έκτακτες συνθήκες» χρησιμοποιήθηκαν δυστυχώς ως φόβητρο και μέσο πίεσης για την καταστολή της εφαρμογής του Καταστατικού μας και εντέλει των ίδιων των δημοκρατικών διαδικασιών, όπως τις γνωρίσαμε από την ιδρυτική διακήρυξη μέχρι εκείνη την στιγμή.

Παρόλο όμως που η απόφαση του 4ου Συνεδρίου επιβεβαίωσε τις ανησυχίες μου και την καταψήφισα σηκώνοντας κόκκινη κάρτα, παρέμεινα στο ΕΠΑΜ σεβόμενος την λειτουργία της οργάνωσης και έδωσα την μάχη μέχρι σήμερα με όλες μου τις δυνάμεις.

Τι ακολούθησε όμως την απόφαση του 4ου Συνεδρίου;

Αφού τα μέλη του Κεντρικού Οργάνου μας υποσχέθηκαν νέο πολιτικό σχεδιασμό μέσα σε ένα μήνα, τον οποίο δεν έφεραν εγκαίρως, προφασιζόμενοι ξανά τις «έκτακτες συνθήκες» του Δημοψηφίσματος και των capital controls, αμέσως μετά, χωρίς να ακολουθήσουν καμιά διαδικασία, αποφάσισαν για εκλογικές συνεργασίες με την ΛΑΕ – που τελικά δεν προέκυψαν - και συμμετοχή στις εκλογές. Αμέσως μετά τις εκλογές με το – για τρίτη φορά – κακό εκλογικό αποτέλεσμα, αντί να κάνουν ουσιαστική αυτοκριτική και να παραιτηθούν, αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στην οριζόντια οργάνωση με τον νέο Οργανωτικό Σχεδιασμό που ακύρωνε στην πράξη κάθε διαδικασία του καταστατικού και απαξίωνε εμφαντικά κάθε προηγούμενη εμπειρία από την λειτουργία της οριζόντιας οργάνωσης του ΕΠΑΜ. Επρόκειτο για την επιβολή ενός πυραμιδικού συγκεντρωτικού κομματικού μοντέλου διορισμένων στελεχών, έξω και πέρα από την Ιδρυτική Διακήρυξη, το Καταστατικό αλλά και την υφιστάμενη λειτουργία του ΕΠΑΜ, με τα όποια, ίσως, προβλήματα είχαν εντοπιστεί σε αυτήν.

Ακολούθησαν οι παραιτήσεις από την ΠΓ των συναγωνιστών Γ. Αθανασιάδη και Σ. Κατσούλη, για τις οποίες εξ αρχής θεώρησα ότι οφείλονταν σε αυτή την στάση της πλειοψηφίας των μελών του Κεντρικού Οργάνου. Με έκπληξή μου επίσης πληροφορήθηκα την διάλυση του Τομέα Επικοινωνίας, με απαρχή τηλεφωνική εντολή του ΓΓ για άμεση απομάκρυνση δύο εκ των μελών του.
Διαπιστώνοντας αυτά τα γεγονότα, τοποθετήθηκα δημόσια με νέο άρθρο μου το οποίο δημοσιεύθηκε στον Πολιτικό Διάλογο στις 20 Νοεμβρίου 2015 με τίτλο «Δημοκρατική συμμετοχή : Προûπόθεση για αποτελεσματικήδράση», προειδοποιώντας για τους κινδύνους διάλυσης ή και διάσπασης της οργάνωσης λόγω των αντιδράσεων μελών μας με σημαντική συνεισφορά στην μέχρι τότε πορεία του ΕΠΑΜ.
Χαρακτηριστικά είχα επισημάνει στην κατάληξη του άρθρου ότι : «Η εμπειρία έχει δείξει ότι αυτό που τρέφει και δυναμώνει την οργάνωση του ΕΠΑΜ είναι η πολιτική δράση και η ανοικτές διαδικασίες στην λήψη των αποφάσεων, που επιτρέπουν την συνειδητοποίηση, την εμπιστοσύνη και την ενεργοποίηση των μελών μας. Αντιθέτως κάθε φορά που βιώσαμε αλλαγές που δεν βασίσθηκαν στις ουσιαστικές ανάγκες της οργάνωσης για άπλωμα και βάθεμα της δράσης μαζί και δίπλα στον λαό, το ΕΠΑΜ βρέθηκε να μετρά λιγότερα μέλη, να βιώνει μεγαλύτερη εσωστρέφεια αλλά και να εντείνεται η αδυναμία ενεργοποίησης των δυνάμεων του.»
Δυστυχώς αυτές οι διαπιστώσεις, οι προβληματισμοί και οι φόβοι μου επαληθεύτηκαν πλήρως στην πράξη με την έναρξη εφαρμογής της νέας Οργανωτικής Δομής. Ουσιαστικά η 7μελής Πολιτική Γραμματεία καθορίζει πώς και με ποιους θα λειτουργήσει η οργάνωση, όχι με βάση τα αιτήματα για δράση των πυρήνων αλλά με βάση τους δικούς της σχεδιασμούς και τις αντιλήψεις κοινοβουλευτικού κρετινισμού για το τι αποτελεί πολιτική δράση. Η δε επιλογή των προσώπων γίνεται με διορισμούς συναγωνιστών από το Κεντρικό Όργανο, με εντελώς αδιαφανή και υποκειμενικά κριτήρια και με τον ρόλο των πυρήνων να είναι απλώς γνωμοδοτικός και όχι καθοριστικός.

Την ίδια περίοδο και άλλα σημαντικά άρθρα συναγωνιστών στον Πολιτικό Διάλογο συνεισέφεραν στον προβληματισμό που γεννήθηκε από το κείμενο του νέου Οργανωτικού Σχεδιασμού.

Σε αυτό τον προβληματισμό και στα κείμενα που αναρτήθηκαν στον Πολιτικό Σχεδιασμό φαίνεται ότι προσπάθησε να απαντήσει το άρθρο «Περί πολιτικού σχεδιασμού, προγράμματος και άλλων δαιμονίων…» του Όθωνα Κουμαρέλλα που διατυπώνει για όσους έχουν διαφορετική αντίληψη για τα θέματα δημοκρατικής λειτουργίας στην οργάνωση του ΕΠΑΜ την εξής διχαστική άποψη:

«Χρειάζεται ριζική αναθεώρηση είτε της στοχοθεσίας, αν εκεί είναι το πρόβλημα, είτε της συγκρότησης του πολιτικού υποκειμένου, που καλείται κάθε φορά να ικανοποιήσει την εξ αρχής στοχοθεσία. Κάθε εμπόδιο ή αντίρρηση σε μια τέτοια προσπάθεια, με επίκληση μάλιστα των δημοκρατικών διαδικασιών -που τις περισσότερες φορές είναι στα χαρτιά και δεν λειτουργούν- μόνο προσχηματικά γίνεται και είναι αποκαλυπτική, είτε της έλλειψης κατανόησης του προβλήματος, είτε της προσπάθειας εξυπηρέτησης άγνωστων και ακατανόητων -πολλές φορές- ιδιοτελών επιδιώξεων και σκοπιμοτήτων, είτε συνδυασμός και των δύο.»

Αυτά γράφονται τον Νοέμβριο 2015, όταν δεν έχει κατατεθεί ακόμα απολύτως κανένας Πολιτικός Σχεδιασμός από την Π.Γ. και ουσιαστικά κατασυκοφαντεί, όχι απλά τις απόψεις αλλά τις προθέσεις όσων διαφοροποιούν τη θέση τους και αντιδρούν στην καταστρατήγηση της απόφασης του 4ου Συνεδρίου, που ανέφερε ότι η νέα ΠΓ θα έφερνε σε ένα μήνα προς διαβούλευση στους πυρήνες τον νέο Πολιτικό Σχεδιασμό.

Ο «ενωτικός» λοιπόν Όθωνας Κουμαρέλλας δεν αρκείται μόνο στα παραπάνω που έγραψε αλλά στο τέλος του άρθρου καταλήγει «Τέλος, κάποιοι -λίγοι- θα μείνουν πίσω στην αυτάρκεια και στην «παντογνωσία» τους, να προσπαθούν να ανακαλύψουν την τέλεια «δημοκρατία» και θα «τρώγονται με τα ρούχα τους», ανίκανοι για οτιδήποτε θετικό. Θα μείνουν πίσω σαν βαρίδια και τροχοπέδη του εθνικοαπελευθερωτικού σκοπού μας. Εξ άλλου ο αγώνας μας διεξάγεται εθελοντικά. Κανείς δεν υποχρέωσε κανέναν. Από την αρχή γνωρίζαμε και το διατυπώσαμε καθαρά, ότι δεν θα φτάσουμε όλοι μαζί στο τέλος. Μακάρι, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι να το καταφέρουμε. Αλλά θα νικήσουν αυτοί που θα προχωρήσουν συντεταγμένα και θα στέκονται όρθιοι στο τέλος!»

Για άλλη μια φορά λοιπόν, όσοι διαφωνούν με την ολιγωρία και τις ανεπάρκειες της ΠΓ δεν κρίνονται για τα επιχειρήματά τους αλλά θεωρούνται «ανίκανοι για οτιδήποτε θετικό» και ως «βαρίδια και τροχοπέδη» του αγώνα και - όπως το «διατυπώσανε καθαρά» - «δεν θα φτάσουμε όλοι μαζί στο τέλος» !!!

Αφού εκφράζει προσωπικές απόψεις ο Όθωνας Κουμαρέλλας, γιατί χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό πρόσωπο; Μα φυσικά γιατί πιστεύει ότι εκφράζει τις απόψεις όλης της ΠΓ ! Άλλωστε δεν υπήρξε από την πλευρά της ΠΓ καμία αντίδραση για το γεγονός αυτό.

Εξ’ άλλου, όπως μας λέει, ο αγώνας διεξάγεται εθελοντικά … δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς καλεί όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους να τους … αδειάσει την γωνιά ! Βέβαια, δεν μας εξηγεί εδώ πως συνδυάζεται ο εθελοντικός αγώνας με το δόγμα για πειθαρχία και έλεγχο της οργάνωσης που έφεραν με τον Οργανωτικό Σχεδιασμό, με τον οποίο καλούν τους εθελοντές να λειτουργήσουν σαν κομματικός στρατός υπό τις διαταγές τους.

Όλα αυτά αποτέλεσαν την βάση πάνω στην οποία ήρθε το αίτημα για διεξαγωγή έκτακτου Συνεδρίου από τους πυρήνες Θήρας και Σύρου. Ένα αίτημα που διαβιβάστηκε με καθυστέρηση μιας βδομάδας στην οργάνωση, συνοδευόμενο από το σκεπτικό / ερμηνεία της ΠΓ (διαφορετική - εντελώς τυχαία - από την αντίστοιχη πριν το 4ο Συνέδριο), χωρίς να τεθεί καμία απολύτως διαδικασία ή χρονοδιάγραμμα για την εξέτασή του από τους πυρήνες.

Έτσι στο «χαλαρό» για να μπορέσει η ΠΓ στις 17/1/2016 να αποφανθεί άνετα ότι «ο χρόνος σας τελείωσε», χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση – στρογγυλοποιώντας μάλιστα τον 1,5 μήνα με περίοδο γιορτών σε 2 μήνες, Και αυτό, ενώ ήδη 9 πυρήνες (ανάμεσα τους κι ο πυρήνας Αχαρνών – Καματερού) είχαν συνταχθεί με την πρόταση για έκτακτο συνέδριο και καθαρογράφονταν αποφάσεις και σε άλλους πυρήνες, που τις έστειλαν μεν, αλλά ποτέ δεν ενημερώθηκαν σχετικά με αυτό οι υπόλοιποι πυρήνες και τα μέλη του ΕΠΑΜ.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί εδώ ότι κάποιοι πυρήνες από όσους στήριξαν το αίτημα διεξαγωγής του Έκτακτου Συνεδρίου είχαν στείλει και συνοδευτικά κείμενα με το πολιτικό αιτιολογικό της απόφασης τους, ζητώντας από την ΠΓ να τα διαβιβάσει στους υπόλοιπους πυρήνες, προκειμένου να λάβουν γνώση, πριν προχωρήσουν στην συζήτηση του θέματος για την λήψη απόφασης. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο πυρήνας Ιλίου–Αγίων Αναργύρων–Πετρούπολης που είχε στείλει σχετικό κείμενο, το οποίο ποτέ δεν διαβιβάστηκε, έστω και καθυστερημένα, στους υπόλοιπους πυρήνες. Κανείς μάλλον δεν θα μάθει ποτέ, πόσοι πυρήνες είχαν στείλει τέτοια κείμενα, γιατί πολύ απλά η Π.Γ. έκρινε ότι δεν πρέπει να διαβιβαστούν στους υπόλοιπους πυρήνες του ΕΠΑΜ. Χρησιμοποίησαν την λογοκρισία και την δημιουργία στεγανών προκειμένου να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας διερεύνησης της πρόθεσης του 30% των μελών, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα που αυθαίρετα αποφάσισαν να την διακόψουν, ενώ στην περίπτωση του 4ου Συνεδρίου η έναρξη της προσυνεδριακής διαδικασίας αποφασίστηκε με ποσοστό μικρότερο από 30%.

Η στάση του σ. Τάσου Κώνστα, που αποχώρησε από την Π.Γ. με δημόσια επιστολή, αντιδρώντας ανάμεσα σε άλλα και για τον εμπαιγμό όλης της οριζόντιας οργάνωσης και την καταστρατήγηση του Καταστατικού δια της μεθόδου της «αυθεντικής» ερμηνείας από την ιδρυτική ομάδα στην ΠΓ αποτέλεσε μια φωτεινή παρένθεση εντιμότητας και ευθιξίας.

Όμως, ούτε τα αιτήματα για έκτακτο συνέδριο, ούτε η στάση του συναγωνιστή Κώνστα ήταν αρκετά για να ανακοπεί ο κατήφορος στον οποίο κινείται η λεγόμενη ηγεσία του ΕΠΑΜ και όλοι οι αυλικοί παρατρεχάμενοί της, μερικοί από τους οποίους αποτελούν πραγματικά νέα φυντάνια που, από άφαντοι στις πολιτικές διαδικασίες και ανύπαρκτοι στις κινηματικές δράσεις, βρέθηκαν διορισμένοι και προβεβλημένοι ως στελέχη του ΕΠΑΜ στα ΜΜΕ.

Μάλιστα, στις 26/1/2016, ο Δημήτρης Καζάκης, από το μικρόφωνο του e-roi, κάνοντας ό ίδιος κατάχρηση των μέσων προβολής του μετώπου, εξαπολύει ένα απίστευτο κατηγορητήριο, αυτή την φορά εντός της Οργάνωσης του ΕΠΑΜ και μιλά για πεμπτοφαλαγγίτες και συνταγματικούς, παραλληλίζοντας τον εαυτό του με τον Καποδίστρια. Με γενικόλογες και συκοφαντικές κατηγορίες, λέει για όσους μιλούν για δημοκρατία εντός του ΕΠΑΜ ότι κρύβουν το πιο σκοτεινό πρόσωπο του φασισμού.

Στην συνέχεια, με καθυστέρηση τουλάχιστον 6 μηνών, φτάνει στους πυρήνες ο λεγόμενος Πολιτικός Σχεδιασμός στον οποίο παρουσιάζεται το αποτύπωμα μιας νέας πολιτικής κατάστασης στο ΕΠΑΜ. Ένα κείμενο που έχει τον χαρακτήρα πολιτικού πραξικοπήματος και που ξεπερνά κάθε δικαιοδοσία που μπορεί να ισχυρισθούν οι συντάκτες του ότι έλαβαν με την απόφαση του 4ου Συνεδρίου.

Όλες τις πολιτικές μου διαφωνίες για αυτό τον νέο Πολιτικό Σχεδιασμό τις παράθεσα λεπτομερώς και αναλυτικά, μέσα από τις θεσμοθετημένες και καταστατικά ορθές διαδικασίες, στον πυρήνα μου και στην συνέχεια με το κείμενο μου με τίτλο «Περί Πολιτικού Σχεδιασμού και άλλων «αποστολών ...» στον Πολιτικό Διάλογο του ΕΠΑΜ.

Εκεί χαρακτηριστικά, επαναφέροντας το αίτημα για συνέδριο, είχα γράψει τα εξής: «Τα όποια προβλήματα υπάρχουν δεν μπορούν να λυθούν μέσα από κείμενα με αυταρχικό τόνο και την επιβολή μιας τιμωρητικής γραφειοκρατίας που γίνεται προσπάθεια να εφαρμοσθεί μακριά και πέρα από την Ιδρυτική Διακήρυξη και με κατά συρροή καταστρατήγηση συνολικά του Καταστατικού του Ε.ΠΑ.Μ., αλλά μόνο μέσω ενός ανοικτού δημοκρατικού συνεδρίου. Ενός συνεδρίου του οποίου δεν θα προηγηθούν καθάρσεις και αποβολές από το Μέτωπο όλων των διαφωνούντων, παρόμοιες με τις διασπαστικές πρακτικές που συνηθίζονται στο ΚΚΕ περί εκκαθάρισης γραμμών και ιδεολογικής καθαρότητας.»

Διαβλέποντας τον πολύ σοβαρό και άμεσο πλέον κίνδυνο για την ομαλή λειτουργία και την συνοχή της οργάνωσης, απεύθυνα κάλεσμα στους συναγωνιστές μου να τοποθετηθούν σε όσα έγραφε ο Πολιτικός Σχεδιασμός και να στηρίξουν εκ νέου το αίτημα έκτακτου συνεδρίου. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούσα να προβλέψω ότι τα μέλη της ΠΓ δεν θα αρκούνταν σε όσα περιέγραφαν στο κείμενο του Πολιτικού Σχεδιασμού για την διάλυση πυρήνων, ούτε ότι δεν θα περίμεναν μέχρι το Συνέδριο.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2016, κλιμάκιο της ΠΓ αποτελούμενο από τους Δημήτρη Καζάκη, Δημήτρη Κυπριώτη, Γιώργο Γεωργή και Θέμι Συμβουλόπουλο, συνοδευόμενοι από τον Γρηγόρη Πιερρουτσάκο, επισκέπτονται εσπευσμένα – μετά από ενημέρωση το μεσημέρι της ίδια μέρας - τον πυρήνα Αχαρνών–Καματερού του οποίου είμαι μέλος.

Στην συζήτηση, ως απάντηση στις ενστάσεις μελών του πυρήνα μας και δικών μου, ισχυρίζονται ότι το κείμενο Πολιτικού Σχεδιασμού αποτελεί σχέδιο και ότι όσα γράφει δεν είναι τελικά αλλά ότι είναι σχέδιο κειμένου. Επιμένουν ότι δεν έχουμε καταλάβει καλά τι γράφεται στο κείμενο, αλλά δεν δεσμεύονται σε κανένα σημείο να κάνουν αλλαγές.

Ο Δημήτρης Καζάκης μας λέει ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν διαβάζουμε τα κείμενά τους. Ωστόσο, στις σαφείς επισημάνσεις και παραπομπές στο ίδιο το κείμενο του Πολιτικού Σχεδιασμού που γίνονται από τους συναγωνιστές, η απάντησή του είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε τι γράφει.

Ξαφνικά λοιπόν 19 άνθρωποι - και ειδικά όσον αφορά στο κείμενο του Πολιτικού Σχεδιασμού - έχασαν την δυνατότητά τους να καταλαβαίνουν ελληνικά, να αντιλαμβάνονται τις έννοιες, να εξαγάγουν συμπεράσματα. Εκμεταλλευόμενοι την ιδιότητά τους ως εκλεγμένα μέλη του Κεντρικού Οργάνου δεν διστάζουν να εμπαίζουν κατάμουτρα τα μέλη του πυρήνα, αρκετά από τα οποία δεν μπορούν να αντιδράσουν στην ακατάπαυστη επιτόπια κατήχηση που υποβάλλονται.

Με απαράμιλλο θράσος ο Δημήτρης Κυπριώτης είπε ψέματα για την ύπαρξη μόνο 20 ενεργών πυρήνων μετά το 4ο Συνέδριο και ότι με το «νέο» Οργανωτικό Σχέδιο οι ενεργοί πυρήνες έγιναν 60, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι στην οικονομική εξόρμηση που πραγματοποιήθηκε πριν το 4ο Συνέδριο συμμετείχαν πάνω από 60 πυρήνες. Στην συζήτηση αυτή, ό ίδιος δεν διστάζει να αναφέρει ότι υπάρχουν στην περιοχή μας 20 νέα μέλη του ΕΠΑΜ, των οποίων την ένταξη στην οργάνωση θα διαχειριστούν τα «Κεντρικά». Όσα ισχυρίζονται τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας έχουν στόχο να προσβάλουν και να απαξιώσουν τόσο την διαρκή πολιτική παρουσία όσο και την προσπάθεια του πυρήνα, ούτως ώστε να μειώσουν την αξία της δράσης του στα 5 χρόνια λειτουργίας του, και μέσω ψυχολογικής πίεσης να κάμψουν τις αντιδράσεις των συναγωνιστών στο θέμα του Πολιτικού Σχεδιασμού.

Όλα αυτά σε έναν πυρήνα που οργάνωσε τον Μάϊο του 2015 ομιλία του Δ. Καζάκη με πάνω από 300 άτομα κοινό ! Που είναι από τους λίγους που είναι διαρκώς ταμειακώς εντάξει και συμμετέχει σε όλες τις διαδικασίες του ΕΠΑΜ ανελλιπώς και που έχει την μεγαλύτερη συμμετοχή από τους πυρήνες του Τομέα του.

Η στάση αυτή της Π.Γ. ήταν λογικό να προκαλέσει την πλήρη απογοήτευση των συναγωνιστών που έχουν δώσει σκληρές μάχες για το ΕΠΑΜ σε τοπικό αλλά και σε κεντρικό επίπεδο. Και είναι βέβαιο ότι αυτό προφανώς το αντιλαμβάνεται το κλιμάκιο της ΠΓ αλλά, στο πλαίσιο της «εκκαθάρισης» των γραμμών του «μετώπου» από τους ενοχλητικούς και τα δήθεν βαρίδια, ουδόλως ενδιαφέρεται.

Την επόμενη ημέρα όλοι όσοι είχαμε συμμετάσχει σε αυτή την συνάντηση καταλάβαμε γιατί αυτή έγινε τόσο βιαστικά και πιεστικά.

Στις 3 Φεβρουαρίου 2016 η ΠΓ ξεπερνά κάθε όριο αλαζονείας, αυταρχισμού και παραπλάνησης. Στέλνει στους πυρήνες ένα 20σέλιδο Ενημερωτικό Σημείωμα που αποτελεί μνημείο λιβελογραφίας και το οποίο έχει τίτλο «Η Πολιτική Γραμματεία για την επιστολή παραίτησης του Τάσου Κώνστα και τους όψιμους υπερασπιστές της δημοκρατίας στο Μέτωπο».

Στο κείμενο αυτό δεν διαστρεβλώνονται απλά τα πραγματικά γεγονότα, δεν παραθέτονται μόνο αλληλοσυγκρουόμενα ιδεολογήματα και λογοπλασίες, έτσι ώστε η ΠΓ να έχει πάντα δίκιο, αλλά – το πλέον ανέντιμο - προβάλλονται με γενικευμένο και άνανδρο τρόπο κάθε είδους συκοφαντίες εναντίον όσων έχουν διαφορετική άποψη απ` αυτήν της Π.Γ. Και είναι δειλοί και άνανδροι όσοι συνέταξαν αυτό το κείμενο, γιατί χωρίς καμία απολύτως απόδειξη κάνουν δίκη προθέσεων και καταδικάζουν συναγωνιστές τους, χωρίς να αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα και γεγονότα. Η Π.Γ. του ΕΠΑΜ μέσα από αυτό το κείμενο αναλαμβάνει ως νέα Ιερά Εξέταση να μας διδάξει την ορθή πίστη για την Δημοκρατία και να εξαπολύσει ένα νέο κυνήγι μαγισσών μέσα στο ίδιο το Μέτωπο. Στις «μάγισσες» αυτές – ή μήπως στους ταγματαλήτες ; - ενέταξαν κι εμένα προσωπικά με τις αναφορές τους στο κείμενο κριτικής μου στον Πολιτικό Διάλογο, χωρίς να έχουν την παλικαριά να με κατονομάσουν, όπως έκαναν στην περίπτωση του συναγωνιστή Τάσου Κώνστα.

Όσοι τολμήσουν να με κατηγορήσουν ότι εγκαταλείπω τάχα τον αγώνα, ας διαβάσουν προσεκτικά αυτές τις δύο φράσεις στην τελευταία σελίδα του 20σέλιδου λίβελου, κι ας σκεφτούν πραγματικά ποιοι είναι οι διασπαστές, ποιοι διχάζουν και ποιοι προδίδουν τον αγώνα και τις αρχές του ΕΠΑΜ.

«Καλούμε κάθε επαμίτισα και κάθε επαμίτη να προσηλωθεί στον αγώνα που μαζί δίνουμε και να απομονώσει τους όποιους εκούσιους, ή ακούσιους καλοθελητές.»

«Αποτελεί γέννημα της Ανάγκης των καιρών (το ΕΠΑΜ) και έτσι θα εξακολουθήσει μέχρι να ευοδωθούν τα προτάγματά του και βεβαίως δεν περισσεύει κανείς, αλλά μικρή σημασία έχει ποιοι και πόσοι θα φτάσουμε στο νικηφόρο τέλος.»

Εδώ λοιπόν οι «συναγωνιστές» της ΠΓ προχωρούν ακόμα ένα βήμα παραπέρα στην εσωκομματική αντιπαράθεση, όπως οι ίδιοι την αντιλαμβάνονται. Δεν καλούν όσους έχουν διαφορετική άποψη να αποχωρήσουν (έχει φροντίσει για αυτό ο Όθωνας Κουμαρέλλας στα κείμενά του και ο Δημήτρης Καζάκης στις εκπομπές του στο e-roi) αλλά καλούν τα μέλη του ΕΠΑΜ να απομονώσουν τους «διαφωνούντες» συναγωνιστές τους, τους καλοθελητές! Το αποκορύφωμα του διχασμού και η μήτρα της διάσπασης του ΕΠΑΜ βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την φράση !

Όντως για τους συντάκτες του κειμένου αυτού «βεβαίως δεν περισσεύει κανείς, αλλά μικρή σημασία έχει ποιοι και πόσοι θα φτάσουμε στο νικηφόρο τέλος» αρκεί σε κάθε περίπτωση να έχουν απομονωθεί όλοι οι ενοχλητικοί, ώστε αυτοί να φτάσουν σίγουρα στο «νικηφόρο τέλος», το κοινοβούλιο, την εξουσία και ότι άλλο έχουν στο μυαλό τους.

Για όσους διαβάζουν κείμενα έχει ενδιαφέρον στην φράση αυτή όχι μόνο το ποιοι αλλά το πόσοι! Δηλαδή τι θέλει να μας πει εδώ η ηγετική ομάδα του ΕΠΑΜ, αν όχι ότι δεν την ενδιαφέρει αν το ΕΠΑΜ χάσει δυνάμεις, αρκεί αυτή να φτάσει στο «νικηφόρο τέλος», που προûποθέτει την πλήρη επικράτηση του σχεδίου της με κάθε κόστος;

Για αυτό το λίβελο, στην πρόσφατη επιστολή αποχώρησής του – που δεν δημοσιοποιήθηκε – ο συναγωνιστής μου στον πυρήνα Αχαρνών – Καματερού Παναγιώτης Κατσιάρης (που διετέλεσε μέλος του ΕΣΣ και του Ο.Γ. και υπεύθυνος της Βάσης Μελών από τον Οκτώβριο του 2013 έως το Σεπτέμβριο του 2014), έγραψε :

«Δεν μπορεί να καθυβρίζονται ή να στοχοποιούνται ανεξαιρέτως όλοι όσοι εκφράζουν διαφορετική άποψη στο ΕΠΑΜ με ακραίες εκφράσεις (ταγματαλήτες, κοινοβουλευτικός κρετινισμός, ασφαλίτικες μέθοδοι, κουκούλες, πέμπτη φάλαγγα κλπ.). Το «τσουβάλιασμα» με βρίσκει κάθετα αντίθετο γιατί υποδηλώνει απολυτότητα που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Γιατί αν δεν είναι «τσουβάλιασμα» γιατί άραγε απουσιάζουν ονοματεπώνυμα (όσα πρέπει) που εννοούνται ή αφήνονται να υπονοούνται στο εν λόγω κείμενο;

· Το να προσυπογράψει ο πυρήνας μια άποψη, σημαίνει ότι η πλειοψηφία μετατρέπεται σε κλίκα που ασκεί δικτατορία εναντίον όλων εκείνων, που δεν θέλησαν να ευθυγραμμιστούν μ' αυτή την άποψη.
Για αυτή την πρόταση μένω άναυδος…. απέχει πολύ από την νοημοσύνη μου για την κατανοήσω, το μόνο που θα σας παρακαλέσω θερμά είναι να βγάλετε τις λέξεις «ο Πυρήνας» από την εν λόγω φράση, να βάλετε τις λέξεις «η Πολιτική Γραμματεία» και να την ξαναδιαβάσετε.»

Στις 24 Φεβρουαρίου 2016 ο πυρήνας Αχαρνών – Καματερού, όπου είμαι ενταγμένος ως μέλος του ΕΠΑΜ, αφού διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε – ένα μήνα μετά την αρχική κοινοποίηση – καμία ενημέρωση σχετικά με τυχόν επικαιροποίηση/βελτίωση του υποτιθέμενου σχεδίου του Επικαιροποιημένου Πολιτικού Σχεδιασμού, απέστειλε επιστολή με την οποία απέρριψε το σχέδιο αυτό, λόγω των αιτιάσεων που διατυπώθηκαν στην συζήτηση της 2/2/2016 με το κλιμάκιο της ΠΓ, συνοδευόμενη και από προτάσεις στην κατεύθυνση της βελτίωσης των σημείων διαφοροποίησης.

Στην απάντηση που έλαβε ο πυρήνας από την ΠΓ, στις 27 Φεβρουαρίου 2016, παρατίθενται σειρά επιχειρημάτων, με βάση τα οποία το σχέδιο του Επικαιροποιημένου Πολιτικού Σχεδιασμού δεν χρειάζεται να αλλάξει και οι προτάσεις που απέστειλε ο πυρήνας δεν γίνονται δεκτές.

Ανάμεσα σε όσα γράφονται στην απάντησή αυτή αναφέρεται και το εξής: «Το ΕΠΑΜ ως Μέτωπο είναι οριζόντια ενιαία οργάνωση. Οι πυρήνες του δεν είναι τοπικά «φέουδα», ή «βιλαέτια».

Εμμέσως πλην σαφώς δηλαδή, η ΠΓ απαντά στην προσπάθεια των συναγωνιστών στον πυρήνα Αχαρνών – Καματερού να διατυπώσουν προτάσεις για την βελτίωση του κειμένου του Πολιτικού Σχεδιασμού με την υποβόσκουσα κατηγορία ότι λειτουργεί ως «φέουδο» ή «βιλαέτι».

Εδώ το θράσος της ιδρυτικής ηγετικής ομάδας πραγματικά περισσεύει! Κατηγορούν έμμεσα έναν από τους, αποδεδειγμένα, πιο δραστήριους πυρήνες, με διαρκή παρουσία στις δράσεις, στις οικονομικές εξορμήσεις, στις συλλογικές διαδικασίες της οργάνωσης, με συμμετοχή μελών του στο Κεντρικό Όργανο (την περίοδο 2013 – 2014) και σε επιτροπές, με διαρκή εβδομαδιαία τακτική συνέλευση επί 4 χρόνια, με διοργάνωση μεγάλων και πολυπληθών ομιλιών και εκδηλώσεων με την συμμετοχή του Δημήτρη Καζάκη, ότι λειτουργεί πλέον ως «φέουδο» επειδή τολμά να έχει πολιτική και οργανωτική άποψη στα ζητήματα του ΕΠΑΜ !!!

Ωστόσο αυτό δεν ανταποκρίνεται ούτε στην συνολική πορεία και δράση του πυρήνα, ούτε και στην στάση που τήρησε για το συγκεκριμένο ζήτημα. Ο πυρήνας αξιοποίησε το καταστατικό δικαίωμα που έχει κάθε πυρήνας του ΕΠΑΜ να καταθέσει εγγράφως με εσωτερική αλληλογραφία στο Κεντρικό Όργανο τις προτάσεις του, που στη συγκεκριμένη περίπτωση προσπάθησαν να επαναφέρουν στο κείμενο του Πολιτικού σχεδιασμού κάποιες καταστατικά και οργανωτικά κατοχυρωμένες διαδικασίες, όπως π.χ. το γεγονός ότι η απόφαση για την συμμετοχή στις εκλογές θα πρέπει να ληφθεί από όλη την οριζόντια οργάνωση μέσω δημοψηφίσματος.

Βέβαια αυτό που προέκυψε ως συμπέρασμα είναι ότι, όσα αναφέρθηκαν στην συνάντηση της 2ας Φεβρουαρίου 2016 από το κλιμάκιο της ΠΓ περί σχεδίου Επικαιροποιημένου Πολιτικού Σχεδιασμού, δεν ήταν παρά ένα προπέτασμα καπνού για να καμφθούν οι αντιδράσεις και ότι, οι όποιες προτάσεις γίνονται από πυρήνες, δεν γίνονται εκ προοιμίου αποδεκτές εφ όσον δεν είναι σύμφωνες και αρεστές από την ΠΓ, ακόμα και αν είναι καταστατικά και οργανωτικά ορθές.

Όμως εδώ υπάρχει ένα μεγαλύτερο πολιτικό και οργανωτικό ολίσθημα της Π.Γ. που θα έφθανε ως αφορμή για την άμεση ανάκλησή της. Και αυτό έχει να κάνει με την στάση της σε ότι αφορά την αρχή ότι «Το ΕΠΑΜ ως Μέτωπο είναι οριζόντια ενιαία οργάνωση» η οποία είναι ενσωματωμένη και στο σημείο 6 της απόφασης του 4ου Συνεδρίου του ΕΠΑΜ για να εισαγάγει την ανάγκη για πειθαρχία !

Χαρακτηριστικά στην πρώτη παράγραφο, σημείο 6, της απόφασης του 4ου Συνεδρίου αναγράφεται : « Για να ανταπεξέλθει το ΕΠΑΜ στον αγώνα και για να αντέξει υπό τις νέες ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες, χρειάζεται να γίνει ακόμη πιο συνεκτική και ενιαία οργάνωση. Θα πρέπει οι οργανώσεις και τα όργανά τους να λειτουργούν σαν ενιαίος οργανισμός μάχης τόσο στα καθημερινά πολιτικά μέτωπα, όσο και μέσα στην κοινωνία με όρους κινήματος».

Όμως πρόσφατα ζήσαμε το φαινόμενο να οργανώνονται ομιλίες του ΕΠΑΜ ή ομιλίες με την συμμετοχή του Γ.Γ. Δημήτρη Καζάκη, όπως π.χ. στην Φυλή, στις 2 Μαρτίου 2016, ή στον Μαραθώνα, στις 5 Μαρτίου 2016, όπου οι τοπικοί πυρήνες, όχι μόνο παρακάμφθηκαν και δεν ζητήθηκε η συμμετοχή τους αλλά έλαβαν γνώση αφού είχαν ήδη προγραμματισθεί οι ομιλίες αυτές από την ΠΓ και είχαν αναγγελθεί από το διαδίκτυο !!!

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ομιλίας στην Φυλή, όπου, όταν οι συναγωνιστές του πυρήνα Αχαρνών – Καματερού ενημερώθηκαν από το διαδίκτυο, επικοινώνησαν οι ίδιοι με τον ΟΓ για να συμβάλουν στην προβολή της ομιλίας με κατασκευή και τοποθέτηση πανό. Και τελικά αυτό έγινε μετά την επιμονή τους και αφού δόθηκαν από τον Ο.Γ. τα στοιχεία επικοινωνίας του διοργανωτή της ομιλίας σε τοπικό επίπεδο, ο οποίος δεν είναι μέλος του ΕΠΑΜ.

Είναι οι πυρήνες λοιπόν «καπετανάτα» ή «φέουδα» που πρέπει η ΠΓ να παρακάμπτει ; Είναι ασθενείς όπως ο ίδιος ο Οργανωτικός Γραμματέας ανέφερε, στις 22 Οκτωβρίου 2016, στην διατομεακή συνέλευση Βορειοδυτικού και Δυτικού Τομέα στα γραφεία του ΕΠΑΜ Ιλίου–Αγίων Αναργύρων–Πετρούπολης ; Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο ;

Τα πρόσφατα αυτά γεγονότα αποδεικνύουν στην πράξη ότι, η ίδια η Π.Γ., όχι μόνο δεν σέβεται την απόφαση του 4ου Συνεδρίου για την «οριζόντια ενιαία οργάνωση» αλλά επιδιώκει και επιθυμεί να μην λειτουργεί ως ενιαία και συνεκτική η οριζόντια οργάνωση του ΕΠΑΜ !

Γιατί δεν μπορεί να εννοηθεί συνεκτική και ενιαία οργάνωση, όταν το ίδιο το Κεντρικό Όργανο στην συνάντηση της 2/2/2016 στον πυρήνα Αχαρνών–Καματερού μιλά για μέλη εν αναμονή που τα διαχειρίζονται τα «Κεντρικά» και οργανώνει ομιλίες και δράσεις για τον Γ.Γ. Δημήτρη Καζάκη ερήμην των τοπικών πυρήνων !

Στην πραγματικότητα το συμπέρασμα είναι ότι η Π.Γ., λειτουργώντας αντικαταστατικά και καταπατώντας το σημείο 6 της απόφασης του 4ου Συνεδρίου, βάζει στο περιθώριο την υφιστάμενη οριζόντια οργάνωση, η οποία μάλιστα είναι αποδεδειγμένα ενεργή, για να χτίσει μια παραοργάνωση δίπλα στην πραγματική οργάνωση, που δεν θα έρχεται σε επαφή με τους υφιστάμενους πυρήνες. Πρόκειται για ανοικτό πραξικόπημα εν εξελίξει, το οποίο προδιαγράφει τους σχεδιασμούς για το επόμενο Συνέδριο, όταν και εφόσον γίνει, και σηματοδοτεί το αδιέξοδο πλέον της παραμονής στο ΕΠΑΜ.

Από την μία οι υφιστάμενοι ενεργοί πυρήνες χαρακτηρίζονται από την ΠΓ ως «καπετανάτα» για να δικαιολογηθεί η σύγκρουση μαζί τους, ενώ οι «διαφωνούντες» καλούνται να αποχωρήσουν ως «βαρίδια», αφού πρώτα κατασυκοφαντούνται με τον 20σέλιδο λίβελο, με άφθονη λάσπη στον ανεμιστήρα από το μικρόφωνο του e-roi και με θρησκόληπτους, φανατισμένους προσωπολάτρες υβριστές στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Από την άλλη γίνεται προσπάθεια από την ΠΓ να χτιστεί μια οργάνωση με νέα μέλη, που δεν θα έρχονται σε επαφή με τα μέλη των ήδη υπαρχόντων πυρήνων που διαθέτουν την ιστορική μνήμη και εμπειρία όσον αφορά στους χειρισμούς την «ιδρυτικής» ηγετικής ομάδας !

Αυτό είναι Δημοκρατία στην πράξη, όπως την κατανοεί αυτή η «ιδρυτική» ηγετική ομάδα ! Και συμβαίνει μετά το 4ο Συνέδριο με σχέδιο, βήμα – βήμα, όλο και πιο μακριά από το Μέτωπο που όλοι αγαπήσαμε και αγωνιστήκαμε με κάθε τρόπο να μεγαλώσει για να διαδοθούν τα 5 προτάγματα και να ξεκινήσει ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας από τον λαό μας!

Πάντα πίστευα ότι η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να γίνει μέσα στα πλαίσια λειτουργίας της οργάνωσης του ΕΠΑΜ, με σεβασμό στις καταστατικές διαδικασίες, με συνειδητή συμμετοχή στην δράση και την πολιτική ανάλυση, με ανάληψη των ευθυνών που αναλογούν στο κάθε μέλος, με διάλογο και σύνθεση των προτάσεων.

Για αυτό και στήριξα από την αρχή στον πυρήνα μου την πρόταση της διενέργειας Εκτάκτου Συνεδρίου, ώστε να λειτουργήσουν οι προβλεπόμενες καταστατικές διαδικασίες. Οφείλω να ομολογήσω ότι στην αρχή θεωρούσα ότι θα έπρεπε να παραμείνω μέχρι την διενέργεια του Συνεδρίου και να συμβάλω στον πολιτικό διάλογο μέσα στον πυρήνα μου, στις επιτροπές και στις προσυνεδριακές διαδικασίες. Όταν όμως έκανα αυτές τις εκτιμήσεις δεν είχα λάβει υπόψη μου δύο ζητήματα.

1ον Το γεγονός ότι, μετά την απόφαση του 4ου Συνεδρίου, ένας σημαντικός αριθμός συναγωνιστών αποχώρησαν ή απομακρύνθηκαν από την ενεργό δράση, αριθμός που αυξήθηκε πολύ περισσότερο μετά το κακό εκλογικό αποτέλεσμα των Εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015

2ον Το γεγονός ότι, όσοι έχουν αυτοανακηρυχθεί ως ιδιοκτήτες του ΕΠΑΜ και μόνιμη ηγετική ομάδα, της οποίας τα μέλη κατέχουν αυτοδίκαια το δικαίωμα συμμετοχής στο Κεντρικό Όργανο, δεν θα επέτρεπαν ποτέ να υπάρξει ισότιμος διάλογος, όχι μόνο προσυνεδριακός διάλογος, αλλά ούτε καν Πολιτικός Διάλογος.

Και βέβαια το πρώτο ζήτημα δεν θα αποτελούσε ποτέ για μένα ανασταλτικό παράγοντα, αν δεν συνδυαζόταν με το δεύτερο. Και αυτό πολύ απλά γιατί θεωρώ ότι, ανεξάρτητα από την έκβαση του όποιου αποτελέσματος, δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα για ουσιαστικό και διεξοδικό διάλογο. Ειδικά πριν, αλλά και κατά την διάρκεια του κάθε Συνέδριου, θα πρέπει να μπορεί να ακουστεί ισότιμα η κάθε πολιτική άποψη και να δοθεί χρόνος στην οργάνωση, πριν να πάρει τις αποφάσεις της, να κρίνει αβίαστα αξιοποιώντας όλα τα στοιχεία,.

Ομολογώ ότι, τόσο ο επικίνδυνος ιδεολογικός ακροβατισμός όσο και τα παιχνίδια με τον διάβολο του στρατοκρατικού αυταρχισμού, που είναι διάσπαρτ