patari.org

[ΤΑΡΙΦΟΔΙΑΙΤΟΣ]

Σε συνέντευξη που έδωσε στο Euronews ο Πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορρέα στο περιθώριο της συνόδου της Ε.Ε με τις Λατινοαμερικάνικες χώρες, χαρακτήρισε ακρίδες τους πάσης φύσης δανειστές και το ΔΝΤ. «Εκπρόσωποι χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων – πριν την έλευση του ΔΝΤ – έμπαιναν στο υπουργείο οικονομικών με βαλίτσες και σακούλες γεμάτες με χρήμα. Μαύρο χρήμα για να δωροδοκήσουν υπουργούς, ώστε να δεχθούν δάνεια για αγορά π.χ. όπλων! Έτσι ακριβώς χτιζόταν το χρέος και βέβαια αυτό γινόταν με την απόλυτη συνεργασία των ΜΜΕ που έπαιρναν το μερτικό τους! Έδιναν μίζες σε πολιτικούς για να δανείζονται ώστε να αγοράζουν οπλικά συστήματα. Έπειτα ερχόταν το ΔΝΤ για να ξεπλύνει αυτό το καθαρά ιδιωτικό χρέος!
Το ΔΝΤ απλώς φρόντιζε για την μεταφορά του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου πίσω στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Στην ουσία ρευστοποιούσε τα δάνεια και αυτά πληρωνόντουσαν από ξεπούλημα των εθνικών πόρων, την μείωση των μισθών και των συντάξεων σε επίπεδα εξαθλίωσης».

Για την Ελλάδα:
«Δείτε για παράδειγμα τι κάνουν στην Ελλάδα. Ότι έκαναν σε εμάς, ίδιες μεθόδους για να έλθει το ΔΝΤ στην χώρα (!!). Και βέβαια δεν εφαρμόζει καμμία στρατηγική αντιμετώπιση της κρίσης, παρά ρευστοποίηση ενός ιδιωτικού χρέους που πληρώνεται από μειώσεις μισθών, επιδομάτων, μαζικές απολύσεις.Και στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες χωρίς να λάβουν τίποτα από τα δάνεια, αλυσοδένονται με διάφορα μνημόνια χρέους, για να ξεπλυθεί ένα ιδιωτικό χρέος! Η απόλυτη κυριαρχία των ισχυρών του χρήματος, πάνω στον άνθρωπο!»

Εσείς πως τα καταφέρατε να έχετε τέτοιους ρυθμούς ανάπτυξης;

Εμείς δεν ακούσαμε τις σειρήνες που έλεγαν «ο καθένας για την πάρτη του»! Προστατεύσαμε λοιπόν την παραγωγή μας και την δουλειά μας με ένα ισχυρό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, που απετέλεσε πόλο έλξης για ιδιώτες επενδυτές.Ισχυρές επενδύσεις σε υποδομές, παιδεία, ενέργεια. Έτσι φτάσαμε στο επίπεδο ανάπτυξης του 4,3% που είναι πολύ μεγαλύτερο από τον Ευρωπαϊκό μέσον όρο».....

Για την ιστορία, να πούμε ότι η χώρα του Ισημερινού (ή Εκουαντόρ) από το 1998 βρέθηκε πνιγμένη στα χρέη,παρά το γεγονός ότι είναι πετρελαιοπαραγωγός χώρα, που όμως τα κέρδη της τα απομυζούσαν ξένες εταιρείες. Τον Ιούνη του 2003, ο τότε Πρόεδρος Λ. Γκουτιέρες έβαλε τον Ισημερινό στο ΔΝΤ, ανοίγοντας τις πύλες της κόλασης για τον λαό του. Τον Απρίλη του 2005, ο Γκουντιέρες φυγαδεύτηκε έξω από την χώρα ....μεταμφιεσμένος. Τον διαδέχτηκε στην Προεδρία ο Παλάσιο, ο οποίος συνέχισε την πολιτική του προκατόχου του. Όταν διόρισε υπουργό οικονομικών τον Κορρέα, ούτε ο ίδιος ούτε κανείς άλλος, μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε.
Ο νέος υπουργός 4 μήνες μετά τον διορισμό του, και αφού συνεννοήθηκε με τον επικεφαλής της Δημόσιας Εταιρείας Πετρελαίου, επισκέφθηκε τον Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας τον οποίο αφού συμβουλεύτηκε, έκλεισε και κάποιες εμπορικές συμφωνίες. Ο Παλάσιο έγινε έξω φρενών μαζί του, απολύοντας τον διοικητή της Πετρελαιακής Εταιρείας. Ωστόσο αμέσως παραιτήθηκε από την θέση του και ο Κορρέα, γεγονός που ξεσήκωσε μεγάλες κινητοποιήσεις του κόσμου που ζητούσε την επάνοδό του. Πραγματικά, θα πρέπει να είναι μοναδικό γεγονός στην ιστορία, να υπερασπίζεται τόσο πολύ από τον λαό μιάς καπιταλιστικής χώρας, ένας υπουργός οικονομικών.
Ο Κορρέα με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, τον Δεκέμβρη του 2006, κέρδισε τις εκλογές και έγινε Πρόεδρος. Το 2008 μετά από επιτροπή λογιστικού ελέγχου που σύστησε ο ίδιος, το χρέος της χώρας κρίθηκε απεχθές, και επακολούθησε στάση πληρωμών. Την υπόλοιπη εξέλιξη που ακολούθησε, την διηγήθηκε μέσες άκρες ο ίδιος στην συνέντευξή του. Το μόνο στοιχείο που θα πρέπει να προσθέσουμε, είναι η απόπειρα πραξικοπήματος που έγινε εναντίον του το 2010, απόπειρα που όχι μόνο απέτυχε, αλλά είχε και σαν αποτέλεσμα την απέλαση της κυρίας που ήταν επικεφαλής της...Αμερικάνικης Πρεσβείας.....