patari.org

[ΓΙΩΡΓΟΣ]

Περί βλακείας δοκίμιον.

Ας υποθέσουμε, πως η βλακεία δεν έχει όρια. Τότε για μας που πιστεύουμε ότι δεν είμαστε βλάκες, υπάρχει Θεός. Και μάλιστα είναι βλάκας. Τώρα, πώς εμείς τα δημιουργήματά του, ξεφύγαμε από τον συμπαντικό νόμο, είναι ένα πρόβλημα, που μόνο ο ψυχίατρός μας θα μπορούσε να μας το συζητήσει.....

Αν όμως η βλακεία χαρακτηρίζει κάποιους από μας, τότε δεν μπορεί παρά να αποδειχθεί και μάλιστα σύντομα. Ο καιρός γαρ εγγύς.

α. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα υπέρ του ΝΑΙ, ήταν ότι το πραγματικό δίλλημα που έμπαινε ήταν δραχμή ή Ευρώ.

β. Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι το δημοψήφισμα είχε να κάνει με κατά πόσο, εγκρίναμε ή όχι την πρόταση των δανειστών μας.

γ. Κάποιοι δεν μπήκαν καν σ αυτή τη διαδικασία. Σκέφτηκαν ότι ήταν η ευκαιρία να γλυτώσουν από το βρόγχο που θα έμπαινε στο λαιμό τους.

Όπως και να το είδαν, σωστά σκέφτηκαν.

Το χρήμα πάντοτε, δεν αποτελεί παρά ένα μέσον συναλλαγής. Και βέβαια μπορεί να συναλλαχθεί όποιος έχει να ανταλλάξει κάτι με κάτι άλλο. Αν δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, απλά παύεις να συναλλάσσεσαι. Τόσο απλά.

Βέβαια και το συναλλαγματικό μέτρο, το χρήμα δηλαδή, χρησιμοποιείται εφ όσον υπάρχει. Αν οι τράπεζες έχουν στεγνώσει, δεν μπορείς να συναλλαχθείς. Για όσους βέβαια έχουν ακόμα λαμβάνειν.

Γιατί κάποιος πια που έχει μηδενικές καταθέσεις, και 60 ευρώ να είναι το όριο αναλήψεων, δεν μπορεί παρά να λαμβάνει 0 ευρώ.

Οι παπαριές.

α. Η γεωστρατηγική θέση της χώρας , σου δίνει τη δυνατότητα, να σε ταΐζουν οι άλλοι.

β. Η αλληλεγγύη των Ευρωπαϊκών λαών, και άλλες παρεμφερείς πίπες.

γ. Ότι η διαπραγμάτευση ήταν κακή

δ. Ότι σε περίοδο κρίσης της ίδιας της Ε.Ε. υπάρχουν περιθώρια για παροχές στους φτωχούς συγγενείς του Νότου,

ε. Ότι μέσα στον καπιταλισμό, η μεγάλες δυνάμεις, θα ζημιωθούν στις συναλλαγές τους και δεν θα βάλουν στο χέρι το μικρό και τον αδύναμο ή στο τέλος αν δεν έχουν να ωφεληθούν δεν θα του δώσουν κλωτσιά.

--------------------------------------------------------------------------------

Τα παραπάνω τα αναφέρω για να εξηγήσω ότι η κοινή λογική, είναι η μόνη που μπορεί να απαντήσει στις ιδεοληψίες του κάθε αναλυτή που αναμασάει ή μηρυκάζει όσα του πλασάρουν κάθε φορά.

Τα οικονομικά στοιχεία είναι πια γνωστά.

Δεν έχουμε πληρώσει την τελευταία δόση στο ΔΝΤ.

Στις 20/7 θα πρέπει να πληρώσουμε πολύ περισσότερα.

Στις 13/7 θα πρέπει να δοθεί ο μισθός των υπαλλήλων του Δημοσίου.

Θα πρέπει να εισάγουμε τουλάχιστον τα απαραίτητα, για να ζήσουμε.

Θα πρέπει να εξακολουθήσουν να λειτουργούν οι επιχειρήσεις της χώρας, τη στιγμή που ο τζίρος έχει πέσει κατά 70%.

Και εγώ να πω ότι θα μας δοθεί και δίμηνη παράταση.

Μέχρις εκεί.

Η επιστροφή στη δραχμή, πριν από πέντε χρόνια, ήταν ζήτημα δικής μας επιλογής.

Τώρα δεν είναι ζήτημα επιλογής. Είναι η επιβεβλημένη μοναδική και
αναγκαστική κίνηση που θα γίνει είτε το θέλουμε είτε όχι. Και μάλιστα πολύ σύντομα.

Ο δρόμος για την εξαθλίωση και την περιπέτεια, έχει ήδη καλυφθεί........