patari.org

[antivirus]

Η ΤΙΝΑ του ΚΚΕ και άλλα τινά
Χρήστος Γιαννίμπας

Κάθε συντήρηση θέλει και μια ΤΙΝΑ (There Is No Alternative). Δηλαδή, μια βαθειά αντιεπιστημονική και αντί ιστορική άποψη. Το δόγμα της ΤΙΝΑ ουσιαστικά επικαλείται «μονόδρομους», «νομοτέλειες» και «Ιστορικές αναγκαιότητες» που όμως βρίσκονται στη σφαίρα της μεταφυσικής.

Η ΤΙΝΑ του ΚΚΕ, που εμφανίζει τον κομμουνισμό ως ιστορική αναγκαιότητα, υποστηρίζει ένα ιδεολόγημα. Μαρξ και Ένγκελς πουθενά (και λέγοντας πουθενά, εννοώ πουθενά) δεν έγραψαν τέτοια πράγματα. Αντίθετα, στο ιστορικό γίγνεσθαι δεν υπάρχουν μονόδρομοι και αναγκαιότητες. Υπάρχουν δυνατότητες και ο σοσιαλισμός είναι μια απ αυτές. Κοίτα εδώ
_____________________________________________________________

Η πατρότητα του πιο πάνω αποσπάσματος ανήκει στον ξερόλα Χρ. Γιαννίμπα. Κατά τον Γιαννίμπα, λοιπόν, στην κοινωνική εξέλιξη υπάρχουν άπειρες δυνατότητες. Ο σοσιαλισμός ως διάδοχη μορφή κοινωνικής οργάνωσης είναι μία απ' αυτές, μας λέει ο κύριος Γιαννίμπας. Ποιες άλλες είναι ή μπορεί να είναι ακόμα διάδοχες μορφές κοινωνικής οργάνωσης δεν μας έχει πει. Το κρατάει μυστικό. Λέτε να μας το αποκαλύψει κάποτε; Ίδωμεν…

Μέχρι τότε ας διαβάσουμε τι λέει σχετικά ο Ένγκελς, κάτι μπορεί να ξέρει κι αυτός.

Παρακάτω, αναφερόμενος στο ρόλο του ατόμου γενικά και των «μεγάλων ανδρών» ειδικά, έχει γράψει σχετικά για την ιστορική αναγκαιότητα που πολλές φορές τα πρακτικά φανερώματα της τα θεωρούμε απλή σύμπτωση:

«Οι ίδιοι οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία τους, την κάνουν όμως ως τώρα όχι με συλλογική θέληση, σύμφωνα μ ένα γενικό σχέδιο, ούτε καν μέσα στα πλαίσια μιας καθορισμένης κοινωνίας. Οι προσπάθειες τους διασταυρώνονται, κι ακριβώς γι αυτό σ όλες αυτές τις κοινωνίες κυριαρχεί η αναγκαιότητα, που ολοκλήρωση και μορφή έκφρασής της είναι η σύμπτωση. Η αναγκαιότητα που επιβάλλεται εδώ, μέσα από κάθε λογίς συμπτώσεις, είναι πάλι σε τελική ανάλυση η οικονομική αναγκαιότητα. Και εδώ φτάνουμε στην εξέταση του ζητήματος των λεγόμενων μεγάλων ανδρών. Ότι κάποιος και ακριβώς αυτός ο μεγάλος άνδρας εμφανίζεται σε τούτη την ορισμένη εποχή, σ αυτή τη δοσμένη χώρα, είναι φυσικά καθαρή σύμπτωση. Αν όμως τον σβήσουμε, τότε ζητείται αντικαταστάτης του, κι αυτός ο αντικαταστάτης του βρίσκεται tant bien que mal (καλός ή κακός) μα βρίσκεται με τον καιρό. Ότι ο Ναπολέων, ακριβώς αυτός ο κορσικανός, ήταν ο στρατιωτικός δικτάτορας που τον έκανε απαραίτητο η εξαντλημένη από το δικό της πόλεμο γαλλική δημοκρατία, αυτό ήταν σύμπτωση. Ότι όμως, αν έλειπε ένας Ναπολέοντας, ένας άλλος θα είχε πάρει τη θέση του, αυτό αποδείχνεται από το γεγονός ότι βρισκόταν πάντα ο κατάλληλος άνθρωπός μόλις χρειαζόταν: ο Καίσαρας, ο Αύγουστος, ο Κρόμβελ κλπ. Αν ο Μαρξ ανακάλυψε την υλιστική αντίληψη της ιστορίας, ο Τιερρύ, ο Μινιέ, ο Γκιζώ και όλοι οι Άγγλοι ιστορικοί ως το 1850 αποδείχνουν ότι τα πράγματα έτειναν σ’ αυτή, και η ανακάλυψη τής ίδιας αντίληψης από τον Μόργκαν, αποδείχνει ότι ο καιρός ήταν ώριμος γι αυτήν και ότι ακριβώς έπρεπε να ανακαλυφθεί.» (Ένγκελς, Επιστολή στον Στάρκενμπουργκ).