patari.org

[alfon]

Μιας και υποχρεωθήκαμε να ασχοληθούμε με την κάθοδο του Θύμιου, αξίζει να εξετάσουμε και λίγο τη μέθοδό του. Μέθοδο που παραμένει αναλλοίωτη, στα καλύτερα και στα χειρότερά του.

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση στο Θύμιο, είναι το εφετζίδικο στυλ του. Τα κείμενά του βρίθουν από φράσεις με κεφαλαία, υπογραμμίσεις, πλάγια και μαύρα γράμματα, πολλά και διαφορετικά χρώματα. Τι προσπαθεί να κάνει με αυτό τον τρόπο ο Θύμιος; Προφανώς να πείσει τον αναγνώστη ότι αυτά που γράφει είναι πολύ, μα πάρα πολύ σημαντικά.

Αν ξεφύγουμε τώρα από την οπτική μορφή και πάμε στο λεκτικό περιεχόμενο των κειμένων, παρατηρούμε και πάλι το ίδιο στοιχείο. Έναν άκρατο βερμπαλισμό. Χρήση εντυπωσιακών λέξεων που προσπαθούν να προκαταβάλλουν τον αναγνώστη πριν καν αφομοιώσει αυτά που διαβάζει, ότι έχει να κάνει με ένα πολύ σημαντικό κείμενο. Περισσότερα τα επίθετα παρά τα ουσιαστικά. Και φυσικά, σαν κερασάκι στην τούρτα, ένα τσιτάτο των κλασσικών εδώ και εκεί. Κατά κανόνα άσχετο με αυτά που γράφει, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.

Ο συνδυασμός αυτός, που κάνει τα κείμενά του δυσάρεστα τόσο στο μάτι όσο και στο αυτί, επιτελεί κάποιο ρόλο. Είναι ένα είδος μεθόδου “σοκ και δέους” που στοχεύει να αποτρέψει τον αναγνώστη από το να εξετάσει το εννοιολογικό περιεχόμενο των κειμένων του. Να τον παραζαλίσει ωστε να δεχτεί τις σοφίες του μετρ χωρίς αμφισβήτηση.

Και ο λόγος για αυτό είναι πολύ απλός: συνήθως το εννοιολογικό περιεχόμενο, και όταν ακόμη υπάρχει, είναι πολύ λίγο.

Ο Θύμιος δεν είναι άνθρωπος που θα κατεβάσει μια καινούρια ιδέα. Ούτε είναι ανθρωπος που αντιμέτωπος με μια καινούρια κατάσταση θα την αναλύσει και θα διακρίνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της. Το καλύτερο που μπορεί να κάνει, είναι να επαναδιατυπώσει ιδέες τρίτων. Το χειρότερο όμως είναι ότι και όταν πάρει από κάπου το σκελετό μιας ιδέας, όταν του εξηγηθεί σε αδρές γραμμές ένα φαινόμενο, δε θα κάτσει να ερευνήσει, να βρεί στοιχεία και επιχειρήματα και να ντύσει με σάρκα το σκελετό που πήρε. Όχι, αυτό δεν το κάνει ο Θύμιος. Γιατί αυτό απαιτεί σκληρή δουλειά. Και αυτού του είδους τη δουλειά ο Θύμιος ούτε έχει μάθει, ούτε θέλει να την κάνει. Το να εγκύψει στην πραγματικότητα, να ψάξει, να τριγυρίσει, να σκάψει, να μαζέψει στοιχεία, να φέρει την αλήθεια που έχει στο μυαλό του αντιμέτωπη με την αλήθεια που βρίσκεται έξω από αυτό και, εν ανάγκη, να προσαρμόσει τα εγκεφαλικά του σχήματα στην αντικειμενική πραγματικότητα, όλα αυτά είναι πράγματα ξένα προς τη μέθοδο του Θύμιου. Τα κείμενά του λοιπόν είναι αναγκαστικά σκελετοί με εντυπωσιακά, πολύχρωμα ρούχα, χωρίς όμως σάρκα.

Η μέθοδος αυτή στη φιλοσοφία έχει όνομα. Λέγεται ιδεαλισμός. Είμαι σίγουρος ότι αν ρωτηθεί, ο Θύμιος θα δηλώσει υλιστής. Όμως το χαρακτηριστικό του υλισμού είναι ότι ξεκινάει από την αντικειμενική πραγματικότητα. Όπως ακριβώς και οι φυσικές επιστήμες. Μέχρι την εποχή του Ντεκάρτ, οι περισσότεροι διαννοούμενοι ξεκινούσαν από το κεφάλι τους και κατασκεύαζαν ολόκληρα συστήματα περιφρονώντας την πραγματικότητα. Τα σχήματα του Θύμιου, όσα τσιτάτα και αν πάρει από το Μαρξ, όσες διατυπώσεις και αν πάρει από το Λένιν, θυμίζουν τα γραφτά του Ντεκάρτ και του Μπέρκλεϊ. Ξεκινάνε από το κεφάλι του και καταλήγουν στο κεφάλι του. Στα κείμενα του Θύμιου δε θα βρεί κανείς στοιχεία. Η σκληρή πραγματικότητα είναι απούσα. Περισσεύουν όμως οι χαρακτηρισμοί για την πραγματικότητα. Εξ ού και η δυσαναλογία των επιθέτων προς τα ουσιαστικά. Τα καλύτερα κείμενα του Θύμιου, δυστυχώς, είναι αυτά που δεν έχει γράψει ο ίδιος.

Αυτή η μέθοδος του γίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη όταν αποφασίζει να υποστηρίξει παράλογες θέσεις. Τότε η κοινωνική αποστασιοποίηση από την πραγματικότητα γίνεται ισχυρό όπλο. Γιατί η πραγματικότητα είναι δύσπλαστη. Δε μπαίνει εύκολα στα καλούπια που θέλει ο καθένας. Πολύ συχνά τα σπάει ή τα αναγκάζει να πάρουν το δικό της σχήμα, αντί να πάρει αυτή το δικό τους. Αντί να ενοχληθεί λοιπόν ο Θύμιος με τη δυστροπη πραγματικότητα, την αφήνει στην άκρη και συνεχίζει ακάθεκτος και ανενόχλητος να καλπάζει στα επουράνια λιβάδια της “πολιτικής ανάλυσης”. Σαν τους αρχαίους σοφιστές, έχει αναπτύξει μια μεθοδολογία που μπορεί με την ίδια ευκολία να χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει μία θέση, αλλά και την αντίθετή της. Με βερμπαλισμό και ύφος δεκαεπτά καρδιναλίων, ενός πατριάρχη και τεσσάρων αγιατολάχ, ο Θύμιος μπορεί να υποστηρίξει – σωστά μεν, χωρίς να φέρει στοιχεία δε - ότι τους δίδυμους πύργους τους έριξε το αμερικάνικο βαθύ κράτος και ότι τα περί αλ Κάϊντα και ισλαμιστών τρομοκρατών είναι μία συνομωσία ψεύδους. Με τον ίδιο βερμπαλισμό και το ίδιο ύφος δεκαεπτά καρδιναλίων, ενός πατριάρχη και τεσσάρων αγιατολάχ, πάντα όμως χωρίς στοιχεία, μπορεί να υποστηρίξει ότι δε γίνονται συνομωσίες, ότι αφού πεθαίνουν άνθρωποι στην Αμερική σημαίνει ότι υπάρχει μία τρομερή πανδημία και ότι δε μπορεί αυτά που μας διαβάζει καθημερινά ο Τσιόδρας στα δελτία των 6:00 να του τα έχουν δώσει άλλοι γραμμένα.

Θα μπορούσε να του πει κανείς ότι σε μία χώρα σαν τις ΗΠΑ κατά μέσον όρο πεθαίνουν κάθε μέρα δέκα χιλιάδες άνθρωποι και επομένως είναι πανεύκολο να παρουσιάσουν μέσα σε έναν μήνα πενήντα χιλιάδες από αυτούς σαν θύματα της οποιασδήποτε φανταστικής πανδημίας. Θα μπορούσε επίσης να του επισημάνει ότι δεν υπάρχει καμία μα καμία απόδειξη ότι υπάρχουν καν οι νεκροί αυτοί που μας λένε και ότι τίποτα δεν εμποδίζει τις κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ να μας πουν ότι πέθανε ενάμισυ εκατομμύριο από την Χ πάθηση μέσα σε μια μέρα – εφ’ όσον δε δίνουν συγκεκριμένα στοιχεία, μπορούν να βγάλουν από την κοιλιά τους οποιοδήποτε νούμερο θέλουν. Αυτά τα επιχειρήματα δεν αγγίζουν όμως το Θύμιο, όχι μόνον επειδή έχει ήδη διαλέξει στρατόπεδο, αλλά και για μεθοδολογικούς λόγους: Για έναν άνθρωπο που είναι συνηθισμένος να χτίζει οικοδομήματα στο κεφάλι του, το ότι είναι λάθος να βγάζεις νούμερα νεκρών από την κοιλιά σου χτυπάει κάπως παράφωνα.

Ακόμη χειρότερο θα είναι να του επισημάνει κανείς ότι υπάρχει απόφαση με την οποία για κάθε εισαγωγή ασθενούς σε νοσοκομείο των ΗΠΑ (τα οποία είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους ιδιωτικά), το νοσοκομείο παίρνει κατευθείαν δεκατρία χιλιάρικα αν δηλώσει ότι ο εισαχθείς ασθενής πάσχει από κοροϊδο-ίωση, τα οποία γίνονται τριανταεννέα αν του φορέσουν και αναπνευστήρα. Είναι φυσικό λοιπόν ότι τα νοσοκομεία θα περνάνε στους κατάλογους των κορωνόπληκτων όλους τους ετοιμοθάνατους που εισάγονται, θα τους κοτσάρουν και έναν αναπνευστήρα (ανεξάρτητα αν αυτό ενδείκνυται ιατρικά) και θα τσεπώνουν το ζεστό χρήμα που τυπώνουν οι πρέσες της Fed. Αυτό το επιχείρημα, πέραν του ότι πηγαίνει κόντρα στο στρατόπεδο που έχει επιλέξει να ενταχτεί ο Θύμιος, έχει και ένα άλλο πρόβλημα: Στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία. Τέτοια επιχειρήματα του Θύμιου δεν του κάνουν. Το αγνοεί λοιπόν, όπως αγνοεί και τον Ιταλό καθηγητή ιατρικής που χτυπιέται ότι από κοροϊδο-ιό έχουν πεθάνει μόνον τρεις άνθρωποι στην Ιταλία. Και γράφει με περισσή αυταρέσκεια ότι “Οι νεκροί στις ΗΠΑ δεν είναι 10.000, αλλά πάνω από 46.000 (!) και αυξάνονται καθημερινά με πυρετικούς ρυθμούς!”. Αυτό το νούμερο, καταφανώς αναξιόπιστο,είναι το μόνο “πραγματικό” στοιχείο στο οποίο στηρίζει μία “πολιτική ανάλυση” 600 λέξεων ( http://resaltomag.blogspot.com/2020/04/blog-post_23.html). Και αυτό καθόλου δεν είναι η χειρότερη περίπτωση. Κατά κανόνα η ταπεινή πραγματικότητα (αλλά ακόμη και η ταπεινή “πραγματικότητα”) δεν έχουν ούτε καν αυτή την ελάχιστη θέση στις υψηλές “πολιτικές αναλύσεις” του Θύμιου.

Στην ίδια “πολιτική ανάλυση” ο Θύμιος μας λέει ότι ο καθηγητής Ιωαννίδης, μαζί με πολλούς άλλους επιστήμονες, έχουν επιστρατευθεί στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία που “αδιαφορεί για τους θανάτους δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και βάζει σε προτεραιότητα την απρόσκοπτη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας”. Ποιό είναι το συγκεκριμένο έγκλημα έγκλημα του καθηγητή Ιωαννίδη; Το ότι είπε πως η πολιτική πρέπει να στηρίζεται σε αξιόπιστα στοιχεία.

Πέρα απ’ όλους τους άλλους λόγους που τον έχουν κάνει μισητό στις φαρμακευτικές εταιρείες, τα παπαγαλάκια και τους χρήσιμους ηλίθιους τους, η παραπάνω προτροπή του Ιωαννίδη δε θα μπορούσε να μην ενοχλήσει το Θύμιο. Δηλαδή αντί για τις υψιπετείς “πολιτικές αναλύσεις” θα στηρίζουμε την πολιτική μας στην πεζή πραγματικότητα; Ήμαρτον.

Στην ίδια πολιτική ανάλυση του Θύμιου, υπάρχει και παραπομπή σε άλλη βαρυσήμαντη πολιτική του ανάλυση, με θέμα τον Τράγκα (https://resaltomag.blogspot.com/2020/04/blog-post_16.html). Πρόκειται για κείμενο 700 λέξεων, στο οποίο η αντικειμενική πραγματικότητα είναι εντελώς απούσα. Εκεί διαβάζουμε ότι ο Τράγκας είναι βαποράκι των βρετανικών και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Και υποννοεί ο πολιτικός αναλυτής ότι γι αυτό ο Τράγκας πολεμάει τον Τσιόδρα και γενικότερα τη μαϊμού πανδημία. Να μην ξέρει ο Θύμιος ότι οι μυστικές υπηρεσίες είναι εχθροί – και στο συγκεκριμένο ζήτημα – του Τραμπ; Δε μπορεί να μην το ξέρει, άλλωστε στην ίδια βαρυσήμαντη πολιτική ανάλυση το ομολογεί ο ίδιος: “Φυσικά και ο αμείλικτος Πόλεμος εντός των ΗΠΑ μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που εκπροσωπεί ο Τράμπ και εκείνων που εκπροσωπούν οι Κλίντον, Σόρος και CIA, σίγουρα θα εκδηλωθεί και θα ξεδιπλωθεί σε πολλά επεισόδια, σε πολλά σενάρια… ”. Τι μένει λοιπόν; Ο Τράγκας υποστηρίζει τις απόψεις του Τραμπ επειδή είναι όργανο της CIA που πολεμάει τον Τραμπ … Για να παραφράσουμε τον ίδιο, “Ο άμοιρος Θύμιος δεν διακρίνει την αντίφασή του που τον καθιστά καταγέλαστο… ”.

Το άλλο ωραίο βέβαια είναι ότι στην ίδια βαρυσήμαντη πολιτική ανάλυση ο πολιτικός αναλυτής μας προτρέπει να διαβάσουμε ένα άλλο κείμενο: “Ένα σχετικό και αποκαλυπτικό κείμενο διαβάστε εδώ: https://mandataapoekso.blogspot.com/2020/04/covid-19.html”. Κείμενο στο οποίο μεταυξύ πολλών άλλων, γενικά σωστών, διαβάζουμε και το εξής: “Ας αφήσουμε στην άκρη τις πολλές, και πολύ σοβαρές, φωνές από τον ιατρικό κόσμο διεθνώς, που αμφισβητούν τον τρόπο καταμέτρησης των θυμάτων του κορωνοϊού και ας υποθέσουμε ότι τα στοιχεία που δημοσιεύονται είναι απολύτως αληθή και έγκυρα”. Πως είπατε; Μας προτρέπει ο Θύμιος, ο βαθυστόχαστος πολιτικός αναλυτής, να διαβάσουμε κείμενα “κλειδωμένων μυαλών”, “χρήσιμων ηλιθίων” και “συνειδητών βαπορακίων”; “Ο άμοιρος Θύμιος δεν διακρίνει την αντίφασή του που τον καθιστά καταγέλαστο… ”

Πάμε παραπέρα. Μας λέει ο βαθυστόχαστος πολιτικός αναλυτής, “Είναι η ιδεολογία των ΗΠΑ, της Βρετανίας και άλλων χωρών. Μια ιδεολογία που αδιαφορεί για τους θανάτους δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και βάζει σε προτεραιότητα την απρόσκοπτη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας…”. Το Θύμιο δηλαδή, όπως και άλλους Θύμιους, δεν τον ενδιαφέρει η απρόσκοπτη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας, αλλά οι ανθρώπινες ζωές. Άραγε οι ζωές αυτές, μέχρι τουλάχιστον να ανατραπεί ο καπιταλισμός, σχετίζονται καθόλου με την “απρόσκοπτη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας” ή όχι; Άκρα του τάφου σιωπή πάνω σε αυτό το θέμα από τον πολιτικό αναλυτή. Άραγε όταν σταματά να λειτουργεί απρόσκοπτα η καπιταλιστική οικονομία, την πληρώνουν κύρια οι καπιταλιστές, ή οι ζωές των απλών εργαζομένων; Σιωπή και εδώ. Όλα αυτά τα ερωτήματα δε μπαίνουν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων του πολιτικού αναλυτή. Ανήκουν στην ταπεινή σφαίρα της πραγματικότητας. Το ότι η κατάρρευση της οικονομίας θα οδηγήσει νομοτελειακά και σε παραπέρα αποσάθρωση των συστημάτων υγείας και αυτό με τη σειρά του, μαζί με την πείνα και την εξαθλίωση που θα φέρει η κατάρρευση, θα οδηγήσει σε πραγματική απώλεια όχι δεκάδων χιλιάδων αλλά εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών είναι μία βρώμικη λεπτομέρεια που δεν απασχολεί τις υψιπετείς αναλύσεις του υψιπετούς αναλυτή.
_________________
When you're wounded and left on Afghanistan's plains,
And the women come out to cut up what remains,
Jest roll to your rifle and blow out your brains
An' go to your Gawd like a soldier.
Go, go, go like a soldier,
Go, go, go like a soldier,
Go, go, go like a soldier,
So-oldier _of_ the Queen!

Rudyard Kipling

[freeromios]

https://attikanea.blogspot.com/2020/04/blog-post_178.html