patari.org

παγκόσμια παραγωγή καπούτ · Επισκέπτης

Iστορική κατάρρευση της τιμής του αργού, κάτω από 0 δολ. το βαρέλι

Στο κλείσιμο μίας εφιαλτικής συνεδρίασης, η τιμή του αμερικανικού αργού παράδοσης Μαΐου καταβαραθρώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία κάτω από το 0 δολάριο/βαρέλι, καθώς οι επενδυτές και οι κερδοσκόποι είναι έτοιμοι να πληρώσουν για να ξεφορτωθούν πετρέλαιο ελλείψει δυνατότητας αποθήκευσης.

Το συμβόλαιο που εκπνέει στο κλείσιμο της συνεδρίασης της Τρίτης σημαίνει ότι όσοι διαθέτουν πετρέλαιο πρέπει να βρουν το συντομότερο δυνατόν αγοραστές.

Όμως, καθώς τα αποθέματα είναι υπερκορεσμένα στις ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες, είναι αναγκασμένοι να πληρώσουν για να βρουν αγοραστές: η τιμή του βαρελιού του αμερικανικού αργού (WTI) έκλεισε στα -37,63 δολάρια.

Πρωτόγνωρη συνεδρίαση, πτώση της τιμής 306%

Μια πρωτόγνωρη συνεδρίαση βίωσαν τη Δευτέρα 20 Απριλίου οι traders στην αγορά πετρελαίου, που είδαν τα futures του αργού κυριολεκτικά να καταρρέουν και να διαπραγματεύονται μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία σε αρνητικό επίπεδο, εν μέσω του πανικού που έχει δημιουργήσει ο πρωτοφανής εκμηδενισμός της ζήτησης λόγω παγκόσμιας καραντίνας εξαιτίας της πανδημίας του κοροναϊού.

Πιο συγκεκριμένα, το συμβόλαιο Μαΐου του West Texas Intermediate σημείωσε κατακόρυφη πτώση 55,90 δολαρίων ή κατά 306%, κλείνοντας στα -37,63 δολάρια το βαρέλι, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι οι traders ζητούν να πληρωθούν για να προχωρήσουν σε συναλλαγές, δεδομένου ότι η αγορά είναι πλημμυρισμένη από πετρέλαιο -λόγω και του μέχρι πρότινος πολέμου τιμών μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας – τη στιγμή που η ζήτηση είναι ανύπαρκτη.

Βέβαια, όπως σημειώνουν οι αναλυτές, η σημερινή πτώση δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα, της καθ’ ομολογία πληττόμενης αγοράς, καθώς οι τιμές του συμβολαίου Μαΐου έχουν αποδεσμευτεί από το συμβόλαιο του Ιουνίου, που είναι και το πιο ενεργό, το οποίο παρότι υποχώρησε κι αυτό σημαντικά, συνεχίζει να διαπραγματεύεται πάνω από τα 20 δολάρια το βαρέλι.

Σημειώνεται ότι το συμβόλαιο παράδοσης Ιουνίου υποχώρησε κατά 4,60 δολάρια ή κατά 189,3% και έκλεισε στα 20,03 δολάρια το βαρέλι.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η σημερινή εικόνα του συμβολαίου Μαΐου δεν έχει προηγούμενο, ενώ ταυτόχρονα σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση για το αργό και φυσικά νέο ιστορικό χαμηλό.

Υπενθυμίζεται ότι το προηγούμενο ιστορικό χαμηλό του πετρελαίου είχε καταγραφεί στις 31 Μαρτίου του 1983, όταν έκλεισε στα 10,42 δολάρια το βαρέλι, σύμφωνα με τα στοιχεία του Dow Jones.

Η σημερινή βουτιά επιπλέον εγείρει έντονες ανησυχίες για τις επερχόμενες εξελίξεις στην καταρρέουσα αμερικανική πετρελαϊκή βιομηχανία, αλλά και για την ευρύτερη πετρελαϊκή αγορά, καθώς παρά την πρόσφατη συμφωνία για γενναία μείωση της παραγωγής στο πλαίσιο του σχήματος του OPEC+, η αγορά εξακολουθεί να υφίσταται ισχυρές πιέσεις δεδομένου ότι η πανδημία έχει οδηγήσει σε γενικευμένη παύση της οικονομικής δραστηριότητας και η υπερπροσφορά του προηγούμενου διαστήματος είναι άγνωστο πότε θα απορροφηθεί.

Με άλλα λόγια οι περικοπές που ανακοίνωσε ο OPEC+, της τάξης των 10 εκατ. βαρελιών την ημέρα δεν έπεισαν τους επενδυτές ότι αρκούν για να σταθεροποιηθεί η αγορά και να εξισορροπηθεί η πτώση της ζήτησης εν μέσω της οικονομικής κατάρρευσης λόγω της πανδημίας.

Σε αντίθεση με το WTI, πάντως, το Brent που αποτελεί και διεθνές σημείο αναφοράς παρουσίασε σήμερα πιο ισορροπημένη εικόνα, χωρίς βέβαια να γλυτώνει την πτώση. Το συμβόλαιο Ιουνίου υποχώρησε και αυτό σημαντικά, κατά 2,51 δολάρια το βαρέλι ή κατά 8,94% στα 25,57 δολάρια το βαρέλι.

Κ.Ν. · Επισκέπτης

Η ιστορική πτώση του αμερικανικού αργού δεν μπορεί παρά να προμηνύει κάτι πρωτόγνωρο εξίσου εφιαλτικό με τον Covid-19.

Ήδη κάποιοι κάνουν λόγο για το σκάσιμο τη παγκόσμιας φούσκας του χρέους το οποίο ανήλθε το τρίτο τρίμηνο του 2019 στο επίπεδο ρεκόρ του 322% του παγκόσμιου ΑΕΠ ή διαφορετικά στα 253 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Αν αυτό επιμεριστεί σε κάθε άνθρωπο που ζει στον πλανήτη,
μεταφράζεται σε πάνω από 32.000 δολάρια κατά κεφαλήν, υπολογίζοντας τον πληθυσμό σε 7,7 δισ.

Το χρέος που έχει συσσωρευθεί μετά την κρίση του 2007 βρίσκεται κατά κύριο λόγο σε χέρια επιχειρήσεων. Συνεπώς η αναταραχή, που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις εφοδιαστικές αλυσίδες λόγω κορωνοϊού και η επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης, προδικάζει ότι οι εταιρείες θα έχουν χαμηλότερα κέρδη και ως αποτέλεσμα θα δυσκολευτούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Παράλληλα, οι πολιτικοί των ανεπτυγμένων χωρών δηλώνουν έτοιμοι για περαιτέρω χαλάρωση της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, ώστε να μπορέσουν να αντισταθμίσουν τον οικονομικό αντίκτυπο του ιού. Ωστόσο, αυτού του είδους οι οικονομικές πολιτικές όχι μόνον προσομοιάζουν με τα μέτρα που συνέβαλαν στο ξέσπασμα της κρίσης του 2007, αλλά παράλληλα διογκώνουν το ήδη υψηλότατο παγκόσμιο χρέος.

Παρ’ όλα αυτά, οι κεντρικές τράπεζες διατρέχουν τον μακροβιότερο και εντονότερο κύκλο επεκτατικής πολιτικής, ο οποίος όχι μόνο προωθεί τον ιδιωτικό δανεισμό, αλλά μειώνει και την αποδοτικότητα των μέτρων, όπως για παράδειγμα τα χαμηλά ή αρνητικά επιτόκια.

Πιο αναλυτικά, χρέος συσσωρεύεται τα τελευταία χρόνια στον επιχειρηματικό κλάδο. Ενδεικτικά, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, οι εκκρεμείς οφειλές σε εταιρικά ομόλογα παγκοσμίως άγγιξαν τον Δεκέμβριο του 2019 το επίπεδο ρεκόρ των 13,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, περίπου το διπλάσιο σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2008.

Η αύξηση σημειώθηκε κατά κύριο λόγο στις ΗΠΑ, όπου η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) εκτιμά ότι τα εταιρικά χρέη έχουν αυξηθεί στα 6,5 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2019, ενώ πριν από την κρίση βρίσκονταν στα 3,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Μάλιστα, πρόκειται για χρέη που συσσωρεύονται σε παραδοσιακούς κλάδους της οικονομίας, οι οποίοι έχουν χαμηλότερη κερδοφορία σε σχέση με τους πιο σύγχρονους τομείς, όπως για παράδειγμα τις τεχνολογικές εταιρείες.

Σχεδόν το 60% και πλέον των χωρών του κόσμου αναμένουν ανάπτυξη χαμηλότερη των δυνατοτήτων τους το 2020. Οπότε η χαλαρή νομισματική πολιτική των κεντρικών τραπεζών διευκολύνει τον δανεισμό κρατών και ομίλων.

Ωστόσο τα περιθώρια στενεύουν για περαιτέρω χαλάρωση, οπότε χώρες όπως η Ελλάδα, η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Νότια Αφρική με τάχιστα αυξανόμενο δημόσιο δανεισμό, καθώς και εκείνες με υπέρογκο δημόσιο χρέος, όπως η Ιταλία και ο Λίβανος, μπορεί να δυσκολευθούν να καταφύγουν σε πακέτα οικονομικής στήριξης.

Επιπλέον, όπως τονίζει το Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών, η διάθεση των επενδυτών να χρηματοδοτούν επιχειρήσεις ειδικά στις υπερχρεωμένες χώρες μπορεί να αποδειχθεί ευμετάβλητη και να εξαρτηθεί από το πώς αλλάζει το κλίμα στη διαχείριση ρίσκου στο παγκόσμιο σκηνικό.

Το χρέος είναι υπερτριπλάσιο από την παγκόσμια οικονομική παραγωγή και η ανοδική του πορεία ήταν ξεκάθαρη και από το πρώτο εξάμηνο, όταν αυξήθηκε κατά 7,5 τρισ. δολάρια και δεν είχε ενδείξεις αποκλιμάκωσης έκτοτε. Συγκεκριμένα, το πρώτο εξάμηνο του 2019 το παγκόσμιο χρέος έφθασε στα 250 τρισ. δολάρια, το οποίο αντιστοιχεί στο 320% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Το δε δεύτερο τρίμηνο το χρέος των αναδυόμενων οικονομιών ξεπέρασε τα 71,4 τρισ. δολάρια, φθάνοντας σε νέα ρεκόρ του 220% του ΑΕΠ τους. Οι επιχειρήσεις του δημοσίου στις οικονομίες αυτές αντιστοιχούν σε πάνω από 50% όλου του εταιρικού δανεισμού εκτός του τραπεζικού κλάδου.

Σχεδόν το 60% επί του συνολικού παγκόσμιου δανεισμού αφορά την Κίνα και τις ΗΠΑ. Το δε συνολικό δημόσιο χρέος το 2019 θα ξεπεράσει τα 70 τρισ. δολάρια, όπως προβλέπει το ινστιτούτο, ενώ είχε και τη μεγαλύτερη αύξηση το πρώτο εξάμηνο κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα. Μετά ακολούθησαν οι τράπεζες και οι όμιλοι του χρηματοπιστωτικού κλάδου, όπου η αύξηση του δικού τους δανεισμού ήταν της τάξεως της μιας ποσοστιαίας μονάδας.

Αξίζει να αναφερθεί πως η συσσώρευση παγκοσμίου χρέους οφείλεται εν πολλοίς στην έκδοση πληθώρας ομολόγων σε όλο τον κόσμο. Το 2009 η ομολογιακή αγορά ανερχόταν σε 87 τρισ. δολάρια και στα μέσα του 2019 ξεπερνούσε τα 115 τρισ. δολάρια. Τέλος, όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών, το επαχθές παγκόσμιο χρέος ίσως γίνει τροχοπέδη στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής: ο δανεισμός για έργα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος υπερβαίνει ελαφρά το 1 τρισ. δολάρια όταν, κατά τους διεθνείς οργανισμούς, απαιτούνται κάθε χρόνο και κατά μέσον όρο 3,5 τρισ. δολάρια σε επενδύσεις για να μην ανέλθει η θερμοκρασία άνω του 1,5 βαθμού Κελσίου έως το 2050.

Με λίγα λόγια το τέρας του απεχθούς χρέους έφθασε στο ιλιγγιωδώς ποσό να είναι υπερτριπλάσιο από την παγκόσμια οικονομική παραγωγή και το χρέος, αυτό να είναι σαν την "Λερναία ¾δρα" που έχει απλώσει τα πλοκάμια πνίγοντας τον υπερχρεωμένο παγκόσμιο καπιταλισμό.

Οπότε ανάπτυξη γιόκ

Κ.Ν. · Επισκέπτης

Δεκάδες δεξαμενόπλοια στον Ειρηνικό Ωκεανό θυμίζουν κάτι από “μποτιλιάρισμα” περιμένοντας να ξεφορτώσουν το πετρέλαιο.

Πηγή: https://www.skai.gr/news/world/mpotiliarisma-ston-eiriniko-dekades-petrelaiofora-akinitopoiimena
Το καταστροφικοί αδιέξοδο του καπιταλισμού σε όλη του την πληρότητα.

Κλινικά νεκρός · Επισκέπτης

Το ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες είναι όνειρο θερινής νυκτός Όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Εντός αν αυτά δεν αφορούν τον γεροντικό καπιταλισμό, παρότι οι απολογητές του, βλέπουν πως η σημερινή κρίση δεν είναι όπως οι προηγούμενες, και ο γεροντικός καπιταλισμός όχι μόνο δεν μπορεί να συνέλθει αλλά η κρίση ακολουθεί την άλλη σε χειρότερη μορφή (να γιατί η πανδημία) εξακολουθούν να μας τσαμπουνάνε πως ο γεροντικός καπιταλισμός που είναι στην εντατική ειδικά μετά από το 2008, θα μπορέσει να αναστηθεί.
Κουραφέξαλα.
Ο καπιταλισμός,έχει από καιρό υπερβεί τα όρια του καθώς το παγκόσμιο χρέος 253 τρίς έχει υπερβεί το παγκόσμιο ΑΕΠ πάνω από τρείς φορές που σημαίνει πως από 7,7 δίς ανθρώπων της γής , είναι χρεωμένο ανά άτομο πάνω απο τα 32.000 δολάρια.
Οπότε....τον περιμένει ο νεκροθάφτης του που δεν είναι άλλος από το προλεταριάτο, που αν δεν ξυπνήσει έγκαιρα, την έχουμε βαμμένη.