patari.org

[από Σ.Ο.]

Έφυγε χθες Παρασκευή, 4 Ιούνη ο αγαπητός σύντροφος Γιάννης Βερούχης, παλιός τροτσκιστής, συνδικαλιστής πρόεδρος των τυπογράφων προδικτατορικά, ηγέτης μεγάλης απεργίας του κλάδου που έμεινε στην ιστορία. Στους νεότερους είναι γνωστός απ’ την εφημερίδα «Σοσιαλιστική Προοπτική», που εκδίδονταν απ’ τον ίδιο και τους συνεργάτες του. Ο Πατέρας του ήταν πρόεδρος των Παλαιών Πολεμιστών, είχε μείνει τυφλός απ’ από έκρηξη οβίδας στον πόλεμο της Μικράς Ασίας και δολοφονήθηκε απ’ την ΟΠΛΑ για την υποστήριξη του στις αντιλήψεις του Τρότσκι.
Θα επανέλθουμε με περισσότερα βιογραφικά στοιχεία και με πληροφορίες για την κηδεία του αξέχαστου συντρόφου και συναγωνιστή Γιάννη Βερούχη. Για μας πάντα θα ζει. Αιωνία του η μνήμη.

[Επισκέπτης]

H κηδεία του συντρόφου Γιάννη Βερούχη
θα γίνει τη Δευτέρα 7-6-2010 στις 5.30 μμ
στο νεκροταφείο Βύρωνα .

Τάσος

[Μ.Σ.]

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΧΑΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΦΟΣΙΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ

Ο Γιάννης Βερούχης υπήρξε προδικτατορικά ο αναμφισβήτητος ηγέτης του κλάδου των λιθογράφων (Οι Λιθογράφοι μαζί με τους οικοδόμους ήταν ένα απ’ τα τροτσκιστικά προπύργια). Στέλεχος του ΚΔΚΕ, ελληνικού τμήματος της 4ης Διεθνούς, οργανωτής στο επί της οδού Εμ. Μπενάκη βιβλιοπωλείου του. Έδωσε σκληρούς αγώνες όχι μόνο με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της εμφυλιοπολεμικής Δεξιάς αλλά και της σταλινικής μαφίας που ασκούσε συστηματική τρομοκρατία εναντίον κάθε ριζοσπαστικού στοιχείου του εργατικού κινήματος, μέσω του κομματικού μηχανισμού της Ενιαίας «Δημοκρατικής» Αριστεράς (ΕΔΑ). Πολύ συχνά σε ηρωικές μάχες σώμα με σώμα, στις οποίες ο Βερούχης (ο ψηλός όπως τον αποκαλούσαν) δεν πήγαινε ποτέ πάσο.

Μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών στις 21 Απρίλη 1967 πρωτοστάτησε στην δημιουργία των ΔΕΑ (δημοκρατικών επιτροπών αντίστασης). Μεταξύ των στενότερων συνεργατών του στα ΔΕΑ ήταν οι Γιώργος Κώτσου, Γιάννης Νίκας, Γιώργος Γλυνός, Περικλής Γρίβας. Για την αντιστασιακή δράση επικηρύχτηκε απ’ την χούντα και αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ιταλία διακινδυνεύοντας την ζωή του, καθώς διέσχισε με τον συνάδελφο και συναγωνιστή του Γιώργο Κώτσου την Αδριατική με βάρκα. Η σύζυγος του συνελήφθη βασανίστηκε, χωρίς όμως να λυγίσει και να προδώσει τα μέλη των ΔΕΑ.
Ο Γιάννης συνέχισε την αντιδικτατορική του δράση στο εξωτερικό, στην Γαλλία, το Βέλγιο και την Γερμανία.

Ο Γιάννης Βερούχης, ενώ ήταν πρόεδρος των Λιθογράφων επί σειρά ετών δεν καταδέχτηκε ποτέ να πάρει σύνταξη συνδικαλιστικού στελέχους όπως κάνουν όλοι οι εργατοπατέρες της Δεξιάς αλλά και της «Αριστεράς». Ο πατέρας του ήταν κομμουνιστής αγωνιστής. Έχασε την όραση του στον μικρασιατικό πόλεμο, πέρασε στον τροτσκισμό και υπήρξε ο ηγέτης της «Ομοσπονδίας Αναπήρων και Θυμάτων πολέμου». Στην επαρχία Καρυστίας εκλέχτηκε από τους αγρότες αντιπρόσωπος στην ΠΕΕΑ αλλά οι σταλινικοί είχαν άλλα σχέδια. Τον δολοφόνησαν.
Ο Γιάννης Βερούχης, εδώ και αρκετά χρόνια, έκδιδε με τους συνεργάτες του την εφημερίδα Σοσιαλιστική Προοπτική. Με την αρθρογραφία του και την όλη πρακτική του τιμούσε τις πολιτικές και θεωρητικές παρακαταθήκες του Μαρξ. Στάθηκε ακλόνητος αντίπαλος στην πολιτική των καπιταλιστικών κυβερνήσεων που αντικαθιστά τους ντόπιους εργάτες με φτηνούς και κατά εκατομμύρια εισαγόμενους αλλοδαπούς.

Σύμφωνα με τον Μαρξ, τον γενάρχη του επιστημονικού σοσιαλισμού, «Ο σκοπός της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στην Τζαμάικα: δηλαδή η διαιώνιση της μισθωτής σκλαβιάς.»

ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Εξ ονόματος του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών
Καρλ Μαρξ, Λονδίνο, 4 Μαΐου 1866»

[Υποκριτές]

Όσο ζούσε ο Γιάννης Βερούχης η ΟΚΔΕ ,ΕΕΚ. ΒΗΧΟ-ΤΡΟΜΠΑΣ, ΦΕΛΕΚΗΣ και όλο το αντιρατσιστικό σκυλολόι τον έβριζαν φασίστα και ρατσιστή. Σήμερα στην κηδεία του σαν κοινοί μαφιόζοι κατάθεσαν στεφάνι και έχυναν μαύρα κροκοδείλια δάκρυα.