Μεταλληνός Site Admin
Συμμετέχουν: 31 Μάρ 09 Δημοσιεύσεις: 1814
|
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Σεπ 26, 2010 12:48 pm Θέμα δημοσίευσης: ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΥΑΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ |
|
|
Το άν αναγκαζόμαστε μερικές φορές να απαντάμε στα ίδια και τα ίδια σχετικά με τους Εβραίους που "ελέγχουν τα πάντα", οφείλεται στο ότι πιστεύουμε οτι μερικοί απο άγνοια και μόνο υιοθετούν τέτοιες "ερμηνείες" που είναι πολύ βολικές για όποιον βαριέται να βάλει το μυαλό του να δουλέψει λίγο. Κι' αυτό είναι ότι χειρότερο ιδιαίτερα αν αυτός ο "όποιος" πλήττεται άμεσα απο την σημερινή τραγική κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας και αντί να προσπαθήσει να ανιχνεύσει τα πραγματικά αίτια, βολεύεται με "ερμηνείες" που βολεύουν άλλους. Οι οποίοι άλλοι δεν ενδιαφερονται να παλέψουν ενάντια στην σημερινή κατάσταση που μας έχουν επιβάλλει, αλλά πασχίζουν να σπεκουλάρουν απλώς πάνω στην δυστυχία των απλών ανθρώπων προκειμένου να κάνουν όνομα και καριέρα, ψαρεύοντας μέσα στα θολά νερά, ποντάροντας κυρίως στην άγνοια, που υπάρχει.
Άγνοια που οφείλεται όχι στην έλλειψη νοημοσύνης, αλλά στο ότι απλουστατα μέχρι τώρα τα πράγματα "κουτσά-στραβά" προχωρούσαν, με αποτέλεσμα ο καθένας να θεωρεί οτι δεν έχει νόημα ν'ασχολείται με "περιτά" πράγματα, αφήνοντάς τα στους επαγγελματίες πολιτικούς...
Ωστόσο απο δώ και πέρα τα πράγματα είναι ηλίου φαεινότερο οτι έχουν αλλάξει πλέον ριζικά. Και πρέπει η σκέψη όλων μας να βρεθεί στο επίπεδο των σημερινών δεδομένων.
Λέει ο Gentile: "Οι Εβραίοι που ελέγχουν τα πάντα,έχουν σαν στόχο να καταστρέψουν την οικονομία".
Αφού ελέγχουν όπως λες την οικονομία γιατί να την καταστρέψουν; Αλλά περα και ξέχωρα απ'αυτό, καταστροφή της οικονομίας, σημαίνει γενικό ξεσηκωμό όλων. Και μάλιστα ξεσηκωμό μέσα στις καπιταλιστικές μητροπόλεις. Κάτι που σημαίνει βέβαια εξεγέρσεις βίαιες, που θα οδηγήσουν σε επαναστατικές καταστάσεις. Δηλαδή αυτό θέλουν να κάνουν οι Εβραίοι; Να σπρώξουν τον κόσμο να επαναστατήσει εναντίον τους; Παραθέτεις μια σειρά απο ονόματα Εβραίων μεγαλοκαρχαριών. Ε και; Το ζήτημα δεν είναι τα ονόματα αλλά το οικονομικό σύστημα που μας καταπιέζει και το οποίο αυτοί υπηρετούν. Η περίφημη λέσχη Μπίντελμπερκ (αυτό το επιτελείο της παγκόσμιας αντεπανάστασης) όταν ιδρύθηκε το 1953, είχε στους κόλπους του σαν ιδρυτικά μέλη, οίκονομικούς μεγιστάνες απ´ όλες τις εθνότητες. Υπήρχαν βέβαια και Εβραίοι. Αλλά και Χιτλερικοί νεοναζί... Αυτό το τελευταίο αποδείκνύει οτι μεσα στον Καπιταλισμό, το κεφάλαιο είναι πάνω επο έθνη και βλακώδεις φυλετικές "θεωρίες" τις οποίες άλλωστε το ίδιο κατασκεύασε για δικούς του ιδιοτελείς σκοπούς...
Ας το επαναλάβουμε: Όποιος έχει μυαλό, μπορεί να σκεφτεί... |
|
Γαβριάς Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Σεπ 26, 2010 4:15 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Έγραψα ένα αντιαισθητικό σεντόνι, μιας και αυτή η συζήτηση έχει τελείως εξοκύλει από το θέμα της.
Εννοιολογική Προϊστορία
Στις παραπάνω παρεμβολές γίνεται χρήση του ψευδώνυμου "Gentile" γιατί υποτίθεται έτσι αποκαλούσαν οι παλαιοί εβραίοι τους "εθνικούς" δηλαδή τους ειδωλολάτρες, μεταξύ αυτών και τους έχοντες ελληνική θρησκεία (αυτή του Δία).
Οι ειδωλολάτρες είχαν κάτσει στον σβέρκο των εβραίων με την εισβολή του Μέγα-Αλέκου (που θα έλεγε και ο Ανατρομπέας) στην Ιουδαία κι απειδή οι εβραίοι αντιδρούσαν βίαια, (ίσως και να έτρωγαν κανένα λαρύγγι των εισβολέων) βγήκε η φήμη ότι οι εβραίοι τρώνε ανθρώπους.
Πρόσφατα ένα προβοκατόρικο εβραϊκό περιοδικό, σατυρίζοντας τάχατες αυτή την φημολογία,
φρόντισε να αναζωπυρώσει την ιστορία, το γιατί μόνο εκείνο το ξέρει. Ίσως γιατί τους σιωνιστές ναζί, πρώτους απ' όλους, τους βολεύει ο αντισημιτισμός.
Επιπλέον, με την ευκαιρία, τα περί "γκοΐμ", που έχουν ειπωθεί σε άλλη συζήτηση, αναφέρονται στην λέξη που υποτίθεται υπάρχει στο ραβινικό λεξιλόγιο (το υποτίθεται το βάζω διότι κανείς δεν έχει παρουσιάσει τεκμήρια) και σημαίνει "υποζύγιο" ή "σφάγιο".
Επειδή η Νέα Τάξη, όπως και η οποιασδήποτε εποχής παγκόσμια καθεστηκυια τάξη, συμπεριφέρεται όντως στις μάζες ως "αναλώσιμες", τα φημολογούμενα αυτά κλισέ βολεύουν την εγκεφαλική και αντικομμουνιστική νωθρότητα ορισμένων να ερμηνεύεται η έμφυτη στο καπιταλιστικό σύστημα απληστία και βαρβαρότητα ως έργο των εβραίων που κυβερνάνε ανέκαθεν τον κόσμο υποχθόνια, και άμα λάχει πίνουν και καμιά τζουρίτσα αίμα.
Ιστορική Ερμηνεία
1) Αν τελικά υπάρχουν απαξιωτικά και προσβλητικά επίθετα για τους αλλοεθνείς και αλλόθρησκους στα ιερά κείμενα των εβραίων, συμβαίνει επειδή κάθε σχεδόν θρησκεία χρησιμοποιεί αυτή την τακτική έναντι των άλλων θρησκειών για να υπερασπιστεί ως μοναδική και επιτυχημένη τη δική της μεταφυσική πρόταση.
Ειδικά όμως στην περίπτωση του Ιουδαϊσμού, ο οποίος όπως έχει αναφερθεί και σε άλλη συζήτηση, ήταν μια εξελιγμένη για την εποχή της κοσμοθεωρία, ανθρωποκεντρική και μονοθεϊστική εν μέσω περιρρέοντος παγανισμού και καννιβαλισμού, η μισαλλόδοξη έπαρση περί "εκλεχτού λαού" και "περιούσιου λαού" ήταν μια φυσική αντίδραση ενός λαού περικυκλωμένου από πιο καθυστερημένους -θρησκευτικά- πληθυσμούς.
2) Το γλυκό ήρθε κι έδεσε με την αναγκαστική διασπορά του εβραϊκού πληθυσμού από την Νέα Τάξη του Τίτου. Διεσπαρμένοι ανάμεσα σε χριστιανικούς λαούς, και με τον μεσαίωνα να καλπάζει, οι εβραίοι περιθωριοποιήθηκαν εις διπλούν. Τους περιθωριοποίησαν οι ντόπιοι λαοί επειδή ήταν "αντίχριστοι" και "αμετανόητοι" στο έγκλημά τους έναντι του ιδρυτή της χριστιανικής θρησκείας.
Περιθωριοποιήθηκαν και οι εβραίοι από μόνοι τους πρωτίστως, για να μην "αναμίξουν" την "πολύτιμη αλήθεια" τους με τις συνήθειες και τα έθιμα ξένων λαών.
Σχεδόν όλοι οι πλάνητες και διασκορπισμένοι λαοί είναι καταδικασμένοι να περιθωριοποιούνται διαφορετικά αφομοιώνονται και δεν παραμένει κανένα ίχνος να μαρτυρεί την ύπαρξη περιπλανώμενων. Μέχρι και οι τσιγγάνοι (σχετικά πιο υπολειπόμενος πολιτισμικά λαός) το έχουν ασυνείδητα καταλάβει.
Οι εβραίοι (πόσο μάλιστα) με την εξελιγμένη εμπορική παράδοση που διέθετε κάθε κάτοικος της ανατολής βρέθηκαν εν μέσω κοινωνιών που η θρησκεία τους απαγόρευε στον ντόπιο χριστιανό την δραστηριοποίηση σε οικονομικές συναλλαγές με έντοκο δανεισμό. Ο εβραίος δεν αντιμετώπιζε από το δόγμα του αντίστοιχη απαγόρευση. Έτσι αυτή την "ένοχη" δραστηριότητα την εξάσκησαν για πολλούς αιώνες -που ο αδιαμόρφωτος καπιταλισμός κυοφορείτο ακόμη- σχεδόν αποκλειστικά εβραίοι, περίπου κατά ένα αντίστοιχο τρόπο με το επάγγελμα του σιδερά που συνηθιζόταν να θεωρείται το "εθνικό επάγγελμα" των -επίσης περιθωριοποιημένων- τσιγγάνων (γύφτων - εξού και "γύφτικο σκεπάρνι").
Ξεκινώντας με την ιστορικά καταγεγραμμένη απειθαρχία των Ιουδαίων έναντι των ελλήνων και μετέπειτα ρωμαίων εισβολέων, που αποτέλεσε την απαρχή της φιλολογίας περί ανθρωποφαγίας, ο καθείς αντιλαμβάνεται πόσο ακλόνητα εδραιώθηκε αυτό το κλισέ, όταν κατοπινά δέχεται και την συνδρομή του οικονομικοκοινωνικού δεδομένου της "τοκογλυφικής δραστηριότητας":
"Φάε, όλο το φαΐ σου, γιατί θα έρθει ο εβραίος να σε χώσει στο βαρέλι με τα καρφιά και θα σε τσουλίσει για να σου πιεί το αίμα"...
Αν ένας αντικειμενικός όσο το δυνατόν άνθρωπος, έκρινε από την φύση των ατόμων που αναδεικνύονται ως "προσωπικότητες" από την κάθε κοινωνία, θα έβλεπε ότι υπάρχει μια ολοκληρωτική προτίμηση στα καθάρματα, τους ανάλγητους, τα θρασύμια και τους ανερμάτιστους. Αυτοί είναι που επιπλέουν και διασώζονται από το παιχνίδι της βαρβαρότητας και του "όλοι εναντίον όλων". Όποιος δεν είναι σκουλήκι και ικανός να σκοτώσει την μάνα του και να την βγάλει και στο κλαρί, σπρώχνεται στην πάντα, συνήθως πεθαίνει άγνωστος από την Ιστορία και απωθείται από το να μετέχει στα γεγονότα. Όσο ο καπιταλισμός ξετραχηλώνεται ή γενικότερα η βαρβαρότητα είναι το κριτήριο της επιβίωσης, η υπεροχή των καθαρμάτων αποτελεί ιστορικό νόμο.
Σε αυτή την υποδουλωμένη για αιώνες αποικία που ονομάζεται Ελλάδα, και η οποία θυμίζει πολλές φορές μια σύγχρονη ταραχώδη Ιουδαία που πληρώνει τακτικά την ανυπακοή της σε φόρο αίματος, ο παγκόσμιος κανόνας επιβάλει κι εδώ τα καθάρματα, οι φελοί, οι τυχάρπαστοι και τα αλαλάζοντα κύμβαλα να χαρακτηρίζουν και να ενοχοποιούν συλλογικά την κοινωνία και ας κρύβεται κάτω από το επιδερμικό παρασιτικό λίπος ένα πλήθος από εκμεταλλευόμενους παρίες.
Στο εβραϊκό έθνος, και με τις ίδιες συνθήκες, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να συμβαίνει μια εξαίρεση. Οι μη εκμεταλλευτές και οι μή χοντρόπετσοι θάβονται μέσα στον σωρό της ανωνυμίας και της ανυπαρξίας. Το "εξαγώγιμο προϊόν" είναι οι παλλικαριές και τα κατορθώματα της σιωνιστικής αλητείας και όχι εκείνοι οι τολμηροί που φυλακίζονται γιατί διέρρευσαν το φονικό πηρυνικό πρόγραμμα του Ισραήλ.
Ιστορικά καταγεγραμμένοι διασώζονται όσοι έπιναν έντοκα αιματάκι, και όχι οι εβραίοι που δεν ήταν στα μέσα και στα έξω, δεν θησαύριζαν, δεν είχαν αλλαξοκωλιές και πάρε-δώσε με ναζί ώστε να γλιτώνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η ολοκληρωτική τάση της Οικονομίας
Στις κολλεγιές της Νέας Τάξης, της κάθε επίδοξης Νέας Τάξης, όσοι μετέχουν το κάνουν ως αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης ιστορικοπολιτικής ζύμωσης και καταλυτικών γεγονότων και επιδράσεων. Κογκολέζικος ιμπεριαλισμός ουδέποτε υπήρξε. Ούτε μπαγκλαντεσιανή αποικιοκρατία. Ούτε ανέπτυξε η Αϊτη αξιόλογη βαριά βιομηχανία κάποτε.
Απεναντίας, χώρες που ιστορικά συνεισέφεραν στην εξέλιξη του καπιταλισμού (ενίοτε κατά συγκυρία "προοδευτική") και "αριστοκρατικές κάστες" που πρωταγωνίστησαν στρατιωτικά, πολιτικά ή οικονομικά, έχουν την πιθανότητα στην τελική συσσώρευση των μονωπωλίων να κατέχουν ένα αξιοσέβαστο μέρισμα. Η βρετανική αποικιοκρατία, ο γερμανικός εθνικισμός και επεκτατισμός, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και στρατιωτική μηχανή, οι γάλλοι βιομήχανοι, οι γιαπωνέζοι βιομήχανοι, οι σαουδάραβες πετρελαιάδες κ.ο.κ. είναι κατά καιρούς παράγοντες και μέτοχοι στις απόπειρες παγκοσμιοποίησης και διαμορφώνουν με την ωμή παντοειδή τους δύναμη τα γεγονότα. Αν μέσα σε όλες αυτές τις λυκοφιλίες και αντιμαχόμενα τραστ, ο "εβραϊκός υπερεθνικισμός" ή Σιωνισμός, έπαιξε ή παίζει τον δικό του ρόλο και συνεισφέρει βάσει των δικών του επιδιώξεων αυτό δεν σχετίζεται με κάποιο "εθνικό γνώρισμα" του συγκεκριμένου λαού, όπως οι άραβες δεν έχουν εθνικό γνώρισμα την πετρελαιοπηγή και δεν έχουν όλοι οι γάλλοι τα ίδια συμφέροντα βάσει των γαλλικών βιομηχανιών.
Αιχμή επιβολής του κάθε "εθνικού καπιταλισμού" και "εθνικού ιμπεριαλισμού" στο πρώιμο στάδιο των αντιμαχόμενων επιμέρους καπιταλισμών ήταν το αντίστοιχο "εθνικό" προϊόν, είτε στρατιωτικό, είτε βιομηχανικό, είτε συνδυασμός και των δύο ή και οτιδήποτε άλλο. Από την στιγμή που το πρώιμο στάδιο αντικαταστάθηκε από την φάση συνένωσης και πολυεθνικής συσσώρευσης, τα "εθνικά όπλα" από αντιμαχόμενα μετεξελίχτηκαν σε συνεργαζόμενα. Οι συνωμοσιολόγοι που αδυνατούν να παρακολουθήσουν αυτή την διαδικασία και σε αλληλεγύη με τους πονηρούς αντικομμουνιστές που είναι σε θέση αλλά εθελοτυφλούν, διαδίδουν από κοινού τα περί "διεθνιστικής" φύσεως του Κεφαλαίου και μέσα από την γελοιότητα ότι οι εξουσιαστές είναι "κομμουνιστές" (!) ξεπλένουν (συνήθως με το αζημίωτο των μυστικών και ΚΥΠατζίδικων κονδυλίων) όλη την κοσμοπολίτικη και τυχοδιωκτική αλητεία των κάποτε "εθνικών" καπιταλισμών που πλέον τόσο εξόφθαλμα έχουν αποδειχθεί ανέκαθεν αντεθνικοί.
Ο επίσης αντεθνικός για τους εβραίους Σιωνισμός, ιστορικά έτυχε και αυτός να διαθέτει το δικό του όπλο, το "ειδικής φύσεως" "εθνικό προϊόν" του. Και δεν ήταν παρά το ιστορικό, ΜΟΝΟ, προβάδισμα στην γνώση και στην παράδοση των χρηματιστικών συναλλαγών.
Ίσως λοιπόν βάσει αυτού -το πολύ- να κατορθώνει έως και σήμερα να διατηρεί μία "προνομιακή" κεκτημένη θέση που του παρέχει έναν κάπως πιο κομβικό, οικουμενικό ρόλο στην πλανητική υπερκατασκευή του ενοποιημένου Κεφαλαίου, ως παλιό απομεινάρι της ιστορικής, μέχρι την Ανεγέννηση, πρωτοκαθεδρίας του.
Μόνο υπό αυτό το πρίσμα παρέχεται η επαρκής εξήγηση στο ότι η εβραϊκή καταγωγή έχει συνήθως ένα ομολογουμένως αξιοσημείωτο προβάδισμα, και αναντίστοιχο με την σχετικά μικρή αριθμητικά αυτή κοινότητα, στο σύνολο των διασήμων οικονομολόγων ή διευθυντών παγκόσμιων οικονομικών ιδρυμάτων. Το οποίο τόσο βολικά ερεθίζει τις αντιδραστικές και φιλοσυστημικές νοοτροπίες και φαντασίες.
Ωστόσο, συνωμοσιολογικά ερωτήματα στο γιατί η Νορβηγία ή η Ελλάδα διαθέτουν την πρωτοκαθεδρία στην ναυτιλιακή δραστηριότητα και οι γιαπωνέζοι στην αυτοκινητοβιομηχανία, ουδέποτε διατυπώθηκαν και οι σχετικές διαπιστώσεις έχουν στερεοτυπικά γίνει αποδεκτές ως κάτι το απόλυτα φυσιολογικό ή ακόμη και μη επιλήψιμο.
Την στιγμή που η κάθε επιμέρους "εθνική" δραστηριότητα έχει την δική της δραστική συμβολή στο υπερθενικό πια αποτέλεσμα της οικονομικής δικτατορίας.
Όμως, μόνο η "εβραϊκή", η ήδη στιγματισμένη ιστορικά και θρησκευτικά, καταγράφεται και ενοχοποιείται ως αποκλειστικά υπεύθυνη. Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα που δίνουν βοήθεια από "την ανάποδη" στο όλο παγκοσμιοποιητικό εγχείρημα, είτε συμμετέχουν σε αυτό και σιωνιστές είτε εσκιμώοι. |
|