patari.org

[Βερέμης Μάτσας]

ΣΚΑΙ : "ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ" 1821 - ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΠΟΙΩΝ ΑΡΑΓΕ???

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Ξεκινωντας θα ηθελα να συγχαρω όσους σε αυτό το blog ( διαβασα τρεις ) εκφραζουν την αγανακτηση τους για τα όσα προσεκτικά και τεχνηεντως ανεκδιηγητα παρακολουθησαμε εχθες βραδυ από το ΣΚΑΙ. Με μεγαλη ανυπομονησία περιμενα να δω την συγκεκριμενη παραγωγη , καθότι ειχα πόλυ καλη εμπειρία από τις δυο προηγουμενες παραγωγες του καναλιου ´´ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ´´ και ´´ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ´´ οι οποιες ομολογουμενως ηταν πολυ καλες. Αντι για αυτο ομως παρακολουθησα μαλλον ένα ´´τουρκικο σηριαλ´´. Οι συντελεστες και παρουσιαστες μου θυμισαν την περιφημη ατακα του ´´μονιμου προδοτη´´ στις παλιες ελληνικες ταινιες κατα κόσμον πολυ καλου ηθοποιού Αρτεμη Ματσα ´´Οι Γερμανοι είναι φιλοι μας. Γιατι δεν συνεργαζεσαι?´´ Ετσι λοιπον : ´´Ελληνες . Οι Τουρκοι ειναι φιλοι μας. Γιατι δεν συνεργαζεστε? ´´
Σημαντικοι σύγχρονοι Ιστορικοί ( Βερεμης ) ΚΑΙ λογοτεχνες (Τατσοπουλος ) με την συνδρομη Τούρκων!!! ιστορικων και αγγλων , γαλλων πορτογαλων , ολλανδων και ολο το κακο συναπαντημα οχι να παραχαρασουν την ιστορια αλλα να προσπαθουν να μας πεισουν οτι πτυχες της Επαναστασης (οπως το καθεστως φορολογιας και κοινωνικης αδικίας , οι κοτζαμπασηδες , οι προεστοι ) ηταν η κυρια αιτια που οδηγησε στην Επανασταση και απλως οι ´´φιλοι´´ Οθωμανοι-Τουρκοι βρεθηκαν τυχαιως στην μεση!!! Και επειδη τους παραπανω ανθρωπους δεν τους θεωρω ανιστορητους ή τυχαρπαστους για εμενα η ολη προσπαθεια είναι τουλαχιστον υποπτη, αν λαβουμε υποψιν μας, τα τελευταια χρονια, ανθρωπους και κινησεις τύπου Θαλεια Δραγωνα , Βιβλιο Ιστοριας (´´συνωστισμος στο Λιμανι τησ Σμυρνης), απουσια Πρωθυπουργων απο τις παρελασεις της 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ, καταργηση μαθητικων παρελασεων, και αλλα τινα.
Προσπαθωντας να παραμεινω νηφαλιος και να μην κανω αυτο που ο μεγαλος κωμικος μας Θανασης Βεγγος είπε σαν ατακα σε μια ταινια του : ´´Θα πάρω πέτρα!! ´´ σκεφτομαι τι ακουσα και τι ειδα εχθες. Τι μας ειπαν οι ´´μεγαλοι´´ ιστορικοι μας σε αυτην την χαριτοβρυτη παραγωγή?
Οτι μετα την αλωση της Πολης και οσο περνουσαν τα χρονια οι Ελληνες περνουσαν μια χαρα! Οικονομική αναπτυξη, πληρης ελευθερια, ανεξιθρησκεια. Οι Τουρκοι ενδιαφερονταν μόνο για να εισπρατουν τους φορους και περαν τουτου ολα καλα. Δεν ετρεχε μια. Χτιστηκαν σχολεια για να μπορουν οι Ελληνες να εκπαιδευονται και να μαθαινουν την γλωσσα τους και τα εθιμα τους και την ιστορια τους. Χτιστηκαν εκκλησιες. Ε! Καποιες έγιναν και τζαμια, οπως είπαν, αλλα χτιστηκαν και αλλες πολλες. Οι Ελληνες αγαπησαν Τουρκαλες με την θεληση τους και οι Τουρκοι Μπεηδες και Αληδες και Πασαδες αγαπησαν και παντρευτηκαν Ελληνιδες οι οποιες ηταν φυσικα ξετρελαμενες οπως καταλαβαινετε με την προοπτικη να γινουν μουσουλμανες και να παντρευτουν τον Πασα της καρδιας τους!! Τραγελαφος!! Εγω βεβαια κατι εχω ακουσει για ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, για ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ, για επιβολη του ΙΣΛΑΜ με ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ, για ΞΕΚΛΗΡΙΣΜΑ ολοκληρων περιοχων με ΣΦΑΓΕΣ και ΠΩΛΗΣΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ κατοικων στα ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΑ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ. Αναφορες και ιστορικα γεγονοτα που δεν υπαρχουν μονο στα Ελληνικα Βιβλια της Ιστοριας, γραμμενα από αναγνωρισμενους Ιστορικους (ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ , ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ , ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ), από αγωνιστες της εποχης (ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ) αλλά και σε ΞΕΝΑ βιβλια ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Φυσικα δεν αναφερουν ότι υπαρχουν πολλοι Οσιοι και Αγιοι και Μαρτυρες της Ορθοδοξιας μας τους οποίους η Εκκλησία μας τους εχει ανακυρηξει τετοιους διοτι διωχθηκαν , εξευτελιστηκαν , βασανιστηκαν αγριως και θανατωθηκαν με τους πλεον αποκρουστικους τροπους απο τους ´´φιλους και γειτονες´´ Τουρκους επειδη ήταν Χριστιανοι. Και λολα αυτα δεν εγιναν απο το 1800 και μετα αλλά από το 1420 και ΜΕΤΑ!
Επισης μας είπαν εν ολιγοις οτι ο Μωαμεθ ο Πορθητης ηταν φιλαρακι μας και με μεγαλη του λύπη αφησε τα στρατευματα του να καινε, να λεηλατουν, να σφαζουν να βιαζουν και να μην αφηνουν ´´λιθο επι λιθου´´ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΕΠΙ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ. Μαλλον μετα θυμηθηκε οτι ηταν φιλαρακι μας και βασιλεψε με μεγαλοθυμια και δημοκρατια τους Ελληνες. Εδω δεν αφηναν σε χλωρι κλαρι τους δικους τους!!
Και βεβαια σε ολο αυτον τον οργασμο της κοινωνικης και οικονομικης αναπτυξης της Ελληνικης Επικρατειας κατά τον 15ο, 16ο και 17ο αιώνα υπο την Σοσιαλιστικη Κυβερνηση της Υψηλης Πυλης, στον Ελλαδικο χωρο αναπτυχθηκαν τα γραμματα, οι επιστημες, οι τεχνες. Ο Ευρωπαικος Διαφωτισμος που γεννιοταν τοτε διαπερασε απο ακρου εις ακρον την Οθωμανικη Αυτοκρατορία, ειδικοτερα στον Ελλαδικο χωρο, διότι στον χωρο της Σημερινης Τουρκιας ...να μωρε απλως δεν θελανε οι ανθρωποι. Αναρωτιεμαι είναι για να γελαμε ή για να κλαιμε? Ποια συμφεροντα εξηπηρετουν οι κύριοι της παραγωγης του ΣΚΑΙ ? ή Μήπως γνωριζουμε γιατι ολη αυτη η διαστρεβλωση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ?
Και μετα ήρθαν οι μελισσες! Οι Οθωμανοι σπρωγμενοι από την Οικονομική Κριση που δημιουργησαν οι πολεμοι , τα swaps , τα derivatives και το χρηματιστηριο ( ωχ συγνωμη λαθος! μπερδευτηκα ) απεκτησαν οικονομικο προβλημα , υποτιμηθηκε το νομισμα τους και για να κανουν οικονομιες κλιμακος εδωσαν την εισπραξη των φορων σε εισπρακτικες εταιρίες ( συγνωμη! πάλι μπερδευτηκα ηθελα να πω σε Ελληνες και Αλβανους ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ) οι οποίοι έπιναν κυριολεκτικα το άιμα των Ελληνων αλλα και ´´επέτρεψαν´´ την δημιουργια ΤΣΙΦΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΑΔΩΝ.
ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΥΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΕΦΤΑΙΓΑΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΔΕΙΝΑ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ Η ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΖΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΖΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΠΟΥΛΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΑ, ΑΤΟΙ ΤΟΥΣ ΒΙΑΖΑΝ.
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ?? Ποιοι Τούρκοι? Αυτοί δεν φταινε σε τιποτα. Αυτοί απλως εφαρμοσαν μια οικονομικη πολιτική! Ετσι λοιπόν εναντι ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΗΣΑΝ ΟΙ ΚΟΥΤΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ 17ο ΑΙΩΝΑ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΜΕ ΤΑ ΤΟΥΡΚΑΚΙΑ .
Απλως στην μέση βρεθηκαν οι ´´δόλιοι´´ οι Τούρκοι και τους πήραν τα σκαγια. Και μετα ηρθαν οι Μακιαβεληδες Ελληνες Ιστορικοι, οι ψευτες, οι απατεωνες, οι μεγαλοι νικητες και εγραψαν την Ιστορια οπως ηθελαν αυτοί!!
ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΚΑΙ. Ο κ.Βερεμης, ο κ.Τατσοπουλος και ολοι οι αλλοι συντελεστες αυτης της ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
Οπως είπε και ο κ.Τατσοπουλος ´´γιατι γείτονας σηκωσε το οπλο να σκοτωσει γειτονα?? ´´Πιστευω τωρα ολοι μαθατε και καταλαβατε γιατι. Και νομιζω ότι θα θελαμε ΣΗΜΕΡΑ να εχουμε τετοιους ΓΕΙΤΟΝΕΣ. Οπως οι προγονοι μας του 14ου , του 15ου και του 16ου αιωνα. Μαλλον οι υπερπτησεις των Τουρκικων μαχητικων γινονται γιατι θελουν μας ριξουν μπακλαβαδες. Η ΕΙΣΒΟΛΗ και ο ΠΟΛΕΜΟΣ στην Κυπρο εγινε γιατι οι Τουρκοι μας θεωρουν φιλους τους, το ΠΟΓΚΡΟΜ και η ΕΚΔΙΩΞΗ των Ελληνων της ΠΟΛΗΣ ΤΟ 1954 εγινε από φιλικά αισθηματα, επίσης η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ εγινε γιατι είχε τελειωσει το νερο της Τουρκικης Πυροσβεστικης.
Τα τελευταια χρονια υπάρχει μια παραφιλολογια σχετικά με πραγματα από την Ελληνικη Επανασταση που δεν ξερουμε ταχατες, που δεν εχουν γραφτει, που είναι στα ´´ψιλα γραμματα´´, πραγματα σχετικα με τους Κοτζαμπασηδες, τους Προεστους, την Αλωση της Τριπολιτσας, το Ελληνικο δάνειο από τους Αγγλους, τους Κλέφτες και ΑΡΜΑΤΟΛΟΥΣ.
ΨΕΜΜΑΤΑ! Ολα ειναι γραμμενα, ολα αναφερονται σε πολλά ιστορικά βιβλια Ελληνικα και Ξενα ΚΑΙ για το τι εγινε στην Τριπολη, και για το τι ηταν ο Καραισκακης πριν γινει ηρωας και αγωνιστης, για το ποιος ηταν ο ρολος του Παπαφλεσσα πριν θυσιαστει στο ΜΑΝΙΑΚΙ, για το τι ηταν οι ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΔΕΣ ( Κοτζαμπασηδες ) ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΔΩΣΑΝ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΚΡΥΒΑΝ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Για τους 2 Εμφυλιους πολεμους που ταλανισαν τους Ελληνες μεταξυ 1821 και 1830, για τον ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ και τον αμφιλεγομενο ρολο του εως καποια στιγμη αλλά για τον αγωνα και τα πλοια που εδωσε στον αγωνα. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΕΙ.
Αυτα όμως δεν ειναι αναγκη και δεν μπορεί να τα μαθαινει ενα παιδι 12-15 ετων γιατι απλα δεν μπορει να τα κατανοησει και να τα κρινει και να τα ξεχωρισει. Και γιατι δεν ειναι τα σημαντικά. Τα σημαντικά είναι η ΔΥΝΑΜΗ και η ΠΙΣΤΗ που βρηκαν οι Ελληνες για να τα βαλουν και να νικησουν την Οθωμανικη Αυτοκρατορια. ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ. ΤΟΣΟ ΑΠΛΟΙΚΟ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ. Δυναμη και Πιστη που τους την καλλιεργησαν και τους την διατηρησαν οι ΠΑΠΑΔΕΣ. Η Διατηρηση της γλωσσας, της ΑΡΧΑΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, των ΑΡΧΑΙΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΩΝ, της Ορθοδοξιας και της Πίστης στον ΘΕΟ έιναι εργο θελουμε δεν θελουμε, των ΠΑΠΑΔΩΝ και των ΚΡΥΦΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ που ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΠΗΡΞΑΝ και ΟΧΙ ταχατες των ΣΧΟΛΕΙΩΝ και των ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΠΟΥ εφτιαξαν οι Τούρκοι.
Θα δω και τα επομενα επεισοδια για να εχω μια συνολικη εικονα αλλα πολυ φοβαμαι ότι ξερουμε τι θα παρακολουθησουμε πλεον.
Νομιζω οτι ο Κοραης, ο Ρηγας και ο Σολομός δεν ειχαν στο μυαλο τους τους κακούς Κοτζαμπασηδες οταν εγραφαν για Ελευθερία ή Θανατο, για αποτίναξη της Σκλαβιάς και για την διατηρηση της γλώσσας και της θρησκειας μας. Και μαλλον ο Θουρειος και ο Υμνος εις την Ελευθεριαν ΔΕΝ εστρεφοντο κατ αυτων. Επίσης το Ελληνικο στοιχείο σε Αυστρια και Γαλλια, ηδη από τα μεσα του 1650 και μετα δεν προσαπθουσαν να κινητοποιησουν την εκει κοινη γνωμη και πολιτική κατά των Κοτζαμπασηδων και Τσιφλικαδων στην Ελλαδα.
Τι πιο φυσικο να αφησουν οι Τουρκοι να φαγωθουν οι φτωχοι Ελληνες με τους πλούσιους Κοτζαμπασηδες Προεστους και Τσιφλικαδες ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ και αυτοί απλώς να ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΝ?
Ευχομαι ολοι οι συντελεστες της εν λογω παραγωγης να εχουν την συνειδηση τους καθαρη για αυτο που επιχειρησαν ή θα επιχειρησουν να κανουν απεναντι στους ΕΛΛΗΝΕΣ.
Την δόξα πολλοι εμισησαν το χρημα ουδεις!
Ελπιζω και ευχομαι οταν θα ´´συναντησουν´´ ολους εκεινους που εζησαν και πεθαναν και θυσιαστηκαν τοτε να μπορουν να τους κοιταξουν ΙΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ.

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=245840&cid=122

[Αρτέμης Βερέμης]

Και μια δόση Τράγκα, από την τελευταία πρωινή εκπομπή του στο Real FM:

http://www.youtube.com/watch?v=LSCQ3LufATw&feature=related

[ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΗ]

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ 1821 ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΙ.ΜΟΛΙΣ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΩ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΠΑΙΔΩΜΑΖΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΣΠΕΡΝΑΝ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΤΟ 1915 ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΠΛΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ..............(ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΑΡΑΓΕ?)

[Μεταλληνός]

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΗΣ COCA-COLA HELLAS

Mάλιστα Κύριοι, έγινε κι' αυτό. Ο Γιαννάκης ο Αλλαφούζος, απεφάσισε να μας "ξαναγράψει" την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με μια "συγχρονη" ματιά -όπως διαφημίζει ο "ΣΚΑÚ".

Γράφτηκε εξάτομο βιβλίο, γυρίστηκε σήριαλ-ντοκιμαντέρ, ενώ παράλληλα, κάθε Κυριακή πρωί, (10-11) γίνεται και ραδιοφωνική παρουσίαση από τον Αρούλη τον Πρωτοσάλτε (ή Πρωτοψάλτε; πάντα με μπερδεύει το επίθετο αυτού του ηλίθιου) προκειμένου ο κόσμος να εμπεδώσει όσο γίνεται καλύτερα αυτή την "σύγχρονη" ματιά...

Είναι πλέον γεγονός ότι ο όμιλος Αλαφούζου (τηλεόραση, ραδιόφωνο ΣΚΑÚ και "Καθημερινή") εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεπεράσει κατα πολύ το Λαμπρακιστάν αλλά και το Μπομπολιστάν σαν νεοδοσίλογη-νεοταξίτικη σφηκοφωλιά. Η cιαμέζικη πραχτοράντζα ο Παπαχελάς μαζί με τον Τέλογλου νάναι καλά. Αυτοί οι δυο τοποτηρητές της CIA στην Ελλάδα κάνουν το κουμάντο, και τα υπόλοιπα υπαλληλάκια απλώς εκτελούν τις άνωθεν εντολές...

Από την αρχή που ξεκίνησε η καμπάνια για την περίφημη "σύγχρονη" ματιά της Επανάστασης του 21 τα διαφημιστικά σποτάκια έλεγαν: "Η ίδρυση ενός έθνους"... Μάλιστα! Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Από τότε που όλοι οι έγκριτοι Έλληνες και ξένοι επιστήμονες στόλισαν με αμέτρητες μούντζες τα μούτρα του τότε τσανακογλείφτη της Ευρωπαϊκής αντίδρασης Φαλμεράγιερ, ενός τσανακογλείφτη του τσάρου της Ρωσίας, που στο τέλος τον έφτυσαν και τα ίδια τ' αφεντικά του...

Μετά από κανα δυο μέρες (προφανώς το ξανασκέφτηκαν) το σποτάκι άλλαξε και έγινε: "Η ίδρυση ενός κράτους-έθνους"...

Στην υπηρεσία της παγκόσμιας νεοταξίτικης διακυβέρνησης λοιπόν η "σύγχρονη" ματιά της Ελληνικής Επανάστασης πρώτα και κύρια, προσπαθώντας να ξαναστήσει το παλιό βολικότατο για τα νεοταξίτικα σχέδια ιδεολόγημα ότι τάχα οι σημερινοί Έλληνες είναι από Ιστορική άποψη κάτι το καινούργιο, μια "ρευστή κατάσταση" που δεν χάθηκε κι' ο κόσμος αν πάψουν και να υπάρχουν σαν ενιαίο κράτος.

Από κει και πέρα φυσικά οι "σύγχρονοι" συντάκτες, φροντίζουν να εξυπηρετήσουν και τις άμεσες νεοταξίτικες ανάγκες που αφορούν τις τωρινές "διευθετήσεις" με την Τούρκικη άρχουσα τάξη, κάτι που γίνεται με την απόλυτη δυσφήμηση και απαξίωση της Ελληνικής επανάστασης και των πρωταγωνιστών ηγετών της...

Ούτε παιδομαζώματα έγιναν, ούτε κρυφά σχολειά υπήρξαν (η αναγκαία για την νέα τάξη απαξίωση του ρόλου που έπαιξε ο λαϊκός ιερέας στην διατήρηση της γλώσσας και του Ελληνισμού σαν συνδετικός ιστός) και το ξανατονίζουμε αυτό το τελευταίο δωσίλογα ρεμάλια, Ο ΛΑÚΚΟΣ ΙΕΡΕΑΣ....
Και μόνο το όνομα αυτού που επιμελήθηκε αυτό το τερατούργημα φτάνει για να καταλάβει κανείς τις επιδιώξεις αυτών που τόλμησαν (και το εννοούμε, που τόλμησαν) να το γράψουν. Ο Θ. Βερέμης, γνωστός Ανανιστής, και μέλος του ...περίφημου ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής) μιας "μη κυβερνητικής" βεβαίως-βεβαίως οργάνωσης με πλουσιότατη αντεθνική δράση μέχρι τώρα που αμείβεται πλουσιοπάροχα από τον κυβερνητικό κορβανά και από μια σειρά επιχειρήσεις. Μέλη της είναι ακόμα διάφορα νεοδωσίλογα μπουμπούκια. Τσούκαλης, Βερέμης, Κουλουμπής, Βουρλούμης, και ο πρόεδρος της COCA-COLA HELLAS(!!!) Δαυίδ.

Ας το αναφέρουμε κι' αυτό. Πρόσφατα σε άρθρο του στην "Καθημερινή", ο Ν. Γρηγοριάδης, (συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ) και επίκουρος καθηγητής του Τούρκικου πανεπιστημίου Μπίλκετ, συμβουλεύει τον Γιωργάκη "μας"και το Υπουργείο Εξωτερικών, "ν' αποφύγουν την χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ, επειδή η Τουρκία χάνει τα... προνόμιά της"!

Η Coca kola λοιπόν αποφάσισε ξαφνικά να μας δείξει την "μοντέρνα" άποψη για την επανάσταση του 1821. Κοντά στον Βερέμη και ο "συγγραφέας" -όπως δηλώνει Τατσόπουλος, ένα χθεσινό τσουτσέκι, που αναδείχθηκε μέσα από το περιβόλι του Λαμπρακιστάν έχοντας μάλιστα κι' ένα υφάκι 80 καρδιναλίων, και κάποιοι σκηνοθέτες που προσπαθούν να τους μάθουν κι' οι μανάδες τους. Μοντέρνες ματιές, σε μοντέρνους όμως καιρούς. Πόσο καιρό ρε ηλίθιοι νομίζετε ότι θ' αντέξει το "έργο" σας; Δεν βλέπετε τι συμβαίνει γύρω σας; Πόσο καιρό θα μείνει ακόμα η δωσίλογη κυβέρνηση που σας προστατεύει; Και για να το πάμε ακόμα παρακάτω, πόσο καιρό νομίζετε θα μείνει ακόμα ανέπαφη η γειτονική Τουρκία από την κοινωνική λαίλαπα που κοντοζυγώνει;

Βλάκες, ηλιθιότεροι των ηλιθίων. Ξεχάσατε κάτι πάρα πολύ βασικό, βασικότατο:

SKRIPTA, MANET δωσίλογα κουτορνίθια. SKRIPTA MANET....

[Αλ.]

ΟΚΔΕ και ΣΚΑÚ κατά του "Σταλινισμού"

-Ανατροπέας-
Παλαιό Μέλος

ΕΞΟΡΙΣΤΗ ΣΤΗ ΣΙΒΗΡΙΑ

Συγγραφέας: Μαργκαρέτε Νόιμαν

Χρονολογία έκδοσης: Νοέμβριος 2006

Σελίδες: 286

Τιμή: 12 ευρώ

Πρόλογος της έκδοσης:

Οι «Εκ­δό­σεις Ερ­γα­τι­κή Πά­λη» ε­πα­νεκ­δί­δουν το βι­βλί­ο της Μαρ­γκα­ρέ­τε Μπού­μερ-Νό­υ­μαν, Ε­ξό­ρι­στη στη Σι­βη­ρί­α, που εί­χε πρω­το­κυ­κλο­φο­ρή­σει στην χώ­ρα μας, α­πό της εκ­δό­σεις «Νέ­οι Στό­χοι» πριν πολ­λά χρό­νια. Στο βι­βλί­ο της η Νό­υ­μαν ε­ξι­στο­ρεί την ι­στο­ρί­α της σύλ­λη­ψης του συ­ζύ­γου της Νό­υ­μαν και τις προ­σω­πι­κές ο­δυνη­ρές ε­μπει­ρί­ες της στις στα­λι­νι­κές φυ­λα­κές και στρα­τό­πε­δα. Ε­πί­σης, μέ­σα α­πό την προ­σω­πι­κή της μαρ­τυ­ρί­α α­πο­κα­λύ­πτε­ται έ­να μέ­ρος της α­σύλ­λη­πτης θη­ριω­δί­ας του Στα­λι­νι­σμού. Ό­πως και το έρ­γο Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, του Αλε­ξά­ντρ Βά­ι­σμπερ­γκ - Συ­μπύλ­σκι, Αυ­στρια­κού σο­φού που γνώ­ρι­σε πα­ράλ­λη­λη τύχη με την Νό­υ­μαν (τις στα­λι­νι­κές διώ­ξεις και την πα­ρά­δο­ση στη Γκε­στά­πο), α­πο­τε­λεί μια α­πό τις πιο α­ξιό­λο­γες και α­ξιό­πι­στες μαρ­τυ­ρί­ες για με­ρι­κές πτυ­χές της με­γά­λης «εκ­κα­θά­ρι­σης», της φο­βε­ρής σταλι­νι­κής τρο­μο­κρα­τί­ας των χρό­νων 1936 – 1938. Η γεν­ναί­α φω­νή της Νό­υ­μαν, ό­πως και άλ­λων, βο­ή­θη­σε να α­πο­κα­λυ­φθεί το μέ­γε­θος των θυ­μά­των των στα­λι­νι­κών «εκκα­θα­ρί­σε­ων», κομ­μου­νι­στές α­ντι­πο­λι­τευό­με­νοι ή α­νύ­πο­πτοι α­θώ­οι ή α­κό­μη και πι­στοί ο­πα­δοί του Στά­λιν και του στα­λι­νι­κού κα­θε­στώ­τος, που υ­πο­λο­γίζο­νται σε δέ­κα ως εί­κο­σι ε­κα­τομ­μύ­ρια ά­το­μα! Και μ’ αυ­τή την έν­νοια εί­ναι μια τε­ρά­στια προ­σφο­ρά στην α­λή­θεια, στο πα­γκό­σμιο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα και το Σο­σια­λι­σμό.

Το βι­βλί­ο της Νό­υ­μαν τε­λειώ­νει με την πα­ρά­δο­σή της α­πό την Γκε­πε­ού στην Γκε­στά­πο, ό­πως έ­γι­νε με χι­λιά­δες γερ­μα­νούς κομ­μου­νι­στές που εί­χαν κα­τα­φύγει στη Σο­βιε­τι­κή Ρω­σί­α με­τά την ά­νο­δο του φα­σι­στών στην ε­ξου­σί­α και την υ­πο­γρα­φή του συμ­φώ­νου φι­λί­ας και ει­ρή­νης Στά­λιν-Χί­τλερ. Έμει­νε σε γερμα­νι­κό στρα­τό­πε­δο πέ­ντε χρό­νια και γλί­τω­σε τε­λι­κά το 1945 με την κα­τάρ­ρευση του χι­τλε­ρι­σμού. Τη ζω­ή της ε­κεί την πε­ρι­γρά­φει σ' έ­να άλ­λο βι­βλί­ο της: Ρά­βεν­σμπρουκ (α­πό το ό­νο­μα του στρα­το­πέ­δου). Τέ­λος εί­ναι ση­μα­ντι­κό και το βι­βλί­ο της για την Κομ­μου­νι­στι­κή Διε­θνή α­πό το 1919 ως το 1943, δη­λαδή α­πό το χρό­νο που ο Λέ­νιν και ο Τρό­τσκι την ί­δρυ­σαν σαν όρ­γα­νο της πα­γκό­σμιας ε­πα­νά­στα­σης ως τό­τε που ο Στά­λιν τη διέ­λυ­σε για να ευ­χαρι­στή­σει τους «δη­μο­κρα­τι­κούς» ι­μπε­ρια­λι­στές συμ­μά­χους του).

Η Μαρ­γκα­ρέ­τε Μπού­μπερ-Νό­υ­μαν προ­έρ­χο­νταν α­πό οι­κο­γέ­νεια με μο­ναρ­χι­κές πε­ποι­θή­σεις. Εντά­χθη­κε στην Κομ­μου­νι­στι­κή Νε­ο­λαί­α της Γερ­μα­νί­ας το 1921 και στο Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα το 1926. Πή­γε πρώτη φο­ρά στην ΕΣ­ΣΔ το 1931 σαν α­ντι­πρό­σω­πος του ΚΚΓ στο γιορ­τα­σμό της Πρω­το­μαγιάς και πά­λι το 1932 με τον σύ­ζυ­γό της Χά­ι­ντς Νό­υ­μαν που ή­τα­νε βου­λευ­τής στο Ρά­ιχ­στα­γκ και υ­ψη­λό­βαθ­μο στέ­λε­χος (μέ­λος του Πο­λι­τι­κού Γραφεί­ου) του κόμ­μα­τος. Το 1934 ο Νό­υ­μαν συλ­λαμ­βά­νε­ται στην Ελ­βε­τί­α, ό­που εί­χαν κατα­φύ­γει αυ­τός και Μαρ­γκα­ρέ­τε με­τά έ­να σύ­ντο­μο τα­ξί­δι στην Ι­σπα­νί­α. Οι ελβε­τι­κές αρ­χές, α­φού κρά­τη­σαν τον Νό­υ­μαν 7 μή­νες στη φυ­λα­κή, δεν τον πα­ρέ­δωσαν στη χι­τλε­ρι­κή κυ­βέρ­νη­ση που ζη­τού­σε την έκ­δο­ση του, αλ­λά τον ε­πι­βί­βασαν μα­ζί με τη γυ­ναί­κα του σ' έ­να ρω­σι­κό πλοί­ο.

Έ­τσι, το Μά­η του 1935 το ζευ­γά­ρι ξα­να­βρίσκε­ται στη Μό­σχα, αλ­λά ο στα­λι­νι­κός μη­χα­νι­σμός θε­ω­ρεί τον Νό­υ­μαν «έ­νο­χο» για πα­ρέκ­κλι­ση, ύ­πο­πτο για «τροτσκι­σμό» και τον πιέ­ζει να κά­νει «αυ­το­κρι­τι­κή». Τι εί­χε συμ­βεί ό­μως ανά­με­σα στα 1932 και στα 1935, χρο­νο­λο­γί­ες που προσ­διο­ρί­ζουν τις δυο τε­λευ­ταί­ες με­τα­βά­σεις του Νό­υ­μαν στη Μό­σχα;

Ό­πως εί­ναι γνω­στό στη Γερ­μα­νί­α το 1933 εί­χε α­νέ­βει στην ε­ξου­σί­α ο χι­τλε­ρι­σμός, συ­ντρί­βο­ντας κά­τω α­πό το σι­δε­ρέ­νιο τα­κού­νι του ό­λες τις κα­τα­κτή­σεις και της ορ­γα­νώ­σεις (κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές) της ερ­γα­τι­κής τά­ξης και ε­πι­τα­χύ­νοντας το βη­μα­τι­σμό του γερ­μα­νι­κού ι­μπε­ρια­λι­σμού προς το Β Πα­γκόσμιο Πό­λε­μο. Το δρό­μο για το θρί­αμ­βο του να­ζι­σμού εί­χαν α­νοί­ξει με την πο­λι­τι­κή τους τα δυο με­γά­λα ερ­γα­τι­κά κόμ­μα­τα της χώ­ρας: το σο­σιαλδη­μο­κρα­τι­κό και το κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα. Η Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­α, που το 1918 - 1919 πρό­δω­σε την ερ­γα­τι­κή ε­πα­νά­στα­ση και εί­χε δο­λο­φο­νή­σει την Ρό­ζα Λού­ξενμπουρ­γκ και τον Καρ­λ Λή­μπκνε­χτ, υ­πο­στή­ρι­ζε τώ­ρα τις α­στι­κές δη­μο­κρα­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις (Μπρύ­νι­γκ) που κα­τα­πί­ε­ζαν το λα­ό και υ­πο­κλί­νο­νταν μπρο­στά στους φα­σί­στες. Το Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα ταλα­ντεύ­ο­νταν α­διά­κο­πα α­νά­με­σα στον και­ρο­σκο­πι­σμό και τον τυ­χοδιω­κτι­σμό. Οι με­γα­λύ­τε­ρες ευ­θύ­νες βα­ρύ­νουν, α­σφα­λώς, το κόμ­μα ε­κεί­νο που μιλού­σε στο ό­νο­μα του ε­πα­να­στα­τι­κού μαρ­ξι­σμού και ε­πη­ρέ­α­ζε τα πιο προ­χω­ρη­μέ­να πο­λι­τι­κά και μα­χη­τι­κό­τε­ρα τμή­μα­τα του προ­λε­τα­ριάτου: το Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα Γερ­μα­νί­ας, τμή­μα της Κομ­μου­νι­στι­κής Διε­θνούς.

Το 1928, οι γερ­μα­νι­κές ορ­γα­νώ­σεις της εργα­τι­κής τά­ξης ή­ταν οι με­γα­λύ­τε­ρες και ι­σχυ­ρό­τε­ρες στον κό­σμο. Τα ε­λεύ­θερα συν­δι­κά­τα εί­χα 5 ε­κα­τομ­μύ­ρια μέ­λη, έ­να­ντι μό­λις 690.000 μέ­λη που εί­χαν τα καθο­λι­κά συν­δι­κά­τα το 1931, και ε­λέγ­χο­νταν σε συ­ντρι­πτι­κό βαθ­μό α­πό το σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό κόμ­μα (SPD). Το σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό Κόμ­μα εί­χε 1.021.000 μέ­λη, ε­φη­με­ρί­δες με μα­ζι­κή κυ­κλο­φο­ρί­α, 9.000 το­πι­κές ορ­γα­νώ­σεις, πα­ρα­στρα­τιω­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις και έ­λεγ­χε α­πό­λυ­τα την Πρω­σί­α (κυ­βέρ­νη­ση και κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό). Το Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα Γερ­μα­νί­ας (KPD) εί­χε 130.000 μέλη. Την ί­δια πε­ρί­ο­δο ο Χί­τλερ και οι φα­σί­στες εί­χαν ε­λά­χι­στες δυ­νά­μεις κυρί­ως στη Βαυα­ρί­α. Αυ­τή η κα­τά­στα­ση εί­χε την α­ντα­νά­κλα­σή της και στις ε­κλογές. Το 1928 το ΚΚΓ πή­ρε 3.300.000 ψή­φους, η Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­α 9.150.000 ψή­φους (έ­νας α­πό τους η­γέ­τες της, ο Μύλ­λερ, σχη­μά­τι­σε κυ­βέρ­νη­ση συ­να­σπι­σμού και ε­πι­πλέ­ον εί­χε τον έ­λεγ­χο της το­πι­κής κυ­βέρ­νη­σης της Πρω­σί­ας), ε­νώ οι φα­σί­στες πή­ραν μόλις 800.000.

Ό­μως, το κραχ του 1929 και η ύ­φε­ση που α­κο­λού­θη­σε άλ­λα­ξε δρα­μα­τι­κά την κα­τά­στα­ση. Χι­λιά­δες ερ­γο­στά­σια έ­κλει­σαν με α­πο­τέ­λε­σμα ο α­ριθ­μός των α­νέρ­γων να ε­κτι­να­χτεί στα ύ­ψη: το 1929 οι ά­νερ­γοι ή­ταν 1,3 ε­κα­τομ­μύ­ρια, το 1930 3 ε­κα­τομ­μύ­ρια, τον ε­πό­με­νο χρό­νο 4,3 ε­κα­τομ­μύ­ρια, το 1932 5,1 ε­κα­τομ­μύ­ρια για να φτά­σουν στις αρ­χές του 1933-λί­γο πριν ο Χί­τλερ κα­τα­λά­βει την ε­ξου­σί­α-πά­νω α­πό 6.000.000 ε­κα­τομ­μύ­ρια. Ο­λό­κλη­ρα τμή­μα­τα με­σαί­ων και μι­κρο­α­στι­κών στρω­μά­των χρε­ο­κό­πη­σαν και ρί­χτη­καν στη φτώ­χεια. Η κα­τα­στρο­φή των α­γρο­τών ή­ταν α­κό­μη με­γα­λύ­τε­ρη, λόγω ρα­γδαί­ας πτώ­σης των τι­μών των α­γρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων. Και ε­πί­σης ζη­τή­μα­τα που άλ­λο­τε θε­ω­ρού­νταν δευ­τε­ρεύ­ο­ντα, ό­πως η Συν­θή­κη των Βερ­σα­λιών (η τα­πει­νω­τι­κή συν­θή­κη που α­να­γκά­στη­κε να υ­πο­γρά­ψει στις 28 Ιου­νί­ου 1919 η Γερ­μα­νί­α με­τά την ήτ­τα της στον Α Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο), ήρ­θαν στο ε­πί­κε­ντρο της πο­λι­τικής ζω­ής.

Α­πο­τέ­λε­σμα της νέ­ας κα­τά­στα­σης ή­ταν η πτώ­ση (Μάρ­της του 1930) της κυ­βέρ­νη­σης Μύλ­λερ, λό­γω της α­νι­κα­νό­τη­τάς της να α­ντι­με­τω­πί­σει την κρί­ση. Στις ε­κλο­γές που α­κο­λού­θη­σαν οι φα­σί­στες αύ­ξη­σαν τη δύ­να­μή τους κα­τά 800%! φτά­νο­ντας τις 6.400.000 ψή­φους, το ΚΚΓ αύ­ξη­σε την ε­κλο­γι­κή ε­πιρ­ρο­ή του μό­λις κα­τά 40% φτά­νο­ντας τις 4.600.000 ψή­φους, ε­νώ οι σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες συ­γκέ­ντρω­σαν 7.000.000 ψή­φους ση­μειώ­νο­νταν ση­μα­ντι­κή πτώ­ση σε σχέ­ση με τις ε­κλο­γές του 1928. Α­πό δω και πέ­ρα η ά­νο­δος των να­ζί ή­ταν ρα­γδαί­α σε ό­λα τα ε­πί­πε­δα. Στις ε­κλο­γές της 31 Ιου­λί­ου 1932 οι φα­σί­στες πή­ραν 13,7 ε­κα­τομ­μύ­ρια ψή­φους! (το ΚΚΓ αύ­ξη­σε κα­τά με­ρικές χι­λιά­δες ψή­φους τη δύ­να­μή του φτά­νο­ντας τα 5,3 ε­κα­τομ­μύ­ρια, ε­νώ οι σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες ση­μεί­ω­σαν νέ­α μι­κρή πτώ­ση. Το ση­μα­ντι­κό ό­μως ή­ταν η στα­διακή ε­πι­κρά­τη­ση των να­ζί­δων στη «μά­χη των δρό­μων», δη­λα­δή στις κα­θη­με­ρι­νές συ­γκρού­σεις-συ­νή­θως αι­μα­τη­ρές-των SA και SS με τους κομ­μου­νι­στές και σο­σια­λι­στές ερ­γά­τες ό­πως και με τα συν­δι­κάτα και διά­φο­ρες μειο­νό­τη­τες (Ε­βραί­ους, α­θίγ­γα­νους κλπ). Ε­πι­πλέ­ον η ε­νί­σχυση και η δρά­ση των φα­σι­στών έ­στρε­ψε σι­γά-σι­γά προς αυ­τούς, τμή­μα­τα της α­στικής τά­ξης και του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού που τους πα­ρεί­χαν υ­πο­στή­ρι­ξη, χρήμα­τα και ο­πλι­σμό.

Ε­νώ ο Χί­τλερ ή­ταν, τώ­ρα, έ­τοι­μος για το με­γά­λο χει­ρουρ­γεί­ο, οι η­γέ­τες των εργα­τι­κών κομ­μά­των και των συν­δι­κά­των βρί­σκο­νταν σ’ άλ­λο κό­σμο, σκορ­πούσαν τη σύγ­χυ­ση στους ο­πα­δούς τους και πα­ρέ­λυαν το γερ­μα­νι­κό προ­λε­τα­ριάτο που δια­τη­ρού­σε α­κό­μη τε­ρά­στιες δυ­νά­μεις. Ο Ρού­ντολ­φ Χίλ­φερ­ντι­γκ (πρώ­ην μαρ­ξι­στής) η­γέ­της των σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τών δή­λω­νε «Η νο­μι­μό­τη­τα εί­ναι η κατα­στρο­φή (του Χί­τλερ) …Η ει­κό­να της α­νί­κη­της δύ­να­μης έ­χει σπά­σει, η πα­ρακ­μή του έ­χει αρ­χί­σει...», και ο Κά­ου­τσκι χα­ρα­κτή­ρι­ζε την υ­πο­στή­ρι­ξη στους φα­σίστες «μια προ­σω­ρι­νή μό­δα». Ο Τέλ­μαν, η­γέ­της του ΚΚΓ, α­μέ­σως με­τά τις ε­κλο­γές της 31 Ιου­λί­ου δή­λω­νε, «Το ΚΚΓ ή­ταν ο μό­νος νι­κη­τής των ε­κλο­γών της 31 Ιου­λίου» και ο Ρέμ­μελ­λε κό­μπα­ζε «Δεν φο­βό­μα­στε τους φα­σί­στες κυ­ρί­ους». Τον επί­λο­γο της τρα­γω­δί­ας και της προ­δο­σί­ας τον έ­γρα­ψαν οι η­γέ­τες των συν­δι­κάτων, τον Α­πρί­λιο του 1933, (ο Χί­τλερ ή­ταν ή­δη Κα­γκε­λά­ριος), με δή­λω­σή τους στην επί­ση­μη ε­φη­με­ρί­δα των συν­δι­κά­των «…η νί­κη του Ε­θνι­κο­σο­σια­λι­σμού, αν και κερδί­θη­κε ε­νά­ντια σ’ έ­να κόμ­μα που συ­νη­θί­σα­με να θε­ω­ρού­με σαν την εν­σάρ­κωση του σο­σια­λι­σμού, εί­ναι και δι­κή μας νί­κη για­τί σή­με­ρα το σο­σια­λι­στι­κό κα­θή­κον εί­ναι κα­θή­κον για ό­λο το έ­θνος».

Στις 30 Ια­νουα­ρί­ου 1933 ο Χί­τλερ ο­ρί­στη­κε πρω­θυ­πουρ­γός. Μέ­χρι το τέ­λος του ί­διου έ­τους, το Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό Κόμ­μα, το ΚΚΓ και τα συν­δι­κά­τα εί­χαν τε­θεί ε­κτός νό­μου, οι η­γέ­τες τους κα­θώς και δε­κά­δες χι­λιά­δες σο­σια­λι­στές, κομ­μου­νι­στές και μέ­λη των συν­δι­κά­των δο­λο­φο­νή­θη­καν, συ­νε­λή­φθη­καν και ρί­χτηκαν στις φυ­λα­κές και στα στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης.

Ό­λα αυ­τά ή­ταν μια τρα­γι­κή επα­λή­θευ­ση των α­να­λύ­σε­ων και της κρι­τι­κής στην ο­λέ­θρια στα­λι­νι­κή γραμ­μή στη Γερ­μα­νί­α του Τρό­τσκι (σ' ο­λό­κλη­ρη την πε­ρί­ο­δο 1930 - 1933) με μια σει­ρά έρ­γα του: «Η στρο­φή της Κομ­μου­νι­στι­κής Διε­θνούς και η κα­τά­στα­ση στη Γερ­μα­νία», «Ε­νά­ντια στον ε­θνι­κο­σο­σια­λι­σμό», «Το κλει­δί της διε­θνούς κα­τά­στα­σης εί­ναι στη Γερ­μα­νί­α», «Ε­νιαί­ο ερ­γα­τι­κό μέ­τω­πο κα­τά του φα­σι­σμού», «Και τώρα;», «Ο μό­νος δρό­μος» κ.α. Ποια ή­ταν η γραμ­μή του Στά­λιν και της Κομ­μου­νι­στι­κής Διε­θνούς που ο­δη­γού­σε το ΚΚΓ στις 12 Μα­ΐ­ου 1933, ό­ταν οι φα­σί­στες εί­χαν κατα­λά­βει ό­λα τα κτί­ρια των συν­δι­κά­των, κα­τα­σχέ­σει την πε­ριου­σί­α τους και συλ­λά­βει τους η­γέ­τες τους (τον ε­πό­με­νο μή­να έ­θε­σαν ε­κτός νό­μου το Σο­σιαλδη­μο­κρα­τι­κό Κόμ­μα και το ί­διο), να δη­λώ­νει: «Ο πλή­ρης ε­ξο­βε­λι­σμός των σο­σιαλ­φα­σι­στών α­πό τον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό και η βί­αι­η κα­τα­στο­λή των ε­ντύ­πων τους δεν αλ­λά­ζει το γε­γο­νός ό­τι α­ντι­προ­σω­πεύ­ουν τώ­ρα ό­πως και πριν το κύριο κοι­νω­νι­κό στή­ριγ­μα της δι­κτα­το­ρί­ας του κε­φα­λαί­ου». Ή προ­η­γού­με­να, το ΚΚΓ να ψη­φί­ζει μα­ζί με τους φα­σί­στες στο λε­γό­με­νο «κόκ­κι­νο δη­μο­ψή­φι­σμα της Πρω­σί­ας» το 1931 ε­νά­ντια στη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Ή ο η­γέ­της του Τέλ­μαν να συ­κο­φα­ντεί τον Τρό­τσκι «σαν πρά­κτο­ρα της Γκε­στά­πο και του Χίτλερ» ε­πει­δή κα­λού­σε για ε­νιαί­ο ερ­γα­τι­κό μέ­τω­πο για να ε­ξο­ντω­θεί ο κίν­δυνος του φα­σι­σμού.

Το κα­λο­καί­ρι του 1928, στο 6ο Συ­νέ­δριο της Διε­θνούς ο Στά­λιν (μα­ζί με τον Μπουχά­ριν) άλ­λα­ξε α­πό­το­μα γραμ­μή-ό­πως το συ­νή­θι­ζε άλ­λω­στε-και δια­κή­ρυ­ξε την λε­γό­με­νη «τρί­τη πε­ρί­ο­δο» της «ρα­γδαί­ας α­νά­πτυ­ξης των α­ντι­θέ­σε­ων στην παγκό­σμια οι­κο­νο­μί­α», της «με­γί­στης ό­ξυν­σης της γε­νι­κής της γε­νι­κής κα­πιτα­λι­στι­κής κρί­σης» που θα ο­δη­γού­σε «αυ­το­μά­τως» σε πο­λέ­μους και ε­πα­να­στάσεις (δες το βι­βλί­ο του Τρό­τσκι, Η Τρί­τη Διε­θνή με­τά τον Λέ­νιν). ( Η περί­ο­δος με­τα­ξύ 1917-1925 θε­ω­ρού­νταν «πρώ­τη πε­ρί­ο­δος» της κα­πι­τα­λι­στι­κής α­στά­θειας, η πε­ρί­ο­δος 1925-1928 «δεύ­τε­ρη πε­ρί­ο­δος» της κα­πι­τα­λι­στι­κής στα­θε­ρο­ποί­η­σης που πε­ρι­λάμ­βα­νε κοι­νή δρά­ση με μη ε­πα­να­στα­τι­κές δυ­νά­μεις σε βά­ρος της α­νε­ξαρ­τη­σί­ας των κομ­μου­νι­στι­κών Κομ­μά­των). Σύμ­φω­να μ’ αυ­τή την α­νά­λυ­ση η τα­κτι­κή άλ­λα­ξε πλή­ρως και γύ­ρι­σε στο α­ντί­θε­τό της. Ό­χι μό­νο ε­γκα­τα­λείφθη­κε η πο­λι­τι­κή της ά­κρι­της υ­πο­στή­ρι­ξης σε μη ε­πα­να­στα­τι­κές δυ­νά­μεις και «α­ρι­στε­ρούς» Σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες, αλ­λά και η ο­ποια­δή­πο­τε συ­νερ­γα­σί­α μαζί τους. Για­τί «α­να­κα­λύ­φθη­κε» ό­τι τα Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κά κόμ­μα­τα ή­ταν α­ντιδρα­στι­κά, ό­τι ε­λά­χι­στα διέ­φε­ραν α­πό τους φα­σί­στες ή ό­πως έ­γρα­φε ο Στά­λιν σ´ έ­να κεί­με­νό του «η σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­α και ο φα­σι­σμός εί­ναι δί­δυ­μα α­δέλ­φια»! Αυ­τό το πε­ρι­σπού­δα­στο τσι­τά­το του Στά­λιν η Κο­μι­ντέρ­ν το ε­πε­ξερ­γά­στηκε πα­ρα­πέ­ρα: «Σε χώ­ρες που υ­πάρ­χουν ι­σχυ­ρά Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κά κόμ­μα­τα, ο φα­σι­σμός παίρ­νει την ι­διαί­τε­ρη μορ­φή του σο­σιαλ­φα­σι­σμού…)! και πα­ρα­κά­τω «Εί­ναι γε­γο­νός ό­τι αυ­τή (η «α­ρι­στε­ρή» πτέ­ρυ­γα της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας) υ­ποστη­ρί­ζει με εν­θου­σια­σμό την πο­λι­τι­κή του σο­σιαλ­φα­σι­σμού»!

Μ´ αυ­τές τις α­νο­η­σί­ες και την κα­τα­στρο­φι­κή και προ­δο­τι­κή πο­λι­τι­κή ο­δη­γήθη­κε το γερ­μα­νι­κό προ­λε­τα­ριά­το στη σφα­γή για να ε­πα­κο­λου­θή­σει λί­γα χρόνια αρ­γό­τε­ρα ο­λό­κλη­ρη η αν­θρω­πό­τη­τα. Το στα­λι­νι­κό κα­θε­στώς της ΕΣ­ΣΔ δεν υπάρ­χει πια. Κα­τάρ­ρευ­σε κά­τω α­πό τις ί­διες τους τις α­ντι­φά­σεις και την πολι­τι­κή των στα­λι­νι­κών η­γε­τών. Παρ´ ό­λα αυ­τά υ­πάρ­χουν α­κό­μη άν­θρω­ποι-ευ­τυχώς ό­λο και λι­γό­τε­ροι-που υ­πο­στη­ρί­ζουν αυ­τές της πο­λι­τι­κές και γε­νι­κό­τερα το Στά­λιν και την πο­λι­τι­κή του. Και γ´ αυ­τό το λό­γο το βι­βλί­ο της Νό­υ­μαν εί­ναι ε­πί­και­ρο, ι­διαί­τε­ρα για τις νε­ό­τε­ρες γε­νιές. Κι­νη­τή­ρας για την αν­θρώ­πι­νη πρό­ο­δο δεν εί­ναι οι προ­πα­γαν­δι­στι­κοί μύ­θοι ο­ποιασ­δή­πο­τε κρα­τι­κής ε­ξου­σί­ας, αλ­λά η α­λή­θεια και μό­νο η α­λή­θεια.


2011 Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
Αγ. Κωνσταντίνου 57 Αθήνα, Κλεισούρας 4 Θεσσαλονίκη http://www.okde.gr

Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σήμερα που ο καπιταλισμός βρίσκετε στα τελευταία του και οι λαοί εξεγείρονται εναντίον του τί νόημα έχει στο να συζητούμε για τα εγκλήματα του Στάλιν, που άλλωστε είναι παρελθόν εκτός από το να δημιουργήσουμε σύγχυση για τόν κομμουνισμό;

Το ίδιο προπαγανδίζει και το ΣΚΑÚ του Αλαφούζου, για να μας πεί πως μέν κακός μπορεί να ο καπιταλισμός, αλλά δεν συγκρίνεται με τον χειρότερο Σταλινισμό που σκόπιμα ταυτίζουν με τον κομμουνισμό.

[Αίσχος]

Οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Ελληνες.Ζήτω λοιπόν το πολυπολιτισμικό κράτος.

Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/01/2011
Του Νάσου Θεοδωρίδη *

Δεν είναι τυχαίο ότι το πολύκροτο έργο του διάσημου Γερμανού ιστορικού Ιάκωβου Φίλιππου Φαλμεράυερ (Jakob Philip Fallmerayer, 1790-1861) "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που τυπώθηκε στην Γερμανία το 1835 και προ ετών κυκλοφόρησε δειλά στην Ελλάδα, δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Aιτία η ενοχλητική για το κατεστημένο αλλά πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ πως οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους. Ωστόσο το σημαντικό αυτό έργο, που οι Έλληνες εθνικιστές το αποκήρυξαν με βαρύτατες ύβρεις, έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάσθηκε στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.
Ο Φαλμεράυερ κατέδειξε πως το πάλαι ποτέ ένδοξο αρχαίο ελληνικό έθνος εκμηδενίσθηκε οριστικά το 589 μ.Χ. στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαυρικίου (582-602). Το τελειωτικό χτύπημα που εξολόθρευσε τον ελληνικό πληθυσμό ήλθε το 746 μ.Χ. με τη σαρωτική επιδημία της πανούκλας που θέρισε τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κων/νο Πορφυρογένητο (905-969 μ.Χ.) που εξιστορεί στα "Θεματικά". Εξάλλου όλα τα τοπωνύμια της Πελοποννήσου ήσαν σλαβικά μέχρι και τον 19ο αιώνα. Το 1840, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου, μεταλλάχθηκαν σε ελληνικά.
Τον 6ο αι. μ.Χ. πολυάριθμα σλαβικά φύλα κατέκλυσαν ειρηνικά το Βυζάντιο. Οι σλαβικοί εποικισμοί έφθασαν μέχρι τη νότια Πελοπόννησο. Σμολιάνοι, Ριγχίνοι, Σαγουδάτες, Βελεζίτες, Εζερίτες και Μιλιγγοί ήσαν μερικά από τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βυζαντινή τότε Ελλάδα. «Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μια τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε ώς την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή συγγενή προς τη μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες - Σλάβοι, οι Ιλλυριοί - Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί είναι ουσιαστικά εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες».

Το 540 μ.Χ. μία μαζική κάθοδος των Σλάβων τούς έφερε μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου. Το 558 μ.Χ. σε συμμαχία με τον ηγεμόνα των Κοτρογούρων Zaberga απείλησαν την ίδια την Κωνσταντινούπολη όπου αποκρούσθηκαν από τον στρατηγό Βελισάριο.

Το 578 υποτάσσονται στους Αβάρους και αρχίζουν μεθοδευμένες εισβολές στα ρωμαϊκά εδάφη κατακτώντας πολλές πόλεις της Θράκης και Ιλλυρίας. Ακολούθησαν νέα κύματα, ειρηνικών αυτή τη φορά σλαβικών εποικίσεων σε Ελλάδα και Πελοπόννησο που συνεχίσθηκαν μέχρι και το έτος 746 μ.Χ. οπότε διεκόπησαν οριστικά λόγω του φοβερού λοιμού εκείνης της χρονιάς.

Μάλιστα, το «χρονικό της Μονεμβασίας» είναι πολύτιμη ιστορική πηγή καθώς βασίζεται στην ιστορία του Ευάγριου Σχολαστικού, του Μένανδρου και στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου (6ος αι. μ.Χ.). Εξιστορεί με παραστατικό τρόπο την μαζική Αβαροσλαβική εποίκηση του Ελληνικού χώρου, κυρίως της Πελοποννήσου, κατά τον 6ο μ.Χ. αι. καθώς και τα μετέπειτα γεγονότα κυριαρχίας του σλαβικού έθνους στα βυζαντινά εδάφη της Πελοποννήσου επί 218 χρόνια. Το σπάνιο Χρονικό ανακαλύφθηκε σε μορφή χειρογράφου στη γεωργιανή Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους και πρωτοδημοσιεύθηκε το 1909 από τον καθηγητή Βυζαντινολογίας Σπυρίδωνα Λάμπρου (1851-1919) με τίτλο “Ιβηριτικό απόγραφο του Χρονικού της Μονεμβασίας”. Προηγήθηκε η ανακάλυψη δύο ακόμα αντιγράφων (απόγραφα) του χρονικού που βρέθηκαν το πρώτο στη Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους από τον ίδιο καθηγητή και δημοσιεύθηκε με τίτλο “Τον καιρό όπου οίκισεν η Μονεμβασία και πώς", το δεύτερο στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνου από τον Giouseppe Pasini που το δημοσίευσε το 1749 με τίτλο “Περί κτίσεως Μονεμβασία”.

* Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων Ανήκει σε ΜΚΟ και είναι φανατικός «αντιρατσιστής» επί πληρωμή και αντιεθνικιστής.

[vngelis]

Engels is referring to the Greek revolt which began in the spring of 1821 and soon assumed a massive scale. In January 1822, the National Congress convened in Epidaurus proclaimed Greek independence and adopted a constitution. The Sultan of Turkey, who was unable to suppress the insurgent Greeks relying solely on his own forces, called in his vassal, the Egyptian ruler Mehemet Ali, whose troops invaded Morea in 1825, severely putting down the Greek revolt. At the outset of the uprising, the Holy Alliance, notably Russia, took a very negative stand towards it. However, the tremendous sympathy that the Greeks' struggle aroused everywhere, and, most important, a chance to use it to consolidate their position in the south of the Balkans prompted Britain, Russia and France to recognise Greece as a country at war and render it military aid. Of decisive significance was the victory of Russia in the Russo-Turkish war of 1828-29, which meant that Turkey was forced to recognise Greece as an independent state. However, a decision was taken by the European powers to establish monarchy in Greece in 1832, with the throne going to Otto, second son of King Louis of Bavaria.
An excerpt from this work was first published in English in: K. Marx and F. Engels, On Literature and Art, Progress Publishers, Moscow, 1976, pp. 113-14.

Το εβαλα στα Αγγλικα αφου δεν το εχω στα Ελληνικα αλλα το επανω κειμενακι που ειναι σημειωσεις για αρθρο του Ενγκελς γραμμενο απ'τους Ρωσους στην συλλογη των Απαντων γραφει για την Επανασταση της Ελλαδας οταν εγινε το 1821 και κυρηξαν ανεξαρτησια ο Σουλτανος της Οθωμανικης Αυτοκρατοριας ζητησε την βοηθεια του Αιγυπτιου Κυβερνων Μεχμετ Αλι να στειλει στρατευματα και να βαλει κατω την εξεργεση και το εκανε το 1825 στο Μορια.

Μετα εγινε πολεμος με την Τουρκια απο την Ρωσια και αφου εχασε η Τουρκια οι Ευρωπαικες δυναμεις αποφασισαν να ερθει ο Γερμανος 'βασιλιας' Οθωνας στην Ελλαδα.....

[Επισκέπτης]

Να τι μοστράρουν οι λέρες της νέας τάξης,οι Εθνοκτόνοι φασίστες της νέας ιμπεριαλιστικής εποχής.
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=24428

Εθνικές επέτειοι, σχολικές τελετουργίες και εθνικισμός

Οι επετειακές γιορτές στο σχολείο, οι οποίες συνοδεύονται από κατάθεση στεφάνου σε κάποιο μνημείο «πεσόντων, ηρώων» κλπ., ολοκληρώνουν το τελετουργικό μέρος της σχολικής ζωής. Το τελευταίο είναι και το σημαντικότερο για την διαμόρφωση του εθνικού ιδεώδους και την καλλιέργεια της συλλογικής εθνικής ταυτότητας στα υποκείμενα-αυριανούς πολίτες του κράτους.

Το περιεχόμενο των εθνικών εορτασμών στα σχολεία είναι αποστεωμένο, τυποποιημένο και απαράλλακτο εδώ και δεκαετίες. Ποιήματα και τραγούδια εθνικοπατριωτικού περιεχομένου ως επί το πλείστον, σε μικρότερο ποσοστό προπαγανδιστικά σκετσάκια γύρω από το τρίπτυχο «πατριωτισμός, θυσία, ηρωισμός». Η μυθοποιητική ηρωοποίηση-εξύμνηση προσώπων και «γεγονότων» «για την πατρίδα» και το έθνος». Το κλείσιμο γίνεται πάντα με τον εθνικό ύμνο τον οποίο τραγουδούν όλοι όρθιοι και σε στάση προσοχής. Την επόμενη μέρα πραγματοποιείται η μαθητική παρέλαση, απαραίτητο συμπλήρωμα της στρατιωτικής. Ένα καθαρά μιλιταριστικό τελετουργικό, κατάλοιπο φασιστικών καθεστώτων, σχετικά με το οποίο η Ελλάδα κατέχει τα πρωτεία της (αρνητικής) πρωτοτυπίας στην Ευρώπη. Η παρέλαση, καθώς καλλιεργεί έντονο συναισθηματισμό, αναπαριστά αυτήν την υποτιθέμενη ενότητα, την «εθνική» ταυτότητα. Η παρατακτική διάταξη των υποκειμένων, η ενσωμάτωσή τους σε ένα «σώμα», αυτό της παρέλασης, εγχαράσσει αυτή τη φαντασιακή κοινότητα ως ιδέα και ενσώματο βίωμα ταυτόχρονα (ενσώματη σκέψη: σώμα και νευροφυτικό σύστημα συντονίζονται στην ενορχηστρωμένη-τελετουργική κατασκευή-αναπαραγωγή της συλλογικής ταυτότητας).

Ο ιδεολογικός-προπαγανδιστικός λόγος των επετειακών σχολικών κειμένων αποκρύβει οποιεσδήποτε διαφορές, αντιθέσεις, συγκρούσεις και εγκλήματα έγιναν στο όνομα της «εθνικής ενότητας». Επιβεβαιώνει έτσι τη φενάκη-πλάνη ότι η ελληνική κοινωνία είναι μια ομοιογενής ολότητα, ότι δεν είναι άλλη μια ταξική και ιεραρχική κοινωνία ενταγμένη οργανικά στο καπιταλιστικό σύστημα. Συνεκτικό στοιχείο όλης αυτής της ιδεολογικής πλύσης εγκεφάλου, για την επιβολή της (φαντασιακής) εθνικής κοινότητας στα μυαλά των ανθρώπων, είναι ο εθνικισμός.

Εθνικισμός

Η δύναμη του εθνικισμού και των εθνοκεντρικών αντιλήψεων για την ιστορία, τους πολιτισμούς και τις κοινωνίες εξηγείται από την ιδιαίτερη φαντασιακή λειτουργία του. Η ισχύς του όμως αυτή συνυπάρχει με κραυγαλέες αντιφάσεις, οι οποίες ωστόσο αγνοούνται ή αποκρύβονται, κυρίως λόγω του παραπάνω καταλυτικού φαντασιακού περιεχομένου του.
Λέγοντας φαντασιακό περιεχόμενο και λειτουργία, εννοούμε ότι η φαντασιακή κατασκευή του έθνους, ως μιας ιδεατής – δηλαδή μη πραγματικής – κοινότητας λειτουργεί σχεδόν μαγικά για τα υποκείμενα. Η αποτελεσματικότητα και η γενικευμένη εδραίωση-εξάπλωσή του οφείλεται επιπροσθέτως στο ότι παραπέμπει απευθείας σε σημαντικά υπαρξιακά ζητήματα όπως ο θάνατος, ο ρόλος του ανθρώπου στο σύμπαν και την ιστορία, η καταξίωση και υπαρξιακή ολοκλήρωση του υποκειμένου. Είναι φανερό ότι σε αυτούς του τομείς, η εθνικιστική ιδεολογία σχετίζεται και έχει ισχυρές αναλογίες με τη θρησκεία.

Οι αντιφάσεις ή τα παράδοξα που έχουν να κάνουν με την έννοια και τον ορισμό του εθνικισμού, επιτείνοντας έτσι τον προβληματισμό για τη συνθετότητα και την τεράστια-καθολική επιρροή του, είναι τα εξής : α) Ενώ είναι αντικειμενικά μια σύγχρονη ιδεολογία, προϊόν της νεωτερικότητας, ωστόσο θεωρείται από τα υποκείμενα σαν κάτι που ανάγεται στο απώτερο παρελθόν∙ β) αν και σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη είναι μια καθολική-οικουμενική έννοια, εντούτοις, οι ορισμοί που δίνονται για τον εθνικισμό είναι απογοητευτικά μερικοί και περιοριστικοί∙ γ)τέλος, σε αντίθεση με την πολιτική του ισχύ, ο εθνικισμός χαρακτηρίζεται από «φιλοσοφική φτώχεια και ανακολουθία». Ενδεικτικό δε του τελευταίου είναι ότι «ο εθνικισμός ποτέ δεν παρήγαγε τους δικούς του μεγάλους διανοητές: ούτε Χομπς, ούτε Τοκβίλ, ούτε Μαρξ, ούτε Βέμπερ».
Από την άλλη, ο εθνικισμός σύμφωνα με τον Τομ Ναιρ είναι μια παθολογία της σύγχρονης αναπτυξιακής ιστορίας, με την έννοια ότι παρουσιάζει ομοιότητες με τη νεύρωση. Πρόκειται για μια ροπή προς τη σχιζοφρένεια η οποία προκύπτει από τα διλήμματα που γεννά το αίσθημα της εγκατάλειψης που εξαπλώνεται στον κόσμο, κάτι ανάλογο με την ανωριμότητα ή παλιμπαιδισμό μιας κοινωνίας.

Από τη στιγμή όμως που θα υιοθετήσουμε μια συστηματική προσέγγιση του εθνικισμού, μέσα από τη λογική ανάλυση, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι κάτι πραγματικό εκεί έξω, αλλά έχουμε να κάνουμε με μια έννοια. Το εννοιολογικό περιεχόμενο του «έθνους» έχει πολλές αναλογίες με άλλες έννοιες όπως η «συγγένεια» και η «θρησκεία». Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για μια φαντασιακή κοινότητα, με τον ίδιο τρόπο που είναι φαντασιακά συγκροτημένες η συγγένεια και η θρησκεία. Το φαντασιακό εδώ έχει την έννοια ότι η «κοινότητα» και οι σχέσεις μεταξύ των «μελών» της είναι νοητές και όχι πραγματικές. Τα υποκείμενα φαντάζονται ότι υπάρχει μια τέτοια κοινότητα αλλά τα περισσότερα από αυτά ποτέ δεν θα συναντηθούν μεταξύ τους ούτε θα πληροφορηθούν για την ύπαρξή τους. Παρόλα αυτά το καθένα έχει την «αίσθηση του συνανήκειν».

Το έθνος συλλαμβάνεται φαντασιακά ως μια οριοθετημένη κοινότητα, οσοδήποτε μεγάλη και αν είναι αυτή. «Κανένα έθνος δεν φαντάζεται τον εαυτό του να ταυτίζεται με την ανθρωπότητα». Συνεπώς, είναι μια ιδέα που διαχωρίζει τους ανθρώπους και κατανοεί με όρους κατακερματισμού τον κόσμο. Ενώ λοιπόν συμβαίνει αυτό, στο εσωτερικό του το έθνος θεωρείται ότι είναι μια οριζόντια συντροφική σχέση, αγνοώντας και αποκρύβοντας τια ουσιαστικές (ταξικές) σχέσεις ανισότητας και εκμετάλλευσης που υφίστανται στην κοινότητα. Έτσι, ενώ στο εξωτερικό του διαχωρίζει, στο εσωτερικό ομογενοποιεί, δημιουργώντας μια στρεβλή και παραπλανητική εικόνα της πραγματικότητας. Για αυτόν τον επιπρόσθετο λόγο, το έθνος είναι μια φαντασιακή (ιδεολογικά προσδιορισμένη) κοινότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα πιο εμβληματικά σύμβολα του εθνικισμού, το μνημείο του «Άγνωστου Στρατιώτη» συναντάται σε όλα τα κράτη. Όπως δεν είναι τυχαίο το ότι δεν αναγράφεται ποτέ στο μνημείο το όνομα του στρατιώτη, γιατί ακριβώς δεν αναφέρεται σε κάποιον συγκεκριμένο ούτε υπάρχει κανένα λείψανο εκεί. Ούτε βέβαια είναι δυνατό να αναφέρεται η καταγωγή του «πεσόντα», διότι θεωρείται αυτονόητη. Έτσι, αν κάποιος επιχειρούσε να γράψει το όνομα κάποιου στρατιώτη ή αν τοποθετούσε τα λείψανα ενός νεκρού στρατιώτη μέσα στον τάφο-μνημείο, θα προκαλούσε αναστάτωση και οπωσδήποτε θα ακυρωνόταν η λειτουργία και η σημασία του μνημείου. Από τους εύστοχους αυτούς συλλογισμούς του Άντερσον, καταλαβαίνουμε την καταλυτική λειτουργία των συμβόλων, τα οποία έχουν ισχύ μόνο σε φαντασιακό επίπεδο. Αν αποκτήσουν εμπειρικό, δηλαδή υλικό, περιεχόμενο, παύουν να είναι πια σύμβολα. Χάνουν την αίγλη τους και την επιρροή τους στα ανθρώπινα μυαλά.

Η έννοια της πατρίδας

Άρρηκτα συνυφασμένη με την έννοια του έθνους είναι η «πατρίδα» (η άλλη όψη, και πιο ύπουλη, του εθνικισμού). Γιατί; Γιατί το έθνος ως φαντασιακή (μη πραγματική ουσιαστικά) κοινότητα χρειάζεται ένα χώρο να οριστεί (βλέπε σύνορα). Αυτός ο χώρος δεν είναι άλλος από την «πατρίδα». Η «πατρίδα» εκτός από γεωγραφικός και οροθετημένος χώρος όπου κλείνει και στεγάζει το «έθνος» είναι σύμβολο της συλλογικής (εθνικής ταυτότητας). Ως έκφραση της «κοινής καταγωγής» παραπέμπει στους δεσμούς αίματος και τελικά στη ράτσα ή φυλή. Άρα είναι λόγω άγνοιας ή εκ του πονηρού, και τελικά αναπαραγωγή ακριβώς του κυρίαρχου ιδεολογήματος περί κοινής καταγωγής και έθνους, όταν η λέξη-έννοια «πατρίδα» διαχωρίζεται από το έθνος. Έθνος, και πολύ περισσότερο έθνος-κράτος, δεν νοείται χωρίς μια πατρίδα. Υπό αυτή την προοπτική, οι όροι «πατρίδα» και «έθνος» όσον αφορά τη σημασία τους σχεδόν ταυτίζονται – και πάντως είναι άρρηκτα συσχετισμένες (συσχετιστικές έννοιες) – και συμβολίζουν μια αφηρημένη και σε τελευταία ανάλυση απατηλή κοινότητα.

Συνεπάγεται ότι μια τέτοια αντίληψη περί κοινότητας και χώρου στηρίζεται αναγκαστικά σε πολλαπλούς διαχωρισμούς: ανάμεσα σε αυτούς που δηλώνουν (ιδεολογικά) πατριώτες και σε αυτούς που θεωρούνται απάτριδες, ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους, σε γηγενείς και αλλοδαπούς ή μετανάστες (και όλοι αυτοί οι όροι σε πολλά εισαγωγικά, για να αποφύγουμε να τους θεωρήσουμε ως κάτι πραγματικό και αντικειμενικό). Ειδικότερα οι μετανάστες ορίζονται ακριβώς στη βάση του χώρου («πατρίδα»), γιατί αυτό που έχουν «χάσει» δεν είναι η εθνοτική τους ταυτότητα αλλά ο τόπος πραγμάτωσής της, η πατρίδα. Από αυτήν την αντίληψη πηγάζει και η κρυφο-ρατσιστική αντίληψη ότι είναι καλό για τους μετανάστες επιστρέψουν στην πατρίδα τους γιατί εκεί ολοκληρώνονται ως υπάρξεις.

Μια πιο ψύχραιμη προσέγγιση όμως, θα μας δείξει ότι ο καθένας μας γεννήθηκε σε ένα συγκεκριμένο χώρο (στη συντριπτική πλειονότητα σε ένα μαιευτήριο), μεγάλωσε και έζησε σε ένα περιορισμένο περιβάλλον σε μια γειτονιά στην πόλη ή σε ένα χωριό. Εκεί δέχτηκε τις πρώτες και καθοριστικές (περιβαλλοντικές και πολιτισμικές) δυνάμεις που διαμόρφωσαν τις πεποιθήσεις του, την ψυχολογία του, την προσωπικότητά του, πρωταρχικά από την οικογένειά του. Επηρεάζεται ωστόσο σημαντικά από ευρύτερα περιβάλλοντα και σύνολα: τις συγγενικές σχέσεις, τις φιλικές και σεξουαλικές σχέσεις του, τα δίκτυα ρόλων στη γειτονιά, στο σχολείο, στη δουλειά. Ανήκει σε ένα ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, σε μια κοινωνική τάξη ή στρώμα, σε ένα συγκεκριμένο ταξικό-οικονομικό σύστημα, με δεδομένο καταμερισμό εργασίας, εντάσσεται σε έναν ή περισσότερους επαγγελματικούς-εργασιακούς χώρους. Και όλα αυτά ενταγμένα σε ένα ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό σύστημα-δομή, εκτεινόμενο από την τοπική έως την ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα. Συνεπώς το άτομο δέχεται ποικίλες και πολύτροπες επιρροές, σε ψυχολογικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό επίπεδο από συγκεκριμένα περιβάλλοντα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, τα οποία επίσης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και πάνω στα υποκείμενα με επίσης ορισμένους τρόπους (εάν βέβαια περιγραφούν και αναλυθούν συστηματικά). Και όχι από αφηρημένες «κοινότητες» σαν αυτές που συμβολίζουν έννοιες όπως αυτή που εξετάζεται εδώ.

Ιδιαίτερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της εξελιγμένης τεχνολογίας και των κοινωνικών δικτύων σε πλανητικό επίπεδο, το κάθε άτομο υπόκειται σε επιδράσεις και δυνάμεις πολύ πέρα και πάνω από αυτό, οι οποίες το υπερβαίνουν και το καθορίζουν. Οπότε η «πατρίδα» και το «έθνος» είναι τα λιγότερο κατάλληλα εργαλεία για να κατανοήσει τον εαυτό του και τον κόσμο. Είναι καταδικασμένο να ζει θωρακισμένο στον μικρόκοσμό του, σε μια φενάκη-αυταπάτη που νομίζει ότι είναι πραγματικότητα. Και αυτό διότι η «πατρίδα» ή/και το «έθνος» είναι γενικόλογες και πολύσημες έννοιες που προκαλούν σύγχυση και εξαπατούν τη συνείδηση. Σε αντίθεση με τα συγκεκριμένα μικρο- και μακρο-περιβάλλοντα που εντάσσονται σε μια ευρύτερη δομή.

Επίλογος

Κλείνοντας την ενότητα για τις τελετουργίες στην εκπαίδευση, σαν κατακλείδα θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι το σχολείο (εδώ αναφερθήκαμε κυρίως στα τεκτενόμενα στις δύο πρώτες βαθμίδες του), όχι μόνο με την παρωχημένη και ιδεολογικοποιημένη γνώση του, αλλά και πρωταρχικά μέσα των τελετουργικών πρακτικών που επιβάλλει στους μαθητές, καλλιεργεί και αναπαράγει την κυρίαρχη αστική ιδεολογία. Βασικό στοιχείο αυτής είναι η φαντασιακή (επίπλαστη) κοινότητα του έθνους, πάνω στην οποία στηρίζεται το οικοδόμημα του εθνικισμού. Ωστόσο και ολόκληρη η καθημερινή ζωή μας διαμορφώνεται και καθορίζεται από ποικίλους θεσμούς και τελετουργικές διαδικασίες που δημιουργούν αυτή την φευγαλέα, θολή και απατηλή αίσθηση που ως υπο-κείμενα αποδεχόμαστε ως την πραγματικότητα.

Αθήνα 10/2/2011
Δημήτρης Φασόλης
Θεματική: Ανθρωπολογία και Εκπαίδευση

[Μιχάλης]

[quote:f233ac6e36="ένας προβοκατορίσκος-γκαιμπελίσκος-εξυπνάκιας"]«Η κεφαλαιοκρατία με επικεφαλής την Κυβέρνηση Τσαλδάρη προπαρασκευάζεται πυρετώδικα για την εθνική γιορτή της 25ης του Μάρτη. Εθνικά μνημόσυνα, μεγαλοπρεπείς παράτες, με τη συμμετοχή των εθνικιστικών φασιστικών οργανώσεων, των μαθητών, του στρατού, σε όλες τις πόλεις και τα χωριά, παρελάσεις των παλαιών πολεμιστών από τους κεντρικώτερους δρόμους της Αθήνας, δοξολογίες και κοντά σ’ αυτά ετοιμάζονται την παραμονή της 25ης του Μάρτη, κάτω από την άμεση καθοδήγηση του Υπουργού των Εσωτερικών, επιδρομή των φασιστικών καθαρμάτων κατά του «Ριζοσπάστη» με σκοπό να παρασύρουν και φανατίσουν τις εργαζόμενες μάζες με τα εθνικιστικά ιδεώδη. Οι εργαζόμενες μάζες πρέπει να σαμποτάρουν τις εθνικιστικές γιορτές» («Ριζοσπάστης» 23 Μαρτίου 1935, κύριον άρθρον με τίτλον «Σαμποτάρετε τις εθνικιστικές γιορτές»!!)

[Επισκέπτης]

ρε ψυχοπαθη διαχειριστη, θα αποφασισεις επιτελους τι εισαι? που τη μια το παιζεις τροτσκιστης και κραζεις το ΚΚΕ ως διαχρονικη πορεια και απο την αλλη μας λες οτι καλα τα λεει η τοτε Αριστερα? Ποια αριστερα ηταν το 1935? η ιδια η οποια κατα τη γνωμη σου πουλησε τον αγωνα του ΕΛΑΣ, το '44! Ο Ζαχαριαδης κλπ σταλινικοι πρακτορες!! Αντε αγωνισου για καμια ανεξαρτητη Μακεδονια και Θρακη που θα μας κανεις μαθηματα πατριωτισμου! Τραβα να καταγγειλεις ως σοβινιστικο ιμπεριαλισμο τις διεκδικησεις της Κυπρου, των Δωδεκανησων και της Βορειου Ηπειρου, οπως εκανε η τοτε καλη Αριστερα...

[Μιχάλης]

Εγώ δεν έχω πρεμούρα να εξωραΐσω το ΚΚΕ, όπως έχεις εσύ τυφλό φανατισμό, προκατάληψη, εμπάθεια και κωλοσφιξούρα να αθωώσεις την Δεξιά σε όλες της τις "αποχρώσεις", κυρίως τις "ακροδεξιές"-εθνικιστικές, ώστε να παρουσιάσεις το τελικό αποτέλεσμα της εθνοπροδοσίας από το παρασιτικό Κεφάλαιο και τους υπηρέτες του ως προϊόν των "αντεθνικών προσπαθειών" τάχαμου της Αριστεράς.

Ο νούς σου είναι να βγάλεις τα δωσιλογικά καθάρματα λάδι.

Λες και η Αριστερά κυβέρνησε ποτέ αυτόν τον προδομένο τόπο.

Πείθεις κανέναν με τις διαστρεβλώσεις σου;

Λές να είμαστε αντικομμουνιστικά οπιομανείς ώστε να χάψουμε την γνωστή σας παραμύθα, ότι τάχα ο "Βελζεβούλ και η μασονία" κατόρθωσαν "χθόνια" να επιβάλλουν τον "εβραιομπολσεβικισμόν" στην Ελλάδα;;

Και ότι δεν κάνει κουμάντο η Δεξιά επί 200 χρόνια τώρα, ανελλιπώς και αδιαλείπτως, κι ότι έχει δεν εφεύρει κιόλας και μια ψευτοαριστερά ως δεκανίκι της για να την αβαντάρει;;

Πήγαινε στο Σόρος-Χαφιεδομήντια να τα πείς αυτά (του "κομμουνιστή", κατ' εσάς, Σόρος και όχι κεφαλαιοκράτη φασίστα) και κατά βάθος θα σε καλοδεχτούνε γιατί κι εκείνοι στον αμερικανοκίνητο αντικομμουνισμό τους, αντεθνική θέλουν να την παρουσιάσουν την Αριστερά και να της φορτώσουν όλη την ενοχή και την ευθύνη, κι ας βαραίνει αποκλειστικά το κοσμοπολιτικό και αμοραλιστικό Κεφάλαιο που τόσο θέλεις να ξελασπώσεις.


Ένας σταλινικός Ριζοσπάστης ενός ήδη -τότε- μεταλλαγμένου και αντεπαναστατικού ΚΚΕ, δεν σημαίνει ότι δεν λέει και κάποιες αλήθειες ή ότι είμαστε υποχρεωμένοι να καταδικάζουμε αυτά τα ψείγματα αλήθειας που επικαλείται για να παρασταίνει την "κομμουνιστική" εφημερίδα.

[Επισκέπτης]

και ποιος σου ειπε οτι θελω να βγαλω λαδι τη δεξια η οτι τους θεωρω αξιους, πατριωτες η δεν ξερω κι εγω τι? οποιος κανει δηλαδη την παραμικρη κριτικη στην αριστερα, αμεσως ειναι αμερικανολαγνος, γερμανοτσολιας κλπ! Ωραια λογικη εχεις...

[Μιχάλης]

Έχω την εντύπωση ότι δεν θέλεις να δείξεις ότι με εννόησες.

Όταν δεν παραδέχεσαι ότι η "ακροδεξιά" ουδέποτε συνιστά ξεχωριστό πολιτικό χώρο και ότι είναι στην ουσία η "ακραία" μεταμφίεση και "εθνοπατριωτική" "ποικιλία" με την οποία παραλλάσεται η αιωνίως ίδια και απαράλλαχτη Δεξιά, τότε πώς θες να πείσεις ότι αντικειμενικά δεν στοχεύεις στο να ξελασπώσεις την χυδαιότητα του Κεφαλαίου;

Εσύ, "αποκηρύσσεις" -λες- την Δεξιάν αλλά καταφεύγεις στο παιδί της, την ακροδεξιά.
Όχι Γιάννης, Γιαννάκης.
Η ακροδεξιά είναι η χεσμένη φωλιά, το για ώρα ανάγκης φανατικά εθνοκάπηλο καταφύγιο της εθνοπροδοτικής Δεξιάς.

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ Μ]

Καλά ώ επισκέπτα. Τραγούδα....

Κοίταξε πρώτα να υποστηρίξετε κάποια απεργία, ή όποια άλλη κινητοποίηση γίνεται, απο τις οποίες όλοι απέχετε,γιατί "τις κάνει η πλέμπα" με αποτέλεσμα (όπως είχε πει ο Άδωνις να μην μπορεί να πάει να πιεί τον καφέ του στην Μ. Βρετάνια στο Σύνταγμα....)και άσε μας εμάς τους ....ψυχοπαθείς...

Έχετε μείνει στα παλιά φασιστάκο,και νομίζετε εσείς οι παλιάς κοπής αντιδραστικοί,(Χρυσαύγουλα-Καρατζαφεραύγουλα και...ΣΙΑ),οτι θα συνεχίσετε να την βγάζετε καθαρή με γενικές και τζούφιες, όσο και υποκριτικές αναφορές στην...Πατρίδα.......

Πατρίδα πρώτα και κύρια είναι ο λαός που την απαρτίζει τσόλια.Αυτός ο λαός που σήμερα υποφέρει,κι' όταν κινητοποιείται, εσείς βρίσκεστε πάντα εναντίον του υποστηρίζοντας τα ΜΑΤ που τον χτυπάνε...

Η Αίγυπτος δεν είναι μακριά,είναι πάρα πολύ κοντά κατάλαβες; όχι, το ξέρουμε πολύ καλά πως δεν καταλαβαί(νεις)νετε,γι'αυτό απο δω και πέρα θα βρίσκεστε μόνο μπροστα σε δυσάρεστες......εκπλήξεις...

Είτε το θέλετε είτε όχι,θ'αναλάβει αυτός ο λαός να σας δείξει τί σημαίνουν Πατρίδα και Έθνος, τότε που θάχετε ξαναχωθεί όλοι στις τρύπες σας.....

[Επισκέπτης]

δεν πειραζει, ας μην σε καταλαβαινω! Που να καταλαβουμε εμεις οι κοινοι θνητοι, τους φωστηρες της ανθρωποτητας, μαρξιστες? καλο αγωνα για ανεξαρτητη Μακεδονια και Θρακη(αυτα τα πρωτοξεκινησε το παλιο "αληθινο" ΚΚΕ το οποιο θαυμαζεις και οχι οι Κουτβηδες που ανελαβαν μετα...)! Οσο για την "κατασκευασμενη" απο την δεξια, ψευτοαριστερα, συγχαρητηρια!! Η συνωμοσιολογια σου αγγιζει επιπεδα Λιακοπουλου! Απλα δεν μπορεις να αντικρυσεις τα χαλια του χωρου σου...