Μεταλληνός Site Admin
Συμμετέχουν: 31 Μάρ 09 Δημοσιεύσεις: 1814
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 09, 2011 5:04 am Θέμα δημοσίευσης: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΕΝΟΙ ΤΣΑΝΑΚΟΓΛΥΦΤΕΣ |
|
|
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΕΝΟΙ ΤΣΑΝΑΚΟΓΛΥΦΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ
Έχουν περάσει περίπου 15 μέρες από τότε που άρχισε η εξέγερση του Αιγυπτιακού λαού. Η κατάρρευση του καθεστώτος του Μουμπάρακ έχει ουσιαστικά συντελεστεί.
Η παραμονή του (έως πότε?) στο Προεδρικό Μέγαρο, δεν είναι ικανή ν’ αλλάξει στο ελάχιστο το αδιαμφισβήτητο γεγονός, που είναι τούτο: Η Αίγυπτος δεν υπάρχει περίπτωση να ξανακυβερνηθεί με τον τρόπο που κυβερνήθηκε τα τελευταία 30 χρόνια. Το δικτατορικό καθεστώς Μουμπάρακ, έχει τελειώσει.
Οι Αμερικάνοι, ήδη προσπαθούν να μεθοδεύσουν (όσο μπορούν) τις εξελίξεις, ώστε η διάδοχη λύση να μην απομακρύνει την Αίγυπτο απο τον έλεγχό τους. Ωστόσο το ποτάμι είναι αδύνατον πλέον να γυρίσει πίσω. Όποιοι κι’ αν βρεθούν στην εξουσία από εδώ και πέρα είναι αδύνατον να μπορέσουν να συνεχίσουν την ίδια πολιτική. Η χώρα έχει μπει ήδη σε άλλη τροχιά. Θα υπάρξουν αναμφισβήτητα διάφοροι σταθμοί ενδιάμεσοι τους οποίους κανείς δεν είναι δυνατόν να περιγράψει αυτή την στιγμή ως προς την διάρκειά τους. Ωστόσο αυτή η άλλη τροχιά μπορεί να έχει μόνο ένα οριστικό τέλος. Την σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτό το τελευταίο, το εγγυάται η αξεδιάλυτη και απόλυτη κρίση του καπιταλισμού, που μέρα με την μέρα (για να μην πούμε ώρα με την ώρα) απο εδώ και πέρα θα χειροτερεύει....
Ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δέχτηκε ένα θανάσιμο ακόμα χτύπημα οι συνέπειες του οποίου θα φανούν πάρα πολύ σύντομα. Λένε -και είναι αλήθεια- ότι η Αίγυπτος σαν κράτος, αποτελεί φύση και θέση την ναυαρχίδα του Αραβικού κόσμου. Η ήττα που υπέστη στον πόλεμο των έξη ημερών από το Ισραήλ, το οποίο οι Αμερικάνοι είχαν εξοπλίσει (επί τούτου) με την τελευταία λέξη της πολεμικής τεχνολογίας, είχε τότε αλλάξει άρδην ολόκληρο τον συσχετισμό των δυνάμεων στην Μέση Ανατολή υπέρ των ιμπεριαλιστών. Ο Νάσσερ παραιτήθηκε, τον διαδέχτηκε ο Σαντάτ, σαν ιμάντας θα μπορούσε να πει κανείς μεταβίβασης του πηδάλιου της χώρας στον απόλυτο έλεγχο των Αμερικάνων. Ωστόσο ο άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης τους δεν ήταν ο Σαντάτ, παρά το γεγονός ότι η πορεία της Αιγύπτου, είχε ήδη πάρει την δεξιά στροφή της. Η μεθοδευμένη δολοφονία του τελευταίου έφερε στην εξουσία τον Μουμπάρακ, και την Αίγυπτο στην αγκαλιά των Αμερικάνων..
Και νά που η «ναυαρχίδα» αλλάζει τώρα πορεία, με αποτέλεσμα να συγκλονίζεται ολόκληρος ο Αραβικός κόσμος. Μαχητικές διαδηλώσεις άρχισαν στην Ιορδανία, στην Υεμένη, στην Παλαιστίνη, στο Αλγέρι, στο Μαρόκο. Συμπεριλαμβάνοντας και την Τυνησία, έχουμε να κάνουμε μ’ένα εφιαλτικό ντόμινο για τους Αμερικάνους, το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξέρει, πού θα σταματήσει. Η αντιδραστική «σταθερότητα» που είχαν επιβάλει οι ιμπεριαλιστές μετά τον πόλεμο των 6 ημερών έχει πλέον ανατραπεί. Αν συνυπολογίσει κανείς την οριστική αλλά μη ομολογούμενη μέχρι τώρα πανωλεθρία τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, και την σταθερά αντιαμερικάνικη στάση του Ιράν, τότε μπορεί σίγουρα να πει κανείς ότι το Ισραήλ, ο μπράβος τους στην περιοχή βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι στον τάφο. Ο συσχετισμός των δυνάμεων που είχαν εγκαθιδρύσει έχει πλέον ανατραπεί οριστικά και αμετάκλητα…
Η ΠΑΛΙΑ ΜΕΖΟΥΡΑ
Και την στιγμή που έχουν συμβεί όλα αυτά, κάποιοι με πρώτο βιολί τον Καρατζαφέρη (κι’όχι μόνο) έχουν φτιάξει την δική τους ιστορία μέσα στο κεφάλι τους, υποστηρίζοντας πως ότι έγινε και γίνεται ακόμα στην Αίγυπτο, προέρχεται απο τους ...Αμερικάνους. Πραγματικά είναι να γελάει κανείς. Οι Αμερικάνοι να έχουν χάσει κυριολεκτικά τ’ αυγά και τα καλάθια, και μερικοί ιδεολογικοί τους δούλοι να διαδίδουν ότι αυτός ο εφιάλτης που ζούνε εδώ και κάποιες μέρες, είναι δημιούργημα της CIA!
Φυσικά όσοι διαδίδουν τέτοιες βλακείες, το κάνουν εκ του πονηρού. Προσπαθούν να πούνε στον κόσμο: «Μην κάνετε όρεξη, δεν έγινε κάποια εξέγερση στην Αίγυπτο. Απλώς ο Μουμπάρακ, έπεσε στην δυσμένεια των αφεντικών μας, και τον αλλάζουν»! Είναι όμως μόνο αυτό; Είναι μόνο η δουλικότητά τους η αιτία, ή κάπου τα πιστεύουν κι´όλας αυτά που λένε ή(για να το πούμε πιο σωστά) θέλουν να τα πιστεύουν;
Έχει ειπωθεί πολλές φορές σαν παράδειγμα, αλλά θα το ξαναπούμε. Πρώτα γίνεται το χτύπημα, και μετά τα αισθητήρια όργανα μεταφέρουν το αίσθημα του πόνου στον εγκέφαλο. Με μια μηχανική μεταφορά, μπορούμε να πούμε ότι το ίδιο ισχύει και με την κοινωνία στην σχέση που έχει με τον αντικειμενικό της περίγυρο.
Η διαφορά έγκειται στο ότι η κοινωνία (η όποια κοινωνία) δεν διαθέτει τα γρήγορα ανακλαστικά που διαθέτουν τα αισθητήρια όργανα του ζωϊκού βασίλειου. Οι αλλαγές που συντελούνται, δεν γίνονται αμέσως αντιληπτές απο το σύνολό της. Η δύναμη της συνήθειας γι’ αυτό «που υπάρχει», είναι πολλές φορές η γκρίζα κουρτίνα που παρεμβάλεται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την σκέψη…
Μετά τον πόλεμο, ο καπιταλισμός γνώρισε παραδόξως μια μεγάλη οικονομική άνοδο. Το πώς και το γιατί «δεν είναι της παρούσης» ωστόσο δισεκατομμύρια άνθρωποι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα σ’ αυτήν την νέα πραγματικότητα, η οποία αν εξαιρέσουμε τις χώρες του «τρίτου κόσμου», άρχισε να φαντάζει σαν μια μόνιμη όσο και αιώνια κατάσταση..
Όχι μόνο ο απλός κόσμος που δεν ασχολείται (αφού δεν έχει τον κατάλληλο χρόνο στην διάθεσή του) αλλά και όλα τα κόμματα αστικά και «εργατικά», πέρα και ξέχωρα απο τις διαφορετικές καταβολές τους και την ιστορία τους, και πέρα και ξέχωρα απο τις φραστικές «διαφορές τους» εξακολουθούν να έχουν (και δεν πρόκειται ποτέ να πάψουν να την έχουν) την ίδια θρησκευτικη πίστη, ότι ο καπιταλισμός είναι και θα είναι αιώνιος. Με βάση αυτή την πίστη στελεχώθηκαν, πολιτεύτηκαν, και μαζικοποιήθηκαν μετά τον πόλεμο.
Είναι αυτό που τους κάνει να συνεχίζουν να πιπιλάνε την ίδια πολιτική την στιγμή που τα πάντα (και μιλάμε για την χώρα μας) εδώ και ένα χρόνο, έχουν αλλάξει δραματικά και ο Ελληνικός λαός βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα της εξαθλίωσης. Όλοι τους μετράνε την κατάσταση με την παλιά μεζούρα που έχουν περασμένη στον λαιμό τους, την μεζούρα της πληθωριστικής άνθισης, η οποία έχει μπει προ πολλού στο μουσείο της ιστορίας.
Είναι αυτός ο λόγος λοιπόν που πέρα απο την απατεωνιά τους, πέρα απο το αναμφισβήτητο γεγονός ότι έχουν ξεπουλήσει τα πάντα (ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό) στο σημερινό αστικό καθεστώς, είναι φύσει και θέσει ανίκανοι να συλλάβουν μέσα στο κεφάλι τους το γιατί της εξέγερσης των Αιγυπτίων, και το πώς ένας 30χρονος τερατώδης μηχανισμός καταπίεσης, έγινε τόσο γρήγορα φύλλο και φτερό.
Ο απλός κόσμος είχε και ίσως εξακολουθεί να έχει την ίδια πίστη για την αιωνιότητα του καπιταλισμού με τα πολιτικά κόμματα. Ωστόσο η διαφορά του μ’ αυτούς, έγκειται στο ότι η «πίστη του» είναι ευμετάβλητη. Μπορεί να γυρίσει με ταχύτητα αστραπής στο αντίθετό της αν μέσα από την πείρα του κατανοήσει ότι πάνε στα σίγουρα να του απαγορεύσουν το δικαίωμα στην ζωή.
Οι άλλοι, οι αιώνιοι πιστοί του καπιταλισμού, είναι επαγγελματίες και γι’ αυτό αμετακίνητοι θαυμαστές του. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο απο δώ και πέρα η ιστορία τους ετοιμάζει πολλές εκπλήξεις… |
|