patari.org

[Che-CRETE]

Σούδα: Εθνική αξιοπρέπεια ή Ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα;
του Νικολάου Μόττα.

Η πρόσφατη εισβολή των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Λιβύη έφερε ξανά στο προσκήνιο της ειδησεογραφίας τις στρατιωτικές βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σούδα της Κρήτης. Με εξαίρεση το Μίκη Θεοδωράκη και το ΚΚΕ, που δημοσίως υπενθύμισαν το ρόλο των βάσεων σε πλήθος «ανθρωπιστικών» εγκλημάτων, η πολιτική και πνευματική ηγεσία του τόπου σίγησε εκκωφαντικά. Όλα αυτά, τη στιγμή που το κρητικό έδαφος χρησιμοποιούνταν και πάλι από την υπερδύναμη γιά άλλη μία ιμπεριαλιστικού τύπου επέμβαση στην περιοχή.

Σε πείσμα των εγχώριων αυτόκλητων υπερασπιστών της αυταρχικής αμερικανο-νατοϊκής επεμβατικότητας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, αξίζει να τεθεί ξανά στο τραπέζι της δημόσιας συζήτησης το ζήτημα της Σούδας. Και αυτό διότι, ασχέτως των όποιων διακρατικών συμφωνιών, η λειτουργία των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα δεν παύει να αποτελεί μνημείο θρασύτατης αποικιοκρατικής λογικής.

Η πρόσφατη χρήση της βάσης της Σούδας γιά την επίθεση εναντίον της Λιβύης έρχεται να συμπληρώσει άλλον έναν κρίκο σε μιά αλυσίδα επιθετικού ιμπεριαλισμού που εκπορεύεται από την Ουάσινγκτον. Δεν ήταν ούτε η πρώτη - ούτε δυστυχώς η τελευταία - φορά που η Ελλάδα υποβοήθησε (έστω και έμμεσα) την πραγματοποίηση μιάς πολεμικής επιχείρησης των ΗΠΑ. Από τις αρχές της δεκαετίας του ¡90 και τον πόλεμο του Κόλπου η Κρήτη αποτελεί σημαντικό ορμητήριο του αμερικανικού στόλου στην ανατολική Μεσόγειο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την πρώτη επίθεση εναντίον του Ιράκ (1990-91), διεξήχθησαν 31.000 πτήσεις από και προς την Κρήτη, συντηρήθηκαν 97 πλοία ενώ διεκπεραιώθηκαν 13.000 τόνοι εφοδίων. Κατά την αρχική φάση της επέμβασης στο Αφγανιστάν το 2001 - με πρόσχημα τον περίφημο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» - στον κόλπο της Σούδας έλαβαν χώρα 557 πτήσεις και 67 ελλιμενισμοί. Ακόμη χειρότερα, κατά τη διάρκεια της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας (2002-2006) που εξαπέλυσε κατά του Ιράκ το δίδυμο Μπους-Μπλερ, η βάση της Σούδας χρησιμοποιήθηκε γιά 4.030 πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών και 730 ελλιμενισμούς πλοίων και υποβρυχίων (Εφημ. «Τα Νέα»). Σε όλα τα παραπάνω, καλό θα ήταν να συνυπολογίσουμε και τις υποβοηθητικές υπηρεσίες της αμερικανικής βάσης στην «ανθρωπιστική» ΝΑΤΟϊκή σφαγή εναντίον της Σερβίας το 1999. Αναλυτικά στοιχεία γιά το ρόλο της Σούδας στα γεωπολιτικά σχέδια των ΗΠΑ, παρατίθενται στο πόνημα του δημοσιογράφου και συγγραφέα Κώστα Μάρδα με τίτλο «Βάσεις, αίμα και πετρέλαιο».

Οι προαναφερθήσες χρήσεις της Σούδας έγιναν με τη συγκατάθεση των ελληνικών κυβερνήσεων οι οποίες προκλητικά αγνόησαν τα φιλειρηνικά αισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Το αντι-πολεμικό, αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο αγνοήθηκε πλήρως χάρην των «δεσμεύσεων» της χώρας απέναντι στις ΗΠΑ και την Βορειοατλαντική Συμμαχία. Αυτές οι δεσμεύσεις έχουν ουσιαστικά καταστήσει την Ελλάδα συνένοχη σε εγκλήματα που συνήθως πραγματοποιούνται άλλοτε υπό το μανδύα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλοτε με το πρόσχημα της τρομοκρατικής απειλής.

Είναι λοιπόν τραγική ειρωνεία όταν διάφοροι απολογητές του δυτικού ιμπεριαλισμού επικαλούνται τις «διεθνείς υποχρεώσεις» της χώρας προκειμένου να δικαιολογήσουν, εμμέσως πλην σαφώς, την ύπαρξη των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα. Γιά ποιές διακρατικές συμφωνίες και διεθνείς υποχρεώσεις μπορούμε να μιλάμε όμως, όταν επί της ουσίας η υπερδύναμη και οι σύμμαχοι της ερμηνεύουν το διεθνές δίκαιο κατά το δοκούν, κουρελιάζοντας μπροστά στα συμφέροντα τους κάθε έννοια νομιμότητας.

Όλα τα παραπάνω έχουν έναν κοινό παρανομαστή: την εθνική αξιοπρέπεια της χώρας. Και ιδιαίτερα σε περιόδους όπου αυτή η αξιοπρέπεια δοκιμάζεται σκληρά από την υπαγωγή της Ελλάδας σε μηχανισμούς αυστηρότατου οικονομικού ελέγχου. Είναι η ίδια αξιοπρέπεια που υπαγορεύει ότι ο ελληνικός λαός δε δέχεται να «βάψει τα χέρια του» με το αίμα αφγανών, ιρακινών η λίβυων αμάχων. Η λειτουργία των αμερικανικών βάσεων στη Σούδα της δυτικής Κρήτης αποτελούσε - και αποτελεί - προσβολή γιά τα φιλειρηνικά αισθήματα ενός ολόκληρου λαού. Σε τελική ανάλυση, η εθνική αξιοπρέπεια ενός λαού δεν επιτρέπεται, επ’ ουδενί λόγω, να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά με την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

Είναι καιρός το ζήτημα να βγεί από το σκονισμένο χρονοντούλαπο του 1983. Και, γι’ αυτό, απαιτούνται γενναίες αποφάσεις. Οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ, πηγή δεινών γιά πολλούς γειτονικούς λαούς, δεν έχουν καμία θέση σε ελληνικό έδαφος.

Ο κ. Νικόλαος Μόττας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Γενάρη του 1984. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Westminster του Λονδίνου και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο (Master of Arts) στις Διπλωματικές Σπουδές. Από το 2006 έως το 2009 ήταν τακτικός συνεργάτης των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» αρθρογραφώντας γιά διεθνή γεγονότα, ενώ κείμενα του περί ελληνικής, ευρωπαϊκης και διεθνούς πολιτικής έχουν δημοσιευθεί και σε αγγλόφωνες πηγές. Την παρούσα ακαδημαϊκή περίοδο (2010-2011) είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του διεθνούς προγράμματος Conflict Resolution & Mediation στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβιβ.

αναδημοσίευση από: http://www.palmografos.com/permalink/9244.html

[Che-CRETE2]

ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ.
Παρασκευή 5 Οκτώβρη 2001.

Ανάμεσα στα αεροπλανοφόρα των Αμερικανών υπάρχει και ένα αβύθιστο. Πρόκειται για την αεροπορική και ναυτική βάση της Σούδας στην Κρήτη που ήδη έχει μπει στο πολεμικό παιχνίδι που στήνουν οι ιμπεριαλιστές. Εξάλλου, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε χτες συγκεκριμένα στη βάση αυτή, επισημαίνοντας ότι εντάσσεται στις «επιχειρησιακές διευκολύνσεις» που παρέχει η Ελλάδα στα αμερικανικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη.

Η βάση της Σούδας είναι η μόνη καθαρά αμερικανική βάση, επί του ελληνικού εδάφους, στην οποία συγκεντρώθηκαν και όσες από τις λειτουργίες θεωρούνταν απαραίτητες από τις άλλες αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, οι οποίες έκλεισαν μετά τη συμφωνία του 1990. Δεν πήγαν όμως μακριά. Πήγαν στη Σούδα, η οποία μεταβλήθηκε σε σούπερ βάση. Ετσι οι βάσεις, που εγκαταστάθηκαν στη χώρα μας από το 1953, μετατρέποντας την Ελλάδα σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ιμπεριαλισμού και σύμβολο εξάρτησης, ουδέποτε έφυγαν.

Η προσφορά της βάσης της Σούδας στην εξυπηρέτηση των αμερικανικών σχεδίων στην περιοχή είναι ιδιαίτερα σημαντική και αναντικατάστατη. Η Κρήτη, στην καρδιά της Μεσογείου, προσφέρεται ως το βασικότερο στήριγμα του 6ου Στόλου και άλλων μονάδων για επιχειρήσεις σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Επίσης, η Σούδα συνδέεται επιχειρησιακά με τις αγγλικές βάσεις της Κύπρου και κατέχει στρατηγική θέση στους σχεδιασμούς των Αμερικανών για την ευρύτερη περιοχή. Επίσης μαζί με τις εγκαταστάσεις ραντάρ στη Ζήρο της Κρήτης αποτελεί έναν ενιαίο ιστό με τη βάση στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας και τις αμερικανικές βάσεις στη Γερμανία.

Περικύκλωση και αποκλεισμός της βάσης της Σούδας στα πλαίσια κινητοποιήσεων του φιλειρηνικού κινήματος
Η Σούδα αποτελεί ναυτική και αεροπορική βάση για τις αμερικανικές δυνάμεις, που βρίσκονται στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν είναι απλά μια ξένη βάση σε ελληνικό έδαφος, αλλά έχει χαρακτήρα αμερικανικού εδάφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο παράρτημα της συμφωνίας υπάρχει συγκεκριμένη διατύπωση, που παρέχει τη δυνατότητα στους Αμερικανούς να αποβιβάζουν στο νησί τμήματα πεζοναυτών, που προορίζονται για επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Οπως αναφέρεται, η βάση της Σούδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ και για "άλλες στρατιωτικές δραστηριότητες", πέραν εκείνων που προσδιορίζονται με το κυρίως κείμενο της συμφωνίας.

Επιχειρησιακές δυνατότητες

Η βάση της Σούδας αποτελεί τη σημαντικότερη βάση για τα αεροσκάφη τάνκερ για τον ανεφοδιασμό εν πτήσει των αεροσκαφών που υπάγονται στον 6ο Στόλο και άλλων αεροσκαφών παρακολούθησης. Παράλληλα, αποτελεί πολύτιμη βάση των πλοίων του 6ου Στόλου.

Ειδικότερα, οι αποστολές και οι επιχειρησιακές δυνατότητες της βάσης της Σούδας, σύμφωνα με τις ισχύουσες ελληνοαμερικανικές συμφωνίες για τις βάσεις, είναι οι ακόλουθες:

1. Λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας των ΗΠΑ. Εχει παραχωρηθεί ο βόρειος βρόχος του πολεμικού αεροδρομίου της Σούδας, έκταση και υποδομή, για πλήρη υποστήριξη. Στο χώρο αυτό υποστηρίζονται και συντηρούνται τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας των ΗΠΑ αποστολή των οποίων είναι ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.

2. Χρησιμοποίηση του αεροδρομίου σαν εναλλακτικού για τα αεροσκάφη των αεροπλανοφόρων. Ο 6ος Στόλος κινείται τον περισσότερο καιρό στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου. Χρειάζεται, λοιπόν, ένα εναλλακτικό αεροδρόμιο για περιπτώσεις ανάγκης, δηλαδή σε περίπτωση βλάβης των αεροσκαφών στον αέρα ή βλάβης στο σύστημα ανάσχεσης των αεροσκαφών του αεροπλανοφόρου.

3. Εναποθήκευση, συντήρηση και συναρμολόγηση ναρκών. Οι Αμερικανοί διατηρούσαν πάντα ένα απόθεμα ναρκών στη Σούδα για τις επιχειρησιακές ανάγκες του 6ου Στόλου.

4. Εναποθήκευση και συντήρηση συμβατικών πυρομαχικών. Υπάρχουν αποθήκες πυρομαχικών στον Κόλπο της Σούδας όπου έχουν τοποθετηθεί πυρομαχικά για τις ανάγκες των αεροσκαφών που επιχειρούν από τα αεροπλανοφόρα.

5. Επικοινωνίες. Οι Αμερικανοί διαθέτουν στη βάση της Σούδας ασύρματες επικοινωνίες, για να επικοινωνούν με τα πλοία και τα αεροσκάφη του 6ου Στόλου.

6. Δραστηριότητες διοικητικής και εφοδιαστικής υποστήριξης. Η βάση της Σούδας χρησιμοποιείται σαν ενδιάμεσος σταθμός για τον εφοδιασμό του 6ου Στόλου σε υλικά και μέσα που μεταφέρονται με αεροσκάφη στα αεροπλανοφόρα ή με ελικόπτερα στα άλλα πλοία. Ακόμα και για τις ανάγκες του προσωπικού, η Σούδα αποτελεί τον ενδιάμεσο σταθμό και υπάρχουν γι' αυτό το σκοπό εγκαταστάσεις στρατωνισμού του προσωπικού.
Μετά το 1990 μεγάλωσε

Μετά το 1990, με την κατάργηση των βάσεων της Νέας Μάκρης, του Ελληνικού και των Γουρνών, δύο από τις κύριες επιχειρησιακές δραστηριότητες που καλύπτονταν από τις βάσεις αυτές μετακόμισαν κατά μεγάλο μέρος τους στη Σούδα:

α) Επικοινωνίες για τη διοίκηση και τον έλεγχο των αμυντικών δυνάμεων των ΗΠΑ στη Μεσόγειο που λειτουργούσε στη Νέα Μάκρη.

β) Στάθμευση, διεξαγωγή πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών ηλεκτρονικής αναγνώρισης και επεξεργασίας των στοιχείων στο έδαφος. Η λειτουργία αυτή στεγαζόταν στο Ελληνικό και είχε σκοπό την αναγνώριση όλων των ηλεκτρονικών εκπομπών στην περιοχή, την καταγραφή τους και την επεξεργασία τους σε ειδική τράπεζα πληροφοριών.
Συνεχής προσφορά

Οι αμερικανο-ΝΑΤΟικές βάσεις στην Ελλάδα και ειδικότερα η βάση της Σούδας, έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν ρόλο υποστήριξης των πολεμικών επιδρομών κατά λαών της περιοχής. Κατά τον πρόσφατο πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας, η βάση ήταν σε κατάσταση πολεμικής ετοιμότητας και εξυπηρετούσε τις επιχειρησιακές ανάγκες του ΝΑΤΟ, λειτουργώντας είτε ως κατασκοπευτικό είτε ως επιχειρησιακό κέντρο για την εκτέλεση των ΝΑΤΟικών αεροπορικών επιδρομών. Τέτοιο ρόλο έπαιξε και στη διάρκεια των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών κατά των Σέρβων της Βοσνίας, πριν από την επιβολή της συνθήκης του Ντέιτον. Επίσης, και κατά την επιδρομή των ΗΠΑ ενάντια στη Λιβύη το 1986, κατά την περίοδο της επίθεσης στον Περσικό Κόλπο το 1991.

Ανάλογη πολεμική ετοιμότητα επέδειξε η βάση της Σούδας και οι άλλες αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα την περίοδο του Πολέμου των 6 ημερών στη διώρυγα του Σουέζ, κατά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο, το 1973, στην επιδρομή των Ισραηλινών στο Λίβανο. Να θυμίσουμε ακόμα το ρόλο των αμερικανικών βάσεων κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, οι ΗΠΑ από τις βάσεις τους συνέβαλαν στην εξουδετέρωση κάθε ελληνικής αντίδρασης και επομένως στην επιτυχία της εισβολής. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση ο αποπροσανατολισμός ελληνικών βομβαρδιστικών που απογειώθηκαν από την Κρήτη και τελικά αναγκάστηκαν να αδειάσουν τις βόμβες τους στη θάλασσα.

Κ.Ζ.

αναδημοσίευση από "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ": http://www2.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=972301&action=print