patari.org

Nikoss

Όχι ...συνεννοήθηκε, αλλά ...έλαβε εντολή. Βέβαια μετά την επισήμανση του Στραβελάκη, ότι αυτό που λέει, είναι πολύ χοντρό... άρχισε να τα μασάει... αλλά πάντως είπε: «έφυγε κατόπιν εντολής που έλαβε (ή πήρε, αυτό δεν το θυμάμαι), από την κυβέρνηση». Και δεν το είπε μια φορά, αλλά δυο-τρεις...

Obelix

Στις 28 Οκτωβρίου 2011 συνέβη κάτι μεγαλειώδες και ελπιδοφόρο: Ο Λαός (ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ Λαού) και ο Στρατός συναδελφώθηκαν και συνέπραξαν, εκδιώκοντας, κατ' αρχήν, τους δοσίλογους και παρελαύνοντας, στην συνέχεια, συνειδητά με δική τους ελεύθερη πρωτοβουλία. Μια μικρογραφία του Μάη του '36 - Θεσσαλονίκη και τότε - και από αυτά που θα ακολουθήσουν σύντομα.

Ωστόσο, κάποιοι παλεύουν να μεταθέσουν το κέντρο βάρους των παραπάνω γεγονότων στην δράση μιας ομάδας "200 συριζαίων / αριστεριστών", οι οποίοι ακόμα και αν υπήρχαν, δεν φαίνονταν καν μέσα στις ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ του κόσμου και δεν έπαιξαν κανέναν ρόλο στα γεγονότα. Και το παράξενο (αν όχι ύποπτο) είναι πως αυτό ακριβώς είναι το παραμύθι που όλος ο νεοταξικός συρφετός (Παπούλιας, κόμματα, CIA) ΛΥΣΣΟΜΑΝΟΥΝ να το παρουσιάζουν ως "αυτό που πραγματικά συνέβη".

Πρέπει να καταλάβουμε ορισμένα πράγματα:

1) Την πρωτοβουλία και τον έλεγχο στα γεγονότα την είχαν ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ ΛΑΟΥ. Και όχι "μικροομάδες νεοταξικές".

2) Στόχος του Λαού δεν ήταν η ματαίωση της παρέλασης αλλά Η ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ (Παπούλιας & CIA). Σε κάποια φάση των γεγονότων αυτό συμπεριέλαβε και την (προσωρινή) παρεμπόδιση της παρέλασης, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί τον τελικό στόχο, και χωρίς να μπορεί να αποδοθεί σε «συριζαίους».

3) Είναι ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ να φανταζόμαστε πως το μόνο σωστό κατά την 28η Οκτωβρίου είναι να αφεθεί ανενόχλητη η παρέλαση και ο παραδοσιακός εορτασμός, ενώ κάθε αναστάτωση οφείλεται σε «νεοταξική συνομωσία». Όπως και ότι στόχος της Νέας Τάξης είναι η «κατάργηση για την κατάργηση». Η παρέλαση, από μόνη της, όταν αντιμετωπίζεται, απλά, σαν κάτι το «ιερό και όσιο» που πρέπει να επαναλαμβάνεται το ίδιο ακριβώς στο διηνεκές, αδιατάρακτα, σαν ένα είδος «θείας λειτουργίας» όπου μόνιμα επαναλαμβάνονται τα ίδια τροπάρια εδώ και αιώνες, καταντά ένα ΜΩΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΤΩΜΑ. Ένα απολίθωμα χωρίς περιεχόμενο και χρησιμότητα. Η σπουδαιότητα των παρελάσεων είναι στο ότι αποτελούν ΕΡΕΘΙΣΜΑ: Για μνήμες, για μελέτη, για προβληματισμό, για πρωτοβουλίες… Και πάνω από όλα για ΔΡΑΣΗ. Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι ένα ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ «ιερό και όσιο» το οποίο όλοι οι «καλοί Έλληνες» πρέπει να μην τολμούν να το αγγίξουν, παρά μόνο να κάνουν το σταυρό τους μπροστά του. Είναι μια επέτειος που παραπέμπει σε ΑΓΩΝΕΣ και σε ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ (ΕΑΜ – ΕΛΑΣ). Και μια αφορμή για νέους αγώνες και εξεγέρσεις, τα οποία μπορούν κάλλιστα να λάβουν χώρα (έστω και σαν «πρόγευση», συμβολικά) ακριβώς την ημέρα της επετείου, και με αφορμή αυτήν.
Η κινητοποίηση των χιλιάδων πολιτών της συμπρωτεύουσας και των άλλων πόλεων είχε σαν πρώτιστο στόχο την εκδίωξη των δοσίλογων από τις εξέδρες και τον δημόσιο χώρο. Και, ναι, προς στιγμήν τουλάχιστον, ο στόχος αυτός κρίθηκε (και ήταν!) σημαντικότερος από το να γίνει η παρέλαση («αν δεν σπάσεις τα αυγά, δεν γίνεται ομελέτα»). Και όντως, εφόσον οι δοσίλογοι (Παπούλιας & CIA) παρέμεναν στις εξέδρες, η παρέλαση μπροστά τους (η ΦΙΕΣΤΑ αυτή) δεν μπορούσε να είναι ανεκτή από τον κόσμο. Και η παρέλαση παρεμποδίστηκε, κατ’ ανάγκην, προσωρινά, με το κλείσιμο της λεωφόρου. Μέχρι που ο στόχος επετεύχθη και οι δοσίλογοι τράπηκαν σε φυγή.
Το γεγονός της προσωρινής παρεμπόδισης της παρέλασης είναι φυσικό να γεννά δυσαρέσκεια και υποψίες σε πολλούς, οι οποίοι κάνουν το λάθος να αντιμετωπίζουν την εθνική επέτειο απλά σαν κάτι «ιερό και όσιο». Με αποτέλεσμα πίσω από κάθε διαταραχή του παραδοσιακού εορτασμού να βλέπουν «νεοταξίτες», «συριζαίους» και τίποτα άλλο. Όμως η επέτειος είναι κτήμα του Λαού. Κερδισμένο με το αίμα και τους αγώνες του. Και ο Λαός μπορεί και πρέπει να ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ αυτό το κτήμα του. Να αποτελεί για αυτόν αφορμή και ημέρα ΝΕΩΝ ΑΓΩΝΩΝ. Ενδεχόμενες παρεκκλίσεις από τον παραδοσιακό εορτασμό είναι κάποτε αναγκαίες. Και δεν πρέπει να μας ωθούν στο να «χαρίζουμε» μεγαλειώδη γεγονότα, όπως αυτά της περασμένης Παρασκευής, σε «200 αριστεριστές».
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!