patari.org

[Επισκέπτης]

''Στη δικαιοσυνη συνισταται το να μπορει να διανειμει ο ανθρωπος τα αγαθα αναλογα με την αξια,και το να διατηρει τα πατροπαραδοτα ΗΘΗ και ΕΘΙΜΑ και τους γραπτους νομους,και το να λεει την αληθεια,εστω και αν αυτη αντικειται στο συμφερον του,και το να τηρει τις υποσχεσεις.Και πρωτα απ ολα τα δικαια ειναι οσα αφορουν στους ΘΕΟΥΣ,επειτα στις θεοτητες,επειτα στην ΠΑΤΡΙΔΑ και στους ΓΟΝΕΙΣ και επειτα στους ΝΕΚΡΟΥΣ σε αυτους ανηκει η ευσεβεια,που ειτε ειναι μερος της δικαιοσυνης,ειτε την ακολουθει. Την δικαιοσυνη ακολουθει η διαθεση προς τηρηση του θειου νομου και η αληθεια και η πιστη και το μισος κατα του κακου.''

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.(ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΙΩΝ)


Οπως βλεπετε για ΠΑΤΡΙΔΑ,ΘΡΗΣΚΕΙΑ,ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,μιλησε πρωτα ο Αριστοτελης.

[απελάτης]

Σωστά, σωστά! Μόνο που την πατρίδα δεν την ξεπουλάει οι κομουνισμός. Την ξεπουλάει ο Καραμανλής, η Ντόρα, ο Γκιώργκος, το κεφάλαιο, κοντολογίς ο καπιταλισμός! Δηλαδή αυτοί που τα κάθε λογής παπαγαλάκια της κεφαλαιοκρατίας, αποκαλούν «κομουνιστές» και δεν είναι κομουνιστές αλλά τσιράκια, που για να κάνουν καλλίτερα τη δουλειά της εξουσίας σφετερίζονται τον τίτλο του κομουνιστή. Αυτό ίσως το αγνοούν αγράμματοι «δεξιοί πατριώτες», αλλά σίγουρα το γνωρίζουν πολύ καλά κάποια δεξιά λαμόγια. Εσκεμμένα όμως ταυτίζουν τους σφετεριστές με τον κομουνισμό, (κοινοτισμό) ή σοσιαλισμό (κοινωνισμό) για να τον δυσφημίσουν και να υπερασπιστούν έτσι το σύστημα που ξεπουλάει την πατρίδα στους παγκοσμιοποιητές και νεοταξίτες.
Το εθνικό κράτος ως εδαφική, οικονομική και εθνοτική ενότητα, ασφαλώς είναι γέννημα των αστικοδημοκρατικών επαναστάσεων, που έσβησαν απ’ το πρόσωπο της γης την φεουδαρχία. Ωστόσο υπάρχει και η ουσιαστική έννοια του έθνους, ανεξάρτητα αν έχει αποκτήσει, ή όχι, κρατική υπόσταση. Υπάρχει ως σύνολο ανθρώπων συνδεδεμένων με ουσιαστικά χαρακτηριστικά και απαιτεί την προσοχή μας. Οι κομουνιστές πάντα υποστήριζαν τα εθνικά απελευθερωτικά κινήματα, με την πεποίθηση ότι η απελευθέρωση απ’ τον ξένο άμεσο ή έμμεσο δυνάστη αποτελεί προûπόθεση της πλήρους απελευθέρωσης από κάθε εκμετάλλευση. Εθνική και κοινωνική.
Ο σοσιαλισμός δεν αντιτίθεται αλλά ενισχύει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης των ιδιαίτερων πολιτιστικών δυνατοτήτων κάθε έθνους, διότι αυτό θα αποβεί επωφελές για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Με αυτή ακριβώς την αντίληψη η Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία υποστήριξε την ανάπτυξη δεκάδων εθνοτήτων υποδουλωμένων από την σλαβική αυτοκρατορία. Καλλιεργηθήκαν οι καλλιτεχνικές και πνευματικές παραδόσεις τους, επιτράπηκε η ελεύθερη χρήση των γλωσσών τους, πολλές απ’ τις οποίες γράφηκαν για πρώτη φορά μετά την επανάσταση. Οι ξεχωριστές εθνότητες ανάδειξαν τοπικές κυβερνήσεις και αποτέλεσαν ισότιμα μέλη της σοβιετικής ομοσπονδίας.
Κακόπιστα, η καπιταλιστική αντίδραση και από κοντά οι «δεξιοί πατριώτες», εξαπατούν την κοινή γνώμη, ταυτίζοντας τους δημιουργούς του σοβιετικού έπους με τα κοσμογονικά επιτεύγματα του, με τους νεκροθάφτες του. Με το αντεπαναστατικό καθεστώς των σταλινικών επιγόνων, που κατάστρεψε τις ανθρωπιστικές κατακτήσεις του Οκτώβρη.
Και για να το πούμε αλλιώς: Είναι σα να ταυτίζουν τους Ροβεσπιέρους της Μεγάλης Γαλλικής επανάστασης, με τους θερμιδοριανούς πραξικοπηματίες, που την στραγγάλισαν.

[απελάτης]

Ποια είναι η θέση ενός πραγματικού κομουνιστικού κόμματος απέναντι στην Εκκλησία; Σ’ αυτό το ζήτημα υπάρχει τεράστια σύγχυση που δεν είναι καινούργια. Πολλοί νομίζουν ότι ο μαρξισμός κηρύττει τον πόλεμο κατά της θρησκείας και απ’ την στιγμή που οι οπαδοί του έρχονται στην εξουσία την θέτουν υπό διωγμό. Και αυτό συνέβη στις περισσότερες χώρες του «ανύπαρκτου σοσιαλισμού». Όμως δεν ήταν εφαρμογή του μαρξισμού αλλά της σταλινικής του διαστρέβλωσης.
Το ζήτημα αυτό είχε απασχολήσει έντονα την προσωρινή κυβέρνηση του βουνού (ΠΕΕΑ) όταν το Εθνικό Συμβούλιο (Βουλή) συγκλήθηκε στους Κορυσχάδες το Μάη του 1944, καθώς έφταναν πληροφορίες αμείλικτων διωγμών κατά ιερωμένων, την ίδια στιγμή με την πολυάριθμη παρουσία τους στις γραμμές του ΕΛΑΣ αλλά και την παρουσία του ηγούμενου Γεώργιου Δημάκου -γνωστός ως παπα-Ανυπόμονος- στο πλευρό του Άρη Βελουχιώτη.
Η ανερχόμενη αστική τάξη, την εποχή του Διαφωτισμού υπέβαλε σε καταλυτική κριτική την θρησκεία, κυρίως όμως την Εκκλησία, ως θεσμό γιατί είχε συμπράξει με τους ευγενείς στην νομή της εξουσίας, είχε συγκεντρώσει στα χέρια της τεράστια γαιοκτησία και χρησιμοποιούσε τα κηρύγματα του χριστιανισμού για να κατευνάζει την δυσαρέσκεια των αγροτικών μαζών που δυστυχούσαν κάτω απ’ το καθεστώς της δουλοπαροικίας.
Σύμφωνα με την θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού η θρησκεία είναι μορφή απατηλής συνείδησης που έχει ο άνθρωπος για τον εαυτό του και για την κοινωνία. Η Οι ιδρυτές της, ο Μαρξ και ο Ένγκελς, είχαν κάθε λόγο ν’ ασκούν αρνητική κριτική σε κάθε θρησκεία και Εκκλησία και αυτό έπρατταν σε κάθε ευκαιρία. Όμως αυτοί οι επαναστάτες στοχαστές που είχαν ερμηνεύσει την ιστορική εξέλιξη σαν ένα διαλεκτικό προτσές της υλικής πραγματικότητας, της οποίας αντανάκλαση ήταν η διαλεκτική εξέλιξη των ιδεών, δεν ήταν δυνατό να φανταστούν και να επιδιώξουν την εξάλειψη των θρησκευτικών αυταπατών χωρίς την υπέρβαση των κοινωνικών συνθηκών που γέννησαν στο ανθρώπινο μυαλό την ιδέα του θεού, την πίστη και την θρησκευτική τελετουργία.

Ναι, ο Μαρξ έλεγε ότι «Η θρησκευτική αθλιότητα είναι ταυτόχρονα η έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και η διαμαρτυρία κατά της πραγματικής αθλιότητας. Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός της βασανισμένης ύπαρξης, η ψυχή ενός άκαρδου κόσμου, όπως επίσης είναι το πνεύμα των καταστάσεων που στερούνται από πνεύμα. Είναι το όποιο του λαού.» (Εισαγωγή στην κριτική της Εγελιανής φιλοσοφίας του δικαίου)

Και το «όποιο του λαού» ο Μαρξ (έκφραση της οποίας η πατρότητα ανήκει στον Μπρούνο Μπάουερ) το εννοεί όχι όπως μερικοί οπαδοί του ή εχθροί του, σα μέσο αποβλάκωσης, αλλά σαν την παρηγοριά της βασανισμένης ύπαρξης. Γι’ αυτό και παρακάτω λέει: «Η κριτική τίναξε τα φανταστικά λουλούδια της αλυσίδας, όχι για να κουβαλήσει ο άνθρωπος την ολέθρια αλυσίδα γυμνή από φαντασία, αλλά για να πετάξει την αλυσίδα και να δρέψει το ζωντανό λουλούδι.» (ο.π.)

Αν και σήμερα υπάρχει το πανίσχυρο σύγχρονο αφιόνι των Media, το τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό και έντυπο, που μαζί του δεν συγκρίνεται κανένα θρησκευτικό όπιο. Και αυτό το αφιόνι, δεν είναι λίγοι οι «αριστεροί» που αντί να το καταπολεμούν, το ρουφούν με πάθος και μέχρι τις φτέρνες. Το αφιόνι των Media μπορεί να μην είναι τόσο αποτελεσματικό σα μέσο παρηγοριάς είναι όμως σούπερ σα μέσο αποβλάκωσης.
Με όλα αυτά εμείς καθόλου δεν εννοούμε ότι η διαφωτιστική δουλειά για το ζήτημα της θρησκείας είναι βλαβερή ή άχρηστη. Πρέπει όμως να υποτάσσεται στον ταξικό αγώνα των εκμεταλλευομένων ενάντια στους εκμεταλλευτές. Και αυτός σήμερα είναι αξεχώριστος απ’ τον αγώνα κατά της επιχειρούμενης εγκατάστασης, απ’ την παγκόσμια συμμορία, πλανητικής δικτατορίας πάνω σε διαλυμένα και υποδουλωμένα έθνη. Οι μαρξιστές θεωρούμε αντιδραστική και εκ του πονηρού τις απόπειρες κάποιων δεξιών και «αριστερών» να διαιρέσουν τους εργαζομένους και τον ελληνικό λαό γενικότερα, σε άθεους και πιστούς.

[απελάτης]

Για την οικογένεια τι να πεις; Είναι ήδη διαλυμένη. Ποιος φταίει; Ο κομουνισμός; Στον σύγχρονο καπιταλισμό που σαπίζει ζούμε. Στο σύστημα που λένε ότι ταιριάζει γάντι στην ανθρώπινη φύση!
Απ’ την στιγμή που ανάγκασαν τη γυναίκα (για να την απελευθερώσουν τάχα) να γίνει διπλά σκλάβα, και στο οικιακό νοικοκυριό και στην παραγωγή, και η διάπλαση των παιδικών ψυχών ανατέθηκε σε Ρεπούσιδες και Βαλλιανάτους, για ποια οικογένεια να μιλάμε;

[Επισκέπτης]

[quote:8578e404db="απελάτης"]Για την οικογένεια τι να πεις; Είναι ήδη διαλυμένη. Ποιος φταίει; Ο κομουνισμός; Στον σύγχρονο καπιταλισμό που σαπίζει ζούμε. Στο σύστημα που λένε ότι ταιριάζει γάντι στην ανθρώπινη φύση!
Απ’ την στιγμή που ανάγκασαν τη γυναίκα (για να την απελευθερώσουν τάχα) να γίνει διπλά σκλάβα, και στο οικιακό νοικοκυριό και στην παραγωγή, και η διάπλαση των παιδικών ψυχών ανατέθηκε σε Ρεπούσιδες και Βαλλιανάτους, για ποια οικογένεια να μιλάμε;

[Επισκέπτης]

[quote:bb2edf7f6c="Anonymous"][quote:bb2edf7f6c="απελάτης"]Για την οικογένεια τι να πεις; Είναι ήδη διαλυμένη. Ποιος φταίει; Ο κομουνισμός; Στον σύγχρονο καπιταλισμό που σαπίζει ζούμε. Στο σύστημα που λένε ότι ταιριάζει γάντι στην ανθρώπινη φύση!
Απ’ την στιγμή που ανάγκασαν τη γυναίκα (για να την απελευθερώσουν τάχα) να γίνει διπλά σκλάβα, και στο οικιακό νοικοκυριό και στην παραγωγή, και η διάπλαση των παιδικών ψυχών ανατέθηκε σε Ρεπούσιδες και Βαλλιανάτους, για ποια οικογένεια να μιλάμε;