patari.org

[vngelis]

Η κοντρα του Γερμανικου ιμπεριαλισμου γυρω απ'τις αποζημιωσεις ειδηκα στην κοντρα στην βιομηχανικη ζωνη του Ρουρ οταν αναγκαστηκαν οι Γαλλοι να στειλουν στρατευματα δειχνει οτι η Γερμανικη αστικη ταξη τοτε ειταν εθνικη και δεν ειχε προβλημα να βαζει ζητημα σταση πληρωμων. Απο εκει προκυπτει και η αναλογη χρηματοδοτηση και υποστηριξη των Ναζι.

Εδω εμεις εχουμε ΟΛΑ τα κομματα της αντιπολιτευσης να λενε οτι δεν ειναι ωρα επιστροφης της Δραχμης, πληρωσαμε ακριβα το Ευρω, δεν μπορει να φυγουμε απ'την Ευρωζωνη και παει λεγοντας. Φυσικο ειναι να μην υπαρχει και κοντρα με τον ιμπεριαλισμο απ'την μισο-αποικια που ειναι η Ελλαδα της Τροικας. Ετσι αυτο που βλεπουμε ειναι η καρικατουρα του παλιου, τοσο του αριστερου οσο του δεξιου αφου στο κεντρικο ζητημα της υποτελειας συμφωνουν δηλαδη ΕΕ-Ευρωζωνη.

Τα κομματα που εχουμε σημερα δεν πανε κοντρα γενικως, μονο σε επιμερους ζητηματα φαινονται οτι ειναι σε κοντρα αλλα οχι για ρηξη αλλα για να διαλυσουν οποια αντιδραση μπορει να υπαρχει στην Τροικα. Ετσι και δεν προσελκυουν και οργανωμενο κοσμο.

[Μεταλληνός]

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ: Ο ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.

Η αξεδιάλυτη οικονομική κρίση η οποία καθημερινά οξύνεται ολο και περισσότερο, είναι αυτή που δείχνει από μόνη της τον μοναδικό τρόπο διακυβέρνησης που μπορεί να υπάρξει από εδώ και πέρα μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού. Η απόλυτη συγκέντρωση της παγκόσμιας παραγωγής σε μια χούφτα πολυεθνικών μονοπωλίων σε συνδυασμό με τον υπερκορεσμό της αγοράς σε παγκόσμιο επίπεδο, υπαγορεύει τον αναγκαστικό μονόδρομο που έχει πάρει από τις αρχές του 20ου αιώνα ο ιμπεριαλισμός προκειμένου να παρατείνει την ύπαρξή του. Κι αυτός ο μονόδρομος δεν είναι άλλος από την παγκόσμια διακυβέρνηση, δηλαδή την βίαιη επιβολή του παγκόσμιου φασισμού. Μόνο η ανατροπή του καπιταλισμού είναι σε θέση να αναχαιτίσει αυτή την πορεία. Σε αυτό το ιστορικό σταυροδρόμι βρίσκεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά η ανθρωπότητα, έτσι που το γενικό σύνθημα ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ που διατύπωσε πριν και από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Λέων Τρότσκι να είναι σήμερα όχι απλώς πιο επίκαιρο από κάθε άλλη φορά, αλλα κυριολεκτικά ζήτημα ζωής ή θανάτου για ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτό το δραματικό δίλλημα είναι που προσπαθούν να κρύψουν από τον Ελληνικό λαό όχι μόνο τα ανδρείκελα που κυβερνούν, αλλα και η ξεπουλημένη και απόλυτα υποταγμένη στα ιμπεριαλιστικά σχέδια κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Κυρίως αυτή!

Είναι αυτός ο λόγος που τους κάνει να «μπερδεύουν» τάχα τον δικτάτορα Παπαδόπουλο που αναρριχήθηκε μέσα από τα υπόγεια της ΚΥΠ, αλλα και τον έμμισθο υπάλληλο της τελευταίας Μιχαλολιάκο με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι. Ρίχνουν τους προβολείς πάνω στην Χρυσή Αυγή, για να μείνει στο σκοτάδι η πορεία μέσα από την οποία οδηγείται η χώρα και ο Ελληνικός λαός προς την διάλυση και την απόλυτη εξαθλίωση. Στρώνουν χαλιά στον δρόμο του παγκόσμιου φασισμού, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έκαναν οι ομοϊδεάτες τους στον μεσοπόλεμο για να διαβούν το κατώφλι της εξουσίας ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι. Λίγο πριν ο πρώτος διαβεί το κατώφλι της Καγκελαρίας, ο τότε ηγέτης του ΚΚ Γερμανίας ο Ταίλμαν φώναζε σε όλους τους τόνους ότι μετά τον Χίτλερ θα έρχονταν στην εξουσία οι κομμουνιστές! Την ίδια στιγμή η εκφυλισμένη μέχρι το μεδούλι γραφειοκρατία του Στάλιν, δεν έβγαζε άχνα από την Μόσχα. Ούτε μια ανακοίνωση που να απευθύνεται στος Γερμανούς εργάτες.

Με αυτό τον ύπουλο τρόπο καθησύχασαν και αφόπλισαν ιδεολογικά και πολιτικά την εργατική τάξη και ολόκληρο τον Γερμανικό λαό και τους παρέδωσαν σιδηροδέσμιους στον φασισμό. Το ίδιο κάνουν και σήμερα αυτοί που παρουσιάζονται σαν «αριστεροί», χωρίς να δίνουν δεκάρα για την πρόσφατη σχετικά ιστορία και τα διδάγματά της. Επίτηδες, εντελώς συνειδητά, την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια.Είναι αυτοί που χρησιμοποιούνται σήμερα εντελώς συνειδητά σαν προπέτασμα καπνού από τον διεθνή φασισμό από το εκκολαπτόμενο 4ο Ράϊχ για να καλύπτουν τις ολέθριες επιδιώξεις του…..

Η ιστορική αποστολή, ο προορισμός της φασιστικής δικτατορίας είναι να συγκεντρώσει όλους τους πόρους και όλα τα μέσα στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού σε εθνικό, μα και σε διεθνές επίπεδο. Αυτού του είδους η αποστολή δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς το απόλυτο τσάκισμα και φίμωμα της εργατικής τάξης πρώτα και κύρια, αλλά και των υπόλοιπων πολυποίκιλων ενδιάμεσων κοινωνικών στρωμάτων που όχι μόνο μένουν στο περιθώριο, αλλά συγχρόνως αντιμετωπίζουν και το φάσμα της απόλυτης εξαθλίωσης. Ωστόσο μια τέτοια απόλυτη επιβολή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με απλά στρατιωτικά πραξικοπήματα τα οποία έχουν την βάση τους στην συνωμοσία ορισμένων στελεχών του στρατού, και πραγματοποιούνται κάποιο ξημέρωμα ξαφνικά ερήμην των πάντων, και χωρίς κανένα κοινωνικό έρεισμα. Ο φασισμός δεν έρχεται σαν κεραυνός σε ξάστερο ουρανό. Η εμφάνισή του γίνεται πάντα σε εποχές οξύτατων κοινωνικών σπασμών κατά την διάρκεια των οποίων τα παραδοσιακά κόμματα αλλά και οι παραδοσιακοί τρόποι διακυβέρνησης δεν επαρκούν πλέον, και αυτή η ανεπάρκεια έχει γίνει ορατή από ολόκληρη την κοινωνία.

Η δημοκρατία της Βαϊμάρης που προέκυψε από την επανάσταση του 1918 στην Γερμανία, συγκέντρωσε στην 14χρονη πορεία της όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία έφεραν τις δύο κύριες και αντίπαλες τάξεις για μεγάλο χρονικό διάστημα στην κόψη του ξυραφιού. Η εργατική τάξη πέρασε μέσα από ένα μακρόχρονο Σκωτσέζικο ντούς επαναστάσεων, καταστολών, προδοσίας από την Σοσιαλδημοκρατία, και κομματικών ανακατατάξεων, και απογοητεύσεων. Ο δυναμισμός που είχε σαν τάξη υπονομεύθηκε βαθειά. Αυτή η κατάσταση ισχυροποίησε τον Χίτλερ ο οποίος το ανθρώπινο υλικό του το άντλησε από την κοινωνική καμπύλη των ενδιάμεσων στρωμάτων. Ο «Εθνικοσοσιαλισμός του» βρήκε εκεί τις ευαίσθητες κοινωνικές χορδές που αναζητούσε με ένα πρόγραμμα το οποίο αντέγραφε σε αρκετά σημεία τους μπολσεβίκους, όμως διατυπωμένο με τρόπο νεφελώδικο και αόριστο. Την ίδια στιγμή έδειχνε απειλητικά την γροθιά του στις συμφωνίες που είχαν γίνει στις Βερσαλίες και στην κατάληψη της Ρουρ από τους Γάλλους. Στην Ιταλία ο τέως Μαρξιστής Μουσολίνι που είχε προηγηθεί, ήταν πολύ πιο συγκεκριμένος στην δημαγωγία του. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός που παρουσιάζει τον ηγέτη του ΚΚ Ιταλίας, τον Τολιάτι, να προτρέπει τον Μουσολίνι το 1936, να εφαρμόσει το πρόγραμμα που είχε υποσχεθεί στις μάζες πριν από το 1922.

Ο Τρότσκι στο « ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ» μέσα σε λίγες λέξεις περιγράφει πολύ εύστοχα τις διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα στους δύο δικτάτορες πάνω σ’αυτό το ζήτημα: «Όπως η ιατρική σαν επιστήμη δίνει την δυνατότητα όχι μόνο να θεραπευτεί ένας άρρωστος, μα τη δυνατότητα να σταλεί ένας υγιής άνθρωπος, απ’ τον συντομότερο δρόμο, «εν τόπω χλοερώ», έτσι και η επιστημονική ανάλυση των ταξικών σχέσεων, προορισμένη από τον εφευρέτη της για την κινητοποίηση του προλεταριάτου, επέτρεψε στον Μουσολίνι, όταν πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο, να κινητοποιεί τις ενδιάμεσες τάξεις ενάντια στο προλεταριάτο. Ο Χίτλερ έκανε την ίδια δουλειά μεταφράζοντας στην γλώσσα του γερμανικού μυστικισμού την ιδεολογία του φασισμού.»

Η αδυναμία της εργατικής τάξης στην Γερμανία να δώσει την δική της λύση σε ολόκληρη την περίοδο της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, έδωσε στον Χίτλερ την δυνατότητα να δώσει τελικά την δική του βίαιη λύση κινητοποιώντας την μεγάλη μάζα των εξαθλιωμένων ενδιάμεσων στρωμάτων, για να προετοιμάσει έτσι την μεγαλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφέρει στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, την απόπειρα δηλαδή υποδούλωσης του πλανήτη όχι κάτω από την δική του μπότα, αλλά στην πραγματικότητα κάτω από το μαστίγιο των μονοπωλίων. Ωστόσο δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει τον τραγικό ρόλο που επεφύλαξε η ιστορία για τα εκατομμύρια αυτών των μικροαστών, οι οποίοι πάλεψαν ουσιαστικά εναντίον και της δικής τους ανθρώπινης υπόστασης στο μέτρο που η επόμενη κίνηση του Χίτλερ όταν πλέον παγίωσε την θέση του στην εξουσία ήταν να στραφεί εναντίον τους όταν απαίτησαν να μπεί σε εφαρμογή το πρόγραμμα που τους είχε υποσχεθεί. Το ίδιο ακριβώς έκανε και ο Μουσολίνι, του οποίου η οριστική επικράτηση οφείλεται επίσης κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι η Ιταλική εργατική τάξη βρέθηκε επίσης ακέφαλη, χωρίς μια ηγεσία ικανή να την οδηγήσει στον πόλεμο εναντίον του..

Τα σημερινά εγγαστρίμυθα του 4ου Ράϊχ και οι αυταποκαλούμενοι «αριστεροί» όλων των αποχρώσεων ονομάζουν φασίστες και ρατσιστές τους Χρυσαυγίτες, επειδή οι τελευταίοι έστω και στα λόγια εμφανίζονται να είναι εναντίον της λαθρομετανάστευσης. Στην πραγματικότητα ο στόχος τους είναι ο ίδιος ο Ελληνικός λαός που διαμαρτύρεται για τον ραγδαίο εποικισμό της χώρας. Ο Χίτλερ, προκειμένου να βάλει αφ’ενός στο χέρι τις περιουσίες των Εβραίων, και αφ’ ετέρου για να ποντάρει στον σωβινισμό των μικροαστών τον οποίο πασπάλισε με αρκετή δόση μυστικισμού, χρειάστηκε να δανειστεί από ένα Γάλλο διπλωμάτη και ερασιτέχνη συγγραφέα του 19ου αιώνα, τον Γκομπινώ, την ανύπαρκτη και γελοία θεωρία του Ρατσισμού. Οι σημερινοί «αντιρατσιστές» προσφεύγουν στην ίδια Χιτλερική μέθοδο. Χρησιμοποιούν αυτή την ίδια γελοία θεωρία, αλλα από την ανάποδη. Δεν την έχουν αυτοί οι ίδιοι σαν σημαία, αλλά την αποδίδουν αυθαίρετα στον Ελληνικό λαό. Το ίδιο ακριβώς κάνουν και όλοι οι ομοϊδεάτες τους αυτή την στιγμή στην υπόλοιπη Ευρώπη..
Μ’ αυτό τον ύπουλο τρόπο προσπαθούν να υπερασπίσουν τον εποικισμό της Δύσης από τις πιο καθυστερημένες περιοχές του πλανήτη. Αυτό είναι το σημερινό ανθρώπινο υλικό που θέλουν να χρησιμοποιήσουν για τις επιδιώξεις τους οι σημερινοί ομοϊδεάτες του Χίτλερ και του Μουσολίνι..

[Obelix]