patari.org

[alfon]

Άν ψάξει κανείς τις πανδημίες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία της ανθρωπότητας, ελάχιστες από αυτές οφείλονταν σε νόσους του αναπνευστικού συστήματος. Υπάρχει βέβαια η εποχίακή γρίππη, που σκοτώνει κάθε χρόνο 250-600 χιλιάδες ανθρώπους. Υπήρξαν και κανα-δυό πανδημίες γρίππης, το 1957-58 και το 1968-70, που σκοτώσαν 1-4 εκατομμύρια η κάθε μία. Υπήρξε η επιδημία του SARS από την οποία εκτιμάται ότι πέθαναν 774 άνθρωποι σε δυόμισι χρόνια. Η επιδημία του ιού MERS, που εκτιμαται ότι σκότωσε ακόμη περισσότερους: 935 ανθρώπους σε 9 χρόνια. Υπήρξε και η σοβιετική γρίππη του 1997-98 που μπορεί να σκότωσε μέχρι και 30.000 ανθρώπους αλλά κανείς δεν την πρόσεξε. Και η γρίππη των μαϊμούδων του 2009 (ακριβέστερα: η μαϊμού "πανδημία της γρίππης των χοίρων Αβραμόπουλου-Τσιόδρα" του 2009), που ήταν κατά πολύ πιο ήπια από την κοινή εποχιακή γρίππη. Προς τι το πήδημα λοιπόν;

Η απάντηση, βέβαια, είναι μία: Η φοβερή και τρομερή πανδημία της Ισπανικής γρίππης του 1918-1919. Μία πραγματικά πολύ, μα πολύ περίεργη πανδημία, με μοναδικά ιστορικά χαρακτηριστικά. Η οποία, σύμφωνα με το CDC (τιν αμερικάνικο ΕΟΔΥ, τηρουμένων των αναλογιών) εκτιμάται ότι σκότωσε "τουλάχιστον 50 εκατομμύρια παγκοσμίως"

Το πρώτο περίεργο είναι ότι, ενώ μας λένε ότι είχε απίστευτα μεγάλο αριθμό θυμάτων - πολλαπλάσιο των θυμάτων του Α'ΠΠ - οι παλιοί ΔΕΝ την θυμούνται με φρίκη, όπως θυμούνται τον πόλεμο. Θα μου πείτε, εκατό χρόνια περάσαν, αυτοί που τη ζήσαν, στην μεγάλη πλειοψηφία τους έχουν φύγει. Όντως, αλλά η ιστορική μνήμη μένει. Ο γράφων, για παράδειγμα, δεν είχε γεννηθεί στην κατοχή του 41-44, την "έζησε" όμως μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των γονιών του. Όταν μικρός δεν έτρωγε το φαϊ του, οι γονείς του λέγαν ο ένας στον άλλο "μια κατοχή τους χρειάζεται". Τα παιδιά του, που γεννήθηκαν ακόμη πιο μακριά από την κατοχή εκείνη, είναι σίγουρο ότι αν τα ρώταγε κανείς στην ηλικία των δέκα χρονών "τι ήταν η κατοχή", κάτι θα ξέραν να του πούν. Ο ίδιος αντίθετα πρέπει να πρωτοάκουσα για τη γρίππη του 1918 κοντά στα σαράντα μου (γύρω στο 1995-2000). Κάποια στιγμή που το συζήτησα με τον πατέρα μου και τον ρώτησα κάτι σχετικά, μου είπε "ά, ναι, ο δάγγειος...". Έλα όμως που ο δάγγειος πυρετός είναι ασθένεια εντελώς άσχετη με τη γρίππη.

Ενώ οι μεγάλες καταστροφές αφήνουν παντού τα χνάρια τους στη λογοτεχνία της εποχής, για τη φοβερή γρίππη του 1918 δεν έχω διαβάσει τίποτα. Η βικιπαίδεια ( https://en.wikipedia.org/wiki/Spanish_flu#In_fiction_and_other_literature ), με εξαίρεση έργα μεταγενέστερα του 1985, αναφέρει ΜΟΝΟΝ το πασίγνωστο διήγημα "pale horse, pale rider" της Katherine Ann Porter, διήγημα το οποίο, σύμφωνα με τους επαϊοντες, έχει διαβάσει όχι μόνον η συγγραφέας αλλά και η μάνα της. Από την άλλη, η πανδημία βουβωνικής πανώλης του 1348 μας άφησε το Δεκαήμερο του Βοκκάκιου, ο λοιμός της Αθήνας του 429 π.χ. έχει καταγραφεί στην Ιστορία του Θουκυδίδη. Η πανδημία του 1918-1919, την οποία η βικιπαίδεια παλιότερα διαφήμιζε σαν τη "χειρότερη της Ιστορίας" - τίποτα.

Διαβάζοντας γραφτά των μπολσεβίκων, που μόλις είχαν πάρει την εξουσία όταν ξέσπασε η γρίπη, βλέπουμε ότι ασχολούνται συνέχεια με τα θύματα του πολέμου, του εμφύλιου, της πείνας. Για τη φοβερή γρίππη κουβέντα! Από τους ηγέτες των μπολσεβίκων, ξέρουμε ότι πέθανε από τυφοειδή πυρετό και ασιτία (έτσι λένε τα βιβλία δηλαδή - κατά τη βικιπαίδεια πέθανε "κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Γρίππης", "μάλλον από Ισπανική γρίππη" - χωρίς καμία πηγή, βέβαια) ο Γιάκοβ Σβερντλόφ, πρόεδρος της κεντρικής εκτελεστικής επιτροπής των Σοβιέτ - κάτι σαν πρόεδρος της χώρας δηλαδή. Για θύματα της γρίπης δεν έχω διαβάσει πουθενά.

Επειδή λοιπόν είμαι συνομωσιολόγος, κάποια στιγμή που μιλούσα με τη μητέρα μου (γεννημένη 15 μόλις χρόνια μετά την φοβερή πανδημία) της ανέφερα τις αμφιβολίες μου. Η ίδια δεν είχε ακούσματα από παιδάκι. Κατά τη συνήθειά της λοιπόν, έπιασε τη "βίβλο" της - Ένα παλιό αντίτυπο του γαλλικού εγκυκλοπαιδικού λεξικού Larousse, πενήντα χρόνων πάνω κάτω - για να δει τι λέει σχετικά. Έψαξε στο λήμμα "πανδημία", "γρίππη", "επιδημία": zero, zip, zilch, nada, που λένε και οι Αμερικάνοι. Πάνω που έψαχνε, η μητέρα μου προσπαθούσε να θυμηθεί πώς αλλιώς λεγόταν η περίεργη γρίππη. Τελικά θυμήθηκε: "Dengue" (δάγγειος πυρετός). Έψαξε αλλά και σε αυτό το λήμμα δε βρήκε τίποτε σχετικό με πανδημία του 2018. Λήμμα "Ισπανική γρίππη" βέβαια δεν υπάρχει. Συμπεράσματα: α) Το Λαρούς της δεκαετίας 60-70 δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι στο τέλος του φονικού Α'ΠΠ ακολούθησε μια πολύ πιο φονική πανδημία. β) Οι άνθρωποι της προηγούμενης (από τη δική μου) γενιάς, κάτι έιχαν ακούσει για τη γρίππη του 1918 αλλά όχι πολλά. Και για κάποιο λόγο, τη συνέχεαν με το δάγγειο πυρετό. Να υποθέσουμε ότι το 18-19 είχε πέσει επιδημία δάγγειου στην Ελλάδα με πολλά θύματα (αλλά όχι εκατόμβες βέβαια), ότι κάτι είχαν ακούσει σχετικά σαν παιδιά, και όταν αργότερα (μα πολύ αργότερα) άκουσαν για την ισπανική γρίππη τα έκαναν όλα ένα κουβάρι στο μυαλό τους; Πιθανόν.

Έψαξα λοιπόν παραπέρα στις πηγές. Στην εγυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα", έκδοση του '85 αν θυμάμαι καλά, ΒΡΗΚΑ λήμμα "Ισπανική γρίππη" Bingo! Πόσους αριθμούς αναφέρει; "σχεδόν 500 εκατομμύρια κρούσματα και 22 περίπου εκατομμύρια θάνατοι". Φαντάζεται κανείς ότι, 65 χρόνια μετά τη φονική πανδημία, θα έπρεπε να είχαν καταμετρηθεί όλα τα θύματα. Έλα που αποδεικνύεται ότι στα επόμενα 35 χρόνια βρέθηκαν και καταμετρήθηκαν άλλα τόσα! Κάτι σαν τις Αμερικάνικες κάλπες ένα πράμα...

Πρόσφατα το συζητούσα με μια φίλη που έχει ξενιτευτεί και μου έχει φέρει για φύλαξη την οικοσκευή της. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχουν και μερικές κούτες με την εγκυκλοπαίδεια "ΗΛΙΟΣ" - μάλλον των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Πρόσφατα η εν λόγω φίλη βρέθηκε στην Ελλάδα, όπου και αποκλείστηκε από τη νέα φοβερή πανδημία. Της είπα ότι κάποια στιγμή θέλω να ανοίξω τις κούτες για να δω τι λέει ο "ΗΛΙΟΣ" για την Ισπανική γρίππη. Με απήλλαξε από τον κόπο, γιατί τις επόμενες ημέρες επισκέφτηκε κάποιους φίλους της που είχαν την εγκυκλοπαίδεια του "Ηλίου" στη βιβλιοθήκη τους. Έψαξαν και βρήκαν ότι στην εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου, η γρίππη του 1917 είχε 10-15 εκατομμύρια θύματα.

Σε κάποιο σημείο της ταινίας "πρόσκληση σε γεύμα από έναν υποψήφιο δολοφόνο", ο Πίτερ Σέλλερς λέει την απίθανη ατάκα: "Strange weather! It only rains outside, when inside!" (Περίεργος καιρός! Βρέχει έξω, μόνον όταν είσαι μέσα!). Κάτι τέτοιο συμβαίνει και εδώ: Ο αριθμός των ανθρώπων που πέθαναν το 1918-1919 αυξάνεται όσο απομακρύνεται κανείς από εκείνη την εποχή.

Ξέρουμε ότι τα τελευταία 25 τουλάχιστον χρόνια, καλλιεργείται μία συστηματική υστερία για την "επερχόμενη πανδημία" που θα θερίσει την ανθρωπότητα. Ο ιός του κοξάκι, ο SARS, ο MERS, ο ιός του δυτικού Νείλου, η γρίππη των χοίρων, η γρίππη των πουλερικών - κάθε χρόνο μέχρι πέρυσι, στο τσακ τη γλυτώναμε. Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει ότι στηνόταν σιγά-σιγά το παραμύθι, χτιζόντουσαν οι μηχανισμοί και τα δίκτυα, και εκπαιδευόταν, σαν τα σκυλιά του Παβλόφ, μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που ακούν για τον κίνδυνο φταρνίσματος στη γωνία και τρέχουν να κρυφτούν. Επειδή όμως πανδημία νόσου σχετιζόμενης με το αναπνευστικό (εκτός από την υπό εξέταση γρίππη του 1918) δεν υπήρξε ποτέ στην Ιστορία, φαίνεται ότι για να γίνει πιστευτό το παραμύθι έπρεπε να κατασκευαστεί, έστω και αναδρομικά, το ιστορικό προηγούμενο. Γιατί βέβαια το προηγούμενο της πανδημίας γρίππης του 2009, την οποία κανείς δεν πρόσεξε παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες των Αβραμόπουλου-Κοντοζαμάνη-Τσιόδρα και η οποία - η ρουφιάνα - αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν η πλέον ήπια εποχιακή γρίππη της εικοσαετίας, μάλλον δεν επαρκεί.

Θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει στις συνομωσιολογίες μου ότι με τη λογική μου, ακόμη και μία επιδημία με 10 εκατομμύρια θύματα θα έπρεπε να έχει αφήσει ίχνη στα γραφτά της εποχής. Αφού δεν έγινε αυτό, καταρρέει η λογική μου. Γιατί βέβαια δε μπορεί ο αριθμός στην εγκυκλοπαίδεια του "Ήλιου" να είναι ήδη φουσκωμένος. Το επιχείρημα αυτό ακούγεται σωστό και αξίζει παραπέρα διερεύνηση.

Αν ψάξουμε λοιπόν στο άρθρο της βικιπαίδειας, κάπου στα ψιλά θα βρούμε ότι στην Ινδία πέθαναν τουλάχιστον 12,5 εκατομμύρια μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του 1918 και στο Ιράν άλλα 1-2,5 εκατομμύρια (σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας). Αν θεωρήσουμε τους αριθμούς αυτούς ακριβείς, σχεδόν... δεν περισσεύουν θάνατοι για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι σύμφωνα με διάφορες μελέτες που έγιναν μεταξύ 1991 και 2009, οι πλεονάζοντες θάνατοι (χωρίς δηλαδή να μετράμε και αυτούς που θα πέθαιναν ούτως ή άλλως) στην Ευρώπη εκτιμώνται ανάμεσα στα 2 και 2,64 εκατομμύρια. Αν ο αριθμός αυτός είναι σωστός, είναι σχεδόν "σταγόνα στον ωκεανό" των θυμάτων του πολέμου (σύμφωνα με τη βικιπαίδεια πάντα, ο αριθμός των ΑΜΕΣΩΝ θυμάτων του πολέμου ήταν περίπου 13 εκατομμύρια μάχιμοι και 9 εκατομμύρια άμαχοι - δέκα φορές παραπάνω δηλαδή από τα θύματα της πανδημίας). Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί η πανδημία αυτή δεν καταγράφηκε στην ιστορική μνήμη.

Αν πάμε παραπέρα τώρα, θα δούμε ότι μεγάλο μέρος των θυμάτων της πανδημίας στην Ευρώπη, ήταν στην πραγματικότητα έμμεσα θύματα του πολέμου. Το θέμα βέβαια είναι ότι κάθε άνθρωπος πεθαίνει σαν αποτέλεσμα μίας αλληλουχίας γεγονότων. Οι Τσιόδρες διεθνώς ξέρουν πολύ καλά να καταγράφουν όπου τους βολεύει τους θανάτους - άλλωστε η "δημιουργική λογιστική" είναι από τις επιστήμες που έχουν ανθίσει στα παρακμιακά χρόνια που ζούμε. Πεθαίνει κάποιος από εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο τυχαίνοντας να είναι και φορέας του κοροϊδο-ιού; Γράφτον στους θανάτους από κοροϊδο-ιό. Αυτοκτονεί επειδή τα κατοχικά μέτρα του ρήμαξαν τη ζωή; Γράφτον κι αυτόν. Στην Ευρώπη του 1918-1919, η παραγωγική δυνατότητα των εμπόλεμων χωρών είχε ρημαχτεί από τον πόλεμο. Στη μία μετά την άλλη χώρα ήταν τέτοια η πείνα που ξεσπούσαν επαναστάσεις σαν τα μανιτάρια. Τα υγειονομικά συστήματα λυγίζαν κάτω από το βάρος των τραυματιών. Οι πληθυσμοί των περισσοτέρων χωρών πεθαίναν κυριολεκτικά από την πείνα. Σε τέτοιες συνθήκες, η παραμικρή αρρώστια που κανονικά θα περνούσε απαρατήρητη ήταν αρκετή για να δώσει το τελικό σπρώξιμο στους ήδη ημιθανείς.

Το Ιράν, που σύμφωνα με την ίδια πηγή έχασε από 8 έως 22% του πληθυσμού του "από τη γρίππη", διένυε την εποχή του "Περσικού λιμού του 1917-1919". Η κυβερνώσα δυναστεία των Χαζάρων είχε προσπαθήσει να κρατήσει τη χώρα έξω από τον πόλεμο, αλλά η Ρωσική, η Οθωμανική και βεβαίως η Βρετανική αυτοκρατορία είχαν καταλάβει το μεεγαλύτερο μέρος των εδαφών της χώρας. Στην Ελλάδα ξέρουμε πως περνάει μια χώρα που βρίσκεται υπό κατοχή ξένης εμπόλεμης χώρας και μπορούμε να φανταστούμε τι γινόταν στο Ιράν τότε. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και για την Ινδία, την οποία μπορούμε να υποθέσουμε χωρίς κίνδυνο να πέσουμε έξω, ότι οι Βρετανοί αποικιοκράτες στράγγιξαν σα λεμόνι για να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμό τους - ακόμη περισσότερο απ' ότι τη στράγγιζαν επί εκατό και πλέον χρόνια μέσω της "Βρετανικής Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών".

Μπορούμε λοιπόν, με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας, να πούμε ότι τα θύματα της "πανδημίας γρίππης του 1918-1919" ήταν στην πραγματικότητα - τουλάχιστον στη μεγάλη τους πλειοψηφία - "παράπλευρες απώλειες" του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Άλλωστε και η ίδια η Βικιπαίδεια το παραδέχεται, κάπου στα ψιλά γράμματα: "In contrast, a 2007 analysis of medical journals from the period of the pandemic found that the viral infection was no more aggressive than previous influenza strains. Instead, malnourishment, overcrowded medical camps and hospitals, and poor hygiene, all exacerbated by the recent war, promoted bacterial superinfection. This superinfection killed most of the victims, typically after a somewhat prolonged death bed." ("Αντίθετα, μία ανάλυση ιατρικών περιοδικών της περιόδου της πανδημίας που έγινε το 2007, βρήκε ότι η ιογενής μόλυνση δεν ήταν πιο επιθετική από προηγούμενα στελέχη του ιού. Αντί γι αυτό, ο υποσιτισμός, οι υπερπλήρεις ιατρικοί καταυλισμοί και νοσοκομεία και η κακή υγιεινή, όλα αυτά όλα αυτά οξυμένα από τον πρόσφατο πόλεμο, διευκόλυναν τις βακτηριακές επιμολύνσεις. Ήταν αυτή η επιμόλυνση που σκότωσε τα περισσότερα από τα θύματα, συνήθως μετά από ένα διάστημα στο νεκρικό κρεββάτι.")

Αναρωτιέται κανείς, μετά από αυτά, πως ο παμμέγιστος Μπιλ Γκέητς ήξερε ήδη από το 2009 ότι η ανθρωπότητα κινδυνεύει να αφανιστεί, όχι από πυρηνικό πόλεμο, αλλά από μια καινούρια ασθένεια - η οποία μάλιστα θα ήταν αποτέλεσμα κορωνοϊού. Την απάντηση μας δίνει πάλι ο Πίτερ Σέλερς - σε άλλη ταινία όμως, όπου υποδύεται τον επιθεωρητή Κλουζό: "It is my job to know" (Είναι η δουλειά μου να ξέρω).

[ΓΙΩΡΓΟΣ]

Οι λόγοι που συντελούν ώστε η αλήθεια να χάνεται ή να μεταλλάσσεται στο ίντερνετ, με δόλο αλλά και χωρίς δόλο.


1. Ένα από τα δόγματα που ισχύουν από την αρχαιότητα, έχει γίνει και απόφθεγμα.’’ Η επανάληψις, είναι η μήτηρ πάσης μαθήσεως’’. Γράψτο εκατό φορές στο τετράδιό σου, για να μην επαναλάβεις το λάθος σου, με τιμωρούσαν οι δάσκαλοι, όταν ήμουν μικρός. Ο Γκαίμπελς, αργότερα, προσάρμωσε το ρητό, στην προπαγάνδα του ψέμματος και της παραπληροφόρησης. Λέγε, λέγε, λέγε: στο τέλος, όλο και κάτι θα μείνει! Του άρεσε να παρατηρεί. Η μετατροπή της ποσότητας σε ποιότητα, από την πλευρά της πανουργίας και της κακίας...

2. Κάποτε, σαν δάσκαλος, είχα βάλει μια εργασία στους μαθητές μου με ένα κοινότυπο θέμα. Βέβαια ο εύκολος τρόπος που σε απαλλάσσει, από τον μόχθο της προσωπικής έρευνας είναι η κλοπή της εργασίας κάποιου άλλου. Πήγαν λοιπόν στο ίντερνετ και κατέβασαν την εργασία κάποιου άλλου μαθητή, που είχε ασχοληθεί με το ίδιο θέμα σε προγενέστερο χρόνο. Κόπι πέιστ και ξεμπέρδεψαν. Ανάμεσα στα στοιχεία που μου παρέθετε ο πρώτος μαθητής ήταν και ένα λαθεμένο. Ο δεύτερος, ο τρίτος, ο τέταρτος, διαφορετικές εργασίες, αλλά όλοι με το ίδιο λάθος. Ζήτησα να μου δώσουν όλοι οι μαθητές της τάξης τα τετράδιά τους και τότε διαπίστωσα με φρίκη ότι όλοι είχαν μεταφέρει την ίδια ψευδή πληροφορία. Έπαθα παράκρουση. Παιδιά από πήρατε τα στοιχεία; Ρώτησα με απορία; Στο ιντερνετ Κύριε, μου απάντησαν. Μπήκα και εγώ. Εκατό ιστοσελίδες στο γκούγκλ, γεμάτες με διαφορετικές εργασίες. Οί πρώτες εννενηντα οκτώ, επαναλάμβαναν στερεότυπα το ίδιο λάθος. Μόνο κάποιες στο τέλος έγραφαν το σωστό. Ευτυχώς κάπου καταχωνιασμένο βρήκα το πρωτότυπο κείμενο και με αυτό θα μπορούσα να αποδείξω την αλήθεια! Αλλιώς, το λάθος θα ήταν κατοχυρωμένο και με τη βούλα. Το τί είχε συμβεί, νομίζω ότι είναι κατανοητό. Κάποιος, τυχαία νομίζω, έκανε στην εργασία του κάποιο λάθος. Αυτό το λάθος, αντέγραψαν οι επόμενοι, χωρίς να ψάξουν το πρωτότυπο, μέχρις ότου αυτή η ψευδής πληροφορία, αναρτήθηκε με την πάροδο του χρόνου σε δεκάδες αντίγραφα, και σκέπασε την αλήθεια.


3. Για φανταστείτε στα παραπάνω να υπήρχε και δόλος ή σκοπιμότητα. Η αλήθεια πολύ εύκολα στο ίντερνετ, αποσιωπάται, καταχωνιάζεται, σβήνεται, μετατρέπεται, μεταβάλλεται, ή αντικαθίσταται με κάποιο ψέμα. Στο σάιτ μας αν κάθε φορά, ξαναμπαίνω, προσθέτοντας μια ανάρτηση με μία λέξη, αυτό το άρθρο, θα είναι πάντα πρώτο. Ήδη, αν μπείτε, σε ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες, ορισμένες πληροφορίες , που θίγουν, ή σύμφωνα με την υποκειμενική κρίση των διαχειριστών των εγκυκλοπαιδειών είναι υβριστικά, σβήνονται. Όμως υπάρχουν και περιπτώσεις, όπως κατά τύχη διαπίστωσα, που η αλήθεια, όχι απλώς σβήστηκε, αλλά αντικαταστάθηκε δολίως με το διαμετρικά αντίθετο ψέμα....και στη συνέχεια αναπαράχθηκε και σε τεράστιες ποσότητες. Εκτυπώθηκε σε σχολικά βιβλία, και πάει λέγοντας.


4. Η ρήση, ότι η Ιστορία γράφεται από τον εκάστοτε νικητή, είναι πέρα για πέρα αληθής-και από τις κυρίαρχες κοινωνικές τάξεις βεβαίως, βεβαίως. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω πάνω σε αυτό, γιατί είναι ήδη αποδεκτό, από την σύγχρονη επιστημονική σκέψη. Ψέματα από κακή πληροφόρηση, από λαθεμένες αντιλήψεις της προγενέστερης επιστημονικής παραδοχής της πραγματικότητας, θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε άδολα, αν και πολλά από αυτά υπήρξαν εξίσου επιζήμια. Όμως στον ιστότοπο, υπάρχει εσκεμμένη διαστρέβλωση της αλήθειας, από τους υποτιθέμενους αντικειμενικούς τεχνοκράτες και διαχειριστές της παγκόσμιας βιβλιοθήκης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Έχει αναρτηθεί στα άρθρα της τελευταίας πενταετίας ψευδώς ότι η ομοφυλοφιλία ήταν πάντοτε αποδεκτή στον Ινδουιστικό κόσμο! Κάτι ήξερε και ο Όργουελ που υπηρέτησε στην Ινδία στο Βρετανικό στρατό. Αντίθετα την ίδια εποχή, σβήστηκαν όλες οι προγενέστερες αναρτήσεις που δήλωναν κατηγορηματικά ότι στην Ινδία η ομοφυλοφιλία, τιμωρείτο με την ποινή του θανάτου. Όλως συμπτωματικά, εκείνη την εποχή, στην Ινδία νομοθετικά κατοχυρώθηκε και επιτράπηκε η ομοφυλοφιλία.....Τα διαπίστωσα όλα αυτά, όταν χρειάστηκε να ασχοληθώ τυχαία, επειδή ανατρέπονταν από κάποιο σύγχρονο άρθρο οι πανεπιστημιακές μου γνώσεις πάνω σε αυτό το θέμα.

[vngelis]

The swine flu fraud of 1976 exposed on 60 Minutes 👩‍🏫👩‍🏫👩‍🏫

Η απάτη της γρίπης των χοίρων το 1976 εκτέθηκε σε 60 λεπτά

👀There was no swine flu pandemic in 1976, it was all a total fraud by government, CDC and drug companies to sell vaccines for drug company profits. The government departments knew the vaccine would cause major neurological damage in many people but hid these facts from the public ! The people were injected with an untested vaccine without being informed of this. Not one person died from the swine flu but thousands were injured & some killed by the vaccine. $3.5 Billion was paid out in compensation to those injured & killed by the vaccines. All vaccines are a deadly scam & are the biggest ongoing medical fraud in human history. All vaccines cause auto immune & neurological damage & disease, cancer & a myriad of other illnesses & diseases !

Δεν υπήρξε πανδημία γρίπης των χοίρων το 1976, ήταν απλώς μια απάτη από την κυβέρνηση, τις εταιρείες CDC και τις ναρκωτικές εταιρείες για την πώληση εμβολίων για κέρδη από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Οι κυβερνητικές υπηρεσίες γνώριζαν ότι το εμβόλιο θα προκαλούσε μεγάλη νευρολογική βλάβη σε πολλούς ανθρώπους, αλλά έκρυψε αυτά τα γεγονότα από το κοινό! Ο κόσμος έλαβε ένα μη δοκιμασμένο εμβόλιο χωρίς να το ξέρει. Κανένα άτομο δεν πέθανε από τη γρίπη των χοίρων, αλλά χιλιάδες νόσησαν και κάποιοι πέθαναν από το εμβόλιο. 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια καταβλήθηκαν ως αποζημίωση σε όσους νόσησαν και σκοτώθηκαν από τα εμβόλια. Όλα τα εμβόλια είναι μια θανατηφόρα απάτη και είναι η μεγαλύτερη συνεχιζόμενη ιατρική απάτη στο ανθρώπινο ιστορικό. Όλα τα εμβόλια προκαλούν αυτοάνοση & νευρολογική βλάβη και ασθένειες, καρκίνο και μυριάδες άλλες ασθένειες!


https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=ojfx2RPSeWw
.