patari.org

[Επισκέπτης]

Ενεργειακή συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας ανακοίνωσε ο Τραμπ και επιβεβαίωσε το Κρεμλίνο.

Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε την άρση των σχετικών κυρώσεων. Μετά από την συμφωνία προκύπτουν ερωτήματα.Σε ποιο νόμισμα θα πληρώσουν οι ΗΠΑ τη Ρωσία; Η Ρωσία δεν συμμετέχει στο SWIFT. Θα δέχεται η Ρωσία πληρωμές σε οποιονδήποτε λογαριασμό που ελέγχεται από την Fed; Θεωρώ ότι δεν μπορεί να είναι ένα νόμισμα που ελέγχεται από τις ΗΠΑ, διαφορετικά θα "παγώσει" ανά πάσα στιγμή, εκτός εάν αντικατασταθεί αμέσως με κάτι άλλο, οπότε η συμφωνία θα περιλαμβάνει και υλικά κέρδη(πιθανόν εδαφικά) εκτός από χρήματα. Η Ρωσία πουλούσε πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ε.Ε μέσω μεσαζόντων ή απευθείας καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου. Μεσάζοντες όλη αυτήν την τετραετή περίοδο ήταν η Ινδία, η Τουρκία, και πολλά τάνκερ σκιωδών εταιρειών και εφοπλιστών που τα έστελναν στα κέντρα διανομής της Ε.Ε.

Τι κάνουν οι ΗΠΑ και ο Τραμπ με αυτήν την συμφωνία; Γίνονται αυτοί οι επίσημοι μεσάζοντες του ρωσικού πετρελαίου και εκμεταλλεύονται αυτοί τις τιμές και τα κέρδη. Ποιοί χάνουν; Πάλι οι ευρωπαίοι που θα αγοράζουν με ¨καπέλο αμερικάνικο" την ενέργεια πλέον. Γιατί το κάνει ο Τραμπ τώρα; Γιατί έχει χάσει σε δύο πολέμους κατακράτος. Και στην Ουκρανία, όπου τα φόρτωσε στους υποτελείς ευρωπαίους και στο Ιράν όπου εκεί πια τον πήρε και τον σήκωσε. Έχασε τις βάσεις σε όλον τον τον Κόλπο αφού τις κατέστρεψαν οι ιρανοί, έχασε τον έλεγχο του μαύρου χρυσού, και στην συνέχεια έχασε και στρατιωτική ισχύς αφού τα αεροπλανοφόρα έπαθαν ζημιές, τα εφόδια τελείωσαν, και χώρες κλειδιά στον έλεγχο της Μέσης Ανατολής ζορίζονται...
Το Ισραήλ που κρατούσε τον έλεγχο στην περιοχή καταρρέει και το μόνο που μπορεί πλέον η Αμερική να κάνει, είναι να το παίξει μεσάζοντας αντί των κρατών που άφηνε μέχρι τώρα να το κάνουν. Εδώ να σημειώσουμε ότι ένα ακόμη γεγονός που οδήγησε τον Τραμπ σε αυτήν την συμφωνία, είναι ότι η μεγαλύτερη πετρελαιοπηγή της Βενεζουέλας πριν δύο ημέρες τέθηκε εκτός για αρκετό διάστημα με μεγάλες ζημιές από σαμποτάζ!!!! Και φυσικά το σαμποτάζ αυτό δεν το έκανε η προσωρινή Πρόεδρος Ροντρίγκεζ ούτε και οι αυλικοί του Μαδούρο. Το έκανε η αντίσταση της Βενεζουέλας που βλέπει την προδοσία που διαπράχθηκε είς βάρος της. Και κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι δεν θα ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες ενέργειας από τον λαό της. Οπότε ο Τραμπ εξασφαλίζει ροή ενέργειας στην χώρα του μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές, και ικανοποιεί και την αντιδραστική του πτέρυγα που διαφωνούσε με το μέτωπο της Ουκρανίας( το οποίο δείχνει να το αφήνει στο έλεος του Πούτιν).

«Η τέχνη της υποτέλειας».
Από εννοιολογική άποψη, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι δεν έχουν ρόλο σε αυτόν τον γεωοικονομικό αγώνα των ΗΠΑ, και δεν είναι, όπως κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, που θησαύρισαν και συνέβαλαν στην στρατιωτική άμυνα του κεντρικού μετώπου. Αντίθετα, ο βασικός τους ρόλος από την οπτική γωνία των ΗΠΑ είναι να υποστηρίξουν τη στρατηγική βιομηχανική πολιτική των ΗΠΑ και να βοηθήσουν στη διασφάλιση της αμερικανικής τεχνολογικής κυριαρχίας . Μπορούν να το κάνουν αυτό συναινώντας αναγκαστικά στη βιομηχανική πολιτική των ΗΠΑ και περιορίζοντας τις απευθείας οικονομικές τους σχέσεις με την Κίνα και την Ρωσία σύμφωνα με τις αμερικανικές αντιλήψεις για τις στρατηγικές τεχνολογίες.

Χαμενοι βγαίνουν άμεσα οι Τούρκοι και οι Ινδοί, και φυσικά οι ιδιοκτήτες των εταιρειών που μετέφεραν το ρωσικό πετρέλαιο και αέριο, με μαϊμού παραστατικά. Γι αυτό και ο βαρώνος της εξωτερικής πολιτικής μηχανής των ΗΠΑ και εκπρόσωπος της στην πώληση πολεμικού υλικού Ρούμπιο, ήρθε στην Ελλάδα προχτές για να μας ανακοινώσει απο την Πνύκα ότι για των υπόγειο αγωγό ηλεκτρικής διασύνδεσης με Κύπρο και Ισραήλ πρέπει να έχει την έγκριση της Τουρκίας, κάτι που τα ελληνικά μέσα "έκοψαν" απο την αναπαραγωγή των ειδήσεων έπειτα!!!!Έδειξαν μόνο την αγάπη του δυτικού πολιτισμού για την χώρα μας και μας πούλησε και σε τιμή ευκαιρίας πολεμικό υλικό και μας εξανάγκασε να αγοράσουμε και την τρύπια ασπίδα του Αχιλλέα με σχεδόν επτά (7) δισ ευρώ, και τα κλειδιά της ασπίδας στην κυβέρνηση του Ισραήλ, το οποίο ουσιαστικά και "μεταφέρει" τα εξοπλιστικά του συστήματα στην νέα του χώρα, και με κέρδος . Και αντισταθμιστικά οφέλη για την ζημιά που θα επιβαρυνθεί με την αλλαγή μεσάζοντα, από εμάς (και όχι από τις ΗΠΑ) η Τουρκία με τις δηλώσεις επίσημες Ρούμπιο, τα οποία θα δούμε στο άμεσο μέλλον ποιά θα είναι.

Όποιος αναρωτιέται γιατί η Ρωσία δέχτηκε μια τέτοια συμφωνία, να πούμε εδώ ακόμη μια φορά, ότι η Ρωσία και κατ΄επέκταση και οι BRICS προσβλέπουν στην ειρηνική συνύπαρξη με τον δυτικό ιμπεριαλισμό και ειδικά η Ρωσία το επιδιώκει αυτό από την επικράτηση του Στάλιν στην ΕΣΣΔ μέχρι και σήμερα. Είναι στην φύση της γραφειοκρατίας η ειρηνική συνύπαρξη και αυτό το βλέπουμε και στην κινέζικη γραφειοκρατία. Μέχρι και σήμερα η Ουκρανία με την βοήθεια του δορυφορικού συστήματος Starlink των ΗΠΑ στοχοποιούσε τα ρωσικά διυλιστήρια και πολίτες παρόλα αυτά η κυβέρνηση ήρθε σε εμπορική συμφωνία μαζί τους. Η Ρωσία ήταν πάντα «πρόθυμη» να προμηθεύσει έναντι κόστους φυσικά τις αγορές των ΗΠΑ και τις παγκόσμιες αγορές απλά οι ΗΠΑ κάποια στιγμή προσπάθησαν να το αποκτήσουν .Αν αυτά τα κράτη (Ρωσία-Κίνα) είχαν επαναστατικές αριστερές κυβερνήσεις θα βλέπαμε σήμερα να είναι οι κύριοι σύμμαχοι των Ανσάρ Αλλάχ της Υεμένης, του Ιράν,και των Παλαιστινίων της Γάζας, που ύψωσαν το ανάστημα τους στον δυτικό ιμπεριαλισμό. Έβαλαν το χεράκι τους οι Ρώσοι ολιγάρχες; Υπήρξε συμφωνία κάτω από το τραπέζι για την παραχώρηση της Ουκρανίας, των χωρών της Βαλτικής και άνοιγμα προς την Γερμανία; Ότι και να υπήρξε το φάντασμα των χιλιάδων νεκρών Ρώσων στρατιωτών θα στοιχειώνει το Κρεμλίνο...

Για όσους πανηγυρίζουν, για τα εξοπλιστικά της χώρας μας , να πούμε ότι η κυβέρνηση δείχνει ξεκάθαρα ότι την απασχολεί η στρατιωτική θωράκιση του "εδάφους που θα φιλοξενεί στο μέλλον άλλους", από τον ελληνικό λαό στον οποίο προχθές ανακοίνωσε ότι η μείωση του φόρου στα καύσιμα δεν είναι εφικτή, ούτε η αύξηση στους μισθούς και στα επιδόματα γιατί δεν το αντέχει ο προϋπολογισμός, ο οποίος όμως αντέχει εξοπλιστικά δεκάδων δισ ευρώ. Και όσοι σήμερα ακόμη αντέχουν οικονομικά να ξέρουν ότι οι διακρατικές συμβάσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τις Φιλιππίνες , τις Ινδίες, το Πακιστάν και την Ινδονησία αφορούν την μεταφορά στην χώρα μας δεκάδων χιλιάδων εργατών για την υποστήριξη των τουριστικών καταλυμάτων, της γης, μέχρι και οδηγοί στις μεταφορες προσωπικού(ΚΤΕΛ) και υλικών(LOGISTICS).Ήδη στα νησιά φέτος μας υποστήριξαν τα κράτη αυτά με 85.000 υπαλλήλους, ενώ στην εκμετάλλευση της γης εργάζονται αποκλειστικά ξένοι υπήκοοι. Επίσης όσοι χαίρονται και θαυμάζουν τα έργα στο Ελληνικό , να τους αναφέρουμε ότι στον χώρο εργάζονται κυρίως ξένοι εργάτες, και ιδιοκτήτες είναι επίσης ξένοι υπήκοοι, και ο σκοπός των έργων υπογειοποίησης του δρόμου διέλευσης που ξεκινούν, αφορά τον αποκλεισμό της περιοχής από το ευρύ φτωχό ελληνικό κοινό. Σε λίγα χρόνια η τρύπια ασπίδα του Αχιλλέα θα προστατεύει την ελληνική ελίτ, τους ξένους "επενδυτές" και τις εταιρείες τους. Όσοι από εμάς καταφέρουμε να επιζήσουμε θα βρισκόμαστε μίλια μακριά...γιατί την ώρα που η ευρώπη είναι σε αναβρασμό για τις ανατιμήσεις, για την ενέργεια και για την παιδεία, η διχασμένη ελληνική κοινωνία και κυρίως η διχασμένη ελληνική αριστερά συνεχίζει να απασχολείται με την εξεύρεση νέων αιτιών διχόνοιας για να μην στερέψουν ποτέ. Όλες οι μορφές του σύγχρονου αριστερού κινήματος στηρίζονται στην ειρηνική συνύπαρξη, και στην προσέγγιση της νεοφιλελεύθερης εξουσίας :ΚΚΕ, σταλινικοί, μαοϊκοί, ΣΕΚ,ΕΕΚ,ΛΑΕ, και κάτι καμουφλαρισμένες παρακρατικές οργανώσεις όπως ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και ο καναπές , το βόλεμα, οι επιχορηγήσεις τα επιδόματα και οι διορισμοί, δεν αφήνουν περιθώριο για αφή της επαναστατικής αριστερής ιδέας στην χώρα μας. Ο σύγχρονος καπιταλισμός απο εργάτες μας έκανε δέσμιους επιδομάτων, απομονωμένους και με μύρια νοσήματα απόρροια των εμβολίων πασης φύσεως τα τελευταία χρόνια, και μας αντικατέστησε με την Τεχνητή Νοημοσύνη και την τεχνολογία. Γεμίσαμε εργοστάσια που λειτουργούν χωρίς φως — γνωστά και ως «σκοτεινά εργοστάσια» — τα οποία είναι πλήρως αυτοματοποιημένα, επομένως δεν είναι απαραίτητο να ανάβουν τα φώτα που συνήθως απαιτούνται για τους ανθρώπινους εργάτες. Και την στιγμή που οι αριστερές οργανώσεις εκστασιάζονται με την τοποθέτηση πράσινης ενέργειας και ανεμογεννητριών, δεν έχουμε ενέργεια να ζεσταθούμε γιατί είναι πανάκριβη και δεν μπορούμε να την πληρώσουμε...όσον αφορά τους δεξιούς παρατρεχάμενους και απογόνους των Χ και των ταγματασφαλιτών δυστυχώς για αυτούς η ΑΙ δεν τους καθιστά αναγκαίους στους σύγχρονους ΝΑΖΙ...αφού τα smartphones έχουν αντικαταστήσει τους δοσίλογους και τις κουκούλες, και τα drones έχουν αντικαταστήσει τα τάγματα ασφαλείας.

[Επισκέπτης]

«Προτείνω η Ουκρανία να αποκτήσει έναν νέο ηγέτη που να μπορεί να συνάψει συμφωνίες. Για κάποιο λόγο, ο Ζελένσκι δεν συνάπτει ποτέ συμφωνίες», είπε, ανάμεσα σε άλλα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

https://www.in.gr/2026/10/10/world/tramp-proteino-i-oukrania-na-apoktisei-neo-igeti-o-zelenski-den-kanei-pote-symfonies/

Tο κουβάρι ξετυλίγεται.

[Επισκέπτης]

Απο τον «Πολεμικό Κομμουνισμό», τη «Νέα Οικονομική Πολιτική»(ΝΕΠ)
και την Πορεία προς τον Κουλάκο, περάσαμε στην πορεία προς τον ολιγάρχη με αυτήν την συμφωνία που υπογράφθηκε επάνω στα πτώματα 130 χιλ ρώσων στρατιωτών στο μέτωπο της Ουκρανίας, και φυσικά 1,5 εκ νεκρών ουκρανών αδερφών. Η Ρωσία υπογράφει μια νέα Γιάλτα, και σώζει πάλι τις ΗΠΑ απο τον θάνατο. Το μόνο θετικό που αποκομίζουμε είναι η πτώση του Ζελένσκι σε λίγο καιρό...

Η κυβέρνηση των Σοβιέτ έλπιζε και πάλευε να αναπτύξει μεθόδους οργάνωσης άμεσα σε ένα σύστημα σχεδιασμένης οικονομίας τόσο στη διανομή όσο και στην παραγωγή. Με άλλα λόγια, από τον «πολεμικό κομμουνισμό» έλπιζε βαθμιαία, αλλά χωρίς να καταστρέψει το σύστημα, να φτάσει στον γνήσιο κομμουνισμό. Το πρόγραμμα του Μπολσεβίκικου Κόμματος, που υιοθετήθηκε το Μάρτη του 1919, έγραφε: «Στη σφαίρα της διανομής το τωρινό καθήκον της σοβιετικής κυβέρνησης είναι να συνεχίσει αταλάντευτα πάνω σε μια σχεδιασμένη, οργανωμένη και εθνικού επιπέδου κλίμακα να αντικαθιστά το εμπόριο με τη διανομή των προϊόντων».

Οι κυβερνήσεις των γραφειοκρατών απο εκει και έπειτα πάλευε για ένα σύστημα σχεδιασμένης οικονομίας με γνώμονα τα προνόμια της κάστας τους, και με κύριο στοχο την ειρηνική συνύπαρξη με τον καπιταλισμό με τον οποίο θα υπάρχει συνεργασία. Με μοναδική απειλή τον δυτικό ιμπεριαλισμό που όμως είναι κύριο συστατικό ύπαρξης και εξέλιξης του καπιταλισμού. Άρα συνεργαζόμαστε με τον καπιταλισμό, και παράλληλα προετοιμαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τον δυτικό ιμπεριαλισμό όταν μας επιτεθεί, γιατί θα μας επιτεθεί μόλις φτάσει σε πλήρη ανάπτυξη ή σε τέλμα.

Και μετά απορούμε γιατί τα Κ.Κ της Ευρώπης έγιναν αστικά, και πλήρως υποτελειακά στον νεοφιλελευθερισμό. Και γιατί ο Σταλινισμός έγινε συνώνυμο της εργατικής προδοσίας...

[Επισκέπτης]

«Τα σκοτεινά εργοστάσια της Κίνας: Τόσο αυτοματοποιημένα που δεν χρειάζονται φώτα»
Οι εξορυκτικές δραστηριότητες αυτοματοποιούνται επίσης.
Η καλλιέργεια της γης επίσης με αυτοματοποιημένα συστήματα παραγωγής και συγκομιδής και drones για τον έλεγχο και το ράντισμα τους.
Ο αυτοματισμός είναι ο δρόμος προς τα εμπρός και η απουσία του ανθρώπου είναι εμφανής, η αναγκαιότητα του εργαζόμενου κοντεύει να μηδενιστεί, άρα και ο λόγος ύπαρξης του...

https://www.youtube.com/watch?v=MCBdcNA_FsI

[Obelix]

Εφόσον η Ρωσία προμηθεύσει το Diesel στις Η.Π.Α., είναι γνωστό ΣΕ ΤΙ ΝΟΜΙΣΜΑ θα γίνει η συναλλαγή; Dollars? Ρούβλια; Κάτι άλλο; Αναζητώ κάποια σχετική λεπτομέρεια στο διαδίκτυο, αλλά τα όποια στοιχεία παρασιωπούνται ολοσχερώς. Και φυσικά δεν υπάρxoυν συγκεκριμένα κείμενα τις συμφωνίας - αν έχουν συνταχθεί και υπογραφεί...Αν οι Η.Π.Α. είχαν εξασφαλίσει συναλλαγή σε dollars, δεν θα θριαμβολογούσαν σχετικά;

Αν η συμφωνία αναγκάζει τις Η.Π.Α. να αγοράσουν το Diesel σε Ρούβλια, αυτό είναι όχι απλά επιτυχία αλλά ΘΡΙΑΜΒΟΣ εκ μέρους της Ρωσίας. Αν πάλι η συμφωνία προβλέπει ότι η Ρωσία θα εισπράξει dollars, αυτό το λες όχι απλά ΠΡΟΔΟΣΙΑ εκ μέρους του Πούτιν, αλλά ακόμα και ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ. Και θα πρέπει ίσως να αναμένουμε να τον δούμε να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ την εξουσία -ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ- σύντομα. Το θέμα τότε είναι: ΠΟΥ θα πάει; Χίλιες "συμφωνίες" δεν είναι σε θέση να σώσουν την Αμερική από την ΔΙΑΛΥΣΗ και την ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ. Οπότε ΠΟΥ θα βρεθεί ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ για τους γραφειοκράτες εκείνους που διάλλεξαν την βάρκα που ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ;
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

[Επισκέπτης]

[Obelix]

[Επισκέπτης]

O πόλεμος με το Ιράν έχει ουσιαστικά τελειώσει με νικητές τους Ιρανούς, αφού οι αμερικάνικες βάσεις που υποστήριζαν τις επιθέσεις, είτε ναυτικές, είτε στρατιωτικές, είτε ηλεκτρονικές δεν υπάρχουν πλέον στην περιοχή του κόλπου. Και στο μέτωπο γύρω απο την Υεμένη και εκεί τελειώνει με την πλήρη επικράτηση των Ανσαρ Αλλαχ σε ολόκληρη την χώρα αφού έχουν περικυκλώσει το τελευταίο οχυρό την περιοχή του Αντέν.
Για την Ρωσία τώρα, φυσικά και θέλει νίκη ο ρωσικός λαός, απλα θέλουν να τελειώσει νικηφόρα μεν σύντομα δε, το θέμα των ολιγαρχών πάντως να ξέρεις ότι παραμένει στην Ρωσία, ελεγχόμενο αλλά παραμένει, και είναι συνδεδεμένοι με πτέρυγα της γραφειοκρατίας, και αυτοί επιζητούν λήξη του πολέμου για τους προφανείς επιχειρηματικούς λόγους. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκει γύρω μετά τις εκλογες σε Ισραήλ , και τις ενδιάμεσες στις ΗΠΑ θα δούμε τι περιείχε αυτή η συμφωνία που δεν έχει ανακοινωθεί, παρά μόνο ο τίτλος της απο τον Τραμπ και έχει επιβεβαιώσει το Κρεμλίνο, μέσω του Dmitry Peskov(την δεξιά πτέρυγα της γραφειοκρατίας...).
Πάντως Ευρώπη, Ουκρανία, και Κίνα δεν δείχνουν ευχαριστημένοι με την συμφωνία αυτή.

[Επισκέπτης]

Το πρόβλημα με τις ΗΠΑ είναι ότι το ήμισυ του πληθυσμού διαθέτει μέση νοημοσύνη ή λιγότερο, και υποστηρίζουν ότι η Αμερική είναι δημοκρατία…και δυστυχώς έχει αρχίσει να ισχύει πλέον και για την Ευρώπη.

Το κατεστημένο για μια παγκόσμια διακυβέρνηση μέσω ΕΕ-ΝΑΤΟ διεξάγει έναν "υβριδικού τύπου" πόλεμο εναντίον της Ευρώπης χρόνια τώρα, και με μια εμμονή προς τα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ λόγω πλούτου και λόγο αριστερών φρονημάτων των ανατολικών Σλάβων από την εποχή του 1917 και την Οχτωβριανή εργατική επανάσταση που στιγμάτισε τον καπιταλισμό. Οι Αμερικανοί φιλελεύθεροι πολιτικοί έχουν εμμονή με τη Ρωσία, δεν μπορούν να δεχτούν μια μεγάλη, ανεξάρτητη κυρίαρχη οικονομία και έθνος που δεν έχει αφομοιωθεί από την ηγεμονία των ΗΠΑ.Οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ που είναι οι κύριοι εκφραστές του σχεδίου αυτού και ελέγχουν τα ευρωπαϊκά πολιτικά λόμπι των Βρυξελλών πιέζουν επίσης να μην πέσει η Ουκρανία στα χέρια της Ρωσίας και να συνεχιστεί το μέτωπο του εμφυλίου μέχρι τον τελευταίο ουκρανό και την τελευταία σφαίρα. Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε στην Γερουσία κορυφαίοι Δημοκρατικοί χαρακτήρισαν την προφορική «εκεχειρία» του Τραμπ «πλήρη προδοσία της Ουκρανίας, των Ευρωπαίων συμμάχων μας και της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας».Σκοπός τους λοιπόν είναι η δημιουργία ενός ή περισσότερων οργουελιανών εχθρών για να τρομάξουν «τους λαούς» και να τους κάνουν να τρελαίνονται και να ενεργούν σθεναρά ενάντια στα δικά τους συμφέροντα.
Ο Πρόεδρος Τραμπ μετά από δύο χρόνια στην πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ αφού ήρθε σε πολιτικό και οικονομικό τέλμα, προσπάθησε να αντιστρέψει την κατάσταση με μια συμφωνία με την Ρωσία, η οποία θα του έδινε ανάσες για τις ενδιάμεσες εκλογές και χρόνο για την επόμενη του κίνηση. Μετά τη συμφωνία Τραμπ-Πούτιν έχουμε το εξής παράδοξο : Η ΕΕ εντείνει την πολεμική ρητορική κατά της Ρωσίας .Εν μέσω της πιο επικίνδυνης κλιμάκωσης του πολέμου στην Ουκρανία από την έκρηξή του, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις υιοθέτησαν την πιο εκτεταμένη επέκταση των κυρώσεων κατά της ρωσικής βιομηχανίας όπλων μέχρι σήμερα. Η εντολή είναι σαφής απο τα παγκοσμιοποιημένα αφεντικά που ελέγχουν μέρος των υποτελών κυβερνήσεων στην Δύση, και ξαφνικά ενώ η πρόθεση των δύο μεγάλων δυνάμεων ήταν να οδηγηθούν σε συμφωνία , οι νεοφιλελεύθεροι υπέρμαχοι κάνουν τα πάντα για να μην έχουμε ειρηνική συνύπαρξη στην Ουκρανία. Και με προκλητικό τρόπο κάλεσαν τον κλόουν Ζελένσκι στην έδρα της Ε.Ε να μιλήσει και να ζητήσει ακόμη περισσότερα χρήματα για τον χειμώνα που έρχεται, και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι φοιτητές(ποιοί άλλοι θα μπορούσαν να είναι...) μάχονται με τις δυνάμεις ασφαλείας για ένα καλύτερο μέλλον με περισσότερες παροχές. Η Αλβανία που την θεωρούμε τριτοκοσμική οικονομικά και πολιτικά δεν άντεξε και οι άνθρωποι της καίνε τα πάντα αφού βλέπουν ότι ο Έντι Ράμα ξεπουλά τα πάντα για να γίνει πρόεδρος στην Αλβανική Ριβιέρα. Σε μέρη της Ευρώπης, η καταστολή θα είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστούν οι διαμαρτυρίες για το κόστος/ελλείψεις ενέργειας, την αχαλίνωτη ανεργία και τις περικοπές σε κοινωνικά αγαθά όπως η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, οι συντάξεις και άλλα επιδόματα, όπως αυτές που ήδη βλέπουμε από τους Γάλλους μαθητές/φοιτητές/καθηγητές.
Οι ηγέτες του Ευρωπαϊκού λόμπι αντιγράφουν επ ακριβώς τις σημειώσεις των Νέβιν Τσάμπερλεϊν, και Ουίνστον Τσώρτσιλ στον Β.Π.Π, που άφησαν στα συρτάρια του "ρήτορα" βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας του Γεώργιου ΣΤ΄ όπου το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Πολωνία φοβόντουσαν την επανάσταση των δικών τους εργατικών τάξεων πολύ περισσότερο από ό,τι τη γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη, και βλέποντας τον Χίτλερ ως προπύργιο ενάντια στον κομμουνισμό, τον ενθάρρυναν να επιτεθεί στην Ανατολή. Θυσίασαν τον Πολωνό σύμμαχό τους στη διαδικασία, προκειμένου να δώσουν στον Χίτλερ ένα σύνορο από το οποίο θα επιτίθετο στην ΕΣΣΔ» για να σωθούν αυτές.
Ακριβώς με τον ίδιο λοιπόν τρόπο οι ευρωπαϊκές ελίτ χρησιμοποιούν την Ουκρανία σήμερα, και αγνοούν τις εντολές Τραμπ για την συμφωνία με τον Πούτιν. Μετά το τέλος του Β.ΠΠ οι δυτικοί "ίδρυσαν" το Ισραήλ στα χώματα της Παλαιστίνης, έτσι και τώρα με το τέλος του ουκρανικού μετώπου προσπαθούν να το μετακομίσουν λίγο πιο νοτιοανατολικά...με την Λέσχη Αθηνών να έχει πάρει φωτιά, αφού το ντόμινο εξελίξεων απαιτεί αλλαγή εξουσίας με την ίδια όμως πολιτική.
Και μετά την σύντομη επίσκεψη του κλόουν Ζελένσκι στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας για ένα ενιαίο επενδυτικό ταμείο στον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ, που θα καλύπτει την περίοδο 2028 έως 2034. Για πρώτη φορά , η στήριξη της αμυντικής βιομηχανίας θα ενταχθεί στον ίδιο προϋπολογισμό με τη στήριξη της γεωργίας και την περιφερειακή ανάπτυξη, ανταγωνιζόμενη μαζί τους για χρήματα σε κάθε γύρο του προϋπολογισμού. Ιστορικά, υπήρξαν χώρες στην Ευρώπη κυρίως σε εποχές μοναρχικών καθεστώτων, όπου έως και το 80%-90% των δημοσιονομικών οικονομιών μιας χώρας πήγαιναν σε στρατιωτικές εκστρατείες, και βλέπουμε προσπάθειες να γίνει αυτό ξανά. Αυτές οι εκστρατείες προκάλεσαν εκτεταμένο θάνατο και καταστροφή και ήταν πόλεμοι που διευκολύνθηκαν από τα πλουσιότερα μέλη των άρχουσων τάξεων.Αυτό το πολεμικό πλάνο βέβαια δεν κυκλοφόρησε στα δυτικά μέσα όπως είναι φυσικό αλλά κυκλοφόρησαν άλλες ειδήσεις πιο σοβαρές, όπως η επίσκεψη Ζελένσκι στις Βρυξέλλες, το τηλεφώνημα του Πάπα στον Πούτιν, και οι δηλώσεις Μπερνάμ για ρωσικό δάκτυλο στην απόφαση για το Brexit. Στην Ελλάδα έχουμε τους αυτοχαρακτηριζόμενους αριστερούς διανοούμενους να μας μιλούν για πολιτική υπομονή με το ΚΚΕ να στέλνει στο Σύνταγμα το Π.Α.ΜΕ. να στήσει σκηνές για να "προλάβει"(κυριολεκτικά και μεταφορικά) μια νέα γαλλική εξέγερση μαθητών, τους χορτασμένους κεντρώους δημοσιογράφους και συγγραφείς(της πλάκας βέβαια...) να μας λένε για Ρωσική Καπιταλιστική κωλοτούμπα, και τους πεινασμένους δεξιούς για μείωση της ανεργίας και του πληθωρισμού, και αύξηση της καταναλωτικής ισχύς, και ολόκληρο τον λαό να χάνεται.
Το να επαναστατήσουν όλοι αυτοί ενάντια στο δικό τους καπιταλισμό είναι κάτι πέρα από τις δυνάμεις τους. Κατά συνέπεια, είναι πολύ πιο έτοιμοι να σταθούνε κοντά σε μια ξένη επανάσταση που έχει ήδη μπει σε ένα στάδιο ύφεσης. Πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση, και για πολλά χρόνια μετά, κανένας από τέτοιους ανθρώπους ή από τους πνευματικούς τους πατέρες δεν έκανε την παραμικρή σκέψη για το πώς θα ερχόταν ο σοσιαλισμός στον κόσμο, πράγμα που τους διευκόλυνε να αναγνωρίσουν σαν σοσιαλισμό αυτό που έγινε στη Σοβιετική Ένωση. Αυτό τους έδινε και τους δίνει μέχρι και σήμερα όχι μονάχα την όψη του προοδευτικού ανθρώπου, που προχωράει με τα βήματα της εποχής του, αλλά και μια κάποια ηθική σταθερότητα. Και, ταυτόχρονα, δεν τους υποχρεώνει σε τίποτε απολύτως. Η φιλολογία τους, ενατενιστική και αισιόδοξη, καθόλου καταστροφική, μια φιλολογία που βλέπει όλα τα δυσάρεστα να ανήκουν στο παρελθόν, έχει καταπραϋντική επίδραση στα νεύρα του αναγνώστη, κι αυτό της εξασφαλίζει μια έτοιμη αγορά . Έτσι, ανεπαίσθητα, σχηματίζεται μια διεθνής σχολή που μπορούμε να την πούμε Σοσιαλισμό για Ριζοσπάστες Τουρίστες .

Χιονόμπαλας ( Το ευφυές "αντίπαλο δέος" του Ναπολέοντα που τελικά εξορίζεται και αυτός...)

[Λυκειάρχης]

Το κείμενο που ακολουθεί είναιι μια συνέντευξη που έδωσε ο Τρότσκι σε μαθητές που τον είχαν προσκαλέσει στην Κοπεγχάγη.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 9 Δεκέμβρη 1932 στο τεύχος "Studentebladet".

Ξανατυπώθηκε το Μάρτη του 1937 στο τεύχος "Fjerde Internationale" (Τέταρτη Διεθνής).

Έτσι λοιπόν ο Τρότσκι έφθασε. Όποιος περίμενε να αντικρίσει ένα γέρικο, βάρβαρο φρικτό πρόσωπο θα απογοητευόταν. Ήταν ακριβώς το αντίθετο. Υπήρχε κάτι το φιλικό, το ιδιαίτερα καλλιεργημένο, το ευχάριστο και το αγαπητό σε αυτόν. Αφού χαιρέτισε όλους τους επισκέπτες του, κάθησε στην άδεια πολυθρόνα και περίμενε για τις ερωτήσεις μας.

Από που προέρχεται η επαναστατική προοπτική των φοιτητών -όταν αυτοί είναι πραγματικά επαναστάτες;

Στην προσθήκη αυτού του τελευταίου όρου ένα πολύ αποκαλυπτικό, και πονηρό χαμόγελο φανερώθηκε πάνω στα πολύ οικεία χαρακτηριστικά του προσώπου του.

"Τώρα θίγετε το ζήτημα".

Το οφείλουν αυτό στην κοινωνική και οικονομική τους θέση, ή πρέπει να επιστρέψουμε στη ψυχολογία, κι ακόμα στη ψυχανάλυση, για να το εξηγήσουμε;

"Πρώτα και κύρια πρέπει να καταλάβετε ότι οι φοιτητές δεν αποτελούν μια ξεχωριστή και ενοποιημένη ομάδα μέσα στην κοινωνία. Ανήκουν σε διάφορες ομάδες και η πολιτική τους συμπεριφορά ανταποκρίνεται πλήρως στην επικρατέστερη από τις διάφορες αυτές ομάδες στην κοινωνία.

Μερικοί φοιτητές είναι ριζοσπαστικά προσανατολισμένοι. Αλλά από αυτούς μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός μπορεί να κερδηθεί στο επαναστατικό κόμμα.

Το γεγονός είναι ότι πολύ συχνά ο ριζοσπαστισμός είναι μια νεανική αρρώστια ανάμεσα σ'αυτούς που στην πραγματικότητα είναι μικροαστοί φοιτητές. Υπάρχει μια γαλλική παροιμία: "Πριν τα τριάντα επαναστάτης, μετά τα τριάντα αχρείος". Αυτή η έκφραση δεν ακούγεται μόνο στη Γαλλία. Ήταν επίσης γνωστή και χρησιμοποιήθηκε σε σχέση με τους ρώσους φοιτητές την προπολεμική περίοδο. Ανάμεσα στο 1907 και το 1917 ζούσα στην εξορία, και ταξίδευσα παντού βγάζοντας λόγους, στις διάφορες παροικίες των ρώσων φοιτητών στο εξωτερικό. Όλοι αυτοί οι φοιτητές ήταν επαναστάτες εκείνες τις μέρες, στη διάρκεια της Οχτωβριανής Επανάστασης, το 1917, το 99% απ' αυτούς πολεμούσαν από την άλλη μεριά του οδοφράγματος.

Το ριζοσπαστισμό αυτό της νεολαίας το βρίσκεις σε κάθε χώρα. Το νεαρό άτομο νιώθει πάντα ανικανοποίητο στην κοινωνία που ζει -πάντα νομίζει ότι μπορεί να τακτοποιήσει τα πράγματα καλύτερα απ'ότι οι μεγαλύτεροί του. Έτσι η νεολαία αισθάνεται πάντα ότι είναι προοδευτική- αλλά το τι καταλαβαίνει με την πρόοδο διαφέρει λιγάκι.

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, υπάρχει μια ριζοσπαστική και μια βασιλική αντιπολίτευση. Φυσικά αυτός ο ριζοσπαστισμός περιλαμβάνει έναν ορισμένο αριθμό υγιών αντιπολιτευόμενων δυνάμεων αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους ενσωματώνεται σε αυτό που μπορεί να ονομαστεί απλά καριερισμός.

Εδώ έχουμε την πραγματική ψυχολογική κινητήρια δύναμη. Οι νέοι αισθάνονται αποκλεισμένοι. Οι μεγαλύτεροι έχουν καταλάβει όλο το χώρο, και οι νέοι δεν μπορούν να βρουν ένα διέξοδο για τις ικανότητες τους. Είναι πολύ δυσαρεστημένοι απλά γιατί δεν κάθονται οι ίδιοι στη θέση του οδηγού. Αλλά μόλις καθήσουν εκεί, τελειώνει και ο ριζοσπαστισμός τους.

Βλέπει κανείς το εξής: βαθμιαία, οι νέοι αυτοί άνθρωποι κινούνται προς τις ελεύθερες θέσεις. Γίνονται δικηγόροι. διευθυντές, δάσκαλοι. Κι έτσι έρχονται να δουν τον προηγούμενο ριζοσπαστισμό τους σαν μια αμαρτία της νεότητάς τους, σαν ένα απωθητικό και ταυτόχρονα γοητευτικό λάθος. Σαν αποτέλεσμα αυτής της ανάμνησης της νεότητάς του, ο ακαδημαϊκός κάνει μια διπλή ζωή σ' ολόκληρη τη ζωή του. Αυτό που συμβαίνει, είναι ότι ο ίδιος πιστεύει ότι ακόμα διαθέτει ένα είδος επαναστατικού ιδεαλισμού, ενώ στην πραγματικότητα διατηρεί ένα ορισμένο φιλελεύθερο λούστρο.

Αλλά αυτό το λούστρο δεν είναι παρά το περικάλυμμα εκείνου που πραγματικά είναι -ένας στενόμυαλος , μικροαστός ακροβάτης στην κοινωνία, που τα πραγματικά ενδιαφέροντά του συνοψίζονται στην καριέρα του".

Ο Τρότσκι ανακάθισε λίγο στην καρέκλα του και κοίταζε τριγύρω με ένα είδος απολογητικού χαμόγελου.

Μπορούν οι φοιτητές να έχουν μια κάποια σπουδαιότητα για το επαναστατικό κίνημα;

"Ο επαναστάτης φοιτητής μπορεί να κάνει μια συνεισφορά μονάχα αν, πρώτα απ'όλα, περάσει μέσα από μια αυστηρή και συνεπή διαδικασία επαναστατικής αυτομόρφωσης, και δεύτερο, αν προσχωρήσει στο επαναστατικό εργατικό κίνημα όταν είναι ακόμα φοιτητής. Ταυτόχρονα, επιτρέψτε μου να κάνω σαφές ότι όταν μιλάω για θεωρητική αυτομόρφωση εννοώ την μελέτη του γνήσιου Μαρξισμού".

Ποια θα έπρεπε να είναι η σχέση ανάμεσα στον ακαδημαϊκό και στο εργατικό κίνημα;

Μια σκληρή και αποφασιστική έκφραση φάνηκε στα μάτια του Τρότσκι.

"Αυτός πρέπει να κατανοήσει ότι έρχεται στο εργατικό κίνημα σαν μαθητής κι όχι σαν δάσκαλος. Πρέπει να μάθει να υποτάσσει τον εαυτό του και να κάνει τη δουλειά που του ζητάνε και όχι αυτό που θέλει εκείνος να κάνει. Το εργατικό κίνημα από τη μεριά του πρέπει να τον βλέπει με το μεγαλύτερο σκεπτικισμό. Ο νεαρός ακαδημαϊκός πρέπει πρώτα να "κάνει τη λάντζα" για τρία, τέσσερα ή πέντε χρόνια, να κάνει όλη την απλή και καθημερινή δουλειά του Κόμματος. 'Έτσι, όταν οι εργάτες αποκτήσουν εμπιστοσύνη σ' αυτόν και είναι απόλυτα βέβαιοι ότι δεν είναι ένας καριερίστας, τότε μπορεί να του επιτραπεί να προχωρήσει -αλλά αργά, πολύ αργά. Όταν θα έχει δουλέψει με το εργατικό κίνημα με αυτόν τον τρόπο, τότε το γεγονός ότι ήταν ένας ακαδημαϊκός ξεχνιέται, και οι κοινωνικές διαφορές εξαφανίζονται".

Ποιος είναι τότε ο ρόλος του διανοούμενου στο επαναστατικό κίνημα;

"Ο ρόλος του είναι να βγάλει γενικά συμπεράσματα στη βάση των συγκεκριμένων γεγονότων. Αν αυτή η διαδικασία της εξαγωγής γενικών συμπερασμάτων από το τρέχον αντιφατικό υλικό δεν γίνεται συνεχώς, το κίνημα ξεπέφτει".

Προηγούμενα είπατε ότι με την θεωρητική αυτομόρφωση εννοούσατε τη μcλέτη του γνήσιου Μαρξισμού. Τι εννοείται με την έννοια γνήσιος Μαρξισμός;

"Η κριτική στο Μαρξισμό δεν είναι τόσο επικίνδυνη. Η πλαστογράφηση είναι ένα διαφορετικό ζήτημα. Αυτό που εννοώ με αυτό, είναι θεωρίες, που μιλάνε στο όνομα του Μαρξισμού, αλλά που έχουν στην πραγματικότητα εγκαταλείψει την ουσία της μαρξιστικής διδασκαλίας. Ο ρεβιζιονιστής Μπερνστάιν, για παράδειγμα, έκανε το ίδιο το κίνημα το κύριο ζήτημα στη θεωρία του και έσπρωξε τον τελικό στόχο στο περιθώριο. Ποιο είναι το αποτέλεσμα από αυτό το "Μαρξισμό". Στην Αγγλία ο Μακ Ντόναλντ ή ο λόρδος Σνόουντεν. Μπορείτε να βρείτε οι ίδιοι κι άλλα παραδείγματα. Τέτοιες πλαστογραφήσεις χρησιμοποιούν μόνο το όνομα του Μαρξισμού για να εξαπατήσουν τους εργάτες".

Καλά, αλλά όπως η Λιζ Τέρσλεφ έγραψε, ο κόσμος δεν έχει μείνει ακίνητος από τον καιρό του Μαρξ, έτσι δεν είναι;

"Φυσικά όχι. Δεν είμαι φετιχιστής. Ο Μαρξισμός δεν σταμάτησε να αναπτύσσεται όταν ο Μαρξ πέθανε. Ο Μαρξ θα μπορούσε να κάνει λάθος κύρια στις προβλέψεις του για το πότε θα συνέβαιναν γεγονότα και σ'αυτή την περίπτωση έσφαλε μόνο στον υπολογισμό του χρόνου.

Ο Λένιν ενσωμάτωσε τους νέους αναδυόμενους ιστορικούς παράγοντες στον Μαρξισμό και έτσι τον προσάρμοσε στους καιρούς μας".

Ο Τρότσκι μετά ανέλαβε να απαντήσει στο ερώτημα της δημοκρατίας και της διχτατορίας.

"Εμείς οι κομμουνιστές δεν αρνούμαστε -όπως για παράδειγμα κάνουν οι αναρχικοί- την σπουδαιότητα της δημοκρατίας. Αλλά αναγνωρίζουμε τη σημασία της μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο. Σ' αυτό το σημείο φτάνουμε μόλις οι ταξικές αντιφάσεις γίνονται τόσο ισχυρές, που η ένταση προκαλεί ένα βραχυκύκλωμα. Σ' αυτό το σημείο, η δημοκρατία, δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει και οι μόνες εναλλακτικές λύσεις, είναι είτε η προλεταριακή διχτατορία είτε η διχτατορία της μπουρζουαζίας. Ρίξτε μια ματιά στην εξέλιξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατίας στην Γερμανία από το 1918 μέχρι σήμερα. Στην αρχή, η Σοσιαλδημοκρατία είχε δύναμη αλλά τώρα είναι οι αντιδραστικοί στρατηγοί που κάθονται στο τιμόνι.

Η Δημοκρατία δεν μπορεί να παίζει πλέον ούτε το δικό τους το παιχνίδι εξαιτίας των ταξικών αντιφάσεων. Κοιτάξτε, για παράδειγμα με ποιο τρόπο το δημοκρατικό δικαίωμα του ασύλου -το δικαίωμα ενός εξόριστου για παραμονή- τηρείται σήμερα".

Με αυτή την αναφορά στο δικαίωμα του ασύλου, θα βλέπατε, ότι ο Τρότσκι επέστρεφε πάλι στο Ντάγκλας Μπουλενάρ. Μ' ένα πλατύ χαμόγελο, συνέχισε:

"Δεν είμαι ένας πεισματάρης Μαρξιστής. Μπορείτε ακόμη να με πείσετε για την δημοκρατία. Αλλά πρώτα θα έχετε να συμμορφωθείτε με δυο ευχές. Πρώτα να φέρετε το σοσιαλισμό στη Γερμανία με δημοκρατικά μέσα, και δεύτερον να μου φέρετε μια άδεια παραμονής στη Δανία".